Mark 2

Uzbek Bible (UZC) 2008 Tavrot in Uzbek

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Бир неча кундан кейин Исо яна Кафарнаҳум шаҳрига келди. Унинг уйда эканлиги маълум бўлгач,

2тезда кўп халойиқ тўпландики, ҳатто эшик олдида ҳам жой қолмади. Исо эса халққа Худонинг сўзини айтарди.

3Шу орада тўрт киши кўтариб келаётган бир шол одамни Унинг олдига олиб келишди.

4Халқ кўплигидан Исога яқинлашиш имконини тополмай, улар Исо ўтирган уйнинг томини тешиб туйнук очишди ва шолни тўшаги билан туширишди.

5Исо уларнинг ишончини кўриб, шолга:- Болам, гуноҳларинг кечирилди, - деди.

6Бу ерда баъзи уламолар ўтирган эдилар. Улар ўзларича:

7“Нега У бундай шаккоклик қиляпти? Гуноҳларни ёлғиз Худодан бошқа ким ҳам кечира олади? ” - деб ўйлар эдилар.

8Исо шу онда уларнинг мулоҳазаларини руҳан пайқаб, уларга деди:- Нега сизлар дилларингизда бундай мулоҳаза қиляпсизлар?

9Нима осонроқ? Шолга: “Гуноҳларинг кечирилди”, деб айтишми, ёки: “Ўрнингдан тур, тўшагингни олиб юр”, деб айтишми?

10Лекин Инсон Ўғлининг ер юзида гуноҳларни кечириш қудрати борлигини ҳам билиб қўйинглар! У шундай деди-да, шолга қараб:

11- Сенга айтаман, ўрнингдан тур, тўшагингни олу, уйингга кет! - деди.

12Шол шу ондаёқ ўрнидан туриб кетди-ю, тўшагини кўтариб, ҳамманинг кўз олдида чиқиб кетди. Барча ҳайратга тушди. - Биз ҳеч қачон бундай ҳолни кўрмаган эдик! - деб Худони олқишлар эдилар.

13Исо яна кўл бўйига чиқди. Тумонат халойиқ Унинг олдига тўпланди. Исо уларга таълим берди.

14У ердан ўтаётиб, Исо солиқ йиғадиган жойда ўтирган Алфей ўғли Левийни кўриб қолди. - Менинг орқамдан юр! - деди унга Исо. Левий эса ўрнидан туриб, Исонинг орқасидан эргашди.

15Кейин Исо Левийнинг уйида меҳмон бўлиб ўтирди. Исо ва шогирдларидан бошқа кўп солиқчилар ва ҳар хил гуноҳкор одамлар ҳам еб-ичиб ўтирарди. Булар сингари Исога эргашувчи одамлар кўп эди.

16Исо солиқчилар ва гуноҳкорлар билан бирга еб-ичиб ўтирганини уламолар ва фарзийлар кўриб, Унинг шогирдларига:- Бу қандай гап? У солиқчилару гуноҳкорлар билан бирга еб-ичиб ўтирибди-ку! - дейишди.

17Исо буни эшитиб, шундай жавоб берди:- Соғлар эмас, беморлар табибга муҳтождир. Мен тақводорларни эмас, гуноҳкорларни тавбага чақиргани келганман.

18Яҳёнинг ҳам, фарзийларнинг ҳам шогирдлари рўза тутаётган эдилар. Улар Исонинг ёнига келиб:- Нега Яҳёнинг шогирдлари ва фарзийларнинг шогирдлари рўза тутади-ю, Сенинг шогирдларинг тутмайди? - деб сўрашди.

19Исо уларга деди:- Куёв даврада бўлган вақтда тўй аҳли рўза тута олармикин? Йўқ, куёв улар билан бирга бўлгунча, рўза тута олмайдилар.

20Бироқ куёв улардан жудо бўладиган кунлар келади, ана ўшанда рўза тутадилар.

21Ҳеч ким янги матодан ямоқ қилиб, эски кийимга солмайди. Акс ҳолда, янги ямоқ эски кийимдан сўкилиб кетади ва йиртиқ баттар ёмон бўлади.

22Шунингдек, ҳеч ким янги шаробни эски мешга қуймайди. Акс ҳолда, янги шароб мешни йиртади, шароб тўкилади ва меш ҳам нобуд бўлади. Илло, янги шаробни янги мешга қуймоқ даркор.

23Бир шанба куни Исо ғалла даласидан ўтаётган эди. Унинг шогирдлари йўл-йўлакай бошоқларни уза бошлашди.

24Буни кўрган фарзийлар Исога:- Қара, нега улар дам олиш кунида тақиқланган ишни қилишяпти? - дейишди.

25Исо уларга деди:- Наҳотки сизлар Довуд билан ҳамроҳлари оч қолиб муҳтож бўлганда нималар қилишганини ҳеч қачон ўқимаган бўлсангиз?

26Довуд олий руҳоний Авиатар замонида Худонинг уйига кириб, фақат руҳонийларгина ейиши мумкин бўлган бахшида нонларни еб, ҳамроҳларига ҳам берган эди.

27Кейин Исо давом этди:- Инсон дам олиш куни учун эмас, балки дам олиш куни инсон учун яратилган.

28Бинобарин, Инсон Ўғли дам олиш кунининг ҳам ҳокимидир.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →