Daniel 10

Thai Tok

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ดา เนียลเห็น นิมิต ที่ ฝั่ง แม่น้ำ ใหญ่ ใน ปี ที่ สาม แห่ง รัชกาล ไซ รัสกษัตริ ย์แห่ง ประเทศเปอร์เซีย มี อยู่ สิ่ง หนึ่ง ทรง สำแดง แก่ ดาเนียล ผู้ ได้ชื่อ ว่า เบลเทชัสซาร์ และ สิ่ง นั้น ก็ จริง แต่ เวลา ที่ กำหนด ไว้ ก็ อีก นาน ท่าน เข้าใจ สิ่ง นั้น และ มีค วาม เข้าใจ ใน นิมิต นั้น

2ใน คราว นั้น ข้าพเจ้า ดา เนียลเป็น ทุกข์ อยู่ สาม สัปดาห์

3ข้าพเจ้า ไม่ ได้ รับประทาน อาหาร อร่อย เนื้อ หรือ น้ำ องุ่น ก็ มิได้ เข้า ปาก ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า ไม่ ได้ ชโลม น้ำมัน ตัว เลย ตลอด สาม สัปดาห์

4เมื่อ วัน ที่ ยี่สิบ สี่ เดือน ต้น ข้าพเจ้า อยู่ ที่ ฝั่ง แม่น้ำ ใหญ่ คือ แม่น้ำ ไท ก ริ ส

5ข้าพเจ้า แหงน ขึ้น มอง ดูเถิด มี ชาย คน หนึ่ง สวม เสื้อ ผ้าป่า น มี ทองคำ เนื้อ ดี เมือง อุ ฟาสคาด เอว ไว้

6ร่างกาย ของ ท่าน ดั่ง พลอย เขียว และ หน้า ของ ท่าน ก็ เหมือน ฟ้าแลบ ดวงตา ของ ท่าน ก็ เหมือนกับ คบเพลิง แขน และ เท้า เป็น สี เหมือนกับ ทองเหลือง ขัด และ เสียง ถ้อยคำ ของ ท่าน เหมือน เสียง มวล ชน

7และ ข้าพเจ้า ดา เนียลเห็น นิมิต นั้นแต่ ผู้ เดียว คน ที่ อยู่ กับ ข้าพเจ้า มิได้ เห็น นิมิต นั้น แต่ เขา ตัว สั่น มาก จึง วิ่ง ไป ซ่อน เสีย

8แล้ว ข้าพเจ้า อยู่ แต่ ลำพัง และ ข้าพเจ้า ได้ เห็น นิมิต ใหญ่ ยิ่ง นี้ ข้าพเจ้า ก็ สิ้น เรี่ยว สิ้น แรง หน้าตา สุกใส ของ ข้าพเจ้า ก็ เปลี่ยน เป็น หน้าซีด ข้าพเจ้า หมด แรง

9แล้ว ข้าพเจ้า จึง ได้ยิน เสียง ถ้อยคำ ของ ท่าน และ เมื่อ ข้าพเจ้า ได้ยิน เสียง ถ้อยคำ นั้น ข้าพเจ้า ก็ ซบ หน้า ลง สลบ อยู่ หน้า ของ ข้าพเจ้า ฟุบ กับ ดิน

10และ ดูเถิด มี มือ มา แตะต้อง ข้าพเจ้า พยุง ให้ ข้าพเจ้า ยัน ตัว ด้วย ฝ่า มือ และ เข่า

11ท่าน กล่าว แก่ ข้าพเจ้า ว่า " โอ ดาเนียล บุรุษ ผู้ เป็น ที่รัก อย่าง ยิ่ง จง เข้าใจ ถ้อยคำ ที่ เรา พูด กับ ท่าน และ ยืน ตรง เพราะ บัดนี้ ข้าพเจ้า ได้ รับ ใช้ ให้ มา หา ท่าน " ขณะ ที่ ท่าน กล่าว คำ นี้ แก่ ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า ก็ ยืน สั่น สะท้าน อยู่

12แล้ว ท่าน พูด กับ ข้าพเจ้า ว่า " ดา เนียลเอ๋ย อย่า กลัว เลย เพราะ ตั้งแต่ วัน แรก ที่ ท่าน ได้ ตั้งใจ จะ เข้าใจ และ ถ่อมตัว ลง ต่อ พระ พักตร์ พระเจ้า ของ ท่าน นั้น พระเจ้า ทรง ฟัง ถ้อยคำ ของ ท่าน และ ข้าพเจ้า มา ด้วย เรื่อง ถ้อยคำ ของ ท่าน

13เจ้า ผู้ พิทักษ์ ราช อาณาจักร เปอร์เซียได้ขัด ขวาง ข้าพเจ้า ไว้ ถึง ยี่สิบ เอ็ด วัน ข้าพเจ้า จึง ยัง อยู่ ที่ นั่น กับ กษัตริย์ ทั้งหลาย ของเปอร์เซีย แต่ ดูเถิด มี คา เอลเจ้า ผู้ พิทักษ์ ชั้น หัวหน้า ผู้ หนึ่ง มา ช่วย ข้าพเจ้า

14บัดนี้ ข้าพเจ้า มาก ระ ทำให้ ท่าน เข้าใจ ถึง สิ่ง ซึ่ง จะ ตก กับ ชน ชาติ ของ ท่าน ใน กาล ภายหน้า เพราะ นิมิต นั้น ยัง มี ไว้ สำหรับ วัน เวลา อีก เป็นอันมาก "

15เมื่อ ท่าน ได้ พูด ตาม ถ้อยคำ เหล่า นี้ กับ ข้าพเจ้า แล้ว ข้าพเจ้า ก็ ก้ม หน้า สู่ พื้น ดิน แล้ว ก็ เป็น ใบ้ ไป

16และ ดูเถิด มี ท่าน ผู้ หนึ่ง สัณฐาน คล้าย บุตร ทั้งหลาย ของ มนุษย์ มา แตะ ริมฝีปาก ของ ข้าพเจ้า แล้ว ข้าพเจ้า ก็ อ้า ปาก ขึ้น พูด ข้าพเจ้า กล่าว กับ ท่าน ที่ ยืน อยู่ ข้าง หน้า ข้าพเจ้า ว่า " โอ นาย เจ้าข้า ด้วย เหตุ นิมิต นั้น ความ เจ็บปวด จึง เกิด กับ ข้าพเจ้า แล้ว ข้าพเจ้า ก็ หมด แรง

17ผู้ รับ ใช้ ของ เจ้านาย ของ ข้าพเจ้า จะ พูด กับ เจ้านาย ของ ข้าพเจ้า ได้ อย่างไร เพราะ บัดนี้ ไม่ มี กำลัง เหลือ อยู่ ใน ข้าพเจ้า เลย ลม หายใจ พราก ไป จาก ข้าพเจ้า แล้ว "

18ท่าน ผู้ มี รูปร่าง อย่าง มนุษย์ นั้น ได้ แตะต้อง ข้าพเจ้า อีก ครั้ง หนึ่ง และ ให้ กำลัง ข้าพเจ้า

19ท่าน กล่าว ว่า " โอ บุรุษ ผู้ เป็น ที่รัก อย่าง ยิ่ง อย่า กลัว เลย สันติภาพ จง มี แก่ ท่าน จง เข้มแข็ง เออ จง เข้มแข็ง เถิด " เมื่อ ท่าน พูด กับ ข้าพเจ้า นั้น ข้าพเจ้า มี กำลัง ขึ้น และ กล่าว ว่า " ขอ เจ้านาย ของ ข้าพเจ้า จง พูด ไป เถิด เพราะ ท่าน ได้ ให้ กำลัง ข้าพเจ้า แล้ว "

20แล้ว ท่าน จึง กล่าว ว่า " ท่าน ทราบ หรือ ไม่ ว่า ข้าพเจ้า มา หา ท่าน ทำไม แต่ บัดนี้ ข้าพเจ้า จะ กลับ ไป ต่อสู้ กับ เจ้า ผู้ พิทักษ์ แห่งเปอร์เซีย และ เมื่อ ข้าพเจ้า เสร็จ ธุระ กับ เขา แล้ว ดูเถิด เจ้า ผู้ พิทักษ์ แห่ง กรี ก จะ มา

21แต่ ข้าพเจ้า จะ บอก ท่าน ตาม สิ่ง ซึ่ง บันทึก ไว้ ใน หนังสือ แห่ง ความ จริง ไม่ มี ผู้ ใด ร่วม แรง กับ ข้าพเจ้า ต่อสู้ เจ้า เหล่า นี้ เลย นอกจาก มี คาเอล เจ้า ผู้ พิทักษ์ ของ ท่าน "

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →