John 15

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1“เราเป็นเถาองุ่นแท้และพระบิดาของเราเป็นผู้ดูแลรักษา

2พระองค์ตัดทุกแขนงในเราที่ไม่เกิดผลทิ้ง ส่วนทุกแขนงที่เกิดผล พระองค์ลิด เพื่อให้เกิดผลมากขึ้น

3พวกเจ้าสะอาดแล้วเพราะถ้อยคำที่เราได้กล่าวกับเจ้า

4จงติดสนิทในเรา เหมือนอย่างที่เราติดสนิทในเจ้า แขนงออกผลเองไม่ได้ นอกจากจะติดอยู่กับเถาองุ่น เจ้าก็เช่นกัน จะเกิดผลเองไม่ได้นอกจากจะติดสนิทในเรา

5เราเป็นเถาองุ่น เจ้าเป็นแขนง ถ้าเจ้าติดสนิทในเรา และเราติดสนิทในเจ้า เจ้าก็จะเกิดผลมาก เพราะถ้าแยกจากเราแล้ว เจ้าทำสิ่งใดไม่ได้เลย

6ถ้าเจ้าไม่ติดสนิทในเรา เจ้าก็เป็นเหมือนแขนงที่ถูกโยนทิ้งและเหี่ยวแห้ง แขนงเหล่านี้จะถูกเก็บทิ้งโยนให้ไฟเผา

7ถ้าเจ้าติดสนิทในเรา และถ้อยคำของเราติดสนิทในเจ้า จงขอสิ่งที่เจ้าปรารถนาแล้วจะได้รับสิ่งนั้น

8เมื่อเจ้าเกิดผลมากก็เป็นการถวายเกียรติแด่พระบิดาของเรา และเป็นการแสดงให้เห็นว่าเจ้าเป็นสาวกของเรา

9พระบิดารักเราอย่างไร เราก็รักเจ้าอย่างนั้น จงติดสนิทในความรักของเรา

10ถ้าเจ้าทำตามพระบัญญัติของเรา เจ้าก็ติดสนิทในความรักของเรา เหมือนที่เราได้ทำตามพระบัญญัติของพระบิดา และติดสนิทในความรักของพระองค์

11เราบอกเจ้าไว้เช่นนี้ เพื่อว่าความยินดีของเราจะอยู่ในเจ้า และเพื่อความยินดีของเจ้าจะเต็มเปี่ยม

12พระบัญญัติของเราคือ จงรักกันและกันเหมือนที่เราได้รักพวกเจ้า

13ไม่มีใครมีความรักยิ่งใหญ่กว่านี้คือ การยอมสละชีวิตของตนเพื่อมิตรสหาย

14ถ้าเจ้าทำตามที่เราสั่ง เจ้าก็เป็นมิตรสหายของเรา

15เราไม่เรียกเจ้าว่าคนรับใช้อีก เพราะคนรับใช้ไม่รู้ว่าเจ้านายทำอะไร แต่เราเรียกเจ้าว่ามิตรสหาย เพราะทุกสิ่งที่เราเรียนรู้จากพระบิดา เราได้เปิดเผยให้เจ้ารู้แล้ว

16เจ้าไม่ได้เลือกเรา แต่เราเลือกเจ้า และแต่งตั้งเจ้าให้ไปเกิดผล คือผลที่คงอยู่ถาวร สิ่งใดที่เจ้าขอในนามของเรา พระบิดาจะให้สิ่งนั้น

17พระบัญญัติของเราคือ จงรักกันและกัน

18ถ้าโลกเกลียดพวกเจ้า จงจำไว้ว่าโลกได้เกลียดเราก่อน

19ถ้าเจ้าเป็นของโลก โลกจะรักเจ้า แต่ตามที่เป็นอยู่ เจ้าไม่ได้เป็นของโลก เพราะเราได้เลือกเจ้าออกมาจากโลกแล้ว เพราะเหตุนั้น โลกจึงเกลียดพวกเจ้า

20จงระลึกถึงคำที่เราได้กล่าวแก่พวกเจ้าไว้ว่า ‘คนรับใช้ย่อมไม่ใหญ่กว่านาย’ ถ้าพวกเขาข่มเหงเรา เขาจะข่มเหงเจ้าด้วย ถ้าพวกเขาเชื่อฟังคำสอนของเรา เขาจะเชื่อฟังคำสอนของเจ้าด้วย

21เขาจะปฏิบัติต่อเจ้าแบบนี้เพราะนามของเรา เพราะเขาไม่รู้จักพระองค์ผู้ส่งเรามา

22ถ้าเราไม่มาบอก เขาก็จะไม่มีความผิดบาป แต่เดี๋ยวนี้เขาไม่มีข้อแก้ตัวให้กับบาปของตัวเอง

23คนที่เกลียดเราก็เกลียดพระบิดาของเราด้วย

24ถ้าเราไม่ได้ทำการงานต่างๆ ท่ามกลางพวกเขาที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน พวกเขาก็จะไม่มีความผิดบาป พวกเขาได้เห็นทุกสิ่งที่เราทำแล้ว แต่ก็ยังเกลียดชังเราและพระบิดาของเรา

25นี่เพื่อให้เป็นจริงตามที่เขียนไว้ในหนังสือกฎบัญญัติว่า ‘พวกเขาเกลียดเราโดยไม่มีเหตุผล’

26เมื่อเราส่งองค์ผู้ช่วยจากพระบิดามาหาพวกเจ้า คือพระวิญญาณแห่งความจริงซึ่งมาจากพระบิดา พระองค์จะเป็นพยานให้เรา

27และพวกเจ้าก็ต้องเป็นพยานด้วย เพราะได้อยู่กับเราตั้งแต่ต้น”

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →