Luke 10

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1Sa tapus sini ang Ginoo nagpili sing iban nga kapitoan, kag ginpadala sila sing tagduhaduha sa una niya sa tagsa ka banwa kag duug nga iya kadtoan.

2Kag nagsiling sia sa ila, “Matuud ang alanyon bugana, apang pila lamang ang mga mamumugon; busa pangamuyo kamo sa Ginoo sang alanyon agud nga magpadala sia sing mga mamumugon sa iya alanyon.

3Lakat kamo; yari karon, ginapadala ko kamo subong sang mga cordero sa tunga sang mga lobo.

4Dili kamo magdala sing puyopuyo ukon balalonan, ukon sandalias; kag dili kamo mag-abiabi bisan kay sin-ong tawo sa dalan.

5Sa bisan diin nga balay magsulud kamo, siling kamo anay, ‘Paghidait sa sining balay!’

6Kag kon may anak sang paghidait didto, ang inyo paghidait magapabilin sa iya; apang kon wala, magabalik ini sa inyo.

7Kag sa among balay pabilin kamo, nga nagakaon kag nagainum sang ila ginahatag, kay ang mamumugon takus sang iya sohol; dili kamo magpamalaybalay.

8Sa bisan diin nga banwa nagasulud kamo kag ginabaton nila kamo, kaona ninyo ang ginabutang sa inyo atubangan;

9ayoha ninyo ang mga masakiton nga yadto didto kag magsiling sa ila, ‘Ang ginharian sang Dios malapit sa inyo.’

10Apang sa bisan diin nga banwa magsulud kamo kag indi kamo pagbatonon, gowa kamo sa iya mga dalan kag magsiling,

11‘Bisan ang yab-ok sang inyo banwa nga nagatapik sa amon mga tiil, ginapipi namon batok sa inyo; walay sapayan kilalaha ninyo ini, nga ang ginharian sang Dios malapit na.’

12Nagasiling ako sa inyo, magahaganhagan pa sa sadtong adlaw sa Sodoma sang sa sadtong banwa.

13“Kailo sa imo, Corazin! kailo sa imo, Betsaida! kay kon sa Tiro kag sa Sidon nahimo ang mga buhat nga gamhanan nga ginhimo sa inyo, dugay na kuntani naghinulsul sila, nga napanaptan sing sako kag nagalingkod sa abo.

14Apang magahaganhagan pa sa Tiro kag sa Sidon sa adlaw sang paghukom sang sa inyo.

15Kag ikaw, Capernaum, bayawon ka bala tubtub sa langit? Pausmuron ka tubtub sa Hades.

16“Ang nagapamati sa inyo nagapamati sa akon, kag ang nagasikway sa inyo nagasikway sa akon, kag ang nagasikway sa akon nagasikway sa nagpadala sa akon.”

17Ang kapitoan nagbalik nga may kalipay, nga nagasiling, “Ginoo, bisan pa ang mga yawa nagatuman sa amon sa imo ngalan!”

18Kag nagsiling sia sa ila, “Nakita ko si Satanas nga naholog subong sang kilat gikan sa langit.

19Yari karon, nahatag ko sa inyo ang pagbulut-an sa pagtapak sang mga man-ug kag mga iwiiwi, kag sang tanan nga gahum sang kaaway; kag walay bisan ano nga makahalit sa inyo.

20Walay sapayan dili kamo magkalipay tungud sini, nga ang mga espiritu nagatuman sa inyo; kondi magkalipay kamo nga ang inyo mga ngalan nasulat sa langit.”

21Sa among takna nagkalipay sia sa Espiritu Santo kag nagsiling, “Nagapasalamat ako sa imo, O Amay, Ginoo sang langit kag duta, nga ginlipdan mo ining mga butang sa mga maalam kag mga mahinangponon kag ginpahayag sila sa kabataan; hoo, Amay, kay amo ini ang maayo sa imo itololok.

22Ang tanan nga butang gintugyan sa akon sang Amay ko; kag wala sing nakakilala kon sin-o ang Anak luwas ang Amay, kag kon sin-o ang Amay luwas ang Anak kag ang bisan sin-o nga nahamut-an sang Anak nga ipahayag sia.”

23Niyan sang nagaliso sia sa iya mga gintoton-an nagsiling sia sing pahain, “Bulahan ang mga mata nga nakakita sang mga butang nga inyo nakita!

24Kay nagasiling ako sa inyo nga madamu nga manalagna kag mga hari ang naghandum sa pagtan-aw sang inyo ginatan-aw, kag wala makakita sa ila, kag sa pagpamati sang inyo ginapamatian, kag wala makabati sa ila.”

25Kag yari karon, ang isa ka mangin-alamon sa kasogoan nagtindug kag nagtilaw sa iya, nga nagasiling, “Manunudlo, ano bala ang himoon ko sa pagpanubli sang kabuhi nga walay katapusan?”

26Kag nagsiling sia sa iya, “Ano bala ang nasulat sa kasogoan? Paano bala ang pagbasa mo?”

27Kag nagsabat sia, “Higugmaa ang Ginoo nga imo Dios sa bug-os mong tagiposoon, kag sa bug-os mong kalag, kag sa bug-os mong kusug, kag sa bug-os mong hunahuna; kag ang imo isigkatawo subong sang imo kaugalingon. ”

28Kag nagsiling sia sa iya, “Nagsabat ka sing matadlong; himoa ini, kag magakabuhi ka. ”

29Apang sia, nga nagahandum sa pagpakamatarung sang iya kaugalingon, nagsabat kay Jesus, “Kag sin-o bala ang akon isigkatawo?”

30Si Jesus nagsabat, “May isa ka tawo nga nagapakadto sa Jerico gikan sa Jerusalem, kag ginbanggaan sia sang mga buyong, nga naghublas kag nagbakul sa iya, kag nagtaliwan, nga nagabiya sa iya nga daw patay.

31Karon natabu nga may sacerdote nga nagadolhog sa sadtong dalan; kag sang nakita niya sia nagligad sia sa pihak.

32Sa among bagay ang Levita man, sang nag-abut sia sa sadtong duug kag nakakita sa iya, nagligad sa pihak.

33Apang ang isa ka Samariahanon, sang nagpanlakatan, nag-abut diin sia; kag sang nakita niya sia, nalooy sia,

34kag nagpalapit sa iya kag ginsamburan ang iya mga pilas, nga ginaboboan sing lana kag alak; kag ginpasakay niya sia sa iya kaugalingon nga hayup kag gindala sia sa dalayonan, kag ginatipan sia.

35Kag sang madason nga adlaw nagkuha sia sing duha ka denario kag ginhatag sila sa tagbalay, nga nagasiling, ‘Atipana sia; kag bisan ano nga magamit mo nga dugang, ako sa akon pagbalik magabayad sa imo.’

36Sin-o bala sining tatlo, sa hunahuna mo, ang nangin-isigkatawo sa ginbanggaan sang mga buyong?”

37Nagsabat sia, “Ang nagpakita sing kalooy sa iya.” Kag si Jesus nagsiling sa iya, “Lakat kag himoa ang subong.”

38Karon sang nagalakat sila, nagsulud si Jesus sa isa ka minoro; kag ang babayi nga ginhingalanan si Marta nagbaton sa iya sa iya balay.

39Kag may utud sia nga gintawag si Maria, nga naglingkod man sa tiilan sang Ginoo kag nagpamati sang iya polong.

40Apang si Marta nagpalibog nahanungud sa madamung pag-aman; kag nagpalapit sia sa iya kag nagsiling, “Ginoo, wala ka bala sing kabalaka nga ginpatumbayaan ako sang akon utud nga isa lamang sa pag-aman? Busa silinga sia nga magbulig sa akon.”

41Apang ang Ginoo nagsabat sa iya, “Marta, Marta, nagahimud-os kag nagakalisang ka nahanungud sa madamung butang;

42isa ka butang ang kinahanglan. Napili ni Maria ang maayong bahin, nga indi makuha sa iya.”

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →