bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Luke 22
Luke 22
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 23 →
1
Nalika semono wis arep tekané Riyaya Roti tanpa ragi, sing diarani Paskah.
2
Para pengarepé imam lan para juru Torèt pada golèk dalan, enggoné bisa matèni Yésus, awit pada wedi karo wong okèh.
3
Yudas, sing dityeluk Iskariot, tunggalé muridé rolas terus ketèmpèlan karo sétan,
4
terus lunga marani para pengarepé imam lan para pemimpiné Griya Sutyi, perlu rembukan bab enggoné bakal ngelungké Yésus.
5
Wong-wong pada bungah lan setuju bakal pada ngekèki upah.
6
Yudas nyaguhi lan wiwit nalika kuwi tansah golèk dalan bisané ngelungké Yésus, ora nganti weruh karo wong okèh.
7
Bareng tekan dinané Riyaya Roti tanpa ragi, ya kuwi dina enggoné wong-wong pada mbelèh tyempé Paskah.
8
Yésus terus ngutus Pétrus lan Yohanes, tembungé: “Kowé pada lungaa, tyawiské kebutuhan Paskah sing bakal pada kita pangan.”
9
Semauré wong loro mau: “Ing ngendi Panjenengan gelem anggèn kita pada nyawiské?”
10
Semauré Yésus: “Yèn kowé pada mlebu ing kuta, kowé bakal kepetuk wong sing nggawa kendi isi banyu, kuwi terus tutna tekan omah sing dileboni,
11
lan ngomonga marang sing nduwé omah kuwi: Guru takon marang sampéyan: Endi kamaré, sing kena Tak enggo mangan Paskah bebarengan karo para murid-Ku?
12
Wong kuwi terus bakal nduduhké marang kowé kamar gedé ing nduwur sing wis ditata. Kowé pada nganakna tyetyawisan ing kono.”
13
Wong loro kuwi terus pada budal, nemoni ya tyotyok kaya sing diomongké karo Yésus. Terus pada nyawiské Paskah.
14
Bareng wis tekan ing wantyiné, Yésus terus njagong mangan bebarengan karo para rasulé.
15
Terus pada diomongi: “Aku wis kepéngin banget mangan Paskah iki bebarengan karo kowé kabèh, sak durungé Aku ngalami sangsara.
16
Awit Aku ngomong marang kowé: Aku ora bakal mangan kuwi menèh, nganti kuwi wis kelakon ing Kratoné Gusti Allah.”
17
Sakwisé mengkono Panjenengané terus njupuk tuwung, ndonga maturkesuwun terus ngomong: “Iki tampanana lan edumen sing rata,
18
awit Aku ngomong marang kowé: wiwit saiki Aku ora bakal ngombé pametuné wit anggur menèh, nganti Kratoné Gusti Allah teka.”
19
Terus njupuk roti, ndonga maturkesuwun, terus nyuwil-nyuwil roti mau dikèkké marang para muridé karo ngomong: “Iki badan-Ku sing dikèkké awit sangka kowé. Iki tindakna kanggo pengéling-éling marang Aku.”
20
Mengkono uga tuwungé, sakwisé mangan, tembungé: “Tuwung iki perjanjian anyar sing ditetepké karo getih-Ku, sing dikutahké kanggo kowé!
21
Nanging, delengen, tangané wong sing ngiyanati Aku, nunggal karo Aku ing méja kéné.
22
Awit Putrané Manungsa pantyèn bakal lunga miturut ing pestiné, nanging tyilaka wong sing dadi jalarané enggoné dielungké.”
23
Terus pada wiwit takon-takonan, kuwi sapa ta sing bakal nandangi mengkono.
24
Para muridé ya pada padudon bab sapa sing bakal dianggep gedé déwé.
25
Yésus terus ngomong marang wong-wong mau: “Ratu-ratuné para bangsa kuwi mréntah marang rayaté lan sing pada ngwasani kuwi dijenengké sing ngekèki pengayoman.
26
Nanging kowé kabèh kuwi ora mengkono, malah sing gedé déwé ing tengahmu kuwi dadia kaya sing enom déwé lan sing dadi pemimpin dadia sing ngladèni.
27
Awit sapa ta sing luwih gedé: sing lungguh mangan, apa sing ngladèni? Apa ora sing lungguh mangan? Nanging Aku iki ing sak tengah-tengahmu dadi sing ngladèni.
28
Kowé kabèh kuwi sing tansah dadi siji karo Aku sak njeruhné Aku kena panggoda.
29
Lan Aku wis nyawiské Kraton kanggo kowé kabèh kayadéné Bapak-Ku enggoné wis nyawiské marang Aku,
30
supaya kowé pada bisa mangan lan ngombé tunggal sak méja karo Aku ing Kraton-Ku. Apa menèh kowé bakal pada lungguh ing dampar lan ngadili taleré Israèl rolas.”
31
“Simon, Simon, ngertia, sétan banget enggoné nginteri kowé, kaya gandum,
32
nanging kowé wis Tak dongakké, supaya pertyayamu ora ilang. Lan kowé, yèn wis mratobat, sedulur-sedulurmu pada kok kuwatké.”
33
Semauré Pétrus: “Gusti, kula gelem tandang mbélani Panjenengan, senajan nganti mlebu paukuman lan tekané mati pisan.”
34
Nanging Yésus ngomong: “Aku ngomong marang kowé, Pétrus: ing dina iki bakal ora ana pitik jago kluruk, sak durungé kowé nyélaki Aku nganti kaping telu.”
35
Yésus terus ngomong menèh: “Nalika kowé pada tak utus kaé, ora nggawa wadah duwit, kantongan utawa sepatu, apa kowé tau pada kekurangan apa-apa?”
36
Tembungé para muridé: “Ora babar pisan.” Tembungé Yésus: “Nanging saiki, sapa sing nduwé wadah duwit, gawanen, mengkono uga sing nduwé kantongan; lan sing ora nduwé pedang, ngedola jubahé kanggo tuku.
37
Awit Aku ngomong marang kowé, ayat ing Kitab iki ya kudu kedadian tenan kanggo Aku: Panjenengané bakal kepitung golongané para pambruntak. Awit apa sing ketulis kanggo Aku kuwi arep kelakon.”
38
Semauré para muridé: “Gusti, kuwi ana pedang loro.” Semauré Yésus: “Wis tyukup.”
39
Yésus terus metu lunga menyang gunung Saitun kaya adaté, uga ditutké karo para muridé.
40
Sak tekané kono, para muridé pada diomongi: “Pada ndedongaa, supaya aja nganti kena panggoda.”
41
Panjenengané terus misah adohé kira-kira sak anteman watu, terus sendeku ndedonga, tembungé:
42
“Duh Bapak, yèn Panjenengan nglilani, supaya tuwung sangsara kuwi dijikuk sangka Kula. Nanging aja karep Kula, mung karep Panjenengan sing kedadian.” [
43
Terus dikétoki mulékat sangka langit sing nguwatké Panjenengané.
44
Panjenengané wedi banget lan mundak mempeng enggoné ndedonga. Kringeté nganti kaya tètèsé getih sing pada tiba ing lemah.]
45
Terus ngadek sangka enggoné ndedonga lan lunga nemoni para muridé, ketemu pada turu, awit sangka sedihé.
46
Terus pada diomongi: “Kenèng apa kowé pada turu? Tangia lan ndedongaa, supaya aja pada kena panggoda.”
47
Sak njeruhné ijik ngomong, ana wong sak grombolan teka, dituntun karo salah sijiné muridé rolas sing jenengé Yudas, kuwi terus nyedekki Yésus arep ngambung.
48
Yésus terus ngomong marang wong kuwi: “Hé, Yudas, enggonmu ngelungké Putrané Manungsa apa karo ngambung?”
49
Sing pada mèlu Yésus, bareng ngerti apa sing bakal kelakon terus pada ngomong: “Gusti, apa dililani kita nglawan karo pedang?”
50
Ana salah sijiné terus medang abdiné imam gedé, kupingé tengen keperung.
51
Nanging Yésus ngomong: “Wis, semono waé!” Kupingé terus didemok diwaraské.
52
Yésus terus ngomong marang para pengarepé imam lan para penggedéné Griya Sutyi lan para pinituwa sing pada teka arep nyekel Panjenengané: “Apa Aku iki kok anggep bégal, enggonmu pada teka nganggo gaman pedang lan pentung?
53
Saben dina Aku ing tengahmu, ing Griya Sutyi, kowé ora pada nyekel Aku. Nanging iki wantyimu lan ya iki kwasané pepeteng kuwi.”
54
Yésus terus dityekel lan digawa lunga sangka panggonan kono, dituntun menyang omahé imam gedé. Lan Pétrus ngetutké sangka kadohan.
55
Wong-wong pada bediyangan geni ing sak tengahé plataran lan terus pada lungguh bediang. Pétrus ya mèlu lungguh ing kono.
56
Terus ana abdi wadon weruh Pétrus lungguh tyedak geni, terus ngematké, terus alok: “Wong iki ya golongan-Né.”
57
Nanging Pétrus sélak, tembungé: “Ora, kula ora kenal karo wong kuwi!”
58
Ora let suwé ana wong liyané sing weruh Pétrus lan terus alok: “Sampéyan kuwi ya tunggalé.” Nanging semauré Pétrus: “Duduk, kula duduk.”
59
Lan kira-kira let sak jam ana wong liyané menèh sing alok karo yakin: “Tenan, wong iki ya tunggalé, awit iki ya wong Galiléa.”
60
Nanging Pétrus nyauri, tembungé: “Duduk, kula ora ngerti apa sing sampéyan omongké kuwi.” Sak nalika Pétrus ngomong mengkono kuwi, ana pitik jago kluruk.
61
Yésus terus minger weruh Pétrus. Pétrus terus kèlingan, yèn Gusti wis ngomong: “Sak durungé pitik jago kluruk ing dina iki, kowé wis nyélaki Aku kaping telu.”
62
Pétrus terus metu lan nangis kelara-lara.
63
Yésus dipoyoki karo wong-wong, sing pada ngukum Panjenengané lan digebuki.
64
Praupan-Né ditutupi karo wong-wong lan dijaluki ngerti: “Tyoba, bedèken sapa sing nggebuki Panjenengan kuwi?”
65
Kejaba kuwi ijik okèh menèh tembung-tembung èlèk marang Panjenengané.
66
Bareng wis ésuk, para pemimpiné bangsa Ju, para pengarepé imam lan para juru Torèt pada nganakké kumpulan, Yésus terus dipasrahké marang Hukum Agama.
67
Terus pada takon: “Yèn Panjenengan iki Mésias, ngomonga marang kita.” Semauré Yésus: “Senajan Aku ngomong marang kowé kabèh, kowé bakal pada ora ngandel;
68
lan senajan Aku takon apa-apa, kowé kabèh bakal ora nyauri.
69
Wiwit saiki Putrané Manungsa wis njagong ing sak tengené Gusti Allah sing Mahakwasa.”
70
Wong-wong mau terus pada ngomong: “Yèn mengkono, Kowé kuwi Putrané Gusti Allah?” Semauré Yésus: “Kowé déwé sing pada ngomong, yèn Aku iki Putrané Gusti Allah.”
71
Terus pada ngomong: “Apa perluné kita ijik pada golèk paseksi menèh. Kita wis pada krungu déwé sangka tembungé.”
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 23 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24