2 Samuel 6

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1ស្តេចទតប្រមូលពលទាហានដ៏ចំណានទាំងប៉ុន្មាននៃកង‌ទ័ពអ៊ីស្រ‌អែល ចំនួនប្រមាណបីម៉ឺននាក់សាជាថ្មី។

2ស្តេចទត និងពលទាហានដែលនៅជាមួយ ក្រោកឡើងចេញដំណើរទៅដង្ហែហិបរបស់អុលឡោះពីក្រុងបា‌លេ ក្នុងស្រុកយូដា។ ហិបនេះជូនដល់នាម អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូល ដែលនៅកណ្តាលពួកម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់មានស្លាប។

3គេបានដាក់ហិបរបស់អុលឡោះនៅលើរទេះថ្មីមួយ ហើយដឹកចេញពីផ្ទះរបស់លោកអប៊ី‌ណាដាប់ ដែលស្ថិតនៅលើភ្នំ។ លោកអ៊ូសា និងលោកអហ៊ី‌យ៉ូ ជាកូនរបស់លោកអប៊ី‌ណាដាប់ ជាអ្នកបររទេះថ្មីនោះ។

4គេដឹកហិបចេញពីផ្ទះរបស់លោកអប៊ី‌ណាដាប់ ដែលស្ថិតនៅលើភ្នំដង្ហែមក ដោយមានលោកអហ៊ី‌យ៉ូដើរនៅខាងមុខ។

5ស្តេចទត និងប្រជា‌ជនអ៊ីស្រ‌អែលទាំងមូល សប្បាយរីក‌រាយយ៉ាងខ្លាំង នៅចំពោះ អុលឡោះ‌តាអាឡា គេនាំគ្នារាំតាមចង្វាក់ឧបករណ៍តន្ត្រីគ្រប់ប្រភេទ ដែលធ្វើអំពីឈើខ្លឹម ព្រមទាំងពិណ ឃឹម ស្គរ ឃ្មោះ និងឈិង។

6កាលមកដល់លានស្រូវរបស់លោកណាកុន លោកអ៊ូសាលើកដៃទៅទប់ហិបរបស់អុលឡោះ ព្រោះគោបានធ្វើឲ្យហិបនោះផ្អៀងចង់ធ្លាក់។

7ពេលនោះ អុលឡោះ‌តាអាឡា ខឹងនឹងលោកអ៊ូសា ហើយទ្រង់ប្រហារលោកឲ្យស្លាប់នៅនឹងកន្លែង ព្រោះតែខ្វះការគោរព។ លោកអ៊ូសាបាត់បង់ជីវិតនៅក្បែរហិបរបស់អុលឡោះ។

8ស្តេចទតរំជួលចិត្តយ៉ាងខ្លាំង ដោយឃើញ អុលឡោះ‌តាអាឡា វាយប្រហារលោកអ៊ូសាឲ្យស្លាប់មួយរំពេចដូច្នេះ។ ហេតុនេះបានជាគេហៅកន្លែងនោះថា «ពេរេស-អ៊ូសា» រហូតដល់សព្វថ្ងៃ។

9នៅថ្ងៃនោះ ស្តេចទតភ័យខ្លាច អុលឡោះ‌តាអាឡា ហើយនិយាយថា៖ «យើងមិនហ៊ានយកហិបនៃ អុលឡោះ‌តាអាឡា ចូលទៅក្នុងដំណាក់របស់យើងទេ!»។

10ដូច្នេះ ស្តេចមិនចង់យកហិបរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ចូលទៅក្នុងដំណាក់ នៅបុរីរបស់ស្តេចទត តែគាត់បានឲ្យគេនាំយកហិបនោះទៅទុក នៅផ្ទះលោកអូបេដ-អេដុម ជាអ្នកស្រុកកាថ។

11ហិបរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ស្ថិតនៅផ្ទះរបស់លោកអូបេដ-អេដុម ជាអ្នកស្រុកកាថចំនួនបីខែ។ អុលឡោះ‌តាអាឡា ប្រទានពរដល់លោកអូបេដ-អេដុម និងក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់ទាំងមូល។

12មានគេប្រាប់ស្តេចទតថា៖ « អុលឡោះ‌តាអាឡា ប្រទានពរដល់ក្រុមគ្រួសារលោកអូបេដ-អេដុម ព្រមទាំងអ្វីៗដែលគាត់មាន ដោយ‌សារតែហិបរបស់អុលឡោះ»។ ពេលនោះ ស្តេចទតក៏ទៅផ្ទះលោកអូបេដ-អេដុម ដើម្បីនាំយកហិបចូលមកបុរីរបស់ស្តេចទត ដោយមានក្បួនដង្ហែយ៉ាងសប្បាយរីក‌រាយផង។

13នៅពេលពួកអ្នកសែងហិបរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ដើរបានប្រាំមួយជំហាន ស្តេចទតយកគោឈ្មោលមួយ និងកូនគោធាត់មួយមកធ្វើជាគូរបាន។

14ស្តេចទតរាំ លោតកព្ឆោងជូន អុលឡោះ‌តាអាឡា យ៉ាងអស់ពីកម្លាំងកាយ ដោយស្លៀកតែអេផូដ ធ្វើពីក្រណាត់ទេស‌ឯកប៉ុណ្ណោះ។

15ស្តេចទត និងប្រជា‌ជនអ៊ីស្រ‌អែលទាំងមូលដង្ហែហិបរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ឡើងមកក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ពួកគេស្រែកជយ‌ឃោស និងផ្លុំត្រែយ៉ាងរំពង។

16ពេលហិបរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ចូលមកដល់បុរីស្តេចទត នាងមិកាល់ជាបុត្រីស្តេចសូល អើតតាមបង្អួច ឃើញស្តេចទតរាំលោតកព្ឆោង នៅចំពោះ អុលឡោះ‌តាអាឡា នាងក៏មានចិត្តមើល‌ងាយស្តេចទត។

17កាលដង្ហែហិបរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ទៅដល់ហើយ គេតម្កល់នៅក្នុងជំរំដែលស្តេចទតបានបម្រុងទុក។ ស្តេចទតធ្វើគូរបានដុត និងគូរបានមេត្រី‌ភាព។

18លុះបានធ្វើគូរបានដុត និងគូរបានមេត្រី‌ភាពរួចហើយ ស្តេចទតក៏ប្រទានពរដល់ប្រជា‌ជនក្នុងនាម អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូល។

19ស្តេចទតប្រទានម្ហូបអាហារ ដល់ប្រជា‌ជនអ៊ីស្រ‌អែលទាំងអស់ទាំងប្រុស ទាំងស្រី គឺម្នាក់ៗទទួលបាននំបុ័ងមួយដុំ នំដំណាប់លម៉ើមួយដុំ និងនំទំពាំង‌បាយ‌ជូរមួយដុំ។ បន្ទាប់មក ប្រជា‌ជនទាំងអស់នាំគ្នាវិលត្រឡប់ទៅផ្ទះរៀងៗខ្លួនវិញ។

20ស្តេចទតវិលទៅដំណាក់វិញ ដើម្បីប្រទានពរដល់រាជ‌វង្ស។ នាងមិកាល់ជាបុត្រីរបស់ស្តេចសូល ចេញមកទទួលទតទាំងពោលថា៖ «ថ្ងៃនេះ ស្តេចរបស់ជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលរុង‌រឿងណាស់! ព្រោះស្តេចបង្ហាញខ្លួនទទេនៅមុខអ្នកបម្រើទាំងប្រុសទាំងស្រី ដូចមនុស្សវិកលចរិត!»។

21ស្តេចទតមានប្រសាសន៍តបទៅនាងមិកាល់ថា៖ «យើងធ្វើដូច្នេះ ដើម្បីផ្តល់កិត្តិ‌យសដល់ អុលឡោះ‌តាអាឡា! ទ្រង់បានជ្រើសរើសយើងឲ្យដឹកនាំជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែល ជាប្រជា‌រាស្ត្ររបស់ទ្រង់ ជំនួសឪពុករបស់នាង និងរាជ‌វង្ស។ យើងសំដែងសេចក្តីសប្បាយនេះ ដើម្បីផ្តល់កិត្តិ‌យសដល់ អុលឡោះ‌តាអាឡា!

22យើងចង់ដាក់ខ្លួនឲ្យរឹតតែថោកជាងនេះទៅទៀត។ ទោះបីទាស់ភ្នែកនាងក៏ដោយ យ៉ាងហោចណាស់ក៏មានពួកស្រីបម្រើដែលនាងពោលនោះលើកតម្កើងយើងដែរ!»។

23នាងមិកាល់ជាបុត្រីរបស់ស្តេចសូលគ្មានកូនឡើយ រហូតដល់ស្លាប់។

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →