bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Luke 1
Luke 1
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 2 →
1
Téofilus sing mulya
2
kaya sing kita pada tampani sangka wong-wong sing mbiyèn pada weruh déwé lan pada dadi peladèné pangandika-Né.
3
Awit sangka kuwi, sakwisé kula nliti kedadian iki kabèh, sangka wiwitané karo tenanan, putusané ati kula, kula nggawé kitab, sing isiné ketata lan terus kula pasrahké ing ngarepé sampéyan iki,
4
supaya sampéyan bisa ngakoni, yèn kabèh sing wis diwulangké marang sampéyan kuwi bener tenan.
5
Nalika jamané Hérodes, ratu Yudéa, ana imam, jenengé Sakaria, klebu golongané Abia. Bojoné uga turunané Harun, jenengé Elisabèt.
6
Wong loro kuwi pada bener ing ngarepé Gusti Allah lan tansah nindakké pepakon lan pernatané Gusti, tanpa tyiri.
7
Nanging ora nduwé anak, awit Elisabèt kuwi gabuk lan wong loro kuwi wis pada tuwa.
8
Ing sakwijiné dina, pinuju gilirané golongané, Sakaria nindakké penggawéan ngimami ing ngarepé Gusti Allah.
9
Awit nalika dilotré kaya adaté, kanggo nentokké imam sing nampani penggawéan, piyambaké sing dituding mlebu ing Griya Sutyi ngobong dupa ing kono.
10
Ing wantyiné ngobong dupa, umat kabèh kumpul ing njaba pada sembayang.
11
Imam Sakaria terus dikétoki mulékaté Gusti, dadi ing sak tengené mesbèh pedupan.
12
Weruh lelakon kuwi, imam Sakaria kagèt lan dadi wedi.
13
Nanging mulékat mau terus ngomong: “Aja wedi, Sakaria, awit pandongamu wis kabul lan Elisabèt, bojomu, bakal nglairké anakmu lanang, kuwi jenengna Yohanes.
14
Botyah kuwi bakal ndadèkké bungah lan senengé atimu, malah okèh wong sing uga bakal bungah awit sangka lairé botyah mau.
15
Awit botyah kuwi bakal gedé déwé ing ngarepé Gusti lan bakal ora ngombé anggur.
16
Uga bakal njalari okèh wong Israèl pada mratobat marang Gusti, Gusti Allahé
17
lan bakal mlaku dadi sing ndisiki mlakuné Gusti karo roh lan kwasané Elia, supaya bisa mbalèkké atiné para bapak marang para anaké lan nuntun wong mursal marang kesutyian. Dadiné nyawiské umat sing sembada kanggo Gusti!”
18
Sakaria terus ngomong marang mulékat mau: “Kepriyé anggèn kula bisa ngerti, yèn bab kuwi tenan arep kedadian? Awit kula wis tuwa lan simah kula wis tuwa umuré.”
19
Semauré mulékat: “Aku iki Gabrièl sing ngladèni Gusti Allah lan aku diutus ngomongi kowé lan nglantarké kabar kabungahan iki marang kowé.
20
Sak temené, kowé bakal bisu lan ora bisa guneman nganti tekan wantyiné kelakoné kuwi kabèh, awit kowé ora ngandel marang tembungku sing mesti bakal kelakon ing wantyi sing wis ditentokké.”
21
Nalika kuwi wong okèh pada ngentèni imam Sakaria. Wong-wong kuwi pada nggumun, nanging suwé temen enggoné ing Griya Sutyi.
22
Bareng metu, piyambaké ora bisa ngomong apa-apa marang wong okèh kuwi lan wong okèh kuwi terus mengertèni, yèn Sakaria mentas nampa wahyu ing Griya Sutyi. Piyambaké terus ngekèki tanda marang wong okèh, lan tetep bisu.
23
Bareng wantyiné penggawéan wis rampung, Sakaria terus mulih.
24
Ora let suwé Elisabèt, bojoné terus meteng lan sak njeruhné limang sasi ora tau metu-metu, tembungé:
25
“Ya iki penggawéané Gusti marang aku enggoné gelem ngluwari wirangku ing ngarepé wong okèh.”
26
Bareng wis nyandak nem sasiné, Gusti Allah ngutus mulékat Gabrièl menyang Nasarèt, ing panggonan Galiléa,
27
nemoni prawan sing patyangan karo wong sing diarani Yosèf, tyedak turunané Daved. Prawan mau jenengé Maria.
28
Nalika mulékat mau mlebu ing omahé Maria, terus ngomong: “Salam, kowé sing ditrésnani, Gusti tansah nuntun marang kowé.”
29
Krungu tembungé mengkono kuwi Maria kagèt lan takon ing sak njeruhné ati, apa tegesé kuwi.
30
Mulékat terus ngomong: “Aja wedi, Maria, awit kowé olèh katrésnan ing ngarepé Gusti.
31
Kowé bakal meteng lan bakal nglairké anak lanang. Kuwi jenengna Yésus.
32
Botyah mau bakal gedé déwé lan disebut Putrané Gusti Allah sing Mahaluhur. Uga Gusti Allah bakal ngekèkké damparé Daved, leluhuré, marang Panjenengané.
33
Panjenengané bakal ngadek dadi Ratuné para turunané Yakub nganti sak lawas-lawasé lan kratoné kuwi bakal ora ana pungkasané.”
34
Maria terus ngomong marang mulékat mau: “Kuwi bisané kedadian kepriyé, jalaran kula durung kawin?”
35
Semauré mulékat: “Roh Sutyi bakal teka ing kowé, lan kwasané sing Mahaluhur bakal ngayomi kowé; mulané bayi sing bakal lair kuwi bakal disebut sutyi, Putrané Gusti Allah.
36
Elisabèt, sedulurmu, sing wis tuwa kuwi, ya ijik meteng anak lanang, nanging saiki wis nem sasi, sakjané wis diarani gabuk.
37
Awit kanggo Gusti Allah ora ana barang sing mokal.”
38
Maria terus ngomong: “Kula kuwi abdiné Gusti; kanggo kula dadia kaya sing Panjenengan omongaké.” Sakwisé mengkono mulékat mau terus lunga ninggalké Maria.
39
Ora let suwé, Maria gelis-gelis lunga menyang pegunungan ing kuta Yéhuda.
40
Bareng mlebu ing omahé Sakaria terus uluk salam marang Elisabèt.
41
Kedadiané nalika Elisabèt krungu uluk salamé Maria, bayiné nggronjal-nggronjal lan Elisabèt terus kebak karo Roh Sutyi
42
lan banter sing ngomong: “Kowé kaberkahan ing antarané wong wadon kabèh lan kaberkahan wetengmu.
43
Sapa ta aku iki, nanging nganti kedayohan ibuné Gustiku?
44
Awit sak temené, bareng aku krungu uluk salammu, bayi ing wetengku nggronjal-nggronjal, awit sangka senengé.
45
Rahayu wong sing wis pertyaya, awit apa sing diomongké karo Gusti, mesti bakal kelakon.”
46
Maria terus nggelar tembungé ngéné: “Nyawaku ngluhurké Gusti,
47
lan aku bungah awit sangka Gusti Allah, Juruslametku.
48
Awit Panjenengané wis nggatèkké andap asoré abdi-Né. Wiwit saiki sak kabèhé wong turun-tumurun bakal ngarani aku rahayu,
49
jalaran sing Mahakwasa wis nindakké penggawéan-penggawéan sing gedé marang aku lan sutyi asma-Né.
50
Kabetyikan-Né turun-temurun kanggo wong sing wedi marang Panjenengané.
51
Panjenengané ngekèki pangwasané karo penggawéané tangan-Né lan mbuyarké wong sing gemunggung atiné.
52
Panjenengané ngedunké wong-wong sing kwasa sangka jagongané lan ngluhurké wong-wong sing andap asor.
53
Panjenengané nglubèrké samubarang sing betyik marang wong sing kaliren lan nundungi wong sing sugih karo tanpa olèh gawé.
54
Panjenengané nulungi Israèl, abdiné, awit éling marang katrésnan-Né,
55
kaya sing wis dijanjèkké marang leluhur kita, marang Abraham lan tyedak turunané, tekan sak lawas-lawasé.”
56
Maria enggoné ing omahé Elisabèt mau telung sasi, terus mulih.
57
Bareng Elisabèt enggoné meteng wis tekan wantyiné, terus nglairké bayi lanang.
58
Nalika tangga-teparoné lan sanak seduluré krungu kabar yèn Gusti wis ngekèki kawelasan lan kabetyikan sing semono gedéné kuwi, pada mèlu bungah.
59
Ing wolung dinané wong-wong mau pada teka perlu enggoné arep nyunati bayiné lan ngekèki jenengé Sakaria miturut jenengé bapaké.
60
Nanging ibuné omong: “Aja, jenengé kudu Yohanes.”
61
Tembungé wong okèh mau: “Sanak sedulurmu ora ana sing jenengé mengkono.”
62
Terus pada takon marang bapaké karo tanda, bakal dijenengké sapa anaké kuwi.
63
Sakaria njaluk lembaran sing biasané kanggo nulis lan terus nulis: “Jenengé Yohanes.” Wong kabèh dadi pada nggumun.
64
Sak nalika kuwi uga tutuké kebukak lan ilaté utyul, sak nalika terus bisa omong lan ngluhurké Gusti Allah.
65
Para tangga-teparoné pada katekan rasa wedi lan kabèh lelakon mau terus dadi rerasanan wong-wong ing panggonané pegunungan Yudéa kabèh.
66
Wong kabèh sing krungu perkara kuwi, pada ngrasak-ngrasakké ing sak njeruhné ati, lan tembungé: “Bakal dadi apa botyah iki bakalé mbésuk?” Awit diayomi karo tangané Gusti.
67
Sakaria, bapaké, awit sangka kebak karo Roh Sutyi, terus nubuat, tembungé,
68
“Pinujia Gusti, Gusti Allahé Israèl, awit wis ngéndangi umaté lan ngekèki pangluwaran.
69
Panjenengané nukulaké sunguné kanggo kita ing tyedak turunané Daved, abdiné,
70
— Kaya sing wis diomongké wiwitan mbiyèn lantaran para nabiné sing sutyi —
71
supaya kita luwar sangka mungsuh-mungsuh kita lan sangka tangané sak kabèhé wong sing pada sengit marang kita.
72
Kanggo enggoné ngétokké kabetyikan-Né marang leluhur kita lan enggoné éling marang perjanjian-Né sing sutyi,
73
ya kuwi sumpah sing diomongké marang Abraham, bapak leluhur kita, yèn Panjenengané ngekèki kahurmatan marang kita,
74
supaya kita luwar sangka tangané mungsuh, bisa ngabekti marang Panjenengané tanpa rasa wedi,
75
ing sak njeruhné kasutyian lan apa sing bener ing ngarepé, sakjeké urip kita.
76
Nanging kowé, nggèr, anakku, bakal disebut nabiné Gusti Allah sing Mahaluhur. Awit kowé bakal mlaku ndisiki Gusti, perlu nyawiské dalan kanggo Panjenengané.
77
Lan ngekèki pangertèn marang umaté bab dalané keslametan, didasari pangapurané dosa-dosané.
78
Awit sangka kabetyikan sing kebek katrésnané Gusti Allah kita, Panjenengané bakal teka kanggo nylametké kita, kaya sengéngé-ésuk sangka ngaluhur.
79
Panjengané madangi sak kabèhé wong sing manggon ing pepeteng lan ing ayang-ayangé pati, uga nujokké sikil kita marang dalan katentreman.”
80
Lan botyah mau mundak gedé lan lantaran Roh mundak kuwat, terus manggon ing ara-ara samun nganti tekan dina enggoné kudu ngétok marang turunané Israèl.
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 2 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24