Matthew 26 — Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

18Ac yntef a ddyuot, Ewch ir dinas at ryw vn, a dywedwch wrthaw, Yr athro a ddywait, Vy amser ys ydd agos, cyd a thi y cynhaliaf, y Pasc mi am discipulon.

19A’r discipulon a wnaethant mal y gorchmynesei ’r Iesu yddwynt, ac a paratoesont y Pasc.

20Ac gwedy ei mynet hi yn hwyr, ef a eisteddawdd i lawr gyd a’r dauddec.

21Ac mal ydd oeðēt yn bwyta, y dywedawð, Yn wir y doedaf wrthych, y bradycha vn o hanawch vyuy.

22Yno yr aethant yn athrist dros ben, ac a ddechraesont bop‐vn ddywedyt wrthaw. Ac myvi Arglwydd?

23Ac ef a atepawdd ac a ddyvot, Yr hwn a drocha ei law gyd a mi yn y ðescil, hwn a’m bradycha.

24Diau Map y dyn a gerdda, mal y mae yn ercrivenedic o hanaw, anid gwae ’r dyn hwnaw, trwy ’r hwn y bradycher Map y dyn: ys da vesei ir dyn hwnaw, pe na’s genesit erioet.

25Yno Iudas yr hwn y bradychawdd ef, a atepawdd ac a ddyvot, Ai myvi yw ef, Athro? Ef a ddyvot wrthaw, Ty ei dywedaist.

26Ac val yr oeddynt yn bwyta, e gymerth yr Iesu ’r bara: a’ gwedy iddaw vendithiaw, ef ei torawdd, ac ei roddes ir discipulon, ac a ddyvot, Cymerwch, bwytewch: hwnn yw vy‐corph.

27Ac ef a gymerth y cwpa n, a’ gwedy iddo ddiolch, ef ei rhoddes yddynt, can ddywedyt, Yfwch oll o hwn.

28Can ys hwn yw vy‐gwaet o’r testament Newydd, yr hwn a dywelltir tros lawer, er maddauant pechotae.

29Mi ddywedaf wrthych, nad yfwyf o hynn allan o’r ffrwyth hwn y wynwydden yd y dydd hwnw, pan ydd yfwyf ef yn newydd gyd a chwi yn‐teyrnas vy‐Tad.

30A’ gwedy yddwynt canu psalm, ydd aethant allan i vonyth Olivar.

31Yno y dyvot yr Iesu yr wrthynt, Chwychwi oll a rwystrir heno o’m pleit i: canys escrivenedic yw, Trawaf y bugail, a’ deveit y vagat a ’oyscerir.

32Eithyr gwedy ’r adgyvodwyf, ir af och blaen ir Galilea.

33Ac Petr atepawdd, ac a ddyvot wrthaw, Pe rhan i bawp ac ymrwystro oth pleit ti, eto ni ’im rhwystrir i byth.

34Yr Iesu a ðyvot wrthaw, Yn wir y dywedaf wrthyt, mae yr nos hon, cyn canu yr ceilioc, i’m gwedy deirgwaith.

35Petr a ðyvot wrthaw, Pe gorvyddei i mi varw gyd a thi, eto ny’th wadaf. Ar vn modd hefyt y dyvot yr oll ddiscipulon.

36Yno ydd aeth yr Iesu gyd ac wynt i van a elwit Gethsemane, ac a ddyvor wrth y discipulon. Eisteddwch yma, tra elwyf a gweddiaw accw.

37Ac ef a gymerth Petr, a’ dau‐vap Zebedeus ac a ðechreawð tristau, ac ymovidiaw yn tost.

38Yno y dyvot yr Iesu wrthynt, Trist iawn yw vy enait ys yd angae, Aro s wch yma, a’ gwiliwch gyd a mi.

39Ac ef aeth ychydic pellach, ac a gwympodd ar ei wynep, ac y weddyawdd, can ddywedyt, Vy‐Tad, a’s gellir, aed y cwpa n hwn ywrthyf: na vyddet hagen, yn ol vy ewyllys i, anid yn ol dy ewyllys di.

40Yno y daeth at y discipulon, ac ei cafas wy yn cyscu, ac a ddyvot wrth Petr, Paam? a ny allech’ wiliaw vn awr gyd a mi?

41Gwiliwch, a’ gweðiwch rac eich myned ym‐provedigaeth: diau vot yr yspryt yn parat, eithyr y cnawt ys ydd ’wan.

42Ef aeth trachefn yr ailwaith ac a weddiawð, can ddywedyt Vy‐Tat, any’s gall y cwpa n hwn vynet y wrthyf, eb orvod i mi ei yvet, byddet dy ewyllys.

43Ac ef a ddeuth, ac y cavas wy yn cyscu trachefyn: can ys ei llygait wy oedd drymion,

44Ac ef ei gadawodd wy ac aech ymaith drachefyn, ac a weddiawdd y trydeð waith, can ddywedyt yr vn gairiae.

45Yno y daeth ef at ei discipulon, ac a ddyvot wrthynt, Cuscwch bellach a’ gorphwyswch: nycha, mae’r awr wedy nesay, a’ Map y dyn a roddir yn‐dwylaw pechaturieit.

46Cyvodwch, awn: nycha, y mae geyr llaw yr hwn a’m bradycha.

47Ac ef eto yn dywedyt hyn, nycha, Iudas, vn or dauddec yn dyvot a’ thorf vawr cyd a’ ef a chleddyvae a’ ffynn, ywrth yr Archoffeiriait a’ henurieit y popul.

48A’ hwn aei bradychawdd ef, a royðesei arwydd yddynt, can ddywedyt, Pwy’n bynac a gysanwyf, hwnw ytyw, deliwch ef.

49Ac yn ebrwydd e ddaeth at yr Iesu, ac a ddyvot, Henpych‐well Athro, ac ei cusanawð.

50A’r Iesu a ddyvot wrthaw, Y car y ba beth y daethost? Yno y deuthant ac y roesont ddwylo ar yr Iesu, ac ei daliesant.

51A’ nycha, vn or ei oedd gyd a’r Iesu, a estennawdd ei law, ac a dynnawdd ei gleddyf, ac a drawawdd was yr Archoffeiriat, ac a dorawdd ei glust ymaith.

52Yno y dyvot yr Iesu wrthaw, Dod dy gleddyf yn ei le: can ys pawp a’r a gymerant gleddyf, a chleddyf eu collir.

53Ai wyti yn tybiet, na’s gallaf yr awrhon weddiaw ar vy‐Tad, ac ef rydd i mi vwy na dauddec lle n g o Angelion?

54Can hyny pa vodd y cyflawnir yr Scrythurae y ddyvvedant, y gorvydd bot velly?

55Yn yr awr hono y dyvot yr Iesu wrth y durfa, Chwi a ddeuthoch allan megis at leitr a chleddyfae ac a’ ffynn im dal i: ydd oeddwn baunyð yn eistedd ac yn dyscy’r popul yn y Templ yn eich plith ac ni’m daliesoch.

56A’ hyn oll awnaethpwyt, er cyflawny’r Scrythure ’r Prophwyti. Yno yr oll ddiscipulon ei gadasant, ac a giliesant.

57Ac wynt a ðaliesant yr Iesu, ac aethant ac ef at Caiaphas yr Archoffeiriat, lle ydd edd yr Scrivenyddion ar Henuriait wedy’r ymgascly yn‐cyt.

58Ac Petr y cynlynawdd ef o hirbell yd yn llys yr Archoffeiriat, ac aeth y mewn, ac a eisteddawdd gyd a’r gweision i weled y diben.

59A’r Archoffeirieit a’r Henureit, a’r oll gymmynva y geisiesōt gaudestiolyeth yn erbyn yr Iesu, yw ddody ef i angae.

60Ac ny ’s cawsant neb, ac er dyvot yno lawer gaudystion, ny chawsont chwaith. Ac o’r dywedd y deuth dau gau dystion,

61ac a ddywedesont, Hwn yma a ddyvot, Mi allaf ddestcyw Templ Dduw, a’ hei adaillat mewn tri‐die vvarnot.

62Yno y cyfodes yr Archoffeiriat ac a ddyvot wrthaw, A atepy di ddim? Pa peth yvv pan vo rei hyn yn testolaethy yn dy erbyn?

63A’r Iesu a dawodd. Yno ydd atepawdd yr Archoffeiriat, ac a ddyvot wrthaw, Mi ath dyngaf trwy’r Duw byw, ddywedyt o hanot i ni, a’s ti ywr Christ Map Duw.

64Yr Iesu a ddyvot wrthaw, Tu ei dywedeist; eithyr mi a ddywedaf wrthych, ar ol hynn y gwelwch Vap y dyn, yn eistedd ar ddeheu gallu Duvv, ac yn dawot yn wybrenae’r nef.

65Yno y rhwygawdd yr Archoffeiriat ei ddillat, can ddywedyt, Ef a gablawdd: pa reit i ni mwy wrth testion? nycha, clywsoch y gabl ef.

66Peth dybygwch chwi? Wy a atepesant, can ddywedyt, Mae ef yn auawc i angae.

67Yno y poeresont wy yn ei wynep, ac ei cer nodiesont: ac eraill y trawsant ef a ei gwiail,

68gan ddywedyt, Prophwyta i ni, Christ, pwy yw hwn ath trawodd?

69Petr oedd yn eistedd hwnt yn y nauadd, ac a ddaeth morwyn ic attaw, ac a ddyvot, Ac ydd oeddyt ti y gyd ac Iesu o’r Galilea.

70Ac ef a watawdd geyr ei bron wy oll, ac a ddyvot, Ny’s gwnn beth ddywedy.

71A’ phan aeth ef allan ir porth, y gwelawdd morvvynic arall ef, ac a ddyvot wrth yr ei oedd ynow, Ydd oedd hwnn hefyt gyd ac Iesu o Nazaret.

72A’ thrachefyn ef a’ wadawdd gan dyngu, Nyd adwaen i’r dyn.

73Ac ychydic gwedy, y deuth attaw ’rei oeð yn sefyll geyr llaw, ac a ddywedesont wrth Petr, Yn wir ydd yw ti yn vn o hanwynt, can ys bot dy lediaith yn dy gyhoeddy.

74Yno y drechreawdd ef ymregy, a’ thyngy, can ddyvvedyt, Nyd adwaen i’r dyn. Ac yn y man y canawdd y ceiliawc.

75Yno y cofiawdd Petr ’airie ’r Iesu yr hwn a ddywedesei wrthaw, Cyn canu yr ceilioc, tu a’m gwedy deirgwaith. Yno ydd aeth ef allan ac ydd wylawdd yn dost.