Ecclesiastes 10

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1Ang mga langaw nga patay nagapalang-og sang lana sang manugpahumut; sa amo ang diotay nga kabuangan nagasamad sang kaalam kag dungug.

2Ang tagiposoon sang maalam yara sa iya too nga kamut, apang ang tagiposoon sang buangbuang yara sa iya wala.

3Bisan kon ang buangbuang nagalakat sa dalanon, ang iya paghangup nagapakulang sa iya, kag nagasiling sia sa tagsatagsa nga buangbuang sia.

4Kon ang espiritu sang manuggahum magsingkal batok sa imo, dili pagbayai ang imo duug, kay ang pagkahomok nagapalugpay sang dalagku nga mga paglapas.

5May malaut nga nakita ko sa idalum sang adlaw, subong sang sayup gikan sa manuggahum:

6ang kabuangan ginapahamtang sa daku nga pagkadungganon, kag ang manggaranon nagalingkod sa duug nga manubo.

7Nakita ko ang mga alagad nga nagakabayo, kag ang mga principe nga nagalakat kaangay sang mga alagad sa duta.

8Ang nagakutkut sing boho maholog sa sini; kag ang bisan sin-o nga nagabulho sa kuta kagton sia sang man-ug.

9Ang bisan sin-o nga nagalukat sing mga bato masamad sia sa sini; kag ang nagabis-ak sing kahoy may katalagman sa sini.

10Kon ang salsalon maghabol, kag ang isa wala nagabaid sang sulab, niyan dapat sia magpangusug sing labi; apang ang kaalam mapuslanon nga mandoan.

11Kon ang man-ug magkagat sa wala pa sia matiwtiwi, niyan wala sing kapuslanan sa manugtiwtiw.

12Ang mga polong sa baba sang maalam nga tawo mainayohon, apang ang mga bibig sang buangbuang magalamon sang iya kaugalingon.

13Ang pamuno sang mga polong sang iya baba kabuangan, kag ang katapusan sang iya hambal matistis nga kabuangan.

14Ang buangbuang man nagapadamu sing mga polong, apang ang tawo wala makahibalo sang mahanabu, kag ang mahanabu sa olihi niya sin-o bala ang makasugid sa iya?

15Ang pagpangabudlay sang mga buangbuang nagapalapyo sang tagsatagsa sa ila, kay indi sia makahibalo sa pagkadto sa banwa.

16Kailo sa imo, O duta, kon ang imo hari isa ka bata, kag ang imo mga principe nagakaon sa kaagahon!

17Malipayon ka, O duta, kon ang imo hari anak sang mga dungganon, kag ang imo mga principe nagakaon sa nagakaigo nga panag-on, tungud sa kusug, kag indi sa kahologbon!

18Tungud sa katamaron ang atop nagausmud, kag tungud sa katamad sang mga kamut nagatolo ang balay.

19Ang piesta ginahimo tungud sa kinadlaw, kag ang alak nagapasadya sang kabuhi, kag ang cuarta nagasabat sang tanan nga butang.

20Dili pagbuyayawa ang hari, bisan sa imo hunahuna, ukon ang manggaranon sa imo hulut nga hiligdaan; kay ang pispis sang mga langit magadala sang tingug, ukon ang iban nga sapat nga may pakpak magasugid sang butang.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →