John 13

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1ก่อนถึงเทศกาลปัสกาไม่นาน พระเยซูรู้ว่าถึงเวลาที่พระองค์จะจากโลกนี้ไปหาพระบิดาแล้ว พระองค์รักคนของพระองค์ที่อยู่ในโลกนี้ พระองค์รักพวกเขาจนถึงที่สุด

2ขณะที่กำลังกินอาหารเย็น มารดลใจให้ยูดาสลูกชายของซีโมนอิสคาริโอทพร้อมแล้วที่จะทรยศพระองค์

3พระเยซูรู้ว่าพระบิดาได้มอบทุกสิ่งไว้ใต้อำนาจของพระองค์ ทั้งรู้ว่าพระองค์มาจากพระเจ้าและกำลังกลับไปหาพระเจ้า

4ดังนั้นพระองค์จึงลุกขึ้นจากโต๊ะอาหาร ถอดเสื้อคลุมชั้นนอกออก เอาผ้าเช็ดตัวคาดเอว

5แล้วเทน้ำใส่อ่าง พระองค์เริ่มล้างเท้าให้สาวก และเช็ดด้วยผ้าเช็ดตัวซึ่งคาดเอวไว้

6เมื่อพระองค์มาถึงซีโมนเปโตร เขาก็พูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์จะล้างเท้าของข้าพเจ้าหรือ”

7พระเยซูตอบว่า “ขณะนี้เจ้าไม่เข้าใจสิ่งที่เรากำลังทำ แต่ภายหลังเจ้าจะเข้าใจ”

8เปโตรพูดว่า “ไม่นะ พระองค์จะล้างเท้าให้ข้าพเจ้าไม่ได้” พระเยซูตอบว่า “ถ้าเราไม่ล้างให้เจ้า เจ้าจะไม่มีส่วนในเรา”

9ซีโมนเปโตรตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าอย่างนั้นไม่เพียงเท้า แต่ทั้งมือและศีรษะของข้าพเจ้าด้วย”

10พระเยซูตอบว่า “คนที่อาบน้ำแล้ว ล้างแต่เท้าก็พอ เพราะทั้งกายสะอาดแล้ว พวกเจ้าก็สะอาด แต่ไม่ใช่ทุกคน”

11เพราะพระองค์รู้ว่าใครจะทรยศพระองค์ จึงกล่าวว่าไม่ใช่ทุกคนที่สะอาด

12เมื่อล้างเท้าให้พวกเขาเสร็จแล้ว พระองค์ก็สวมเสื้อคลุม กลับไปที่นั่ง และถามเขาว่า “พวกเจ้าเข้าใจสิ่งที่เราได้ทำให้นี้หรือไม่

13พวกเจ้าเรียกเราว่า ‘อาจารย์’ และ ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า’ ซึ่งถูกต้องแล้วเพราะเราเป็นเช่นนั้น

14เวลานี้ เราผู้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและอาจารย์ยังล้างเท้าให้พวกเจ้า ดังนั้นเจ้าก็ควรล้างเท้าให้กันด้วย

15เราได้วางแบบอย่างไว้ให้ทำตามเหมือนที่เราได้ทำแก่เจ้า

16เราบอกความจริงว่า คนรับใช้ย่อมไม่ใหญ่กว่านาย ทั้งคนส่งข่าวย่อมไม่ใหญ่กว่าคนที่ส่งเขาไป

17ตอนนี้พวกเจ้ารู้สิ่งเหล่านี้แล้ว หากปฏิบัติตามก็จะเป็นสุข

18เราไม่ได้หมายถึงทุกคนในพวกเจ้า เรารู้จักคนที่เราเลือกสรร แต่เพื่อให้เป็นไปตามพระคัมภีร์ที่ว่า ‘คนที่กินอาหารร่วมกับเรา ยังทรยศ เรา’

19เดี๋ยวนี้เรากำลังบอกพวกเจ้าก่อนสิ่งนี้จะเกิดขึ้น เพื่อเมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้น เจ้าจะได้เชื่อว่าเราเป็นผู้นั้น

