bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Luke 18
Luke 18
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 19 →
1
Yésus ngekèki semonan marang para muridé, sing tegesé supaya tansah pada ndedonga, aja nganti jelèh.
2
Tembungé: “Ing sakwijiné kuta ana rèkter sing ora wedi marang Gusti Allah lan ora ngajèni marang wong.
3
Ing kuta kono ana randa sing terus-terus marani rèkter mau lan ngomong: Panjenengan supaya ngekèki keadilan marang kula anggèn kula nduwé perkara karo mungsuh kula.
4
Rèkter mau sak untara suwé ora gelem nuruti karepé randa, nanging terus mikir ngéné: Senajan aku ora wedi marang Gusti Allah lan ora ngajèni marang wong siji-sijia,
5
mung waé awit randa iki tansah gawé susahku, apiké tak kèki keadilan waé, supaya aja terus-terus teka lan pungkasané ngamuk aku.”
6
Gusti terus ngomong: “Pada gatèkna apa sing ditindakké karo rèkter sing seneng sak wenang-wenang kuwi!
7
Apa Gusti Allah ora bakal ngekèki keadilan marang para pilihané sing awan wengi pada sambat marang Panjenengané? Lan apa Panjenengané enggoné arep ngekèki pitulungan diolor-olor?
8
Aku ngomong marang kowé: Panjenengané bakal gelis ngekèki keadilan. Nanging yèn Putrané Manungsa teka ing bumi, apa bakal ijik nemoni wong sing pertyaya?”
9
Marang wong sing nganggep awaké déwé sampurna lan ngrèmèhké marang wong liyané, Panjenengané ngekèki semonan, ngéné:
10
“Ana wong loro pada mlebu ing Griya Sutyi arep ndedonga; sing siji wong Farisi, sijiné juru pajek.
11
Wong Farisi kuwi ngadek lan ndedonga sak njeruhné atiné ngéné: Duh, Gusti Allah, kula masrahaké tembung maturkesuwun ing ngarepé Panjenengan, nanging kula ora pada karo wong-wong liya, duduk rampok, duduk wong sing nandangi sak wenang-wenang, duduk wong sing mlaku bédang lan ora kaya juru pajek kuwi.
12
Kula pasa kaping pindo seminggu. Sangka kabèh pametuné kula, kula pisungsungké sak prasepuluhé.
13
Kosok baliné juru pajek kuwi mung ngadek rodok adoh, malah ndangak marang langit waé ora wani, nanging mung ngantemi dadané lan ngomong ngéné: Duh, Gusti Allah, kula wong dosa supaya Panjenengan welasi.
14
Aku ngomong marang kowé: Wong iki mulih karo dianggep bener karo Gusti Allah, nanging sijiné mau ora. Awit sapa sing ngluhurké awaké déwé, bakal diasorké, nanging sing ngasorké awaké déwé, kuwi bakal diluhurké.”
15
Terus ana wong sing pada teka nekaké anak-anaké sing ijik tyilik marang Yésus, supaya pada didemok karo tangan-Né. Weruh sing mengkono kuwi para muridé pada nesu marang wong-wong mau.
16
Nanging terus pada dityeluk karo Yésus lan pada diomongi: “Wis bèn ta botyah-botyah pada teka marang Aku, aja kok penggak, awit wong-wong sing kaya mengkono kuwi sing pada nduwèni Kratoné Gusti Allah.
17
Aku ngomong marang kowé: Sak temené sapa sing enggoné nampani Kratoné Gusti Allah ora kaya botyah tyilik, kuwi ora bakal mlebu ing kono.”
18
Tyritané ana sakwijiné pemimpin takon marang Yésus ngéné: “Duh, Guru sing apik, apa sing kudu kula lakoni, supaya olèh urip langgeng?”
19
Semauré Yésus: “Kenèng apa kowé ngarani Aku apik? Ora ana wong siji waé sing apik kejaba mung Gusti Allah déwé.
20
Mestiné kowé wis weruh kabèh perintahé Gusti Allah: Kowé aja mlaku bédang, aja matèni, aja nyolong, aja ngutyapké paseksi goroh, ngajènana bapak ibumu.”
21
Semauré wong mau: “Kuwi kabèh wis kula lakoni wiwit enom.”
22
Krungu sing mengkono kuwi Yésus terus ngomong: “Ijik ana siji sing kudu kok lakoni: Kabèh bandamu edolen lan dum-dumna marang wong-wong mlarat, nganti kowé bakal nduwé banda ing swarga, terus mrénéa, mèlua Aku.”
23
Bareng wong mau krungu tembungé kuwi, terus sedih, awit sugih banget.
24
Terus didelok karo Yésus lan diomongi: “Pantyèn angèl banget kanggo wong sugih banda, bisané mlebu ing Kratoné Gusti Allah.
25
Awit luwih gampang unta nlusup ing bolongané dom, tenimbang karo wong sugih mlebu ing Kratoné Gusti Allah.”
26
Wong-wong sing pada krungu pada ngomong: “Yèn mengkono, sapa sing bisa pada olèh keslametan?”
27
Tembungé Yésus: “Apa sing mokal kanggo manungsa, kuwi ora mokal kanggo Gusti Allah.”
28
Pétrus ngomong: “Kita wis pada ninggalké kabèh duwèké kita terus mèlu Panjenengan.”
29
Tembungé Yésus: “Aku ngomong marang kowé, sak temené saben wong sing awit sangka Kratoné Gusti Allah ninggal omahé, bojoné utawa seduluré, wong tuwané utawa anak-anaké,
30
kuwi bakal nampa balesan tikel-tikel, ing jaman saiki uga lan ing jaman sing bakal kelakon bakal nampa urip langgeng.”
31
Yésus terus nyeluk muridé rolas lan diomongi ngéné: “Saiki kita pada menyang Yérusalèm lan kabèh sing ketulis karo para nabi kanggo Putrané Manungsa, kuwi bakal kedadian tenan.
32
Awit Panjenengané bakal dipasrahké marang wong-wong kapir, dipoyoki, disiya-siya lan diidoni,
33
lan dipetyuti terus dipatèni lan ing telung dinané bakal tangi.”
34
Nanging para muridé pada ora mengertèni babar pisan bab kuwi kabèh; pada ketutupan lan pada ora nyandak marang isiné tembungé mau.
35
Bareng Panjenengané Yésus wis mèh tekan Yériko, ana wong lamur lungguh ing pinggir dalan, ngemis.
36
Nalika krungu wong okèh pada liwat, wong mau takon: “Apa kuwi?”
37
Ana wong sing nyauri: “Yésus sing sangka Nasarèt liwat.”
38
Wong lamur kuwi terus nyuwara banter: “Duh, Yésus, Putrané Daved, kula supaya Panjenengan welasi!”
39
Wong-wong sing pada mlaku ing ngarep pada ngélikké wong mau, dikongkon meneng. Nanging mbengoké malah mundak banter: “Duh, Putrané Daved, kula supaya Panjenengan welasi!”
40
Yésus terus mandek lan ngongkon nekaké wong mau. Bareng wis ing ngarepé, Yésus takon:
41
“Karepmu dikapakké?” Semauré: “Duh, Gusti, kula njaluk bisaa weruh.”
42
Yésus terus ngomong marang wong kuwi: “Bisa weruh! Pengandelmu sing mitulungi kowé.”
43
Sak nalika kuwi uga wong mau bisa weruh, terus pada mèlu mlakuné Yésus karo ngluhurké Gusti Allah. Kabèh wong sing pada weruh lelakon kuwi pada memuji marang Gusti Allah.
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 19 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24