John 21

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 20 Jump to:

1ภายหลังพระเยซูได้ปรากฏต่อพวกสาวกอีกครั้งที่ทะเลกาลิลี เหตุการณ์เป็นไปดังนี้คือ

2ซีโมนเปโตร โธมัส (ที่เรียกกันว่า ดิไดมัส) นาธานาเอลจากเมืองคานาในแคว้นกาลิลี ลูกชายทั้งสองของเศเบดี และสาวกอีกสองคนอยู่ด้วยกัน

3ซีโมนเปโตรบอกพวกเขาว่า “เราจะออกไปจับปลา” พวกนั้นพูดว่า “เราจะไปด้วย” พวกเขาจึงออกไปและลงเรือ แต่ทั้งคืนไม่ได้อะไรเลย

4ตอนเช้าตรู่ พระเยซูยืนอยู่ที่ฝั่ง แต่เหล่าสาวกไม่รู้ว่าเป็นพระเยซู

5พระเยซูตะโกนถามว่า “เพื่อนเอ๋ย ไม่มีปลาเลยหรือ” พวกเขาตอบว่า “ไม่มี”

6พระองค์พูดว่า “ทอดอวนลงที่ด้านขวาของเรือ และพวกท่านจะได้ปลาบ้าง” เมื่อพวกเขาทอดอวนก็ได้ปลามากมายจนลากอวนไม่ขึ้น

7แล้วสาวกคนที่พระเยซูรักจึงพูดกับเปโตรว่า “นั่นองค์พระผู้เป็นเจ้า!” ทันทีที่ซีโมนเปโตรได้ยินเขาพูดว่า “นั่นองค์พระผู้เป็นเจ้า” เปโตรรีบคว้าเสื้อตัวนอกมาสวม (เพราะตอนแรกถอดไว้) แล้วกระโดดลงน้ำ

8สาวกคนอื่นๆ นั่งเรือตามมา พร้อมทั้งลากอวนที่มีปลาติดเต็มมาด้วย เพราะพวกเขาอยู่ไม่ไกลจากฝั่ง คือประมาณ 90 เมตรเท่านั้น

9เมื่อพวกเขาขึ้นฝั่งก็เห็นถ่านติดไฟมีปลาปิ้งอยู่และมีขนมปัง

10พระเยซูพูดกับพวกเขาว่า “เอาปลาที่พวกเจ้าเพิ่งจับได้มาบ้าง”

11ซีโมนเปโตรจึงปีนขึ้นเรือแล้วลากอวนมาที่ฝั่ง มีปลาใหญ่เต็มอวนนับได้ 153 ตัว แม้มีปลามากขนาดนั้นอวนก็ไม่ขาด

12พระเยซูพูดกับพวกเขาว่า “มากินอาหารเช้ากันเถิด” ไม่มีสาวกคนไหนกล้าถามว่า “ท่านเป็นใคร” พวกเขารู้อยู่แล้วว่าเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า

13พระเยซูหยิบขนมปังและยื่นให้พวกเขา พระองค์หยิบปลาและทำอย่างเดียวกัน

14นี่เป็นครั้งที่สามที่พระเยซูปรากฏต่อพวกสาวก หลังจากพระองค์ถูกทำให้ฟื้นขึ้นจากความตายแล้ว

15เมื่อกินอาหารเสร็จแล้ว พระเยซูพูดกับซีโมนเปโตรว่า “ซีโมนลูกชายยอห์น เจ้ารักเรายิ่งกว่าสิ่งเหล่านี้จริงๆ หรือ” เขาพูดว่า “ใช่ องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์รู้ว่าข้าพเจ้ารักพระองค์” พระเยซูพูดว่า “จงเลี้ยงดูลูกแกะทั้งหลายของเรา”

16พระเยซูพูดอีกครั้งหนึ่งว่า “ซีโมนลูกชายยอห์น เจ้ารักเราจริงๆ หรือ” เขาตอบว่า “ใช่ องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์รู้ว่าข้าพเจ้ารักพระองค์” พระเยซูพูดว่า “จงดูแลฝูงแกะของเรา”

17พระองค์พูดกับเขาเป็นครั้งที่สามว่า “ซีโมนลูกชายยอห์น เจ้ารักเราหรือ” เปโตรรู้สึกปวดใจ เพราะพระเยซูถามเขาเป็นครั้งที่สามว่า “เจ้ารักเราหรือ” เขาตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์รู้ทุกอย่าง พระองค์รู้ว่าข้าพเจ้ารักพระองค์” พระเยซูพูดว่า “จงเลี้ยงดูฝูงแกะของเรา

18เราบอกความจริงแก่เจ้าว่า เมื่อเจ้ายังหนุ่ม เจ้าแต่งตัวเองและไปไหนมาไหนตามที่เจ้าต้องการ แต่เมื่อเจ้าแก่ เจ้าจะเหยียดมือออก คนอื่นจะมาแต่งตัวให้และนำไปยังที่ซึ่งเจ้าไม่อยากไป”

19พระเยซูพูดเช่นนี้เพื่อชี้ให้เห็นว่าเปโตรจะถวายเกียรติแด่พระเจ้าด้วยการตายอย่างไร แล้วพระองค์พูดกับเขาว่า “จงตามเรามา”

20เปโตรหันมาเห็นสาวกที่พระเยซูรักกำลังตามมา (นี่เป็นสาวกคนเดียวกับที่เอนกายพิงพระเยซูในระหว่างอาหารค่ำมื้อนั้นและถามว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ใครคือคนที่จะทรยศพระองค์”)

21เมื่อเปโตรเห็นเขาจึงถามว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า แล้วคนนี้ล่ะ”

22พระเยซูตอบว่า “ถ้าเราต้องการให้เขามีชีวิตอยู่จนเรากลับมา จะเกี่ยวอะไรกับเจ้า เจ้าต้องตามเรามา”

23เพราะเหตุนี้จึงมีคำเล่าลือไปในหมู่ผู้เชื่อว่า สาวกคนนี้จะไม่ตาย แต่พระเยซูไม่ได้พูดว่าเขาจะไม่ตาย พระองค์พูดเพียงว่า “ถ้าเราต้องการให้เขามีชีวิตอยู่จนเรากลับมา จะเกี่ยวอะไรกับเจ้า”

24สาวกคนนี้เองที่เป็นพยานถึงเหตุการณ์เหล่านี้และบันทึกไว้ พวกเรารู้ว่าคำพยานของเขาเป็นความจริง

25พระเยซูได้กระทำสิ่งอื่นๆ อีกหลายอย่าง ถ้าจะเขียนไว้ทุกอย่าง ข้าพเจ้าคิดว่า แม้โลกทั้งใบก็ไม่มีที่พอสำหรับเก็บหนังสือที่จะเขียนขึ้นนั้น

← Chapter 20 Jump to: