Ezekiel 37

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 36 Jump to: Chapter 38 →

1มือของพระยาห์เวห์อยู่บนข้าพเจ้า และนำข้าพเจ้าออกมาโดยพระวิญญาณของพระยาห์เวห์ วางข้าพเจ้าไว้ที่กลางหุบเขาแห่งหนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยกระดูก

2พระองค์พาข้าพเจ้าท่องไปในหมู่กระดูก และข้าพเจ้าเห็นกระดูกเกลื่อนทั่วพื้นหุบเขา เป็นกระดูกที่แห้งมาก

3พระองค์ถามข้าพเจ้าว่า “บุตรมนุษย์เอ๋ย กระดูกเหล่านี้จะกลับมีชีวิตได้ไหม” ข้าพเจ้าตอบว่า “พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิต พระองค์ผู้เดียวที่รู้”

4แล้วพระองค์พูดกับข้าพเจ้าว่า “จงเผยพระวจนะแก่กระดูกเหล่านี้ว่า ‘กระดูกแห้งเอ๋ย จงฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์!

5พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดแก่กระดูกเหล่านี้ว่า เราจะให้ลมหายใจ เข้าสู่เจ้า แล้วเจ้าจะกลับมีชีวิต

6เราจะร้อยเอ็นของเจ้าและให้เจ้ามีเลือดเนื้อ แล้วเอาผิวหนังคลุมเจ้า เราจะใส่ลมหายใจให้เจ้า และเจ้าจะมีชีวิต แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’ ”

7ข้าพเจ้าจึงเผยพระวจนะตามที่พระองค์สั่ง ขณะที่ข้าพเจ้าเผยพระวจนะอยู่ มีเสียงดังกรุกกริก และกระดูกต่างๆ มาประสานต่อเข้าด้วยกัน

8ข้าพเจ้ามองดูก็เห็นเอ็นและเลือดเนื้อก่อตัวขึ้นเหนือกระดูก และผิวหนังคลุมทั้งหมดไว้ แต่ร่างเหล่านั้นยังปราศจากลมหายใจ

9แล้วพระองค์พูดกับข้าพเจ้าว่า “บุตรมนุษย์เอ๋ย จงเผยพระวจนะแก่ลมหายใจ จงพูดว่า ‘พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ลมหายใจ จงมาจากลมทั้งสี่ทิศ และเข้าสู่ร่างที่ถูกสังหารเหล่านี้เพื่อพวกเขาจะมีชีวิต’ ”

10ข้าพเจ้าจึงเผยพระวจนะตามที่พระองค์สั่ง แล้วลมก็เข้าสู่ร่างเหล่านั้น พวกเขาจึงมีชีวิต ลุกขึ้นยืน เป็นกองทัพใหญ่

11แล้วพระองค์พูดกับข้าพเจ้าว่า “บุตรมนุษย์เอ๋ย กระดูกเหล่านี้คือชาวอิสราเอลทั้งหมด พวกเขาพูดว่า ‘กระดูกของเราแห้งกรัง ความหวังของเราสูญสิ้น เราถูกทำลายแล้ว’

12ฉะนั้น จงเผยพระวจนะแก่พวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ประชาชนของเรา เราจะเปิดหลุมฝังศพของเจ้าและนำเจ้าออกมา เราจะพาเจ้ากลับดินแดนอิสราเอล

13เมื่อนั้นแหละ ประชาชนของเรา เจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ เมื่อเราเปิดหลุมฝังศพและนำเจ้าออกมา

14เราจะใส่วิญญาณของเราไว้ในเจ้าและเจ้าจะมีชีวิตอยู่ เราจะให้เจ้าตั้งรกรากในดินแดนของเจ้าเอง เมื่อนั้น เจ้าจะรู้ว่าเราผู้เป็นพระยาห์เวห์ได้ลั่นวาจาไว้และทำตามนั้น พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น’ ”

15ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า

16“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงเอาไม้อันหนึ่งมาและเขียนลงว่า ‘ของยูดาห์กับอิสราเอลซึ่งเป็นพวกพ้อง’ และเอาไม้อีกอันหนึ่งมาเขียนลงว่า ‘ของโยเซฟ (นั่นคือเอฟราอิม) และชาวอิสราเอลทั้งหมด ซึ่งเป็นพวกพ้อง’

17จงประกอบไม้ทั้งสองเข้าด้วยกัน ให้เป็นไม้อันเดียวอยู่ในมือของเจ้า

18เมื่อชนชาติของเจ้าถามเจ้าว่า ‘จะไม่บอกเราหรือว่าที่เจ้าทำอย่างนั้นหมายความว่าอะไร’

19จงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า เราจะเอาไม้ของโยเซฟซึ่งอยู่ในมือของเอฟราอิม และไม้ของเผ่าต่างๆ ของชนอิสราเอลที่เป็นพวกพ้อง ประกอบเข้ากับไม้ของยูดาห์ให้เป็นไม้อันเดียวกันอยู่ในมือของเรา

20จงชูไม้ทั้งสองอันที่เจ้าเขียนไว้ต่อหน้าพวกเขา

21และบอกพวกเขาว่าพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า เราจะนำชนชาติอิสราเอลออกมาจากชาติต่างๆ ที่พวกเขาไป เราจะรวบรวมพวกเขาจากรอบทิศ พากลับสู่ดินแดนของเขา

22เราจะทำให้พวกเขาเป็นชนชาติเดียวในดินแดนนั้น ให้อยู่บนภูเขาต่างๆ ของอิสราเอล จะมีกษัตริย์องค์เดียวปกครองพวกเขาทั้งหมด เขาจะไม่แยกเป็นสองชาติหรือสองอาณาจักรอีกต่อไป

23พวกเขาจะไม่ทำตัวเป็นมลทินด้วยรูปเคารพหรือเทวรูปต่ำช้าต่างๆ หรือการละเมิดใดๆ เพราะเราจะช่วยไม่ให้เขากลับไปทำบาปอีก เราจะชำระล้างพวกเขา พวกเขาจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา

24ดาวิดผู้รับใช้ของเราจะเป็นกษัตริย์ปกครองพวกเขา พวกเขาจะมีผู้เลี้ยงคนเดียว พวกเขาจะทำตามกฎบัญญัติของเรา และใส่ใจทำตามกฎเกณฑ์ของเรา

25พวกเขาจะอาศัยในดินแดนซึ่งเรามอบให้แก่ยาโคบผู้รับใช้ของเรา ดินแดนซึ่งบรรพบุรุษของพวกเจ้าอาศัยอยู่ พวกเขากับลูกหลานจะอาศัยอยู่ที่นั่นตลอดไป และดาวิดผู้รับใช้ของเราจะเป็นเจ้านายของพวกเขาตลอดไป

26เราจะทำพันธสัญญาแห่งสันติภาพกับพวกเขาเป็นพันธสัญญานิรันดร์ เราจะสถาปนาและเพิ่มจำนวนของพวกเขาขึ้น เราจะตั้งสถานนมัสการของเราไว้ท่ามกลางพวกเขาตลอดไป

27ที่พำนักของเราจะอยู่ท่ามกลางพวกเขา เราจะเป็นพระเจ้าของเขา และเขาจะเป็นประชาชนของเรา

28เมื่อนั้นชนชาติทั้งหลายจะรู้ว่า เราผู้เป็นพระยาห์เวห์ทำให้อิสราเอลเป็นชนชาติบริสุทธิ์ เมื่อสถานนมัสการของเราอยู่ท่ามกลางพวกเขาตลอดไปเป็นนิตย์’ ”

← Chapter 36 Jump to: Chapter 38 →