bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Luke 17
Luke 17
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 18 →
1
Yésus ngomong marang para muridé: “Mokal nèk ora ana sing nasarké, nanging tyilaka sing njalari anané sing nasarké kuwi.
2
Luwih betyik yèn wong kuwi dikalungi watu gilingan lan terus dityemplungké segara, tenimbang nasarké wong sing ijik ringkih pertyayané iki.
3
Jaganen awakmu déwé! Yèn sedulurmu nduwé kesalahan welèhna; yèn getun, ngapuranen.
4
Yèn enggoné kesalahan marang kowé nganti kaping pitu sedina lan kaping pitu uga enggoné marani kowé lan ngomong: Aku getun, ya kudu kok ngapura.”
5
Para rasul terus ngomong marang Gusti: “Kita supaya pada dikèki tambahan pertyaya!”
6
Semauré Gusti: “Yèn kowé nduwé pengandel senajan gedéné mung tyiliké sak wiji sawi waé lan yèn kowé terus ngomong marang wit anjir iki: Jebola, mantyepa ing segara; mesti bakal nuruti marang préntahmu kuwi.”
7
“Sapa tunggalmu sing nduwé batur, sing ngluku utawa angon kéwan-kéwané, yen wis mulih sangka kebon apa terus diomongi: Hayuk, terus mangan!
8
Apa ora malah kosok-baliné, diomongi ngéné: Aku tyawiské mangan. Nganggoa sabuk lan ngladènana aku nganti sak rampungé enggonku mangan lan ngombé. Lan sakwisé kuwi kowé terus kena mangan lan ngombé.
9
Apa batur mau terus diwènèhi pamuji, awit sangka enggoné wis nglakoni apa sing dipréntahké?
10
Mengkono uga kowé. Yèn kowé wis nglakoni kabèh sing dipréntahké marang kowé, kowé terus pada ngomonga: Kita mung abdi-abdi sing tanpa guna, awit mung pada nindakké apa sing dadi kuwajipan kita.”
11
Nalika lunga menyang Yérusalèm, Yésus liwat ing sak uruté tapel watesé Samaria lan Galiléa.
12
Bareng mlebu ing sakwijiné désa, ana wong lara lépra sepuluh nemoni marang Panjenengané, nanging mung ngadek rada adoh,
13
lan pada mbengok banter ngomong: “Duh, Yésus, Guru, kita supaya pada Panjenengan welasi!”
14
Panjenengané terus weruh wong-wong mau lan ngomong: “Kowé pada lungaa, awakmu priksakna marang para imam!” Kedadiané, sak nalika pada mlaku kuwi, pada resik pernyakité.
15
Ana siji sing bareng weruh yèn wis waras, terus bali ngluhurké Gusti Allah karo swara banter.
16
Terus nyembah ing sikilé Yésus, karo tembung maturkesuwun. Nanging kuwi wong Samaria.
17
Yésus terus ngomong: “Apa mau, ora wong sepuluh sing resik pernyakité? Lah, sing sanga endi?
18
Apa tunggalé kuwi ora ana sing bali ngluhurké Gusti Allah, kejaba mung wong mantya iki?”
19
Terus ngomong marang wong mau: “Ngadeka, lungaa, pertyayamu sing wis mitulungi kowé.”
20
Bareng wong Farisi pada takon bab mbésuk kapan bakal tekané Kratoné Gusti Allah, Yésus terus nyauri, tembungé: “Tekané Kratoné Gusti Allah kuwi tanpa tanda-tanda sing kétok,
21
lan wong ya ora bisa omong: Lah ing kéné, utawa ing kana! Awit sak temené Kratoné Gusti Allah kuwi ing tengahmu.”
22
Terus ngomong marang para muridé: “Bakal tekan ing wantyiné, kowé pada kepéngin weruh salah sijiné dinané Putrané Manungsa, nanging ora bakal bisa weruh.
23
Lan wong bakal ngomongi kowé: Ing kana; ing kéné! Kowé aja mrana lan aja mèlu.
24
Awit kaya klélap enggoné gemebyar sangka pinggiré langit ing sisih kéné tekan ing sisih kana, ya kaya mengkono uga Putrané Manungsa ing dina bakal teka-Né.
25
Nanging Panjenengané kudu ngalami sangsara okèh ndisik lan ditampik karo wong-wong ing jaman iki.
26
Lan kayadéné nalika jamané Noah, ya kaya mengkono kahanané mbésuk ing dina-dinané Putrané Manungsa.
27
Wong-wong pada mangan lan ngombé, pada omah-omah lan diomah-omahké, nganti tekan ing dinané Noah mlebu ing prau; terus ana banjir gedé, sing matèni wong kabèh.
28
Uga kaya sing kelakon nalika jamané Lot: wong-wong pada mangan lan ngombé, pada adol-tuku, pada nandur lan pada nggawé apa waé.
29
Nanging ing dina lungané Lot sangka Sodom, terus ana udan geni lan udan lirang sangka langit, sing matèni wong kabèh.
30
Ya kaya mengkono mbésuk kedadiané ing dina Putrané Manungsa.
31
Sapa waé sing dina kuwi nalika ing payon, nanging barang-barangé ing njeruh omah, aja medun njupuki; mengkono uga sing ijik ing kebon, aja mulih.
32
Elinga marang bojoné Lot!
33
Sapa sing ngupaya njaga marang nyawané, bakal kélangan nyawané lan sapa sing kélangan nyawané, kuwi bakal nylametké nyawané.
34
Aku ngomong marang kowé: Ing mbengi kuwi bakal ana wong loro sing tunggal sak peturon, sing siji bakal diangkat, sijiné bakal ditinggal.
35
Ana wong wadon loro sing ijik pada nggiling gandum, sing siji bakal diangkat, sijiné bakal ditinggal.” [
36
Ana wong loro ing kebon, sing siji bakal diangkat, sijiné bakal ditinggal.]
37
Para murid terus pada ngomong marang Yésus: “Ing ngendi, Gusti?” Semauré: “Ing ngendi ana batang, ya ing kono manuk-manuk gagak bakal pada nglumpuk.”
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 18 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24