Luke 18

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1Kag nagpamolong sia sa ila sing paanggid, sa katuyoan nga dapat sila sa gihapon magpangamuyo kag indi magpakaluya.

2Sia nagsiling, “Sa isa ka banwa may hukom nga wala mahadluk sa Dios kag wala magtahud sa tawo;

3kag may babaying balo sa sadtong banwa nga nagkadto sing masunsun sa iya kag nagasiling, ‘Apini ako sa akon kasumpung.’

4Indi sia anay; apang sang olihi nagsiling sia sa iya kaugalingon, ‘Bisan wala ako mahadluk sa Dios ukon magtahud sa tawo,

5apang bangud nga ginagamo ako sining babayi nga balo, magaapin ako sa iya, basi kon pakag-ason niya ako sa iya dalayon nga pagkari.’”

6Kag ang Ginoo nagsiling, “Pamatii ninyo ang ginasiling sang hukom nga dimatarung.

7Kag indi bala ang Dios mag-apin sa iya mga pinili, nga nagatuaw sa iya sa adlaw kag gab-i? Magapadugay bala sia tungud sa ila?

8Nagasiling ako sa inyo, magaapin sia sa ila sing madali. Walay sapayan, kon magkari ang Anak sang tawo, makakita bala sia sing pagtoo sa duta?”

9Nagpamolong man sia sining paanggid sa pila nga nagsalig sa ila kaugalingon nga mga matarung sila kag nagtamay sa iban:

10“Duha ka tawo nagsaka sa templo sa pagpangamuyo, ang isa Fariseo kag ang isa manugsukot sang buhis.

11Ang Fariseo nagtindug kag nagpangamuyo sa iya kaugalingon sing subong, ‘Dios, nagapasalamat ako sa imo nga ako indi subong sang iban nga mga tawo, nga mga malupigon, mga dimatarung, mga makihilawason, ukon subong man sining manugsukot sang buhis.

12Nagapuasa ako sing makaduha sa isa ka semana, nagahatag ako sing mga ikapulo sang tanan kong kinitaan.’

13Apang ang manugsukot sang buhis, nga nagatindug sa malayo, indi sia buut bisan magbayaw sang iya mga mata sa langit, kondi nagpukpuk sang iya dughan, nga nagasiling, ‘O Dios, magmaloloy-on ka sa akon nga makasasala!’

14Nagasiling ako sa inyo, ining tawo nagpauli sa iya balay nga pinakamatarung sa baylo sang isa; kay ang tagsatagsa nga nagapakataas sang iya kaugalingon paubson, apang ang nagapaubus sang iya kaugalingon pataason. ”

15Karon nagadala sila sa iya bisan sang mga lapsag, agud nga tandugon niya sila; kag sang nakita ini sang mga gintoton-an, ginsabdong nila sila.

16Apang gintawag ni Jesus sila sa iya, nga nagasiling, “Tuguti ninyo ang kabataan sa pagkari sa akon, kag dili sila pagdumilian; kay ang ginharian sang Dios ila sang mga kaangay nila.

17Sa pagkamatuud, nagasiling ako sa inyo, ang bisan sin-o nga indi magbaton sang ginharian sang Dios subong sang bata nga diotay indi sia nga mas-a makasulud sini.”

18Kag ang isa ka manugdumala nagpamangkot sa iya, “Manunudlo nga maayo, ano bala ang akon himoon sa pagpanubli sang kabuhi nga walay katapusan?”

19Kag si Jesus nagsiling sa iya, “Ngaa bala nga ginatawag mo ako nga maayo? Walay bisan sin-o nga maayo kondi ang Dios lamang.

20Nahibaloan mo ang mga sogo: ‘Dili magpanglahi, Dili magpatay, Dili magpangawat, Dili magsaksi sing dimatuud, Tahora ang imo amay kag iloy. ’”

21Kag nagsiling sia, “Tanan ini nabantayan ko kutub sang akon pagkapamatan-on.”

22Kag sang nabatian ini ni Jesus, nagsiling sia sa iya, “Isa ka butang ang nakulang pa sa imo. Ibaligya ang tanan mo kag ipanagtag sa mga imol, kag may bahandi ka sa langit; kag kari, magsonod sa akon.”

23Apang sang pagkabati niya sini nagkasubu sia, kay manggaranon gid sia.

24Si Jesus nga nagatolok sa iya nagsiling, “Daw ano kaiwat sa mga may manggad ang pagsulud sa ginharian sang Dios!

25Kay mahapus pa sa camelyo ang paglapus sa boho sang dagum sang sa manggaranon sa pagsulud sa ginharian sang Dios.”

26Ang mga nakabati sini nagsiling, “Niyan sin-o bala ang maluwas?”

27Apang nagsiling sia, “Ang indi mahimo sa mga tawo mahimo sa Dios.”

28Kag si Pedro nagsiling, “Yari karon, ginpamayaan namon ang amon mga puluy-an kag nagsonod sa imo.”

29Kag nagsiling sia sa ila, “Sa pagkamatuud, nagasiling ako sa inyo, walay tawo nga nagbiya sang balay ukon asawa ukon mga utud ukon mga ginikanan ukon mga anak, bangud sa ginharian sang Dios,

30nga indi magbaton sing madamu pa sa sini nga tion, kag sa katuigan nga palaabuton kabuhi nga walay katapusan.”

31Kag ginpain niya sa iya ang napulog duha, kag nagsiling sia sa ila, “Yari karon, nagataklad kita pa Jerusalem, kag ang tanan nga butang nga nasulat paagi sa manalagna tumanon sa Anak sang tawo.

32Kay itugyan sia sa mga Gentil, kag uligyaton kag pakahuy-an kag duplaan;

33bunalon nila sia kag patyon; kag sa ikatlong adlaw mabanhaw sia.”

34Apang walay nahangup sila sining mga butang; ining polong nalipdan sa ila, kag wala sila makahantup sang nasiling.

35Sang naghinamput sia sa Jerico, isa ka bulag nagalingkod sa higad sang dalan nga nagapakilimos;

36kag sang nakabati sang kadam-an nga nagaligad, nagpamangkot sia kon ano ang kahologan sini.

37Nagsugid sila sa iya, “Si Jesus nga Nazaretnon nagaligad.”

38Kag nagsinggit sia, “Jesus, Anak ni David, kalooyi ako!”

39Kag ang mga sa atubangan nagsabdong sa iya, nga maghipus sia; apang nagsinggit sia sing dugang pa gid, “Anak ni David, kalooyi ako!”

40Kag si Jesus nagdolog, kag nagsogo nga dalhon sia sa iya; kag sang nagpalapit sia, ginpamangkot sia niya,

41“Ano bala ang buut mo nga himoon ko sa imo?” Nagsiling sia, “Ginoo, nga mabaton ko ang akon itololok.”

42Kag si Jesus nagsiling sa iya, “Batona ang imo itololok; ang imo pagtoo nag-ayo sa imo.”

43Kag sa gilayon nabaton niya ang iya itololok kag nagsonod sa iya, nga nagahimaya sa Dios; kag ang tanan nga katawohan, sang nakita nila ini, nagdayaw sa Dios.

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →