Luke 9 — Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

10A’ gwedy ad dychwelyd yr Apostolon, y manegesont ddaw veint bethae a wnaethoeddynt. Yno y cymerth ef wynt, ac y tynnawdd o’r neilltu i le diffaith geir ’lavv dinas a elwit Bethsaida.

11A’ phan ’wybu ’r popul, ys dilynesont ef: ac ef y d erbyniawdd wy, ac a lavarawdd wrthyn am deyrnas Duw, ar ei oedd arnyn eisiae y hiachau, a iachaodd ef.

12A’ phan ddechreawdd y dydd ðarvot, y daeth y dauddec, ac y dywed e sont wrthaw, Gellwng ymaith y popul, val yr elont ir trefi a ’r pentrefi o dd amgylch, a’ lletuya, a’ chael bwyt: can ys yma yð ym yn lle diffaith.

13Ac ef a ðyuot wrthynt, Ro vv‐ chwi yðynt beth yw vwyta. Ac wy the a ðywed e sōt, Ny d oes genym ni tros pemp torth a’ dau bysc odyn, o ddyeithr i ni vyned a’ phrynu bwyt i’r oll bopul hyn.

14Can ys ydd oedd ent yn cylch pemp‐mil o g wyr. Yno y dyuot ef wrth ei ðiscipulon, Perwch yddyn eistedd y lavvr, bop dec wyr ad’augain mewn eisteddfa.

15Ac velly y gwnaethant, ac ei gesodesont vvy y eisteð oll.

16Yno y cymerth ef y pemp torth, a’r ddau pysc odyn, ac a edrychoð y vyny dd ir nef, ac ei bendigawdd, ac ei torawdd, ac ei rhoes ir discipulon y’w gesot rac bron y popul.

17Yno bwyto o hanynt bawp, a’ chael digon: ac e godwyt a’r a weðillesei ganthynt, dauddec bascedeit o vriwvwyt.

18A’ darvu, wrth y vot ef y hun or neulltu yn gweddiaw, yr oedd ei ddiscipulon y gyd ac ef, ac ef a ’ovynnawdd yddynt, can ddywedyt, Pwy ’n með y popul oedd yw vi?

19Wythe atepesont ac a ddywed e sont, Ioan Vatyddiwr: a’ rei a ddyvvait mai Elias: ac ereill a ddyvvait mai vn o’r Prophwyti gynt a godes drachefyn.

20Ac ef a ddyuot wrthynt, A’ phwy ’n medd‐y chwi yt yw vi? Petr a atepawð ac a ddyuot, Y Christ y Duw.

21Ac ef y rubyddiawð ac a ’orchymynawdd yddynt, na ddywedynt hyn wrth neb un,

22gā ddywedyt, Can ys dir yw i Vap y dyn ddy oddef llawer oedd a’ei argyweddu y gā yr Henaifi eit, a’ chā yr Archoffeiriait, a’r Gwyr‐llen, a’ ei ladd, a’r trydydd dydd ad gyuody.

23Ac ef ddyuot wrth yn oll, A’s ewyllysa nep ðyuot ar v’ol i, ymwadet ehun, a chymeret ei groc beunydd a’ dylynydd vi.

24Can ys pwy pynac a ewyllyso cadw ei einioes, ei cyll; a’ phwy pynac a gyll ei einioes om pleit i, hwnw ei caidw.

25Can ys pw les hat i ddyn, pe’s enillei’r oll vyt, a’ ei golli ehun, neu ddarvot am dano ehun?

26Can ys pwy pynac a gywilyddio om pleit i, am gairiae, o bleit hwnw y cywilyddia Map y dyn, pan ddelo yn ei ’ogoniant, ac yn gogoniant y Tat, a’r sainct Angelon.

27A’ dywedaf wrtwych ’yn ddiau, Y mae r’ ei yn sefyll yma, a’r ny’s ’orchwaeðant o angae, nes yddyn weled teyrnas Duw.

28Ac e ðarvu yn‐cylch pen wyth diernot gwedy y gairiae hyny, ac e gymerth Betr, ac Ioan, ac Iaco, ac a escen d awdd ir mynyth i weddiaw.

29Ac val yr oedd ef yn gweddiaw, y newidiwyt gwedd y wynep ryd ef, a’ ei wisc oedd yn wen, ac yn ysplen d ydd.

30A’ nycha, ddau ’wr yn cydymddiddan ac ef, yr ei oeð Moysen ac Elias.

31Yr ei a ymddangosent yn‐gogoniant, ac a ddywedesont am ei drancedigaeth, yr vn a gyflawnei ef yn‐Caerusalem.

32A’ P h etr a’r ei oeddd y gyd ac ef, oedden drymion gan hunaw, a’ phan ddihunesont, wy welsant y’ ogoniant ef, a’r ddau wr yn sefyll y gyd ac ef.

33Ac ys darvu, a’ hwy yn ymadael ywrthaw, Petr a ddyuot wrth yr Iesu, Y llywiawdur, ys tec yw i ni vod ymā, gwnawn gan hyny dri phepyll, vn i ti, ac vn i Voysen ac vn i Elias, ac ny wyddiat pa beth a ddywedei.

34Ac ef yn ymadrodd val hyn, y daeth wybr en ac y gwascotawdd hwy, ac wy a ofnesōt pan oedd yr ei hyn yn myned y mewn ir wybr en.

35Ac e ddaeth llef allan o’r wybr en, yn dywedyt, Hwn yw vy Map y caredic, clywch ef.

36A’ gwedy darvot y llef hono, y cahad yr Iesu yn vnic: ac wy ny d ynganesont, ac ny vanegesont i neb un yn dyddieu hyny ddim o’r pethae a’ welsynt.

37A’ darvu ar y dydd nesaf, ac wy yn dyuot y war e d o’r mynyth, yr oedd llawer o popul yn cyfarvot ac ef.

38A’ nycha, ’wr o’r dyrfa a ddo lefawdd, gan ddywedyt, Athro, adolwyn yty, edrych ar vy map: can ys vy vn‐map y gyd ydyw.

39A’ nycha, yspryt y cymer ef, ac yn ddysumwth y llefa, ac ef ei rhwyg, y ny valo‐ewyn a’ braidd yr ymedy ac ef gwedy iddaw ei sigo,

40A mi adolygais ith ddiscipulon y vwrw ef allan, ac ny allent vvy.

41Yno yr atepawdd yr Iesu, ac y dyuot, A genedleth amffyddlawn a’ throvaus, pa hyd bellach y byddaf y gyd a chwi, ac ich dyoðefaf? Dwc yma n dy vap.

42A’ thra ytoeð ef yn dyuot, y rhwygawð y cythraul ef, ac y drylliawdd: a’r Iesu a gerydawdd yr yspryt aflan, ac a iachaoð y bachcen, ac y rhoes ef at ei dat.

43A’ brawychy a wnaethant oll gan vawredic veðiant Duw: ac a ’n wy oll yn ryveddu am yr oll pethe a wnethesei ’r Iesu, y dyuot wrth ei ddiscipulon,

44Clustymwrandewch y gairiae hyn: can ys‐dervydd y, rhoddir Map y dyn yn‐ d wylo dynion.

45Eithyr ny ddeallesont wy ’m ’or gair hwn vv: can ys cuddietic oedd racddynt, val na synniēt ddim hano: ac ofnent ymofyn ac ef y peth hwn.

46Yno y cyuodes dadl yn y plith wy, pwy ’n o han add ynt vyddei ’r mwyaf.

47Pan welas yr Iesu veddyliae y ca l onae, ef a gymerth vachcenyn, ac ei gesodes yn ei emyl,

48ac a ddyuot wrthynt, Pwy pynac a dd erbyn y bachcenyn hwn yn vy Enw i, ’sy im d erbyn i: a’ phwy pynac am d erbyn i, a dd erbyn hwn am d anvones i: can ys hwn ’sy leiaf yn eich plith chvvi oll, hwnw a vydd mawr.

49Ac atepodd Ioan, ac a ddyuot, Y llywiawdur, ni welsam vn yn bwrw allan gythraelieit yn dy Enw d i, ac ei goharddesam, can nad yw ith ddilyn y gyd a ni.

50Yno y dyuot yr Iesu wrthaw, Na ’vv ’oherddwch ef ddim: can ys yr hwnn a’r ny d yw yn ein erbyn, y sy y gyd a ni.

51Ac e ddarvu, gwedy cyflawny y dyddiae val y cymerit ef y vyny dd, ef a ddir gyfeiriodd ei wynep i vyn’d i Gaerusalem,

52ac a dd anvones genadon oei vlaen: ac wy gerðesont, ac aethont i dref y Samarieit, y baratoi iddo letuy.

53A’ hwy the ny ’s derbynynt ef, can vot y wyneb iat ef val yn myned i Gaerusalem.

54A’ phan welawdd ei ddiscipulon Ioan ac Iaco hyny, y dywetsont, Arglwydd a ewyllysy di ’orchymyn o hanam ar ddescen d tan o’r nef, a’ ei difa hwy, me g is y gwnaeth Elias?

55A’r Iesu a droes, ac y ceryddawdd wy, ac a ddyuot, Ny wyddoch o ba yspryt yð ychwi.

56Can na ðeuth Map y dyn i y golly einioes oedd dynion, eithyr y’vv cadw. Yno ydd aethon i dref arall.

57Ac e ddarvu a’ hwy yn myned rhyd y ffordd, y dyuot neb un wrthaw, Mi ath ddilynaf, Arglwyð, i b’le bynac ydd elych.

58A’r Iesu a ddyuot wrthaw, Ir llwynogot y mae dayerydd, ac i adar y nef y mae nythot, ac i Vap y dyn ny d oes lle i roi ei ben i lawr.

59Ac ef a ddyuot wrth vn arall Dilyn vi. Ac ynt ef aysyganei, Arglwydd, goddef i mi yn gyntaf vyn e d a’ chladdu vy‐tad.

60A’r Iesu a ddyuot, wrthaw, Gad ir meirw gladdu ei meirw hvvy: a’ do’s ti the a’ phrecetha deyrnas Duw.

61Yno eb yr vn arall, Dylynaf di, Arglwydd: and gad i mi yn gyntaf vyn’d a’ chanu yn iach ir ei sy i’m tuy.

62Ac wrtha y dyuot yr Iesu, Nid oes neb un a’r a ddyd ei law ar yr aratr, ac a edrycho ar bethe y tu cef y n yn gyf addas i deyrnas Duw.