2 Samuel 5

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1คนอิสราเอลทุกเผ่ามาพบดาวิดที่เมืองเฮโบรน และพูดว่า “พวกเราเป็นพี่น้องร่วมสายโลหิตของท่าน

2ในอดีตขณะเมื่อซาอูลเป็นกษัตริย์ปกครองพวกเรา ท่านก็เป็นผู้นำคนอิสราเอลในการรบ พระยาห์เวห์ได้พูดกับท่านไว้ว่า ‘เจ้าจะเป็นผู้เลี้ยงดูประชาชนอิสราเอลของเราและเป็นผู้มีอำนาจปกครองเหนือพวกเขา’ ”

3เมื่อผู้อาวุโสทั้งปวงของคนอิสราเอลมาพบกษัตริย์ดาวิดที่เมืองเฮโบรน กษัตริย์ทำพันธสัญญากับพวกเขาที่นั่นต่อหน้าพระยาห์เวห์ และพวกเขาเจิมตั้งดาวิดเป็นกษัตริย์ปกครองคนอิสราเอล

4เมื่อดาวิดขึ้นเป็นกษัตริย์ เขามีอายุสามสิบปี และปกครองอยู่สี่สิบปี

5เขาปกครองเหนือยูดาห์เจ็ดปีหกเดือนที่เมืองเฮโบรน และปกครองเหนืออิสราเอลกับยูดาห์ทั้งหมดสามสิบสามปีที่กรุงเยรูซาเล็ม

6กษัตริย์ดาวิดและพวกทหารเดินทัพไปยังเยรูซาเล็มเพื่อรบกับชาวเยบุสซึ่งอาศัยอยู่ที่นั่น ชาวเยบุสกล่าวกับดาวิดว่า “เจ้าเข้ามาในนี้ไม่ได้หรอก แม้แต่คนตาบอดและคนง่อยก็ยังโยนเจ้าออกไปได้” พวกเขาคิดว่า “ดาวิดไม่อาจบุกเข้าไปได้”

7แต่ดาวิดยึดป้อมของเมืองศิโยน ซึ่งเรียกว่าเมืองดาวิดได้

8ในวันนั้นดาวิดพูดว่า “ใครก็ตามที่พิชิตพวกเยบุสได้จะต้องเข้าไปทางอุโมงค์ส่งน้ำ เพื่อบุกเข้าประชิดตัวและฆ่า ‘พวกคนตาบอดและคนง่อย’ ซึ่งเป็นศัตรูของดาวิด ” นี่เป็นเหตุให้ผู้คนพูดกันว่า “ ‘คนตาบอดกับคนง่อย’ จะไม่ได้เข้าไปในวัง”

9ดาวิดจึงพักอาศัยอยู่ในป้อมปราการนั้น และขนานนามว่าเมืองดาวิด เขาสร้างพื้นที่โดยรอบตั้งแต่แนวเนินดิน เข้าไปข้างใน

10เขาเริ่มยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าผู้มีฤทธิ์อยู่กับเขา

11ฝ่ายกษัตริย์ฮีรามแห่งเมืองไทระส่งทูตมาพบดาวิดพร้อมทั้งซุงไม้สนซีดาร์ และช่างไม้กับช่างสกัดหิน พวกเขาสร้างวังของดาวิด

12ดาวิดจึงตระหนักว่าที่พระยาห์เวห์สถาปนาเขาเป็นกษัตริย์ปกครองอิสราเอล และเชิดชูอาณาจักรของเขา ก็เพื่อเห็นแก่ประชาชนอิสราเอลของพระองค์

13หลังจากที่ย้ายจากเมืองเฮโบรน ดาวิดมีภรรยาและสนมเพิ่มขึ้นอีกในกรุงเยรูซาเล็ม และเขาให้กำเนิดลูกชายลูกสาวเพิ่มขึ้นอีก

14ลูกชายซึ่งเกิดที่นั่นได้แก่ ชัมมุวา โชบับ นาธัน โซโลมอน

15อิบฮาร์ เอลีชูอา เนเฟก ยาเฟีย

16เอลีชามา เอลียาดา และเอลีเฟเลท

17เมื่อชาวฟีลิสเตียได้ข่าวว่าดาวิดได้รับการเจิมตั้งเป็นกษัตริย์ปกครองคนอิสราเอล ก็ระดมพลทั้งหมดมาตามหาดาวิด แต่ดาวิดรู้เรื่องจึงเข้าในที่มั่น

18ครั้นชาวฟีลิสเตียมาถึงก็กระจายพลทั่วหุบเขาเรฟาอิม

19ดาวิดจึงถามพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าควรออกไปโจมตีพวกฟีลิสเตียหรือไม่ พระองค์จะมอบพวกเขาไว้ในมือของข้าพเจ้าหรือไม่” พระยาห์เวห์ตอบว่า “ไปเถิด เพราะเราจะมอบพวกฟีลิสเตียไว้ในมือของเจ้าแน่นอน”

20ดาวิดจึงบุกเข้าโจมตีทัพฟีลิสเตียที่บาอัลเปราซิมและมีชัยชนะ ดาวิดพูดว่า “พระยาห์เวห์ถาโถมเข้าใส่ศัตรูต่อหน้าต่อตาข้าพเจ้าดั่งสายน้ำเชี่ยว” ที่แห่งนั้นจึงได้ชื่อว่า บาอัลเปราซิม

21ชาวฟีลิสเตียได้ทิ้งพวกรูปเคารพของตนไว้ที่นั่น ดาวิดและกองทหารจึงยึดไว้

22แต่ชาวฟีลิสเตียกลับมาอีก และกระจายกำลังทั่วหุบเขาเรฟาอิม

23ดาวิดจึงถามพระยาห์เวห์และพระองค์พูดว่า “อย่าบุกโจมตีทางด้านหน้า แต่จงตีวงล้อมด้านหลัง แล้วบุกเข้าโจมตีทางด้านหน้าของหมู่ต้นป็อปลาร์

24เมื่อเจ้าได้ยินเสียงคล้ายเสียงย่ำเท้าบนยอดต้นป็อปลาร์ จงบุกเข้าไปโดยเร็ว เพราะเป็นสัญญาณว่าพระยาห์เวห์ได้ไปล่วงหน้าเพื่อเล่นงานกองทัพฟีลิสเตียแล้ว”

25ดังนั้นดาวิดก็ทำตามที่พระยาห์เวห์สั่ง และทำลายล้างชาวฟีลิสเตียตลอดทางตั้งแต่เมืองกิเบโอน จนถึงเมืองเกเซอร์

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →