bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Luke 2
Luke 2
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 3 →
1
Nalika semono kaisar Agustus ngekèki préntah, nganakné tyatyah jiwa kanggo wong sak ubengé jagat.
2
Iki tyatyah jiwa sing kaping pisan sing dianakké nalika Kirénius dadi gubernur ing Siria.
3
Mulané wong-wong kabèh terus pada budal arep nyatetké jenengé, menyang kutané déwé-déwé.
4
Mengkono uga Yosèf ya budal sangka Nasarèt, bawah Galiléa menyang Yudéa, kutané Daved, sing diarani Bètlehèm - awit asalé sangka brayat lan tyedak turunané Daved -
5
supaya dityatet jenengé bareng karo Maria, patyangané, sing ijik meteng.
6
Bareng wis tekan kono, Maria enggoné meteng wis tekan wantyiné nglairké,
7
terus nglairké putrané, sing mbarep, terus digedong lan disèlèhké ing wadah pakané kéwan, awit pada ora olèh panggonan panginepan.
8
Ing bawah kono ana para pangon sing pada nginep ing ara-ara njaga kumpulané kéwané ing wantyi mbengi.
9
Dadakan ana mulékaté Gusti ngadek ing sak tyedaké lan pada keslorotan semloroté padang kamulyan-Né Gusti terus pada wedi banget.
10
Mulékat mau terus ngomong marang wong-wong mau: “Aja pada wedi, kowé pada tak kabari kabungahan gedé, sing bakal dikèkké marang bangsa kabèh:
11
Ing dina iki wis lair Juruslametmu, ya kuwi Kristus, Gusti, ing kutané Daved.
12
Lan sing kanggo tengeré marang kowé, ngéné: Kowé bakal nemoni bayi digedong didèkèkké ing wadah pakané kéwan.”
13
Dadakan ana suradadu swarga sing okèh banget tyatyahé, sing mbarengi mulékat mau lan pada memuji marang Gusti Allah, tembungé:
14
“Kamulyan kanggo Gusti Allah sing ana Mahaluhur lan katentreman ing bumi, ing antarané manungsa sing dadi senengé ati-Né.”
15
Sakwisé para mulékat menyang swarga, para pangon mau pada rerasanan ngéné: “Hayuk, pada menyang Bètlehèm, ndeleng apa sing wis kelakon ing kana, kaya sing wis diomongké karo Gusti marang kita.”
16
Terus pada gelis-gelis budal, terus ketemu karo Maria lan Yosèf, uga bayi, sing didèkèkké ing wadah pakané kéwan.
17
Bareng wis pada weruh, terus pada nyritakké apa sing wis diomongké bab bayi kuwi.
18
Wong kabèh sing pada krungu tyritané para pangon mau pada nggumun.
19
Nanging Maria nyimpen kuwi mau kabèh ing sak njeruhné atiné lan dirasak-rasakké.
20
Para pangon terus pada bali karo memuji lan ngluhurké Gusti Allah, awit sembarang sing wis dirungokké lan dideleng kuwi, tyotyok karo sing wis diomongké marang wong-wong mau.
21
Bareng wis genep wolung dinané, bayi mau kudu disunati lan dikèki asma Yésus, ya kuwi asma sing diomongké karo mulékat sak durungé dibobot karo ibuné.
22
Nalika wis tekan dinané miturut angger-anggeré Moses, bayi mau terus digawa menyang Yérusalèm arep dipasrahké marang Gusti,
23
kaya sing ketulis ing angger-anggeré Gusti: “Sak kabèhé anak lanang mbarep kudu disutyèkké kanggo Gusti”,
24
lan pada pasrah kurban, miturut apa sing dipréntahké ing angger-anggeré Gusti, rupa manuk deruk sak jodo utawa anak dara loro.
25
Ing Yérusalèm ana wong jenengé Siméon, wong bener lan ngabekti marang Gusti Allah, sing ngentèn-entèni marang panglipurané Israèl lan sing diayomi karo Roh Sutyi.
26
Panjenengané wis dikèki wahyu karo Roh Sutyi, yèn bakal ora mati sak durungé weruh Mésias, ya kuwi Sing dijebatani karo Gusti.
27
Awit sangka pituduhé Roh Sutyi, Siméon lunga menyang Griya Sutyi. Nalika Yésus, Botyah kuwi, digawa mlebu karo wong tuwané arep nindakké kaya sing wis ditentokké karo angger-anggeré Torèt kanggo Botyah mau,
28
Siméon terus mbopong Botyahé karo memuji marang Gusti Allah, tembungé:
29
“Duh, Gusti, supaya Panjenengan saiki nglilani kula lunga karo katentreman, miturut tembungé Panjenengan,
30
jalaran mripat kula wis weruh keslametan sing lair sangka Panjenengan,
31
sing wis Panjenengan tyawiské ing ngarepé bangsa kabèh,
32
ya kuwi pepadang sing nggelarké karep Panjenengan kanggo bangsa kapir lan sing dadi kamulyané umat Panjenengan, Israèl.”
33
Bapak lan ibuné pada nggumun banget marang kabèh sing diutyapké kanggo Panjenengané mau.
34
Siméon terus mberkahi wong-wong mau lan ngomong marang Maria, ibuné: “Sakjané Botyah iki wis pinesti dadi dalané tiba lan tanginé wong okèh ing Israèl lan kanggo tanda sing arep njalari tukaran,
35
supaya pikirané atiné wong okèh kebukak. Lan mbésuk ati sampéyan bakal kaya ketembus karo pedang.”
36
Uga ing kono ya ana nabi wadon, jenengé Hana, anaké Fanuèl, sangka taler Asyèr. Piyambaké wis tuwa banget. Sakwisé kawin terus urip bebarengan karo bojoné pitung taun,
37
lan tekan saiki randa, umuré wolung puluh papat taun. Piyambaké ora tau ninggalké Griya Sutyi, awan wengi enggoné ngabekti karo pasa lan ndedonga.
38
Nalika kuwi piyambaké ya mrana lan nyanyi maturkesuwun marang Gusti Allah, lan ngomongi bab Botyah mau marang sak kabèhé wong sing pada ngarep-arep pangluwarané Yérusalèm.
39
Sakwisé ngrampungké sing kudu dilakoni kabèh miturut angger-anggeré Gusti, terus pada mulih menyang kuta asalé, ya kuwi Nasarèt ing Galiléa.
40
Botyah mau saya mundak gedé lan tambah kuwat, kebak karo kawityaksanan lan kanggonan katrésnan lan kawelasané Gusti Allah.
41
Saben taun yèn riyaya Paskah, wong tuwané Yésus lunga menyang Yérusalèm.
42
Nalika Yésus wis umuré rolas taun, pada lunga menyang Yérusalèm kaya adaté yèn pinuju dina gedé.
43
Sak rampungé riyaya, nalika pada mulih, Yésus kèri ing Yérusalèm, wong tuwané ora weruh.
44
Awit dikira yèn Anaké bareng karo wong-wong sing pada mulih tunggal dalan, mulané pada nerusaké mlakuné nganti sedina, terus pada nggolèki Panjenengané ing antarané para sanak-seduluré lan para kenalané.
45
Bareng ora ditemokké, terus pada mbalik menèh menyang Yérusalèm karo nggolèki terus.
46
Sakwisé telung dina ditemokké Panjenengané ing Griya Sutyi ijik njagong ing tengahé para guru agama, ngrungokké lan ngajokké pitakonan bab piwulangé.
47
Sak kabèhé wong sing ngrungokké Panjenengané pada nggumun marang kapinteran lan semauré.
48
Bareng wong tuwané weruh, pada nggumun. Ibuné terus ngomong marang Panjenengané: “Nggèr, kenèng apa tumindakmu marang kita kok mengkono. Bapakmu lan aku pada nggolèki sliramu karo kuwatér.”
49
Tembungé marang bapak lan ibuné: “Kenèng apa sampéyan nggolèki kula? Sampéyan apa ora ngerti, yèn kula kudu ing panggonané Bapak kula?”
50
Nanging bapak lan ibuné pada ora nyandak marang apa sing diomongké kuwi.
51
Panjenengané terus mulih bebarengan karo bapak lan ibuné menyang Nasarèt; terus tetep diemong karo bapak lan ibuné. Nanging ibuné nyimpen perkara kuwi mau kabèh ing sak njeruhné atiné.
52
Yésus saya mundak gedé, lan saya mundak kawityaksanané, uga mundak ditrésnani karo Gusti Allah lan manungsa.
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 3 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24