Daniel 1

Thai Tok

Jump to: Chapter 2 →

1ใน ปี ที่ สาม ของ รัชกาล เยโฮ ยา คิมกษัตริ ย์ของ ยูดาห์ เนบูคัด เนสซา ร์กษัตริย์ ของ บา บิ โลน เสด็จ มายัง กรุง เยรูซา เล็ม และ ทรง ล้อม เมือง ไว้

2และ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง มอบ เยโฮ ยา คิมกษัตริ ย์ของ ยู ดาห์ไว้ ใน หัตถ์ ของ พระองค์ ท่าน พร้อม ทั้ง เครื่อง ใช้ บาง ชิ้น แห่ง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ พระองค์ ท่าน ก็ นำ ของ เหล่า นั้น มายัง แผ่นดิน ชิ นาร์มายัง นิเวศ แห่ง พระ ของ พระองค์ ท่าน และ ทรง บรรจุ เครื่อง ใช้ เหล่า นั้น ไว้ ใน คลัง ของ พระ ของ พระองค์ ท่าน

3แล้ว กษัตริย์ นั้น ก็ ทรง บัญชา ให้ อัชเปนัสหัวหน้า ขันที ของ พระองค์ ท่าน ให้ นำ คน อิส รา เอ ลบาง คน ทั้ง เชื้อ พระ วงศ์ และ เชื้อสาย ของ เจ้านาย

4พวก หนุ่ม ๆ ที่ ปราศจาก ตำหนิ มี รูปร่าง งาม และ เชี่ยวชาญ ใน สรรพ ปัญญา กอปร ด้วย ความ รู้ และ เข้าใจ ใน สรรพ วิทยา กับ สามารถ ที่ จะ รับ ราชการ ใน พระราช วัง และ ทรง ให้ สอน วิชา และ ภาษา ของ คน เคลเดียให้เขา ทั้งหลาย

5กษัตริย์ ทรง ให้ นำ อาหาร สูง ซึ่ง กษัตริย์ เสวย และ เหล้า องุ่น ซึ่ง พระองค์ ท่าน ดื่ม ให้ แก่ เขา เหล่า นั้น ตาม กำหนด ทุก วัน ทรง ให้ เขา ทั้งหลาย รับ การ เลี้ยงดู อยู่ สาม ปี เมื่อ ครบ กำหนด เวลา นั้น แล้ว ทรง ให้ เขา รับ ใช้ ต่อ พระ พักตร์ กษัตริย์

6ใน บรรดา คน ยู ดาห์นั้น มี ดาเนียล ฮานันยาห์ มิ ชาเอล และ อา ซา ริยาห์

7และ ท่าน หัวหน้า ขันที จึง ตั้ง ชื่อ ให้ ใหม่ ดา เนียลนั้น ให้ เรียก ว่า เบลเทชัสซาร์ ฮา นันยาห์เรียก ว่า ชัดรัค มิ ชา เอลเรี ยก ว่า เม ชา ค และ อา ซา ริ ยาห์เรียก ว่า เอ เบดเนโก

8ความ ตั้งใจ ของ ดา เนียลแต่ ดา เนียลตั้งใจ ไว้ ว่า จะ ไม่ กระทำ ตัว ให้ เป็น มลทิน ด้วย อาหาร สูง ของ กษัตริย์ หรือ ด้วย เหล้า องุ่น ซึ่ง พระองค์ ดื่ม เพราะฉะนั้น เขา จึง ขอ หัวหน้า ขันที ให้ ยอม เขา ที่ ไม่ กระทำ ตัว ให้ เป็น มลทิน

9และ พระเจ้า ทรง ให้ หัวหน้า ขันที ชอบ และ เวทนา ดาเนียล

10และ หัวหน้า ขันที จึง กล่าว แก่ ดา เนียลว่า " ข้า เกรง ว่า กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้า ผู้ทรง กำหนด อาหาร และ เครื่อง ดื่ม ของ เจ้า ทอดพระเนตร เห็น ว่า พวก เจ้า มีหน้า ซูบ ซีด กว่า บรรดา คน หนุ่ม ๆ อายุ รุ่นราวคราวเดียวกัน เจ้า ก็ จะ กระทำ ให้ ศีรษะ ของ ข้า เข้า สู่ อันตราย เพราะ กษัตริย์ "

11แล้ว ดา เนียลจึง กล่าว แก่ มหาดเล็ก ผู้ ที่ หัวหน้า ขันที กำหนด ให้ ดูแล ดาเนียล ฮานันยาห์ มิ ชาเอล และ อา ซา ริยาห์ ว่า

12" ขอ ท่าน จง ทดลอง ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน สัก สิบ วัน ขอ ให้ เขา นำ ผัก มา ให้ เรา กิน และ น้ำ มา ให้ เรา ดื่ม

13แล้ว ให้ท่า นต ร ว จ ดู หน้าตา ของ เรา ทั้งหลาย เบื้องหน้า ท่าน และ ตรวจ ดู หน้าตา ของ บรรดา อนุชน ผู้ รับประทาน อาหาร สูง ของ กษัตริย์ และ เมื่อ ท่าน เห็น อย่างไร แล้ว จง กระทำ แก่ ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน อย่าง นั้น เถิด "

14เขา ก็ ยอม ทำตา มค น เหล่า นั้น ใน เรื่อง นี้ และ ทดลอง เขา อยู่ สิบ วัน

15เมื่อ ครบ สิบ วัน แล้ว หน้าตา ของ คน เหล่า นั้น ดี กว่า และ เนื้อ หนัง ก็ อ้วนท้วน สมบูรณ์ กว่า บรรดา อนุชน ที่ รับประทาน อาหาร สูง ของ กษัตริย์

16ดังนั้น มหาดเล็ก จึง นำ อาหาร สูง ส่วน ของ เขา ทั้งหลาย และ เหล้า องุ่น ซึ่ง เขา ทั้งหลาย ควร จะ ได้ ดื่ม นั้น ไป เสีย และ ให้ ผัก แก่ เขา

17ฝ่าย อนุชน ทั้ง สี่ คน นี้ พระเจ้า ทรง ประทาน สรรพ วิทยา และ ความ ชำนาญ ใน เรื่อง วิชา ทั้งปวง และ ปัญญา และ ดา เนียลเข้าใจ ใน นิมิต และ ความ ฝัน ทุก ประการ

18พอ สิ้น กำหนด เวลา ที่ กษัตริย์ ทรง บัญชา ให้ นำ เขา ทั้งหลาย เข้าเฝ้า หัวหน้า ขันที จึง นำ เขา ทั้งหลาย เข้า มา เฝ้า เนบูคัด เนสซาร์

19และ กษัตริย์ ก็ ทรง สัมภาษณ์ เขา ใน บรรดา อนุชน เหล่า นั้น ไม่ พบ สัก คน หนึ่ง ที่ เหมือน ดาเนียล ฮานันยาห์ มิ ชา เอลและ อา ซา ริยาห์ เพราะฉะนั้น เขา จึง ได้ รับ ใช้ ต่อ พระ พักตร์ กษัตริย์

20ใน บรรดา เรื่องราว อัน เกี่ยว กับ ปัญญา และ ความ เข้าใจ ซึ่ง กษัตริย์ ตรัส ถาม เขา ทั้งหลาย ทรง เห็น ว่า เขา ทั้งหลาย ดี กว่า พวก โหร และ พวก หมอดู ซึ่ง อยู่ ใน อาณาจักร ทั้งสิ้น ของ พระองค์ สิบ เท่า

21และ ดา เนียลก็ได้ รับ ราชการ เรื่อย มา จน ปี แรก แห่ง รัชกาล กษัตริย์ ไซรัส

Jump to: Chapter 2 →