Ecclesiastes 7

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1Ang maayo nga ngalan maayo pa sa bilidhon nga lana; kag ang adlaw sang kamatayon, sang sa adlaw sang pagkatawo sang isa.

2Maayo pa ang pagkadto sa balay sang paglalaw sang sa pagkadto sa balay sang piesta; kay amo ina ang katapusan sang tanan nga tawo, kag ang buhi magatipig sini sa iya tagiposoon.

3Maayo pa ang kasubo sa kinadlaw, kay paagi sa kasubo sang nawung ang tagiposoon ginapasadya.

4Ang tagiposoon sang maalam yara sa balay sang paglalaw; apang ang tagiposoon sang mga buangbuang yara sa balay sang kinasadya.

5Maayo pa ang magpamati sang pagsabdong sang maalam sang sa magpamati ang tawo sang ambahanan sang mga buangbuang.

6Kay subong sang pagbiti sang mga tunuk sa idalum sang kolon, amo ini ang kinadlaw sang buangbuang; ini man kadayawan.

7Sa pagkamatuud ang paglugus nagapabuang sa maalam, kag ang hamham nagalaglag sang paghangup.

8Maayo pa ang katapusan sang butang sang sa pamuno sini; kag maayo pa ang mapailubon sa espiritu sang sa bugalon sa espiritu.

9Dili ka magmadagmit sa imo espiritu sa pagpangakig, kay ang kaakig nagapuyo sa dughan sang mga buangbuang.

10Dili ka magsiling, “Ano bala ang kabangdanan nga ang nahaunang mga adlaw maayo pa sini sa sila?” Kay wala ka nagapamangkot sing maalam nahanungud sini.

11Ang kaalam subong kaayo sang panublion, labi pa gid kaayo ini sa mga nagatan-aw sang adlaw.

12Kay ang kaalam pangapin subong nga ang cuarta pangapin; apang ang pagkalabaw sang ihibalo amo nga ang kaalam nagatipig sang kabuhi sang may iya sini.

13Patugsilingi ang binuhatan sang Dios; kay sin-o bala ang makapatadlong sina nga iya ginpatiko?

14Sa adlaw sang kauswagan magmalipayon, kag sa adlaw sang kapiotan magpamalandong; ang Dios naghimo sang isa sa luyo sang isa, sa katuyoan nga ang tawo indi makasapo sang bisan anong butang sa olihi niya.

15Ini tanan nakita ko sa akon mga adlaw sang kadayawan; may matarung nga tawo nga nagakawala sa iya pagkamatarung, kag may malaut nga tawo nga nagalawig ang iya kabuhi sa iya malaut nga hinimoan.

16Dili ka maglakas katarung, kag dili ks maglakas kaalam; ngaa bala laglagon mo ang imo kaugalingon?

17Dili ka maglakas kalaut, kag dili ka magbinuangbuang; ngaa bala nga mapatay ka sa wala pa ang imo tion?

18Maayo nga huptan mo ini, kag sa sina man dili magbuhi sang imo kamut; kay ang nagakahadluk sa Dios magagowa sa ila tanan.

19Ang kaalam kusug sa maalam nga tawo labi pa sa napulo ka pangolo nga yara sa banwa.

20Sa pagkamatuud walay tawo nga matarung sa duta nga nagahimo sing maayo kag wala nagapakasala.

21Dili ka man magsapak sa tanan nga polong nga ginapamolong, basi nga makabati ka sang imo alagad nga nagapakamalaut sa imo;

22kay sa masunsun man ang imo tagiposoon nakahibalo nga ikaw gid subong man nakapakamalaut sa iban.

23Ini tanan natilawan ko sa kaalam; nagsiling ako, “Magamaalam ako”; apang ini malayo sa akon.

24Ang yari, malayo kag lakas kadalum; sin-o bala ang makatungkad sini?

25Nagliso ako sing bug-os kag ang akon tagiposoon natuhoy sa pagkilala kag sa pag-usisa kag sa pagpangita sing kaalam kag katarungan sang mga butang, kag sa pagkilala nga ang pagkamalaut amo ang kabuangan kag ang pagkabuangbuang kabuangan.

26Kag nakita ko nga mapait pa sa kamatayon ang babayi nga ang iya tagiposoon mga siod kag mga pukot, kag ang iya mga kamut mga gapus; ang nagapahamuut sa Dios makapalagyo sa iya, apang ang makasasala madakup niya.

27Yari karon, ini nasapwan ko, nagasiling ang Manugwali, nga nagapasibosibo sang isa ka butang sa isa sa pagpangita sang kabangdanan,

28nga ginapangita pa sang akon kalag, apang wala ko makita. Ang isa ka lalaki sa tunga sang isa ka libo nakita ko, apang ang isa ka babayi sa tunga nila tanan wala ko makita.

29Yari karon, ini lamang ang nakita ko, nga ang Dios naghimo sang tawo nga matadlong, apang sila nagpangita sing madamu nga padugi.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →