John 1

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

Jump to: Chapter 2 →

1ในปฐมกาลพระวาทะดำรงอยู่ และพระวาทะอยู่กับพระเจ้า และพระวาทะเป็นพระเจ้า

2พระองค์อยู่กับพระเจ้าตั้งแต่ปฐมกาล

3ทุกสิ่งถูกสร้างขึ้นโดยทางพระองค์ ไม่มีสิ่งใดที่ไม่ถูกสร้างขึ้นโดยทางพระองค์

4ในพระองค์คือชีวิต และชีวิตนั้นเป็นความสว่างของมนุษย์

5ความสว่างส่องเข้ามาในความมืด และความมืดเอาชนะ ความสว่างไม่ได้

6มีชายคนหนึ่งที่พระเจ้าส่งมาชื่อยอห์น

7เขามาในฐานะพยานยืนยันถึงความสว่างนั้น เพื่อทุกคนจะได้เชื่อผ่านทางเขา

8เขาเองไม่ใช่ความสว่าง แต่เป็นเพียงพยานให้กับความสว่างนั้น

9ความสว่างแท้ซึ่งให้ความสว่างแก่ทุกคนกำลังเข้ามาในโลก

10พระองค์อยู่ในโลก และแม้โลกถูกสร้างขึ้นโดยทางพระองค์ แต่โลกไม่รู้จักพระองค์

11พระองค์เข้ามาในบ้านเมืองของพระองค์ แต่คนในบ้านเมืองของพระองค์ไม่ยอมรับพระองค์

12ส่วนทุกคนที่ยอมรับและเชื่อในนามของพระองค์ พระองค์ให้สิทธิ์เป็นลูกของพระเจ้า

13คือลูกที่ไม่ได้เกิดจากการสืบเชื้อสายตามธรรมชาติ หรือจากการตัดสินใจของมนุษย์ หรือจากความตั้งใจของสามี แต่เกิดจากพระเจ้า

14พระวาทะมาเกิดเป็นมนุษย์และพำนักอยู่ท่ามกลางเรา เราได้เห็นเกียรติสิริของพระองค์ คือเกียรติสิริของพระบุตรองค์เดียว ผู้เต็มไปด้วยพระคุณและความจริง ซึ่งมาจากพระบิดา

15ยอห์นเป็นพยานเกี่ยวกับพระองค์ เขาร้องประกาศว่า “นี่คือผู้ที่เราได้บอกไว้ว่า ‘พระองค์ผู้มาภายหลังเราก็ยิ่งใหญ่กว่าเรา เพราะพระองค์ดำรงอยู่ก่อนเรา’ ”

16เราทุกคนได้รับพระคุณจากความบริบูรณ์ของพระองค์ ซึ่งมาแทนที่พระคุณที่ให้ไว้แล้ว

17เพราะกฎบัญญัติได้มอบไว้ทางโมเสส ส่วนพระคุณและความจริงมาทางพระเยซูคริสต์

18ไม่มีใครเคยเห็นพระเจ้า แต่ผู้นั้นคือพระบุตรองค์เดียวผู้เป็นพระเจ้าและ ใกล้ชิดสนิทสนมกับพระบิดา ได้ทำให้พระองค์เป็นที่รู้จักแล้ว

19นี่คือคำพยานของยอห์น เมื่อพวกผู้นำยิว ที่กรุงเยรูซาเล็มส่งพวกปุโรหิตและคนเลวีมาถามว่าเขาเป็นใคร

20เขาไม่ปิดบังความจริง แต่ยอมรับอย่างเปิดเผยว่า “เราไม่ใช่พระเมสสิยาห์”

21คนเหล่านั้นจึงถามว่า “ถ้าเช่นนั้น ท่านเป็นใคร เอลียาห์ใช่ไหม เขาบอกว่า ‘ไม่ใช่’ ท่านเป็นผู้เผยพระวจนะคนนั้นหรือ เขาตอบว่า ‘ไม่ใช่’

22ในที่สุดพวกเขาจึงกล่าวว่า ‘ท่านเป็นใคร เราต้องการคำตอบเพื่อจะกลับไปบอกคนที่ส่งเรามา ท่านพูดว่าตัวเองเป็นใคร’ ”

23ยอห์นตอบด้วยถ้อยคำของผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ว่า “เราคือเสียงของผู้หนึ่งร้องในถิ่นทุรกันดารว่า ‘จงทำทางให้ตรงสำหรับองค์พระผู้เป็นเจ้า’ ”

24พวกฟาริสีบางคนที่ถูกส่งมา

25จึงถามเขาว่า “ถ้าท่านไม่ใช่พระเมสสิยาห์ ไม่ใช่เอลียาห์ ไม่ใช่ผู้เผยพระวจนะนั้น ทำไมท่านจึงให้บัพติศมา”

26ยอห์นตอบว่า “เราให้บัพติศมาด้วย น้ำ แต่มีผู้หนึ่งในหมู่พวกเจ้าซึ่งเจ้าไม่รู้จัก

27พระองค์คือผู้นั้นที่มาหลังจากเรา เราไม่คู่ควรแม้แต่จะแก้เชือกรองเท้าของพระองค์”

28ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นที่หมู่บ้านเบธานี ซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของแม่น้ำจอร์แดนที่ยอห์นกำลังให้บัพติศมา

29วันต่อมา ยอห์นเห็นพระเยซูเดินมาทางเขา จึงพูดว่า “จงดูลูกแกะของพระเจ้า ผู้รับบาปของโลกไป!

30นี่คือผู้ที่เรากล่าวถึงว่า ‘พระองค์ผู้มาภายหลังเราก็ยิ่งใหญ่กว่าเรา เพราะพระองค์ดำรงอยู่ก่อนเรา’

31เราไม่รู้จักพระองค์ แต่เหตุผลที่เรามาให้บัพติศมาด้วยน้ำ ก็เพื่อเปิดเผยพระองค์ให้อิสราเอลได้เห็น”

32แล้วยอห์นเป็นพยานว่า “เราเห็นพระวิญญาณลงมาจากฟ้าสวรรค์ดุจนกพิราบและอยู่กับพระองค์

33เราเองก็ไม่รู้ว่าพระองค์คือผู้นั้น แต่ผู้ที่ใช้เรามาให้บัพติศมาด้วยน้ำบอกว่า ‘เจ้าเห็นพระวิญญาณลงมาอยู่กับผู้ใด ผู้นั้นคือผู้ที่จะให้บัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์’

34เราได้เห็นแล้ว และเป็นพยานว่า ท่านนี้คือผู้ที่พระเจ้าเลือก”

35วันรุ่งขึ้น ยอห์นกับสาวกสองคนก็อยู่ที่นั่นอีก

36เมื่อยอห์นเห็นพระเยซูเดินผ่านไป จึงพูดว่า “จงดูลูกแกะของพระเจ้า”

37เมื่อสาวกทั้งสองได้ยินเช่นนั้นก็ติดตามพระเยซูไป

38พระเยซูหันมาเห็นพวกเขาตามมา จึงถามว่า “เจ้าต้องการอะไร” พวกเขากล่าวว่า “รับบี” (หมายถึง อาจารย์) “ท่านพักอยู่ที่ไหน”

39พระองค์ตอบว่า “มาเถิด แล้วเจ้าจะเห็น” พวกเขาไปและเห็นที่พักของพระองค์ ได้อยู่กับพระองค์ในวันนั้น เวลานั้นเป็นเวลาสี่โมงเย็น

40หนึ่งในสองคนที่ได้ยินยอห์นกล่าวและติดตามพระเยซูไปนั้นคือ อันดรูว์น้องชายของซีโมนเปโตร

41สิ่งแรกที่อันดรูว์ทำคือ ไปหาซีโมนผู้เป็นพี่ชายและบอกว่า “เราพบพระเมสสิยาห์แล้ว” (คือ พระคริสต์)

42และพาเขามาหาพระเยซู พระเยซูมองเห็นเขาและพูดว่า “เจ้าคือซีโมนลูกชายยอห์น เจ้าจะได้ชื่อว่า เคฟาส” (แปลว่า เปโตร)

43วันต่อมา พระเยซูตัดสินใจไปแคว้นกาลิลี พระองค์พบฟีลิปและพูดกับเขาว่า “จงตามเรามา”

44ฟีลิปมาจากเมืองเบธไซดาเหมือนอันดรูว์กับเปโตร

45ฟีลิปเจอนาธานาเอลและบอกเขาว่า “เราพบผู้นั้นที่โมเสสเขียนถึงในหนังสือกฎบัญญัติ และที่พวกผู้เผยพระวจนะก็เขียนถึงด้วย คือพระเยซูชาวนาซาเร็ธลูกชายโยเซฟ”

46นาธานาเอลถามว่า “นาซาเร็ธ! จะมีอะไรดีมาจากที่นั่นได้หรือ” ฟีลิปบอกว่า “มาดูเถิด”

47เมื่อพระเยซูเห็นนาธานาเอลเข้ามาหา จึงพูดถึงเขาว่า “นี่คืออิสราเอลแท้ ในตัวเขาไม่มีเล่ห์เหลี่ยมเลย”

48นาธานาเอลถามว่า “ท่านรู้จักข้าพเจ้าได้อย่างไร” พระเยซูตอบว่า “เราเห็นเจ้าขณะยังนั่งอยู่ใต้ต้นมะเดื่อก่อนฟีลิปจะเรียกเจ้า”

49นาธานาเอลจึงประกาศว่า “รับบี พระองค์เป็นพระบุตรของพระเจ้า พระองค์เป็นกษัตริย์ของอิสราเอล”

50พระเยซูพูดว่า “เจ้าเชื่อ เพราะเราบอกว่าเราเห็นเจ้าอยู่ใต้ต้นมะเดื่อ เจ้าจะเห็นสิ่งยิ่งใหญ่กว่านั้นอีก”

51แล้วพระองค์พูดต่อไปว่า “เราบอกความจริงว่า พวกเจ้าจะเห็น ‘ฟ้าสวรรค์เปิดออก และพวกทูตสวรรค์ของพระเจ้าขึ้นและลง’ เหนือบุตรมนุษย์”

Jump to: Chapter 2 →