1 Samuel 18

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1ពេលដាវីឌបានទូលស្ដេចសូលរួចហើយ នោះចិត្តយ៉ូណា‌ថានក៏មូលជាប់នឹងចិត្តរបស់ដាវីឌ ហើយយ៉ូណា‌ថានបានស្រឡាញ់ដាវីឌទុកដូចជាខ្លួនលោកដែរ។

2នៅថ្ងៃនោះ ស្ដេចសូលក៏ទទួលដាវីឌ មិនឲ្យត្រឡប់ទៅផ្ទះរបស់ឪពុកវិញទៀតទេ។

3ខណៈនោះ យ៉ូណា‌ថានបានតាំងសញ្ញានឹងដាវីឌ ព្រោះលោកស្រឡាញ់ដាវីឌដូចជាខ្លួនរបស់លោក។

4លោកក៏ដោះអាវដែលលោកពាក់ ប្រគល់ឲ្យដល់ដាវីឌ ព្រមទាំងសម្លៀក‌បំពាក់របស់លោក ដាវ ធ្នូ និងខ្សែក្រវាត់ផង។

5គ្រានោះ ដាវីឌចេញទៅគ្រប់ទីកន្លែងតាមដែលស្ដេចសូលប្រើ ហើយតែងតែទទួលបានជោគ‌ជ័យ រួចស្ដេចសូលតាំងគាត់ឡើង ឲ្យត្រួត‌ត្រាលើពួកទាហាន នោះពួកប្រជាជន និងពួកមហា‌តលិករបស់ស្ដេចសូលមានការពេញចិត្តជាខ្លាំង។

6កាលគេត្រឡប់មកវិញ គឺពេលដែលដាវីឌមកពីសម្លាប់សាសន៍ភីលី‌ស្ទីនម្នាក់នោះវិញហើយ ស្រ្តីៗក៏នាំគ្នាចេញពីទីក្រុងរបស់សាសន៍អ៊ីស្រា‌អែលទាំងប៉ុន្មាន មកទទួលស្តេចសូលដោយអំណរ ព្រមទាំងច្រៀង លោតកញ្ឆេង ហើយបន្ទរក្រាប់ និងដោយឧបករណ៍តន្ត្រីផ្សេងៗ។

7កំពុងដែលគេលេងភ្លេង នោះក៏ច្រៀងឆ្លើយ‌ឆ្លងគ្នាទៅវិញទៅមក ដោយពាក្យថា៖ «សូលបានសម្លាប់ទាំងពាន់ ដាវីឌទាំងម៉ឺន»។

8ដូច្នេះ ស្ដេចសូលមានសេចក្ដីខ្ញាល់ជាខ្លាំង ដោយពាក្យនោះនាំឲ្យបង្អាក់ដល់ព្រះ‌ហឫ‌ទ័យទ្រង់ ហើយទ្រង់មានរាជ‌ឱង្ការថា៖ «គេបានរាប់ជា‌មួយម៉ឺនដល់ដាវីឌ តែយើងបានត្រឹមតែពាន់ទេ ដូច្នេះ វានៅខ្វះតែសោយ‌រាជ្យប៉ុណ្ណោះ»។

9ចាប់តាំងពីថ្ងៃនោះមក ស្ដេចសូលចេះតែរំពៃមើលដាវីឌ ដោយព្រះ‌នេត្រដ៏អាក្រក់។

10ដល់ថ្ងៃបន្ទាប់ មានវិញ្ញាណអាក្រក់ពីព្រះក៏មកសណ្ឋិតលើស្ដេចសូល បណ្ដាលឡើងជាខ្លាំង ហើយទ្រង់វក់ដោយសេចក្ដីក្រោធនៅកណ្ដាលដំណាក់ មានទាំងដែកពួយនៅព្រះ‌ហស្តផង ឯដាវីឌក៏លេងភ្លេងដូចសព្វដង

11ខណៈនោះ ស្ដេចសូលក៏ពួយដែកពួយទៅ ដោយនឹកថា «យើងនឹងចាក់ទម្លុះដាវីឌភ្ជាប់នឹងជញ្ជាំង» តែលោកគេចផុតចេញពីចំពោះទ្រង់ទៅអស់វារៈពីរដង។

12ដូច្នេះ ស្ដេចសូលក៏ខ្លាចដល់ដាវីឌ ដ្បិតព្រះ‌យេហូវ៉ាគង់នៅជា‌មួយលោក តែបានថយចេញពីទ្រង់វិញ

13ហេតុដូច្នោះ ស្ដេចសូលក៏ដកហូតដាវីឌចេញ ហើយតម្រូវឲ្យធ្វើជាមេ‌ទ័ពលើមួយពាន់នាក់វិញ រួចដាវីឌក៏តែងនាំមុខបណ្ដាទ័ពចេញចូល។

14លោកចេះតែប្រព្រឹត្តដោយប្រាជ្ញាក្នុងគ្រប់ទាំងផ្លូវរបស់លោក ហើយព្រះ‌យេហូវ៉ាគង់ជា‌មួយផង។

15ពេលស្ដេចសូលឃើញថា ដាវីឌប្រព្រឹត្តដោយប្រាជ្ញាដូច្នោះ ទ្រង់កោតខ្លាចដល់លោក

16តែពួកអ៊ីស្រា‌អែល និងពួកយូដាទាំងប៉ុន្មាន គេដិតចិត្តស្រឡាញ់ដល់ដាវីឌ ព្រោះលោកជាអ្នកនាំមុខគេចេញចូល។

17នៅគ្រានោះ ស្ដេចសូលមានរាជ‌ឱង្ការទៅដាវីឌថា៖ «យើងនឹងឲ្យនាងម៉្រាប ជាបុត្រីច្បងរបស់យើង ទៅធ្វើជាប្រពន្ធឯង ឲ្យតែឯងធ្វើជាអ្នកក្លាហានសម្រាប់យើង ហើយច្បាំងចម្បាំងនៃព្រះ‌យេហូវ៉ាចុះ» ស្ដេចសូលនឹកថា «កុំឲ្យដៃអញធ្វើវាឡើយ ទុកឲ្យដៃពួកភីលី‌ស្ទីនធ្វើវិញចុះ»។

18ដាវីឌទូលឆ្លើយទៅសូលថា៖ «តើទូល‌បង្គំជាអ្វី ឬជីវិតទូល‌បង្គំវិសេសយ៉ាងណា ឬគ្រួសាររបស់ឪពុកទូល‌បង្គំជាអ្វីនៅក្នុងពួកអ៊ីស្រា‌អែល បានជាសព្វព្រះ‌ហឫ‌ទ័យឲ្យទូល‌បង្គំធ្វើជាកូនប្រសារបស់ព្រះ‌ករុណាដូច្នេះ?»

19តែដល់វេលាដែលត្រូវឲ្យនាងម៉្រាប បុត្រីស្ដេចសូលទៅដាវីឌ នោះត្រឡប់ទៅជាលើកទៅឲ្យធ្វើជាប្រពន្ធរបស់អ័ទ្រី‌អែល ជាពួកមហូ‌ឡាវិញ។

20ឯមីកាលជាបុត្រីស្ដេចសូល នាងប្រតិ‌ព័ទ្ធស្រឡាញ់ដាវីឌណាស់ ហើយមានគេនាំដំណឹងទៅក្រាបទូលដល់ស្ដេចសូល ការនោះក៏គាប់ព្រះ‌ហឫ‌ទ័យដល់ទ្រង់

21ស្ដេចសូលនឹកថា៖ «អញនឹងឲ្យនាងទៅវាចុះ ដើម្បីជាអន្ទាក់ដល់វា ហើយឲ្យដៃពួកភីលី‌ស្ទីនបានទាស់នឹងវា»។ ដូច្នេះ ស្ដេចសូលក៏មានរាជ‌ឱង្ការទៅកាន់ដាវីឌថា៖ «នៅថ្ងៃនេះ ឯងនឹងធ្វើជាកូនប្រសាយើង ដោយ‌សារនាងបន្ទាប់ នេះវិញ»។

22ស្ដេចសូលក៏បង្គាប់ដល់ពួកមហា‌តលិកថា៖ «ចូរនិយាយប្រលោមដាវីឌដោយសម្ងាត់ថា "មើល៍ ស្តេចសព្វព្រះ‌ហឫ‌ទ័យនឹងលោកណាស់ ហើយពួកមហា‌តលិកទាំងអស់គ្នាក៏ស្រឡាញ់ដល់លោកដែរ ដូច្នេះ សូមលោកធ្វើជាកូនប្រសារបស់ស្តេចទៅ"»។

23ពួកមហា‌តលិកក៏ថ្លែងសេចក្ដីទាំងនោះប្រាប់ត្រចៀកដាវីឌ តែលោកឆ្លើយថា៖ «តើអ្នករាល់គ្នាស្មានថា ដែលធ្វើជាកូនប្រសារបស់ស្តេច នោះជាការងាយឬ ដែលខ្ញុំជាមនុស្សក្រីក្រ ហើយស្តេចមិនសូវរាប់អានផងនោះ?»

24ពួកមហា‌តលិកក៏នាំពាក្យនោះទៅក្រាបទូលដល់ទ្រង់ថា៖ «ដាវីឌបាននិយាយដូច្នេះ»។

25ស្ដេចសូលមានរាជ‌ឱង្ការថា៖ «ចូរអស់លោកទៅប្រាប់ដាវីឌដូច្នេះថា "ស្តេចមិនចង់បានបណ្ណា‌ការអ្វីទេ ទ្រង់សព្វព្រះ‌ហឫ‌ទ័យចង់បានតែស្បែកនៃស្រោមចុងស្វាសរបស់ពួកភីលី‌ស្ទីនមួយរយប៉ុណ្ណោះ ដើម្បីឲ្យបានសង‌សឹកនឹងពួកខ្មាំងសត្រូវទ្រង់"» តែគំនិតស្ដេចសូលគិតតែឲ្យដាវីឌបានស្លាប់ដោយដៃពួកភីលី‌ស្ទីនទេ។

26ដូច្នេះ ពេលពួកមហា‌តលិកបាននាំពាក្យទៅប្រាប់ដល់ដាវីឌវិញហើយ លោកក៏សុខចិត្តធ្វើជាកូនប្រសារបស់ស្តេចដែរ ឯពេលកំណត់ដែលត្រូវយកមក មិនទាន់សម្រេចនៅឡើយ

27បានជាដាវីឌក្រោកឡើងចេញទៅ ព្រមទាំងនាំពួកកងរបស់លោកទៅ រួចសម្លាប់ពួកភីលី‌ស្ទីនបានពីររយនាក់ ហើយលោកនាំយកស្បែកស្រោមចុងស្វាសរបស់គេ មកថ្វាយស្តេចគ្រប់ចំនួននោះ ដើម្បីឲ្យបានធ្វើជាកូនប្រសាស្តេច នោះស្ដេចសូលប្រទាននាងមីកាលជាបុត្រី ទៅធ្វើជាប្រពន្ធលោកទៅ។

28ស្ដេចសូលយល់ឃើញថា ព្រះ‌យេហូវ៉ាបានគង់ជា‌មួយដាវីឌ ឯនាងមីកាល ជាបុត្រីក៏ប្រតិ‌ព័ទ្ធស្រឡាញ់ដល់លោក

29ដូច្នេះ ស្ដេចសូលខ្លាចដាវីឌរឹតតែខ្លាំងឡើង ក៏ធ្វើជាសត្រូវនឹងលោកចាប់ពីពេលនោះទៅ។

30បន្ទាប់មក ពួកមេទ័ពសាសន៍ភីលី‌ស្ទីន គេចេះតែទន្ទ្រានចូលមក តែវេលាណាដែលគេចូលមក នោះដាវីឌក៏តែងប្រព្រឹត្តដោយប្រាជ្ញា លើសជាងអស់ពួកមេ‌ទ័ពទាំងប៉ុន្មានរបស់ស្តេច ហេតុនោះបានជាឈ្មោះរបស់លោកមានការល្បីល្បាញយ៉ាងខ្លាំង។

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

Recommended Reading

Commentary 1 Samuel Commentaries → Devotional 1 Samuel Devotional Guide → Get This Bible Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦) Study Bible →