20เราบอกความจริงว่า ใครยอมรับคนที่เราส่งไปก็ยอมรับเรา และใครยอมรับเราก็ยอมรับพระองค์ผู้ส่งเรามา”

21หลังจากพูดเรื่องนี้ พระเยซูก็ทุกข์ใจและยืนยันว่า “เราบอกความจริงว่า คนหนึ่งในพวกเจ้าจะทรยศเรา”

22สาวกจึงจ้องมองกัน ไม่รู้ว่าพระองค์หมายถึงใครในพวกเขา

23สาวกคนหนึ่งที่พระเยซูรักกำลังนั่งเอนกายถัดจากพระองค์

24ซีโมนเปโตรพยักหน้าให้สาวกคนนี้และกล่าวว่า “ถามพระองค์ว่าใครคือคนนั้น”

25ขณะเอนกายพิงพระเยซู เขาถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ใครคือคนนั้น”

26พระเยซูตอบว่า “คือคนที่เราจะหยิบขนมปังชิ้นนี้จุ่มแล้วส่งให้” พระองค์จึงหยิบขนมปังชิ้นหนึ่งจุ่มและส่งให้แก่ยูดาสลูกชายของซีโมนอิสคาริโอท

27ทันทีที่ยูดาสรับขนมปังนั้น ซาตานก็เข้าครอบงำเขา พระเยซูบอกเขาว่า “เจ้ากำลังจะทำอะไรก็รีบไปทำ”

28แต่ไม่มีสักคนที่ร่วมกินอาหารเข้าใจว่าทำไมพระเยซูจึงพูดกับเขาแบบนั้น

29เนื่องจากยูดาสเป็นคนถือเงิน บางคนจึงคิดว่าพระเยซูบอกให้เขาไปซื้อของจำเป็นสำหรับงานฉลองเทศกาล หรือไม่ก็ให้ทานแก่คนยากจน

30เมื่อยูดาสรับขนมปังชิ้นนั้นแล้ว เขาก็ออกไปทันที ขณะนั้นเป็นเวลากลางคืน

31เมื่อเขาไปแล้ว พระเยซูพูดว่า “บัดนี้บุตรมนุษย์ได้รับเกียรติสิริแล้ว และพระเจ้าได้รับเกียรติผ่านทางบุตรมนุษย์

32ถ้าพระเจ้าได้รับเกียรติผ่านทางบุตรมนุษย์ พระเจ้าก็จะให้บุตรมนุษย์ได้รับเกียรติสิริในพระองค์ และจะให้ได้รับในไม่ช้า

33ลูกของเรา เราจะอยู่กับพวกเจ้าอีกชั่วครู่ เจ้าจะมองหาเรา เหมือนที่เราได้บอกพวกยิว และจะบอกเจ้าเวลานี้คือ ที่ซึ่งเราจะไป พวกเจ้าไปไม่ได้

34เราให้พระบัญญัติใหม่แก่พวกเจ้าคือ จงรักกันและกัน เจ้าต้องรักกัน เหมือนที่เราได้รักเจ้า

35ถ้าเจ้ารักกันและกัน ทุกคนจะรู้ว่าเจ้าเป็นสาวกของเรา”

36ซีโมนเปโตรถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์จะไปที่ไหน” พระเยซูตอบว่า “ที่ซึ่งเราจะไปนั้น เวลานี้เจ้ายังตามไปไม่ได้ แต่เจ้าจะตามไปได้ภายหลัง”

37เปโตรถามว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ทำไมข้าพเจ้าจึงตามพระองค์ไปเวลานี้ไม่ได้ ข้าพเจ้าจะยอมสละชีวิตเพื่อพระองค์”

38พระเยซูตอบว่า “เจ้าจะสละชีวิตเพื่อเราจริงหรือ เราบอกความจริงว่า ก่อนไก่ขัน เจ้าจะตัดขาดเราสามครั้ง”

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →