2 Samuel 14

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1ครั้นโยอาบลูกชายของเศรุยาห์ทราบว่ากษัตริย์คิดถึงอับซาโลมมาก

2เขาจึงใช้คนไปตามตัวหญิงฉลาดคนหนึ่งจากเทโคอาให้มาพบและกล่าวกับเธอว่า “จงแกล้งทำเป็นว่าเจ้าไว้ทุกข์อยู่ สวมเสื้อผ้าไว้ทุกข์ ไม่ใช้เครื่องประทินโฉม ทำทีว่าเจ้าเศร้าโศกเสียใจอย่างหนักมาหลายวันเพราะคนตาย

3แล้วไปพบกษัตริย์และพูดตามที่ข้าสั่ง” แล้วโยอาบก็สอนคำพูดให้หญิงนั้น

4เมื่อหญิงจากเทโคอามาพบ ดาวิด ก็หมอบซบลงที่พื้นเพื่อคำนับและพูดว่า “ข้าแต่กษัตริย์โปรดช่วยดิฉันด้วยเถิด”

5กษัตริย์ถามว่า “เจ้ามีเรื่องทุกข์ร้อนอะไรหรือ” เธอพูดว่า “ดิฉันเป็นม่าย สามีตายไปแล้ว

6มีลูกชายสองคน เขาทะเลาะกันที่กลางทุ่ง เนื่องจากไม่มีคนคอยห้ามเขา คนหนึ่งก็เลยถูกฆ่าตาย

7ตอนนี้ญาติพี่น้องทั้งหมดเรียกร้องให้ดิฉันมอบตัวลูกชายเพื่อนำตัวไปประหารโทษฐานฆ่าคน จะได้กำจัดทายาทไป พวกเขาจะดับถ่านไฟก้อนเดียวที่ดิฉันเหลืออยู่ เห็นทีสามีดิฉันจะไร้ผู้สืบสกุลเป็นแน่”

8ดาวิดพูดกับหญิงนั้นว่า “จงกลับไปบ้าน ข้าจะสั่งการให้เจ้า”

9แต่หญิงจากเทโคอาพูดว่า “กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของดิฉัน ขอให้โทษตกอยู่กับดิฉันและครอบครัว แต่ขอให้กษัตริย์และบัลลังก์ของท่านพ้นความผิด”

10ดาวิดตอบว่า “หากผู้ใดกล่าวอะไรกับเจ้า จงนำตัวเขามาพบข้า เขาจะไม่มากวนใจเจ้าอีกเลย”

11เธอพูดว่า “ขอกษัตริย์พูดในนามพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขา อย่าให้มีการสูญเสียเลือดเนื้ออีกนอกเหนือจากที่ได้สูญเสียไปแล้ว ลูกชายของดิฉันจะได้ไม่ต้องเสียชีวิต” ดาวิดพูดว่า “พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ผมสักเส้นบนศีรษะลูกชายของเจ้า ข้าจะไม่ยอมให้ตกถึงดินฉันนั้น”

12เธอพูดว่า “โปรดอนุญาตให้ดิฉันพูดสักคำกับเจ้านาย” ดาวิดตอบว่า “พูดมาเถิด”

13หญิงนั้นพูดว่า “ก็แล้วทำไมท่านถึงทำเช่นนี้ต่อประชาชนของพระเจ้า เมื่อท่านพูดเช่นนี้ เท่ากับตัดสินว่าท่านเองเป็นฝ่ายผิด เพราะท่านไม่ยอมให้ลูกชายที่ถูกเนรเทศไปนั้นกลับมา

14พวกเราล้วนต้องตายไปเหมือนน้ำหกรดแผ่นดิน จะรวบรวมคืนมาอีกไม่ได้ แต่นั่นไม่ใช่ความปรารถนาของพระเจ้า พระองค์คิดหาหนทางเพื่อไม่ให้คนที่ถูกเนรเทศไปจะต้องอยู่อย่างคนถูกเนรเทศจากพระองค์ตลอดไปอย่างนั้น

15ที่ดิฉันมาพูดกับกษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของดิฉันก็เพราะมีคนมาข่มขู่ให้กลัว ดิฉันบอกตัวเองว่า ‘ดิฉันจะพูดกับกษัตริย์ บางทีพระองค์อาจให้ตามคำร้องขอของผู้รับใช้

16บางทีกษัตริย์อาจจะเห็นชอบที่จะช่วยผู้รับใช้ของเขาให้พ้นจากมือของคนที่พยายามตัดดิฉันกับลูกจากมรดกของพระเจ้า’

17และบัดนี้ผู้รับใช้ของท่านพูดว่า ‘ขอให้ถ้อยคำของกษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายทำให้มรดกของดิฉันมั่นคงปลอดภัย เพราะท่านเป็นเสมือนทูตของพระเจ้าที่แยกแยะความดีจากความชั่ว ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านอยู่กับท่านเถิด’ ”

18แล้วกษัตริย์พูดกับหญิงนั้นว่า “อย่าปิดบัง ข้าจะถามอะไรเจ้าสักอย่างหนึ่ง” เธอพูดว่า “ขอกษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของดิฉัน โปรดพูดเถิด”

19ดาวิดพูดว่า “ทั้งหมดนี้โยอาบเป็นผู้หนุนหลังเจ้าใช่หรือไม่” หญิงนั้นตอบว่า “กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของดิฉัน ท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ไม่มีใครสามารถพลิกซ้ายหันขวาจากสิ่งใดๆ ที่ท่านพูดได้ฉันนั้น ถูกแล้วโยอาบผู้รับใช้ของท่านคือผู้สอนให้ดิฉันทำตามนี้ และแนะนำทุกถ้อยคำที่ออกจากปากของดิฉัน

20โยอาบผู้รับใช้ของท่านทำเช่นนี้เพื่อพลิกสถานการณ์ เจ้านายของดิฉันมีสติปัญญาเสมือนทูตของพระเจ้า เขารู้เหตุการณ์ทุกอย่างในแผ่นดิน”

21กษัตริย์จึงพูดกับโยอาบว่า “ดีมาก ข้าจะทำตามนั้น จงไปรับตัวอับซาโลมชายหนุ่มคนนั้นกลับมาเถิด”

22โยอาบก็หมอบกราบซบหน้าลงกับพื้นเพื่อคำนับและอวยพรกษัตริย์ โยอาบพูดว่า “วันนี้ผู้รับใช้ของท่านรู้แล้วว่า เขาเป็นที่โปรดปรานในสายตาของท่าน คือกษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า เพราะกษัตริย์ให้ตามที่ข้าพเจ้าร้องขอ”

23โยอาบจึงไปยังเกชูร์และรับตัวอับซาโลมกลับมายังเยรูซาเล็ม

24แต่กษัตริย์พูดว่า “ให้เขาไปอยู่ที่บ้านของเขา อย่ามาให้ข้าเห็นหน้า” อับซาโลมจึงไปพำนักที่บ้านของตนและไม่ได้พบกษัตริย์

25ทั่วอิสราเอลไม่มีใครได้รับคำชมว่าเป็นชายชาตรีรูปงามเท่าอับซาโลม ตั้งแต่เส้นผมจดปลายเท้าไม่มีตำหนิเลยแม้แต่น้อย

26เมื่อใดที่เขาตัดผมบนศีรษะซึ่งปกติเขาจะตัดปีละครั้ง เขาก็เอาผมที่ตัดมาชั่งดู ผมนั้นหนักสองร้อยเชเขล ตามพิกัดหลวง

27อับซาโลมมีลูกชายสามคนและมีลูกสาวหนึ่งคนชื่อว่าทามาร์ เธอมีรูปโฉมงดงามยิ่งนัก

28ตลอดสองปีที่อับซาโลมอยู่ในเยรูซาเล็ม เขาไม่ได้พบกษัตริย์เลย

29อับซาโลมจึงให้คนไปตามตัวโยอาบมาเพื่อให้พบกษัตริย์แทน แต่โยอาบไม่ยอมมา แม้อับซาโลมให้คนไปตามอีก เขาก็ยังคงไม่มา

30อับซาโลมจึงสั่งพวกคนรับใช้ว่า “ไปจุดไฟเผานาข้าวบาร์เลย์ของโยอาบที่อยู่ถัดจากนาของข้า” เขาก็ปฏิบัติตาม

31โยอาบจึงมาพบอับซาโลมที่บ้าน และพูดกับเขาว่า “เหตุใดคนรับใช้ของท่านจึงไปจุดไฟเผานาของข้าพเจ้า”

32อับซาโลมกล่าวกับโยอาบว่า “ข้าส่งคนไปหาท่านและกล่าวว่า ‘มาที่นี่เถิด ข้าจะได้ให้ท่านช่วยไปถามกษัตริย์ว่า “ทำไมจึงรับตัวข้ากลับมาจากเกชูร์ ข้าอยู่ที่นั่นยังดีเสียกว่า!” ’ ตอนนี้ข้าอยากพบกษัตริย์สักครั้ง หากข้าผิดด้วยเรื่องใดก็ให้พระองค์ประหารข้าเถิด”

33โยอาบจึงไปบอกกษัตริย์ตามนี้ ดาวิดจึงเรียกตัวอับซาโลมมาพบ อับซาโลมเข้ามาหมอบกราบซบหน้าลงถึงพื้นต่อหน้ากษัตริย์และกษัตริย์ก็จูบอับซาโลม

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

หนังสือแนะนำ

อรรถาธิบาย อรรถาธิบาย 2 Samuel → เฝ้าเดี่ยว คู่มือเฝ้าเดี่ยว 2 Samuel → รับพระคัมภีร์นี้ พระคัมภีร์ศึกษา TCV (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ) →