Ezekiel 18

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า

2“พวกเจ้าหมายความว่าอะไรที่กล่าวภาษิตเกี่ยวกับดินแดนอิสราเอลว่า ‘พ่อแม่กินองุ่นเปรี้ยว ลูกก็เข็ดฟัน’

3พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ‘เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เจ้าจะไม่กล่าวภาษิตนี้ในอิสราเอลอีกต่อไปฉันนั้น

4เพราะทุกคนเป็นของเรา ทั้งพ่อแม่และลูกล้วนเป็นของเรา คนทำบาปจะต้องตาย’

5สมมุติว่ามีคนชอบธรรมคนหนึ่ง ซึ่งทำสิ่งที่ถูกต้องและเที่ยงธรรม

6เขาไม่ได้กินอาหารที่สถานบูชาบนภูเขา หรือพึ่งพวกรูปเคารพของอิสราเอล เขาไม่ได้ทำให้ภรรยาของเพื่อนบ้านมีราคี หรือมีเพศสัมพันธ์กับผู้หญิงในช่วงที่มีประจำเดือน

7เขาไม่ได้ข่มเหงรังแกใคร แต่คืนของจำนำให้ลูกหนี้ เขาไม่ได้ปล้นชิง แต่ให้อาหารกับคนหิวโหย และให้เสื้อผ้ากับคนที่เปลือยเปล่า

8เขาไม่ได้ให้ยืมโดยเอาดอกเบี้ย หรือหากำไรจากพวกเขา เขายั้งมือจากการทำความชั่ว และเขาตัดสินทั้งสองฝ่ายอย่างยุติธรรม

9เขาทำตามกฎเกณฑ์ของเรา และรักษากฎบัญญัติของเราอย่างซื่อสัตย์ ผู้นั้นเป็นคนชอบธรรม เขาจะมีชีวิตอยู่แน่นอน” พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น

10“สมมุติว่าชายคนนั้นมีลูกชายหัวรุนแรงซึ่งทำให้เลือดตกหรือทำสิ่งต่อไปนี้

11(แม้ว่าผู้เป็นพ่อไม่ได้ทำสิ่งเหล่านี้เลย) เขากินอาหารที่สถานบูชาบนภูเขา เขาทำให้ภรรยาของเพื่อนบ้านมีราคี

12เขาข่มเหงคนยากจนและขัดสน เขาปล้นชิง เขาไม่ยอมคืนของจำนำ เขาพึ่งรูปเคารพ เขาทำสิ่งที่น่ารังเกียจ

13เขาให้ยืมโดยเอาดอกเบี้ยและหากำไร คนเช่นนี้จะมีชีวิตอยู่หรือ ไม่เลย! เพราะเขาทำสิ่งน่ารังเกียจเหล่านี้ เขาจะต้องถูกประหาร และนี่ก็เป็นความผิดของตัวเขาเอง

14แต่หากชายคนนี้มีลูกซึ่งเห็นบาปทุกอย่างที่พ่อทำ และแม้ได้เห็นก็ไม่ได้ทำตาม

15เขาไม่ได้กินอาหารที่สถานบูชาบนภูเขา หรือพึ่งพวกรูปเคารพของอิสราเอล เขาไม่ได้ทำให้ภรรยาของเพื่อนบ้านมีราคี

16เขาไม่ได้ข่มเหงรังแกใคร หรือเรียกของจำนำในการกู้ยืม เขาไม่ได้ปล้นชิง แต่ให้อาหารกับคนหิวโหย และให้เสื้อผ้ากับคนที่เปลือยเปล่า

17เขายั้งมือจากการข่มเหงคนจน และให้ยืมโดยไม่เอาดอกเบี้ยหรือหากำไร เขารักษากฎบัญญัติและทำตามกฎเกณฑ์ของเรา เขาจะไม่ตายเพราะบาปของพ่อ เขาจะมีชีวิตอยู่แน่นอน

18ส่วนผู้เป็นพ่อจะตายเพราะบาปของเขา เพราะเขาขู่กรรโชกทรัพย์ ปล้นพี่น้อง และทำผิดท่ามกลางประชาชนของเขา

19กระนั้น เจ้าก็ยังถามว่า ‘ทำไมลูกไม่ต้องร่วมรับโทษความผิดของพ่อ’ เมื่อลูกได้ทำสิ่งที่ถูกต้องเที่ยงธรรม และทำตามกฎเกณฑ์ของเราอย่างถี่ถ้วน เขาจะมีชีวิตอยู่อย่างแน่นอน

20ผู้ใดที่ทำบาป ผู้นั้นจะต้องตาย ลูกไม่ต้องร่วมรับโทษกับความผิดของพ่อแม่ ทั้งพ่อแม่ก็ไม่ต้องร่วมรับโทษกับความผิดของลูก คนชอบธรรมจะได้รับผลจากความชอบธรรมของเขา และคนชั่วจะได้รับโทษจากความชั่วร้ายของเขา

21แต่หากคนชั่วหันจากบาปที่เขาทำ แล้วรักษากฎเกณฑ์ทั้งสิ้นของเรา ทำสิ่งที่ถูกต้องและยุติธรรม พวกเขาจะมีชีวิตอยู่อย่างแน่นอน เขาจะไม่ตาย

22ความผิดพลาดทั้งสิ้นที่เขาทำลงไป จะไม่เป็นที่จดจำและไม่นำมาเป็นข้อกล่าวโทษ เขาจะมีชีวิตอยู่เพราะสิ่งชอบธรรมที่เขาทำ

23พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศว่า เราพึงพอใจในความตายของคนชั่วร้ายหรือ เราไม่ยินดีมากกว่าหรือเมื่อเขาหันจากทางชั่วและมีชีวิตอยู่

24แต่หากคนชอบธรรมหันจากความชอบธรรมไปทำบาป และทำสิ่งที่น่ารังเกียจเหมือนคนชั่ว เขาจะมีชีวิตอยู่หรือ ความชอบธรรมที่เขาได้ทำจะไม่เป็นที่จดจำ เขาจะตายเพราะไม่ซื่อสัตย์และเพราะบาปที่เขาได้ทำ

25ถึงกระนั้น เจ้าก็ยังพูดว่า ‘วิถีทางของพระยาห์เวห์ไม่ยุติธรรม’ ชาวอิสราเอลเอ๋ย จงฟังเถิด วิถีทางของเราไม่ยุติธรรมหรือ วิถีทางของเจ้าไม่ใช่หรือที่ไม่ยุติธรรม

26หากคนชอบธรรมหันจากความชอบธรรมของตนไปทำบาป เขาจะตาย เขาจะตายเพราะบาปที่ได้ทำลงไป

27แต่หากคนชั่วหันจากความชั่วที่ทำไปแล้ว และกลับมาทำสิ่งที่ถูกต้องและยุติธรรม พวกเขาจะช่วยชีวิตตนเองไว้

28เพราะเขาใคร่ครวญและหันจากความผิดทั้งสิ้นที่ได้ทำ เขาจะมีชีวิตอยู่อย่างแน่นอน พวกเขาจะไม่ตาย

29ถึงกระนั้น ชาวอิสราเอลก็ยังพูดว่า ‘วิถีทางของพระยาห์เวห์ไม่ยุติธรรม’ ประชาชนอิสราเอลเอ๋ย วิถีทางของเราไม่ยุติธรรมหรือ วิถีทางของเจ้าต่างหากไม่ใช่หรือที่ไม่ยุติธรรม

30พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดว่า ‘ฉะนั้น ชาวอิสราเอลเอ๋ย เราจะตัดสินเจ้าแต่ละคนตามการกระทำของเจ้า จงกลับใจใหม่! หันหนีจากความผิดทั้งสิ้นของเจ้า แล้วเจ้าจะไม่ต้องล่มจมเพราะบาป

31จงละทิ้งความผิดทั้งสิ้นที่ทำลงไป และรับเอาจิตใจและวิญญาณใหม่เถิด ชาวอิสราเอลเอ๋ย เจ้าจะตายทำไมเล่า

32เพราะเราไม่ได้พึงพอใจในความตายของใคร จงกลับใจใหม่และมีชีวิตอยู่เถิด!’ ” พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →