Joshua 4

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1อยู่มาเมื่อพลไพร่ได้ข้ามแม่น้ำยาระเดนไปหมดแล้ว, พระยะโฮวาทรงตรัสแก่ยะโฮซูอะว่า,

2“เจ้าจงเลือกสิบสองคนตระกูลละคนออกจากพลไพร่,

3สั่งให้เขายกหินสิบสองก้อนออกจากท่ามกลางแม่น้ำยาระเดน, ที่เท้าปุโรหิตยืนอยู่นั้น, แบกข้ามไปวางไว้ ณ ที่ซึ่งเจ้าจะหยุดพักคืนวันนี้.

4ฝ่ายยะโฮซูอะจึงเรียกสิบสองคนซึ่งท่านได้เลือกจากพวกยิศราเอลแล้ว, ตระกูลละคน:

5ยะโฮซูอะจึงสั่งเขาว่า, จงข้ามไปข้างหน้าหีบไมตรีแห่งยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, ไปในท่ามกลางแม่น้ำยาระเดน, แล้วยกเอาหินคนละก้อนใส่บ่าแบกไปตามจำนวนตระกูลของชาติยิศราเอล:

6เพื่อหินเหล่านี้จะได้เป็นสำคัญในท่ามกลางพวกเจ้า, สืบไปภายหน้าเมื่อลูกหลาน. เหลนจะถามว่า, หินเหล่านี้สำคัญอะไร?

7เมื่อนั้นเจ้าทั้งหลายจึงตอบว่า, เป็นเพราะเหตุแม่น้ำยาระเดนได้แห้งงวดไปต่อหน้าหีบไมตรีแห่งพระยะโฮวา, เมื่อหีบนั้นได้ข้ามยาระเดน, น้ำในยาระเดนก็ได้แห้งขาดไป: หินเหล่านี้จะได้เป็นที่ระลึกแก่ชาติยิศราเอลต่อๆ ไปเป็นนิตย์

8พวกยิศราเอลได้ทำตามคำสั่งยะโฮซูอะ, จึงยกหินสิบสองก้อนจากท่ามกลางยาระเดน, เหมือนดังพระยะโฮวาทรงตรัสแก่ยะโฮซูอะตามจำนวนตระกูลยิศราเอล, แบกหินนั้นไปยังที่หยุดพักวางไว้ ณ ที่นั้น.

9ฝ่ายยะโฮซูอะได้เอาหินอีกสิบสองก้อนกองไว้ในท่ามกลางยาระเดน, ณ ที่เท้าปุโรหิตผู้หามหีบไมตรียืนอยู่นั้น, และหินนั้นยังอยู่ที่ตำบลนั้นจนถึงทุกวันนี้.

10ด้วยว่าปุโรหิตผู้หามหีบไมตรีนั้นได้ยืนอยู่ในท่ามกลางแม่น้ำยาระเดน, กว่าสิ่งสาระพัตรจะสำเร็จซึ่งพระยะโฮวารับสั่งให้ยะโฮซูอะบอกให้พลไพร่ตามซึ่งโมเซได้สั่งไว้นั้น; ส่วนพลไพร่ก็ได้รีบข้ามไป.

11เมื่อพลไพร่ได้ข้ามไปหมดแล้ว, หีบไมตรีแห่งพระยะโฮวา, และปุโรหิตก็ไดข้ามไปต่อหน้าเขา.

12ฝ่ายตระกูลรูเบน, ตระกูลฆาดและตระกูลมะนาเซครึ่งหนึ่ง, ได้ถืออาวุธข้ามไปเป็นทัพหน้าพวกยิศราเอล, ตามที่โมเซได้บัญชาไว้แก่เขา.

13มีคนประมาณสี่หมื่นคนเตรียมอาวุธไว้พร้อมสำหรับการสงคราม, และได้ข้ามไปฉะเพาะพระพักตรพระยะโฮวาถึงทราบเขตต์เมืองยะริโฮ.

14วันนั้นพระยะโฮวาได้ยกยะโฮซูอะเป็นใหญ่ต่อหน้าพวกยิศราเอลทั้งปวง, แล้วเขาก็ได้มีความยำเกรงจนตลอดชีวิตของท่าน. เหมือนเขาเคยยำเกรงโมเซมาแล้ว

15ฝ่ายพระยะโฮวาทรงตรัสแก่ยะโฮซูอะว่า,

16“จงสั่งเเก่ปุโรหิตผู้หามหีบพระบัญญัตินั้น, ให้ขึ้นมาจากยาระเดน.”

17แล้วยะโฮซูอะจึงสั่งแก่ปุโรหิตว่า. จงขึ้นมาจากยาระเดนเถิด.

18เมื่อปุโรหิตผู้หามหีบไมตรีแห่งพระยะโฮวาได้ขึ้นมาจากท่ามกลางยาระเดนและได้ยกฝ่าเท้าขึ้นมาถึงดินแห้งแล้ว, แม่น้ำยาระเดนนั้นก็ได้ไหลกลับมา, ยังที่เดิมท่วมตลิ่งหมดเหมือนอย่างแต่ก่อน

19พวกพลได้ขึ้นมาจากยาระเดนในวันที่สิบเดือนต้น, แล้วได้ตั้งค่ายทีฆีละฆาล, อันใกล้ยะริโฮข้างทิศตะวันออก.

20และหินสิบสองก้อนนั้น, ซึ่งเขาได้เอามาจากแม่น้ำยาระเดน, ยะโฮซูอะก็ได้กองไว้ในฆีละฆาล.

21จึงกล่าวแก่พวกยิศราเอลว่า, เวลาภายหน้าเมื่อลูกหลานของท่านจะถามบิดาว่า, หินเหล่านี้เป็นสำคัญอะไร.

22แล้วท่านจงตอบแก่ลูกหลานว่า, พวกยิศราเอลได้เหยียบดินแห้งข้ามแม่น้ำยาระเดนนี้มา.

23เพราะว่ายะโฮวาพระเจ้าของท่านได้บันดาลให้น้ำยาระเดนแห้งไปข้างหน้าพวกท่าน, จนข้ามพ้นไปแล้ว, ดุจดังพระองค์ได้ทรงกระทำแก่ทะเลแดงให้แห้งไปข้างหน้าพวกเราจนข้ามพ้นไปแล้ว;

24เพื่อชาวชนทุกชาติทั่วพิภพจะได้รู้ว่าพระหัตถ์แห่งพระยะโฮวาทรงฤทธิ์: และเพื่อท่านทั้งหลายจะได้ยำเกรงยะโฮวาพระเจ้าของท่านเป็นนิตย์

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →