Mark 3

Uzbek Bible (UZC) 2008 Tavrot in Uzbek

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Исо яна ибодатхонага кирди. У ерда қўли шол бир одам бор эди.

2У бу одамни дам олиш кунида ҳам соғайтирармикан, деб Исони зимдан кузатиб туришди.

3Исо қўли шол одамга:- Ўртага чиқ! - деди.

4Сўнг халойиқдан сўради:- Дам олиш кунида яхшилик қилиш лозимми ёки ёмонлик? Жонни халос қилиш керакми, ёки ҳалок? Улар эса индамади.

5Исо одамларнинг бундай бағри тошлигидан қайғуриб, атрофга ғазаб билан қараганча, у одамга:- Қўлингни узат! - деди. У одам қўлини узатиши биланоқ, тузалиб кетди.

6Фарзийлар эса дарров ташқарига чиқиб, Исони ҳалок қилиш чорасини топмоқ учун Ҳиродчилар билан тил бириктиришди.

7Исо шогирдлари билан кўл томон жўнади. Жалила ва Яҳудиядан чиққан катта бир оломон Унга эргашарди.

8Қуддус ва Идумеядан, Ўрдун нарёғидаги юртлардан, шунингдек, Тир ва Сидўн соҳилларидан келган тумонат халойиқ Исонинг қилаётган ишларини эшитиб, Унинг олдида тирбанд бўлиб қолган эди.

9Исо одам кўплигидан сиқилиб қолмай, деб шогирдларига қайиқ тайёрлаб қўйишни айтди.

10Чунки кўплар шифо топаётган эди ва ҳамма дардлилар қўл тегизиш илинжида Исо томон ёпирилар эдилар.

11Ёмон руҳлар эса Исони кўрган пайтда Унинг олдига йиқилиб: “Сен Худонинг Ўғлисан”, - деб бақириб юборишарди.

12Аммо Исо Ўзини ошкор қилиб қўймасликлари учун руҳларни қаттиқ танбеҳлаб қўярди.

13Шундан сўнг Исо тоққа чиқиб, шогирдларидан Ўзи истаганларини ёнига чақирди. Улар келгач,

15Исо уларни воизлик қилишга, касалларни соғайтириш ва жинларни қувиб чиқаришга юбормоқчи бўлиб, куч-қудрат эгаси қилди. Исо доим Ўзи билан бирга бўлиш учун қуйидаги ўн икки шогирдини тайинлади:

16унга Бутрус деб лақаб қўйган Симун,

17Бани-рагаш, яъни “Момақалдироқ ўғиллари” деб лақаб қўйган Забадий ўғиллари Ёқуб ва Юҳанно,

18яна Идрис, Филип, Бартолмей, Матто, Тўма, Алфей ўғли Ёқуб, Таддей, ватанпарвар Симун

19ва Исога хиёнат қилган Яҳудо Ишқариёт.

20Шундан сўнг уйга келдилар. Яна шунчалик кўп халойиқ тўпланган эдики, ҳатто нон ейишга вақтлари бўлмади.

21Исонинг яқинлари буни эшитиб, - У ақлдан озиб қолибди, - деб олиб келишга бордилар.

22Қуддусдан келган уламолар эса:- Уни шайтон урган, У инс-жинсларнинг бошлиғи шайтон кучи билангина жинларни қувиб чиқаряпти, - дейишди.

23Шунда Исо уларни ёнига чақириб, масал билан сўзлай бошлади:- Қандай қилиб шайтон шайтонни қувиб чиқара олади?

24Агар бир подшоҳлик ўз ичидан бўлиниб кетса, у подшоҳлик туролмайди.

25Бир хонадон ўз ичидан бўлиниб кетса, у хонадон туролмайди.

26Агарда шайтон ўз-ўзига қарши чиқиб бўлинган бўлса, у тура олмайди, балки унинг куни битади.

27Ҳеч ким уйнинг эгаси бўлган кучли кишини аввал боғлаб қўймасдан туриб, унинг уйига кириб, мол-дунёсини ўғирлаб кетолмайди. Фақат шундай қилибгина уйни талаш мумкин.

28Сизларга чинини айтайин: одам болаларининг қилган барча гуноҳлари ва айтган барча куфрликлари кечирилади.

29Лекин ким Муқаддас Руҳни куфр этса, абадий кечирилмайди, у абадий жазога маҳкум бўлади.

30Исо бу сўзни, “Уни жин урибди”, - деганлари сабабли айтди.

31Исонинг онаси билан укалари келиб қолишди. Ўзлари уйнинг ташқарисида кутиб туриб, Исони чақириб келиш учун одам юборишди.

32Исонинг атрофида халойиқ тирбанд эди. Улар Унга:- Мана, онанг, укаларинг ва сингилларинг ташқарида кутиб, Сени сўраяптилар, - дейишди.

33Исо уларга жавобан:- Менинг онам ва укаларим ким? - деди.

34Сўнгра атрофида ўтирганларга назар солиб деди:- Мана, Менинг онам ва укаларим!

35Кимда-ким Худонинг иродасини бажо келтирса, у Менинг укам, синглим, онам бўлади.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →