Zechariah 1

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

Jump to: Chapter 2 →

1នៅខែទីប្រាំបី ក្នុងឆ្នាំទីពីរនៃរជ្ជកាលស្តេចដារី‌យូស អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលមកកាន់ណាពីសាកា‌រីយ៉ា ជាកូនរបស់លោកបេរេ‌គា និងជាចៅរបស់លោកអ៊ីដោ ដូចតទៅ:

2អុលឡោះ‌តាអាឡា ខឹងនឹងដូនតារបស់អ្នករាល់គ្នាយ៉ាងខ្លាំង។

3ចូរប្រាប់ពួកគេថា អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូលមានបន្ទូលថា៖ «ចូរនាំគ្នាវិលមករកយើង នោះយើងក៏នឹងវិលមករកអ្នករាល់គ្នាវិញដែរ -នេះជាបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូល។

4កុំធ្វើដូចដូនតារបស់អ្នករាល់គ្នាឡើយ។ ពួកណាពីនៅជំនាន់ដើមធ្លាប់ប្រកាសប្រាប់ដូនតារបស់អ្នករាល់គ្នាថា “ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូលមានបន្ទូលដូចតទៅ: ចូរនាំគ្នាវិលមកវិញ ដោយងាកចេញពីមាគ៌ាអាក្រក់ ហើយឈប់ប្រព្រឹត្តអំពើទុច្ចរិតទៀតទៅ!” ប៉ុន្តែ ដូនតារបស់អ្នករាល់គ្នាពុំព្រមស្ដាប់ ពួកគេមិនយកចិត្តទុកដាក់នឹងពាក្យរបស់យើងទេ - នេះជាបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

5ដូនតារបស់អ្នករាល់គ្នាបាត់បង់ជីវិតអស់ទៅហើយ រីឯពួកណាពីក៏មិននៅរស់រហូតដែរ។

6ដូនតារបស់អ្នករាល់គ្នាឮពាក្យរបស់យើង និងហ៊ូកុំដែលយើងបានបង្គាប់ដល់ពួកណាពីជាអ្នកបម្រើរបស់យើង។ ដូនតារបស់អ្នករាល់គ្នាបានវិលមកវិញ ហើយពោលថា “ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូលប្រព្រឹត្តចំពោះពួកយើង ដូចទ្រង់បានសម្រេចស្របតាមមារយាទ និងអំពើដែលពួកយើងប្រព្រឹត្ត”»។

7នៅថ្ងៃទីម្ភៃបួន ខែទីដប់មួយ ដែលត្រូវនឹងខែមាឃ ក្នុងឆ្នាំទីពីរនៃរជ្ជកាលស្តេចដារី‌យូស អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលមកកាន់ណាពីសាកា‌រីយ៉ា ជាកូនរបស់លោកបេរេ‌គា និងជាចៅរបស់លោកអ៊ីដោ ដូចតទៅ:

8នៅពេលយប់ ខ្ញុំបាននិមិត្តឃើញបុរសម្នាក់ជិះសេះមួយសម្បុរក្រហម ឈប់នៅកណ្ដាលគុម្ពផ្កាយីថោក្នុងជ្រលងភ្នំមួយដ៏ជ្រៅ។ នៅពីក្រោយគាត់ មានសេះឯទៀតៗសម្បុរក្រហម ត្នោត និងស ដែលមានអ្នកជិះពីលើ។

9ខ្ញុំក៏សួរថា៖ «លោកម្ចាស់ អ្នកទាំងនោះជានរណា?»។ ម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់ដែលនិយាយជាមួយខ្ញុំ ពោលថា៖ «ខ្ញុំនឹងបង្ហាញឲ្យអ្នកដឹងថា អ្នកទាំងនោះជានរណា»។

10បុរសដែលនៅកណ្ដាលគុម្ពផ្កាយីថោ ពោលថា៖ «ពួកគេជាអ្នកដែល អុលឡោះ‌តាអាឡា បានចាត់ឲ្យធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ផែនដី»។

11អ្នកទាំងនោះពោលទៅកាន់ម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់របស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ដែលនៅកណ្ដាលគុម្ពផ្កាយីថោថា៖ «យើងខ្ញុំបានធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ផែនដី ឃើញមនុស្ស‌ម្នាទាំងអស់រស់នៅយ៉ាងសុខ‌សាន្ត ឥតមានកង្វល់»។

12ពេលនោះ ម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់របស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ពោលឡើងថា៖ « អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូលអើយ! តើដល់ពេលណាទើបទ្រង់អាណិតមេត្តាក្រុងយេរូ‌សាឡឹម និងក្រុងឯទៀតៗក្នុងស្រុកយូដា? ទ្រង់ខឹងនឹងក្រុងទាំងនេះអស់រយៈពេលចិត‌សិបឆ្នាំហើយ»។

13អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលលើកទឹកចិត្ត និងសំរាលទុក្ខម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់ដែលនិយាយជាមួយខ្ញុំ។

14ពេលនោះ ម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់ដែលនិយាយជាមួយខ្ញុំពោលមកខ្ញុំថា៖ «ចូរប្រកាសដូចតទៅ: អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូលមានបន្ទូលថា យើងស្រឡាញ់ក្រុងយេរូ‌សាឡឹម និងភ្នំស៊ីយ៉ូនពន់ពេកណាស់

15តែយើងខឹងយ៉ាងខ្លាំងទាស់នឹងប្រជា‌ជាតិនានា ដែលអាងលើកម្លាំងខ្លួនឯង។ ពេលយើងខឹងនឹងអ៊ីស្រ‌អែលតែបន្តិច ប្រជា‌ជាតិទាំងនោះបែរជានាំគ្នាធ្វើបាបជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលយ៉ាងសែនវេទនា»។

16ហេតុនេះ អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលថា៖ «យើងនឹងវិលមកក្រុងយេរូ‌សាឡឹមវិញ ដោយចិត្តអាណិត‌អាសូរ។ ដំណាក់របស់យើងនឹងត្រូវសង់ឡើងវិញ ហើយគេនឹងយកខ្សែរង្វាស់មកវាស់ក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ដើម្បីជួស‌ជុលឡើងវិញដែរ» - នេះជាបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូល។

17ចូរប្រកាសទៀតថា « អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូលមានបន្ទូលដូចតទៅនេះ: ក្រុងនានារបស់យើងនឹងមានភោគទ្រព្យហូរ‌ហៀរឡើងវិញ។ យើងនឹងសំរាលទុក្ខក្រុងស៊ីយ៉ូនសាជាថ្មី ហើយយើងជ្រើសរើសក្រុងយេរូ‌សាឡឹមដូចពីមុន»។

18ខ្ញុំក្រឡេកមើលទៅ ខ្ញុំនិមិត្តឃើញស្នែងបួន។

19ខ្ញុំក៏សួរម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់ដែលនិយាយជាមួយខ្ញុំថា៖ «តើស្នែងទាំងបួននោះជាតំណាងអ្វី?»។ ម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់តបមកខ្ញុំថា៖ «ស្នែងទាំងនោះជាតំណាងប្រជា‌ជាតិដែលបានកំចាត់‌កំចាយអ្នកស្រុកយូដា អ្នកស្រុកអ៊ីស្រ‌អែល និងអ្នកក្រុងយេរូ‌សាឡឹម»។

20បន្ទាប់មក អុលឡោះ‌តាអាឡា ប្រទានឲ្យខ្ញុំឃើញជាងដែកបួននាក់។

21ខ្ញុំសួរថា៖ «តើអ្នកទាំងនេះមកធ្វើអ្វី?»។ ទ្រង់ពន្យល់ប្រាប់ខ្ញុំថា៖ «ស្នែងទាំងបួនបានកំចាត់‌កំចាយអ្នកស្រុកយូដា គ្មាននរណាអាចតទល់នឹងពួកគេបានឡើយ។ ប៉ុន្តែ ជាងដែកទាំងបួននាក់នាំគ្នាមក ដើម្បីបំភ័យ និងកំទេចស្នែងនៃប្រជា‌ជាតិទាំងបួនដែលបានប្រើកម្លាំងវាយស្រុកយូដា និងកំចាត់‌កំចាយប្រជា‌ជន»។

Jump to: Chapter 2 →