Ezekiel 31

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 30 Jump to: Chapter 32 →

1ในวันที่หนึ่งเดือนที่สามปีที่สิบเอ็ด ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า

2“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงพูดกับฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์และกองกำลังของเขาว่า ‘ใครจะยิ่งใหญ่เทียบกับเจ้าได้

3จงดูอัสซีเรีย ครั้งหนึ่งเคยเป็นสนซีดาร์ในเลบานอน กิ่งก้านงดงามแผ่ร่มเงาในป่า มันสูงเสียดฟ้า ชูยอดเหนือใบไม้หนาทึบ

4สายน้ำหล่อเลี้ยงมัน น้ำบาดาลทำให้มันสูงตระหง่าน ทางน้ำไหลรอบ ที่ซึ่งมันโตขึ้น และส่งน้ำไปหล่อเลี้ยง บรรดาต้นไม้ในท้องทุ่ง

5มันจึงสูงตระหง่าน เหนือต้นไม้ทุกต้นในท้องทุ่ง มันแตกแขนงมากมาย กิ่งก้านก็ทอดยาว แผ่ขยายเพราะน้ำท่าอุดม

6หมู่นกในท้องฟ้า มาทำรังบนกิ่งไม้ บรรดาสัตว์ป่า มาคลอดลูกใต้กิ่งก้านของมัน ชนชาติใหญ่ทั้งมวล ก็มาอาศัยในร่มเงา

7มันงามโอ่อ่า เพราะกิ่งก้านที่แตกแขนงไป เพราะรากของมันหยั่งลึก ลงในน้ำอันอุดมสมบูรณ์

8ต้นสนซีดาร์ในอุทยานของพระเจ้า ไม่อาจแข่งกับมัน ทั้งบรรดาต้นสน และต้นเปลน ไม่อาจเทียบ กิ่งก้านของมันได้ ไม่มีต้นไม้ใดในอุทยานของพระเจ้า ทัดเทียมความงามของมันได้เลย

9เราทำให้มันงดงาม มีกิ่งก้านหนาแน่น เป็นที่อิจฉาของต้นไม้ทุกต้น ในเอเดนอุทยานของพระเจ้า’

10ฉะนั้น พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ‘เพราะสนซีดาร์ยิ่งใหญ่สูงตระหง่านเหนือใบไม้หนาทึบ เพราะมันหยิ่งผยองในความสูงนั้น

11เราจึงมอบมันไว้ในมือของผู้มีอำนาจปกครองชนชาติทั้งหลาย ให้จัดการมันตามความชั่วร้าย เราเหวี่ยงมันทิ้งไป

12และผู้อำมหิตที่สุดในหมู่ชนต่างชาติก็โค่นมันลงและปล่อยทิ้งไว้ กิ่งก้านตกลงตามภูเขาและหุบเขา กิ่งหักคาอยู่ตามลำห้วยในดินแดน ชนชาติในโลกออกจากร่มเงาของมันและทิ้งไป

13หมู่นกอยู่บนต้นไม้หักโค่น และสัตว์ป่าอยู่ท่ามกลางกิ่งก้านของมัน

14ฉะนั้นแม้จะมีน้ำท่าบริบูรณ์ ก็ไม่มีต้นไม้อื่นที่อยู่ริมน้ำจะสูงตระหง่านเหนือใบไม้หนาทึบและชูยอดสูงได้เหมือนมัน พวกมันถูกกำหนดไว้ให้ตาย และลงสู่โลกเบื้องล่างร่วมกับมนุษย์ผู้ลงสู่แดนคนตาย’

15พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ‘ในวันที่มันถูกนำลงสู่แดนคนตาย เราทำให้ธารน้ำลึกไว้ทุกข์ เราคลุมธารน้ำไว้เพราะต้นไม้นั้น เรากั้นธารน้ำไว้และน้ำอันบริบูรณ์ของมันก็ถูกกักไว้ เราเอาความหม่นหมองห่อหุ้มเลบานอนเพราะต้นไม้นั้น และต้นไม้ทั้งหมดในทุ่งก็เหี่ยวเฉาไป

16เราทำให้บรรดาชนชาติสั่นด้วยเสียงแห่งความล่มจมของมัน เมื่อเรานำมันลงสู่แดนคนตาย ไปอยู่กับผู้ที่ลงหลุม แล้วต้นไม้ทั้งหมดในสวนเอเดน ต้นไม้ที่ดีที่สุดของเลบานอน คือต้นไม้ที่ได้รับน้ำอุดมสมบูรณ์ ก็ได้รับการปลอบประโลมในโลกบาดาล

17พวกเขาก็เหมือนสนซีดาร์ใหญ่ที่ลงสู่แดนคนตายไปหาพวกคนที่ถูกฆ่าด้วยดาบกับคนติดอาวุธ ที่เคยอยู่ใต้ร่มเงาของชนชาติต่างๆ

18ต้นไม้ใดในเอเดนที่โอ่อ่าและยิ่งใหญ่เทียมกับเจ้า กระนั้นเจ้าก็จะถูกนำลงสู่โลกบาดาลไปกับต้นไม้อื่นๆ ในเอเดน เจ้าจะนอนอยู่ท่ามกลางคนไม่ได้เข้าสุหนัต กับบรรดาคนที่ถูกฆ่าด้วยดาบ’ นี่คือฟาโรห์กับกองกำลังทั้งสิ้นของเขา พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น”

← Chapter 30 Jump to: Chapter 32 →