Ezekiel 45

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 44 Jump to: Chapter 46 →

1“เมื่อเจ้าแบ่งสรรดินแดนกรรมสิทธิ์ จงถวายที่ดินส่วนหนึ่งแด่พระยาห์เวห์เป็นเขตศักดิ์สิทธิ์ยาว 25,000 คิวบิท และกว้าง 20,000 คิวบิท ทั้งเขตแดนนั้นจะเป็นที่บริสุทธิ์

2ในบริเวณนี้ให้มีที่สี่เหลี่ยมจัตุรัสกว้างยาวด้านละ 500 คิวบิท เพื่อเป็นสถานนมัสการและมีที่ว่างโดยรอบเป็นระยะ 50 คิวบิท

3ในเขตศักดิ์สิทธิ์นี้ จงวัดที่แบ่งออกมาให้ได้ขนาดยาว 25,000 คิวบิท กว้าง 10,000 คิวบิท ในบริเวณนี้จะเป็นสถานนมัสการคือสถานศักดิ์สิทธิ์ที่สุด

4จะเป็นเขตแดนอันศักดิ์สิทธิ์สำหรับบรรดาปุโรหิต ผู้ปฏิบัติหน้าที่ในสถานนมัสการ และเข้าปรนนิบัติรับใช้อยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์ใช้เป็นที่สำหรับบ้านเรือนของปุโรหิตและสถานศักดิ์สิทธิ์ของสถานนมัสการ

5อีกส่วนซึ่งยาว 25,000 คิวบิท และกว้าง 10,000 คิวบิท เป็นของคนเลวีซึ่งปฏิบัติหน้าที่ในวิหาร มอบให้เป็นกรรมสิทธิ์ของเขาที่จะสร้างบ้านเมืองเพื่ออยู่อาศัย

6เจ้าจงมอบที่กว้าง 5,000 คิวบิท ยาว 25,000 คิวบิท ต่อจากเขตศักดิ์สิทธิ์ให้เป็นส่วนของเมืองนั้น ที่นี่จะเป็นของอิสราเอลทั้งหมด

7ที่ดินแต่ละข้างของเนื้อที่เขตศักดิ์สิทธิ์และทรัพย์สมบัติของเมืองยกให้เป็นของเจ้านาย ทอดออกไปทางตะวันตกและตะวันออก ตลอดความยาวของพรมแดนตะวันตกจดตะวันออกเทียบเท่ากับส่วนที่ยกให้ตระกูลหนึ่ง

8ที่ดินนี้จะเป็นกรรมสิทธิ์ของเจ้านายในอิสราเอล และเจ้านายเหล่านั้นจะได้ไม่กดขี่ประชาชนของเราอีกต่อไป แต่จะยอมให้ชนอิสราเอลครอบครองดินแดนตามตระกูลต่างๆ

9พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ‘พวกเจ้านายของอิสราเอล เจ้าทำเกินมากพอแล้ว! จงเลิกกดขี่ทารุณแล้วทำสิ่งที่ถูกต้อง ยุติธรรม หยุดไล่ประชาชนของเราไปจากที่ของเขา’ พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น

10‘จงใช้เครื่องชั่งที่เที่ยงตรง เอฟาห์และบัทที่เที่ยงตรง

11เอฟาห์จะเท่ากับบัท คือทั้งเอฟาห์และบัทเท่ากับหนึ่งในสิบโฮเมอร์ โฮเมอร์เป็นหน่วยมาตรฐานของการตวงทั้งของแห้งและของเหลว

121 เชเขล เท่ากับ 20 เกราห์และ 60 เชเขลเท่ากับ 1 มินา

13ของถวายพิเศษที่เจ้าต้องนำมาให้คือ ข้าวสาลีหนึ่งในหกเอฟาห์ จากทุกหนึ่งโฮเมอร์ ข้าวบาร์เลย์ก็หนึ่งในหกเอฟาห์ จากทุกหนึ่งโฮเมอร์

14ส่วนน้ำมันมะกอกตวงด้วยหน่วยบัท คือหนึ่งในสิบบัท จากทุกหนึ่งโคร์ (ซึ่งเท่ากับหนึ่งโฮเมอร์หรือสิบบัท)

15คัดแกะหนึ่งตัวจากทุกสองร้อยตัว จากทุ่งหญ้าอันอุดมของอิสราเอล สิ่งเหล่านี้จะใช้เป็นธัญบูชา เครื่องเผาบูชาทั้งตัว และเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพเพื่อลบบาปสำหรับประชาชน’ พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น

16ประชาชนทั้งหมดจะต้องนำของถวายพิเศษนี้มาสำหรับเจ้านายของอิสราเอล

17เจ้านายมีหน้าที่จะต้องจัดเตรียมเครื่องเผาบูชา ธัญบูชา และเครื่องดื่มบูชาที่ใช้ในงานเทศกาล งานวันขึ้นหนึ่งค่ำและวันสะบาโต คือเทศกาลทั้งหมดที่กำหนดไว้ของชาวอิสราเอล เขาจะจัดเครื่องบูชาไถ่บาป ธัญบูชา เครื่องเผาบูชาทั้งตัว และเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพ เพื่อลบบาปของชาวอิสราเอล

18พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ‘ในวันที่หนึ่งเดือนหนึ่ง เจ้าจงเอาวัวหนุ่มที่ไร้ตำหนิมาเพื่อชำระสถานนมัสการ

19ให้ปุโรหิตเอาเลือดของเครื่องบูชาไถ่บาปทาที่เสาประตูวิหาร ที่มุมทั้งสี่ของแท่นบูชา และที่เสาประตูของลานชั้นใน

20จงทำอย่างนี้อีกในวันที่เจ็ดของเดือนนั้น เป็นการลบมลทินของวิหาร เพื่อคนที่ทำบาปโดยไม่เจตนาหรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์

21ในวันที่สิบสี่เดือนที่หนึ่ง จงถือเทศกาลปัสกา เจ้าจะกินขนมปังไม่ใส่ยีสต์เป็นเวลาเจ็ดวันช่วงเทศกาล

22ในวันนั้น เจ้านายจะถวายวัวหนุ่มเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปสำหรับทั้งตัวเขาเองและประชาชนทั้งหมด

23ทุกวันตลอดเจ็ดวันของเทศกาล เขาจะถวายวัวหนุ่มเจ็ดตัว และแกะผู้เจ็ดตัวที่ไม่มีตำหนิ เป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัวถวายพระยาห์เวห์ และถวายแพะผู้หนึ่งตัวเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป

24เขาจะจัดธัญบูชาควบคู่โดยใช้แป้งหนึ่งเอฟาห์ต่อวัวหนุ่มหนึ่งตัว และหนึ่งเอฟาห์ต่อแกะผู้หนึ่งตัว พร้อมทั้งน้ำมันมะกอกหนึ่งฮิน ต่อแป้งหนึ่งเอฟาห์

25ตลอดเจ็ดวันของเทศกาลนั้น ซึ่งเริ่มในวันที่สิบห้าของเดือนที่เจ็ด ให้เขาจัดเตรียมเครื่องบูชาไถ่บาป เครื่องเผาบูชาทั้งตัว ธัญบูชา และน้ำมันแบบเดียวกัน’ ”

← Chapter 44 Jump to: Chapter 46 →