Luke 5

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Sang nagdagusu ang kadam-an kay Jesus sa pagpamati sang polong sang Dios, nagatindug sia sa baybayon sang linaw sa Genesaret.

2Kag nakita niya ang duha ka sakayan nga didto sa bibi sang linaw; apang ang mga mangingisda nagpanaug sa ila kag naghugas sang ila mga pukot.

3Sang nagasakay sia sa isa sang mga sakayan, nga iya ni Simon, nagpangayo sia sa iya nga itulak sing diotay ang sakayan. Kag naglingkod sia kag nagpanudlo sa mga kadam-an gikan sa sakayan.

4Kag sang nakatapus sia sa paghambal, nagsiling sia kay Simon, “Palawud kag iladlad ang inyo mga pukot sa pagpangisda.”

5Kag si Simon nagsabat, “Magtotoon, sa bug-os nga gab-i nagpangabudlay kami, kag wala gid sing nadakup! Apang sa imo polong iladlad ko ang mga pukot.”

6Kag sang nahimo nila ini, nakasakup sila sing daku nga luta sang mga isda; kag sang nagakagisi ang ila mga pukot,

7ginpaypay nila ang ila mga kumbuya sa lain nga sakayan nga magpalapit sila kag magbulig sa ila. Kag nagpalapit sila kag ginpuno nila ang duha ka sakayan, sa bagay nga nagakalunud sila.

8Apang sang nakita ini ni Simon Pedro, nagyaub sia sa mga tuhud ni Jesus, nga nagasiling, “Palayo sa akon, O Ginoo, kay ako tawong makasasala.”

9Kay naorongan sia, kag ang tanan nga upud niya, tungud sa madamung isda nga ila nakuha;

10kag subong man si Santiago kag si Juan, nga mga anak ni Zebedeo, nga mga kumbuya ni Simon. Kag si Jesus nagsiling kay Simon, “Dili mahadluk; kutub karon magapangisda ka sing mga tawo.”

11Kag sang napatakas nila ang mga sakayan, binayaan nila ang tanan, kag nagsonod sa iya.

12Sang yadto sia sa isa sang mga banwa, may nag-abut nga isa ka lalaki nga nalipus sang aro; kag sang pagkakita niya kay Jesus, naghapa sia sa duta kag nagpakilooy sa iya, “Ginoo, kon buut mo, maayo mo ako.”

13Kag gin-untay ni Jesus ang iya kamut, kag gintandug sia, nga nagasiling, “Buut ako; mag-ayo ka.” Kag sa gilayon ang aro naghalin sa iya.

14Kag nagtugon sia sa iya nga indi magsugid sa bisan kay sin-o nga tawo; apang “kadto ka, ipakita ang imo kaugalingon sa sacerdote, kag maghalad tungud sang imo pag-ayo, sono sa ginsogo ni Moises, nga pagpamatuud sa mga tawo.”

15Apang ang sugid nahanungud sa iya naglapnag sing labi pa gid; kag nagtipon ang dalagku nga mga kadam-an sa pagpamati kag sa pagpa-ayo sang ila mga masakit.

16Apang naglikaw sia pakadto sa kamingawan kag nagpangamuyo.

17Sa isa sadtong mga adlaw, sang nagapanudlo sia, may mga Fariseo kag mga manunudlo sang kasogoan nga nagalingkod didto, nga nagikan sa tagsa ka minoro sang Galilea kag Judea kag Jerusalem; kag ang gahum sang Ginoo yara sa iya sa pagpang-ayo.

18Kag yari karon, ang mga lalaki nagadala sa higdaan sing tawo nga paralitiko, kag naghimulat sila sa pagpasulud sa iya kag sa pagbutang sa iya sa atubangan ni Jesus;

19apang sang wala sila makakita kon sa ano nga bagay mapasulud nila sia, bangud sang kadam-an, nagsaka sila sa atop kag sang naukab nila ang mga tisa gintonton nila sia lakip ang higdaan sa tunga sang kadam-an sa atubangan ni Jesus.

20Kag sang nakita ni Jesus ang ila pagtoo nagsiling sia, “Tawo, pinatawad sa imo ang imo mga sala.”

21Kag ang mga escriba kag ang mga Fariseo nagsugud sa pagpainoino, nga nagasiling, “Sin-o bala ining nagahambal sing mga pasipala? Sin-o bala ang makapatawad sang mga sala kondi Dios lamang?”

22Apang si Jesus sang nakahantup sang ila mga painoino, nagsabat sa ila, “Ngaa bala nagapainoino kamo sa inyo mga tagiposoon?

23Ano bala ang labing mahapus, ang pagsiling, ‘Pinatawad sa imo ang imo mga sala,’ ukon ang pagsiling, ‘Tindug kag maglakat’?

24Apang agud nga inyo mahibal-an nga ang Anak sang tawo may pagbulut-an sa duta sa pagpatawad sang mga sala”—nagsiling sia sa paralitiko—“nagasiling ako sa imo, tindug ka, dalha ang imo higdaan kag magpauli sa imo balay.”

25Kag sa gilayon nagtindug sia sa atubangan nila, kag nagkuha sang iya ginahigdaan, kag nagpauli, nga nagahimaya sa Dios.

26Kag ang tanan naorongan, kag naghimaya sila sa Dios kag napun-an sila sing kahadluk, nga nagasiling, “Nakakita kita sing katingalahan nga mga butang karon.”

27Sa tapus sini naggowa sia, kag nakita niya ang manugsukot sang buhis, nga ginhingalanan si Levi, nga nagalingkod sa buluhisan; kag nagsiling sa iya, “Sonod ka sa akon.”

28Kag nagbiya sia sang tanan, kag nagtindug kag nagsonod sa iya.

29Kag si Levi naghimo sa iya sing daku nga sinalosalo sa iya balay; kag didto may dakung kadam-an sang mga manugsukot sang buhis kag sang iban nga nagalingkod kaupud nila sa pagkaon.

30Kag ang mga Fariseo kag ang ila mga escriba nagkumud batok sa iya mga gintoton-an, nga nagasiling, “Ngaa bala nagakaon kag nagainum kamo upud sang mga manugsukot sang buhis kag mga makasasala?”

31Kag si Jesus nagsabat sa ila, “Ang mga maayo walay kinahanglan sang manugbulong, kondi ang mga nagamasakit;

32wala ako magkari sa pagtawag sang mga matarung, kondi sang mga makasasala sa paghinulsul.”

33Kag nagsiling sila sa iya, “Ang mga gintoton-an ni Juan nagapuasa sing masunsun kag nagapangamuyo, subong man ang mga gintoton-an sang mga Fariseo, apang ang imo nagakaon kag nagainum.”

34Kag si Jesus nagsiling sa ila, “Mapapuasa bala ninyo ang mga inagda sa kasal sa yara pa ang nobyo kaupud nila?

35Apang magaabut ang mga adlaw, kon kuhaon sa ila ang nobyo, kag niyan magapuasa sila sa sadtong mga adlaw.”

36Naghambal man sia sa ila sing paanggid: “Walay tawo nga nagagikas sa bag-ong panapton kag nagatukap sini sa daan nga panapton; kay kon buhaton niya ini, magisi niya ang bag-o, kag ang ginikas man sa bag-o indi mag-angay sa daan.

37Kag walay tawo nga nagasulud sing alak nga bag-o sa mga panit nga daan; kay kon buhaton niya ini, ang alak nga bag-o magabusdik sang mga panit kag mauyang ini, kag ang mga panit malaglag.

38Apang ang bag-ong alak dapat isulud sa bag-ong mga panit.

39Kag walay tawo nga nakainum sing laon nga alak nga nagahandum sang bag-o; kay nagasiling sia, ‘Ang laon maayo.’”

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →