Hebrews 5

Belarusian Bible (CHNT) 1999

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Бо ўсякі першасьвятар з людзей бярэцца і для людзей стаўляецца ў тых справах, якія адносяцца да Бога, каб складаў дары і ахвяры за грахі,

2каб мог спачуваць тым, што ня ведаюць, або заблукалі, бо ён і сам адчувае кволасьць,

3і таму павінен нейкім чынам як за народ, так і за сябе самога складаць ахвяры за грахі.

4Ніхто сам сабе ня возьме гэтай дастойнасьці, але той, хто пакліканы Богам, як Аарон.

5Так і Хрыстос ня сам сябе ўславіў дастойнасьцю стацца Першасьвятаром, але Той, які сказаў Яму: “Ты — Сын Мой, Я сёньня спарадзіў Цябе”,

6як падобна ў іншым месцы Ён кажа: “Ты — сьвятар навекі на ўзор Мэльхісэдэха”.

7Ён у дні (жыцьця) цела свайго моцным голасам і са сьлязьмі прыносіў малітвы і просьбы свае Таму, каторы мог захаваць Яго ад сьмерці, і выслуханы быў дзеля сваёй богаадданасьці.

8І вось, хоць быў Сынам, навучыўся з таго, што перацярпеў, паслухмянасьці,

9і выканаўшы (усё), стаўся ўсім слухаючым Яго прычынай збаўленьня вечнага,

10названы Богам Першасьвятаром на ўзор Мэльхісэдэха.

11Пра Яго многа нам трэба было б гаварыць, але цяжка выясьніць гэта, бо сталіся вы няздольнымі слухаць.

12Адносна часу вы павінны б быць настаўнікамі, а вось вы зноў патрабуеце, каб хто вас вучыў пачаткам словаў Божых, і вы такія, што вам малако належыцца, а не цяжкая страва.

13Кожны з вас хто корміцца малаком, нясьведамы слова справядлівасьці, бо ён — дзіцятка.

14Для дарослых жа цяжкая страва, бо яны праз ужываньне маюць розум, каб разабрацца што добрае, а што благое.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →