Daniel 9

Thai Tok

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1คำ พยากรณ์ ของ ดา เนียลเรื่อง การ เป็น เชลย เจ็ด สิบ ปี ใน ปี ต้น รัชกาล ดา ริอัส โอรส กษัตริย์ อาหสุเอรัส เชื้อสาย คน มีเดีย ผู้ ได้ เป็น กษัตริย์ เหนือ ดิน แดนเคลเดีย

2ใน ปี แรก แห่ง รัชกาล ของ ท่าน ข้าพเจ้า ดา เนียลได้ เข้าใจ ถึง จำนวน ปี จาก หนังสือ ซึ่ง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮ วาห์ได้ มี มา ถึง เยเร มี ย์ผู้ พยากรณ์ ว่า พระองค์ จะ ทรง กระทำ ให้ ครบ กำหนด เจ็ด สิบ ปี ใน การ รกร้าง ของ กรุง เยรูซา เล็ม

3ดา เนียลอธิษฐาน และ สารภาพ บาป ของ คน อิส รา เอลแล้วข้าพ เจ้า ก็ หัน หน้า ไป หา องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า แสวง หา ด้วย การ อธิษฐาน และ การ วิงวอน ทั้ง ด้วย การ อด อาหาร และ นุ่งห่ม ผ้า กระสอบ และ นั่ง บน มูล เถ้า

4ข้าพเจ้า ได้ อธิษฐาน ต่อ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า และ สารภาพ ว่า " โอ ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ผู้ใหญ่ ยิ่ง และ ที่ น่า สะพรึงกลัว ผู้ทรง รักษา พัน ธ สัญญา และ ความ เมตตา ต่อ ผู้ ที่รัก พระองค์ และ รักษา พระ บัญญัติ ของ พระองค์

5ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ได้ กระทำ บาป และ ได้ กระทำ ความ ชั่วช้า และ ได้ ประกอบ ความ ชั่ว และ การก บฏ หัน เสีย จาก ข้อบังคับ และ คำ ตัดสิน ของ พระองค์

6ข้าพระ องค์ มิได้ ฟัง บรรดา ผู้ พยากรณ์ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ ผู้ กล่าว ใน พระ นาม ของ พระองค์ ต่อ กษัตริย์ ของ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ทั้ง ต่อ เจ้านาย บรรพบุรุษ และ ประชาชน ทั้งสิ้น แห่ง แผ่นดิน

7โอ ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ความชอบ ธรรม เป็น ของ พระองค์ แต่ ความ ขายหน้า ควร แก่ พวก ข้าพระ องค์ ดัง ทุกวันนี้ ที่ ควร แก่ คน ยูดาห์ ชาว กรุง เยรูซา เล็ม และ อิส รา เอลทั้ง หมด ทั้ง ผู้ ที่ อยู่ ใกล้ และ อยู่ ไกล ออก ไป ใน แผ่นดิน ทั้งหลาย ซึ่ง พระองค์ ทรง ขับ ไล่ เขา ไป นั้น เพราะ ความ ละเมิด ซึ่ง เขา ได้ กระทำ ต่อ พระองค์

8โอ ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ความ ขายหน้า ควร แก่ พวก ข้าพระ องค์ แก่ กษัตริย์ ของ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย เจ้านาย และ บรรพบุรุษ เพราะ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ได้ กระทำ บาป ต่อ พระองค์

9พระ กรุณา และ การ อภัยโทษ เป็น ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ของ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ถึง แม้ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ได้ กบฏ ต่อ พระองค์

10และ มิได้ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ข้าพระ องค์ ด้วย การ ดำเนิน ตาม พระราชบัญญัติ ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง ตั้ง ไว้ ต่อหน้า ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย โดย บรรดา ผู้ พยากรณ์ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์

11เออ อิส รา เอลทั้ง ผอง ได้ ละเมิด ต่อ พระราชบัญญัติ ของ พระองค์ และ ได้ หัน ไป เสีย ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์ และ การ สาป แช่ง และ การ ปฏิญาณ ซึ่ง จารึก ไว้ ใน พระราชบัญญัติ ของ โมเสส ผู้ รับ ใช้ ของ พระเจ้า จึง ถูก เท ลง เหนือ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย เพราะว่า ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ได้ กระทำ บาป ต่อ พระองค์

12พระองค์ ได้ ทรง ยืนยัน ถ้อยคำ ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ได้ ตรัส กล่าวโทษ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย และ กล่าวโทษ ผู้ ปกครอง ซึ่ง ปกครอง ข้าพระ องค์ โดย นำ ให้ ข้าพระ องค์ เกิด วิบัติ อย่าง ใหญ่ หลวง เพราะว่า ภาย ใต้ สวรรค์ ทั้งสิ้น ไม่ มี ที่ ใด ที่ ได้ กระทำ เหมือน ที่ ได้ กระทำ แก่ เยรูซา เล็ม

13ดัง ที่ ได้ จารึก ไว้ ใน พระราชบัญญัติ ของ โมเสส แล้ว วิบัติ ทั้งสิ้น ก็ได้ ตก อยู่ เหนือ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย แล้ว แต่ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ยัง มิได้ อธิษฐาน ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย โดย หัน เสีย จาก ความ ชั่วช้า ของ ข้าพระ องค์ และ เข้าใจ ความ จริง ของ พระองค์

14เพราะฉะนั้น พระ เยโฮ วาห์ทรง เก็บความ วิบัติ ไว้ พร้อม และ ได้ ทรง นำ มา เหนือ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย เพราะ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ทรง เป็น ผู้ ชอบธรรม ใน สรรพ กิจ ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง กระทำ เพราะ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย มิได้ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์

15แล้ว บัดนี้ โอ ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ของ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ผู้ทรง นำ ชน ชาติ ของ พระองค์ ออก จาก แผ่นดิน อี ยิปต์ด้วย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ และ ได้ ทำให้ พระ นาม ลือ มา จน ทุกวันนี้ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ได้ กระทำ บาป และ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย กระทำ ความ ชั่ว

16โอ ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตาม ความชอบ ธรรม ทั้งสิ้น ของ พระองค์ ขอ ให้ ความ กริ้ว และ พระ พิโรธ ของ พระองค์ หัน กลับ เสีย จาก เยรูซา เล็ม นคร ของ พระองค์ ภูเขา บริสุทธิ์ ของ พระองค์ เพราะ บาป ของ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย และ ความ ชั่วช้า ของ บรรพบุรุษ ของ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย เยรูซา เล็ม และ ประชาชน ของ พระองค์ จึง กลาย เป็น ที่ เยาะ เย้ย ใน หมู่ คน ทั้งสิ้น ที่ อยู่ รอบ ข้าพระ องค์

17ฉะนั้น โอ ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย บัดนี้ ขอ ทรง สดับ ฟัง คำ อธิษฐาน ของ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ และ คำ วิงวอน ของ เขา และ ขอ ทรง ให้ พระ พักตร์ ของ พระองค์ ทอแสง เหนือ สถาน บริสุทธิ์ ของ พระองค์ ซึ่ง รกร้าง นั้น เพื่อ เห็นแก่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า

18โอ ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้าพระ องค์ ขอ ทรง เงี่ยพระ กรรณ สดับ ฟัง ขอ ทรง ลืม พระ เนตร ดู ความ รกร้าง ของ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ทั้ง นคร ซึ่ง เรียก ขาน กัน ตาม พระ นาม ของ พระองค์ เพราะว่า ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย มิได้ ถวาย คำ วิงวอน ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ โดย อาศัย ความชอบ ธรรม ของ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย แต่ โดย อาศัย พระ เมตตา อัน ยิ่ง ใหญ่ ของ พระองค์

19โอ ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ขอ ทรง ฟัง โอ ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ขอ ทรง ให้อภัย โอ ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ขอ ทรง ใส่ พระทัย และ ทรง กระทำ ขอ อย่า เนิ่น ช้า เลย พระเจ้า ข้า เพื่อ เห็นแก่ พระ นาม ของ พระองค์ โอ ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้าพระ องค์ เพราะว่า นคร ของ พระองค์ และ ประชาชน ของ พระองค์ ก็ มีชื่อ ตาม พระ นาม ของ พระองค์ "

20เจ็ด สิบ สัปดาห์ แห่ง ปี กำหนด ไว้ สำหรับ ชน ชาติ อิส รา เอ ลข ณะที่ ข้าพเจ้า กำลัง พูด กำลัง อธิษฐาน และ สารภาพ บาป ของ ข้าพเจ้า และ บาป ของ อิส รา เอ ลป ระ ชา ชน ของ ข้าพเจ้า และ เสนอ คำ วิงวอน ของ ข้าพเจ้า ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า เพื่อ ภูเขา บริสุทธิ์ แห่ง พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า อยู่ นั้น

21เออ ขณะ เมื่อ ข้าพเจ้า กล่าว คำ อธิษฐาน อยู่ ชาย ชื่อ กาเบรียล ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ เห็น ใน นิมิต ครั้ง แรก นั้น ได้ บิน อย่าง เร็ว มา ใกล้ ข้าพเจ้า แตะต้อง ข้าพเจ้า ใน เวลา ถวาย เครื่องบูชา ตอน เย็น

22ท่าน ได้ ให้ ความ รู้ และ กล่าว แก่ ข้าพเจ้า ว่า " โอ ดาเนียล ข้าพเจ้า ออก มา ณ บัดนี้ เพื่อ จะ ให้ ปัญญา และ ความ เข้าใจ แก่ ท่าน

23ใน ตอน ต้น แห่ง คำ วิงวอน ของ ท่าน ก็ มี พระ บัญชา ออก ไป ข้าพเจ้า จึง มาบ อก ให้ท่า นท ราบ เพราะ ท่าน เป็น ผู้ ที่ ทรง รัก มาก เพราะฉะนั้น จง เข้าใจ พระ บัญชา นั้น และ พิจารณา นิมิต นั้น

24มี เจ็ด สิบ สัปดาห์ กำหนด ไว้ สำหรับ ชน ชาติ ของ ท่าน และ นคร บริสุทธิ์ ของ ท่าน เพื่อให้ เสร็จ สิ้น การ ละเมิด ให้ บาป จบ สิ้น และ ให้ ลบ ความ ชั่วช้า เพื่อ นำ ความชอบ ธรรม นิรันดร์เข้า มา เพื่อ ประทับตรา ทั้ง นิมิต และ คำ พยากรณ์ ไว้ และ เพื่อ จะ เจิม สถาน บริสุทธิ์ ที่สุด

25เพราะฉะนั้น จง ทราบ และ เข้าใจ ว่า นับ ตั้งแต่ การ ที่ พระ บัญชา นั้น ออก ไป ให้ สร้าง กรุง เยรูซา เล็ม ขึ้น ใหม่ จนถึง สมัย พระ เม ส สิยาห์ ผู้ เป็น ประมุข ก็ เป็น เวลา เจ็ด สัปดาห์ และ เป็น เวลา หก สิบ สอง สัปดาห์ และ ถนน จะ ถูก สร้าง ขึ้น พร้อม ด้วย กำแพง เมือง แต่ ใน ยุค ลำบาก

26หลังจาก หก สิบ สอง สัปดาห์ แล้ว พระ เม ส สิ ยาห์ก็ จะ ถูก ตัด ออก แต่ มิ ใช่ เพื่อ ตัว ท่าน เอง และ ประชาชน ของ ประมุข ผู้ หนึ่ง ที่ จะ มา นั้น จะ ทำลาย กรุง และ สถาน บริสุทธิ์ เสีย ที่สุด ปลาย ของ มัน จะ มา ถึง ด้วย น้ำ ท่วม และ จน สงคราม สิ้นสุด ลง ก็ มี การ รกร้าง กำหนด ไว้

27ท่าน จะ ยืนยัน พัน ธ สัญญา กับ คน เป็นอันมาก อยู่ หนึ่ง สัปดาห์ และ ใน ระหว่าง กลาง สัปดาห์ นั้น ท่าน จะ กระทำ ให้การ ถวาย สัต ว บูชา และ เครื่องบูชา อื่นๆ หยุด ไป และ เพราะ เหตุ มีค วาม สะอิดสะเอียน แพร่ กระจาย ไป ทั่ว ท่าน จะ กระทำ ให้ มัน ร้าง เปล่า จน สำเร็จ เสร็จ สิ้น และ สิ่ง ที่ กำหนด ไว้ จะ ถูก เท ลง เหนือ ผู้ ที่ ร้าง เปล่า นั้น "

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →