Matthew 9

Belarusian Bible (CHNT) 1999

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Затым Езус, увайшоўшы ў лодку, пераправіўся (назад) і прыбыў у свой горад.

2І зараз прынесьлі да Яго спараліжаванага, лежачага на ложку. І, бачачы іхнюю веру, (Езус) сказаў спараліжаванаму: "Вер, сыне, адпускаюцца табе твае грахі".

3І вось жа некаторыя з кніжнікаў думалі сабе: "Ён блюзьніць".

4Езус жа, пранікшы іх думкі, сказаў: "Чаму ліха думаеце ў вашых сэрцах?

5Што лягчэй сказаць: "Адпускаюцца табе грахі", ці таксама: "Устань і хадзі?"

6А каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае на зямлі ўладу адпушчаньня грахоў, - кажа тады спараліжаванаму: "Устань, вазьмі ложак твой і ідзі ў дом твой".

7Дык той устаў і пайшоў да дому свайго.

8Бачачы гэта, грамады праняліся страхам і славілі Бога, што даў такую моц людзям.

9І, адыходзячы адтуль, убачыў Езус чалавека, імем Матэвуш, каторы сядзеў пры мытні. Дык сказаў яму: "Хадзі за Мной!" І ён, падняўшыся, пайшоў за Ім.

10І сталася, калі Езус сядзеў за сталом у доме, прыйшлі многія мытнікі і грэшнікі і сядзелі разам з Езусам і Яго вучнямі.

11Бачачы гэта, фарысэі казалі вучням Ягоным: "Чаму з мытнікамі і грэшнікамі есьць ваш Вучыцель?"

12Пачуўшы ж гэта, Езус сказаў: "Не здаровым трэба лекара, але тым, што блага чуюцца.

13Дык ідзіце і навучыцеся, што значыць: "Міласэрдзя хачу, а не ахвяры". Бо не прыйшоў Я прызываць справядлівых, але грэшнікаў".

14Затым падышлі да Яго Янавы вучні і казалі: "Чаму гэта мы і фарысэі часта посьцім, а вучні Твае ня посьцяць?"

15Сказаў ім Езус: "Ці ж могуць вясельнікі сумаваць, пакуль маладыз імі? Але прыйдуць дні, калі забяруць ад іх маладога, і тады яны будуць пасьціць.

16Ніхто не прышывае латы новага сукна да старога адзеньня, бо яна разьдзірае яго, і дзіра робіцца большай.

17Таксама не ўліваюць маладое віно ў старыя мяхі, бо яно разрывае мяхі старыя, і віно выліваецца, і мяхі прападаюць. Дык вось маладое віно ўліваюць у новыя мяхі, і такім чынам адно і другое зьберагаецца".

18Калі Езус гэта гаварыў, якраз адзін начальнік падыйшоў да Езуса, і пакланіўся, і сказаў: "Госпадзе, дачка мая перад хвілінай сканала, але прыйдзі, ускладзі на яе сваю руку, і яна жыць будзе".

19І Езус, падняўшыся, разам з вучнямі сваімі пайшоў за ім.

20І вось жанчына, каторая праз дванаццаць гадоў цярпела на крывацёк, падыйшла ззаду і дакранулася да краю адзеньня Яго.

21Бо казала сабе: "Калі толькі дакрануся да вопраткі Ягонай, паздаравею".

22Езус жа, павярнуўшыся і ўбачыўшы яе, сказаў: "Вер, дачка, вера твая аздаравіла цябе". І аздароўленай была жанчына ад тае хвіліны.

23А Езус прыйшоў у дом начальніка, і ўбачыў жалейнікаў і натоўп галосячы, і сказаў:

24"Адступецеся, не памерла дзяўчына, але сьпіць". Дык сьмяяліся з Яго.

25А калі людзей выправілі, увайшоў і ўзяў яе за руку, і дзяўчынка паднялася.

26І вестка аб гэтым разыйшлася па ўсёй той зямлі.

27Калі Езус адыходзіў адтуль, ішлі за Ім два сьляпыя, крычучы: "Сыне Давідаў, зжалься над намі!"

28А калі Езус увайшоў у дом, сьляпыя падыйшлі да Яго. Дык Езус спытаўся ў іх: "Ці верыце, што Я магу вам гэта зрабіць?" Сказалі Яму: "Так, Госпадзе".

29Тады Езус дакрануўся да іх вачэй і сказаў: "Хай вам станецца як вы верыце".

30І адкрыліся вочы ім. А Езус прыгразіў ім, кажучы: "Глядзіце, каб ніхто пра гэта не даведаўся".

31Але яны, адыйшоўшыся, разславілі Яго па ўсёй той зямлі.

32Па іх адыходзе прывялі да Яго чалавека нямога, апанаванага нячыстым.

33Калі ж выгнаў нячыстага духа, нямы той прагаварыў. Дык дзівіліся людзі і казалі: "Ніколі гэтага не здаралася ў Ізраэлю".

34Фарысэі ж казалі: "Сілай князя д'ябальскага выганяе ліхія духі".

35І абходзіў Езус усе гарады і вёскі, вучачы ў сынагогах, і вешчучы Эвангельле Каралеўства Божага, і аздараўляючы ўсякую хваробу ды ўсякую немач.

36Бачачы людзей, Езус шкадаваў іх, бо былі зьняможаныя і кінутыя як авечкі бяз пастыра.

37Затым сказаў вучням сваім: "Жніво вялікае, але працаўнікоў мала.

38Дык прасіце Гаспадара жніва, каб паслаў працаўнікоў на жніво сваё".

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →