Job 36

Khmer Standard Version 1954 = Hammond Version

← Chapter 35 Jump to: Chapter 37 →

1លោកអេលីហ៊ូវមានប្រសាសន៍ ទៀតថា៖

2«សូមរង់ចាំបន្តិច ខ្ញុំនឹងពន្យល់អោយលោកដឹង ដ្បិតខ្ញុំនៅមានសេចក្ដីខ្លះទៀតដែលត្រូវថ្លែង ក្នុងនាមព្រះជាម្ចាស់។

3ខ្ញុំនាំយកចំណេះដឹងដ៏ជ្រៅជ្រះមកជំរាបជូន ហើយខ្ញុំនឹងបង្ហាញអោយលោកឃើញថា ព្រះដែលបង្កើតខ្ញុំ ទ្រង់សុចរិត

4ដ្បិតសេចក្ដីដែលខ្ញុំថ្លែង មិនមែនជាពាក្យបោកបញ្ឆោតទេ ខ្ញុំនិយាយជាមួយលោក ក្នុងនាមខ្ញុំជាមនុស្សចេះដឹងត្រឹមត្រូវ!

5ព្រះជាម្ចាស់ដ៏ឧត្ដុង្គឧត្ដម មិនមើលងាយនរណាម្នាក់ឡើយ ព្រះអង្គមានព្រះចេស្ដាដ៏ឧត្ដុង្គឧត្ដម ព្រះអង្គឈ្វេងយល់អ្វីៗទាំងអស់។

6ព្រះអង្គមិនទុកជីវិតអោយមនុស្សអាក្រក់ទេ ហើយព្រះអង្គតែងតែរកយុត្តិធម៌អោយ ជនទុគ៌តជានិច្ច។

7ព្រះអង្គមិនបែរព្រះភក្ត្រចេញឆ្ងាយ ពីមនុស្សសុចរិតឡើយ ព្រះអង្គប្រទានអោយគេគ្រងរាជ្យ រួមជាមួយស្ដេចនានា ហើយប្រទានអោយរាជសម្បត្តិរបស់គេ នៅស្ថិតស្ថេរ ព្រមទាំងលើកតម្កើងគេថែមទៀតផង។

8ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើគេជាប់ច្រវាក់ ឬជាប់នៅក្នុងចំណងនៃទុក្ខលំបាក

9គឺមកពីព្រះអង្គបង្ហាញអោយគេស្គាល់ អំពើដែលខ្លួនប្រព្រឹត្ត នៅពេលមានអំនួត គេបានបះបោរ ប្រឆាំងនឹងព្រះអង្គ។

10ព្រះអង្គជួយគេអោយយកចិត្តទុកដាក់ស្ដាប់ដំបូន្មាន ព្រះអង្គណែនាំគេអោយលះបង់អំពើទុច្ចរិត។

11ប្រសិនបើគេសុខចិត្តស្ដាប់ ហើយគោរពចុះចូល គេមុខជាមានសុភមង្គល និងអំណរសប្បាយ រហូតដល់ថ្ងៃលាចាកលោកនេះទៅ។

12ប្រសិនបើគេមិនព្រមស្ដាប់ទេ គេមុខជាត្រូវវិនាសដោយមុខលំពែង គេនឹងរលត់វិញ្ញាណទៅទាំងអាប់ប្រាជ្ញា។

13មនុស្សទមិឡរមែងចូលចិត្តកំហឹង ពេលព្រះជាម្ចាស់យកច្រវាក់មកចងគេ នោះគេមិនស្រែកអង្វរព្រះអង្គឡើយ។

14គេស្លាប់ទៅទាំងខ្លួននៅក្មេង គេបាត់បង់ជីវិតជាមួយពួកពេស្យាសក្ការៈ*។

15ក៏ប៉ុន្តែ ព្រះជាម្ចាស់ប្រើភាពទុគ៌ត ដើម្បីរំដោះជនទុគ៌ត ព្រះអង្គប្រើទុក្ខលំបាកដើម្បីអប់រំគេ។

16ព្រះអង្គនឹងនាំលោកអោយចៀសផុតពី ភាពអាសន្ននេះ ព្រមទាំងប្រទានអោយលោកបានចំរុងចំរើន ហើយតុរបស់លោកនឹងពោរពេញដោយ ចំណីអាហារដ៏ឆ្ងាញ់ពិសា។

17ប៉ុន្តែ ដោយលោកវិនិច្ឆ័យដូចមនុស្សអាក្រក់ លោកនឹងទទួលទោស ស្របតាមយុត្តិធម៌ ចៀសមិនផុតឡើយ។

18សូមកុំបណ្ដោយអោយកំហឹងទាក់ទាញលោក រហូតដល់ទៅមាក់ងាយព្រះអង្គ ហើយក៏កុំបណ្ដោយអោយសំណូកដ៏ច្រើន ទាក់ទាញលោកអោយវង្វេងដែរ!

19ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់លោកពុំអាចជួយលោក អោយរួចពីភាពអាសន្នបានទេ រីឯមាស និងកម្លាំងដ៏ខ្លាំងរបស់លោក ក៏ពុំអាចជួយលោកបានដែរ។

20កុំទន្ទឹងរង់ចាំរាត្រីកាល ជាពេលដែល ជាតិសាសន៍ទាំងឡាយត្រូវវិនាសនោះឡើយ។

21ចូរប្រយ័ត្ន ក្រែងលោកបែរទៅរកអំពើអាក្រក់ ដ្បិតលោកសុខចិត្តប្រព្រឹត្តដូច្នេះ ជាជាងស៊ូទ្រាំរងទុក្ខលំបាក។

22ព្រះជាម្ចាស់សំដែងភាពឧត្ដុង្គឧត្ដម តាមរយៈព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអង្គ តើនរណាចេះប្រៀនប្រដៅដូចព្រះអង្គ?

23តើនរណាអាចបញ្ជាព្រះអង្គអំពីមាគ៌ារស់នៅ តើនរណាអាចពោលថា: “ព្រះអង្គធ្វើដូច្នេះ ខុសហើយ!”?

24ហេតុនេះ សូមកុំភ្លេចលើកតម្កើង ស្នាព្រះហស្ដរបស់ព្រះអង្គ ដូចមនុស្សម្នាតែងតែច្រៀងលើកតម្កើង។

25មនុស្សលោកទាំងអស់មើលឃើញ ស្នាព្រះហស្ដនេះពីចម្ងាយ ហើយស្ងើចសរសើរគ្រប់ៗគ្នា។

26ព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះដ៏ឧត្ដម ដែលយើងពុំអាចស្វែងយល់បានឡើយ ហើយយើងក៏ពុំអាចគិតអំពីព្រះជន្មាយុ របស់ព្រះអង្គបានដែរ។

27ព្រះអង្គទាញយកដំណក់ទឹកមកមូលផ្ដុំគ្នា ជាចំហាយ និងទឹកភ្លៀង។

28ពពកបង្អុរភ្លៀងចុះមកស្រោចស្រព បណ្ដាជននៅលើផែនដី។

29តើនរណាអាចយល់ដំណើរពពករសាត់ ព្រមទាំងផ្គរលាន់ក្នុងអាកាសវេហាស៍?

30ព្រះអង្គជះពន្លឺរស្មីនៅជុំវិញព្រះអង្គ តែព្រះអង្គធ្វើអោយមានភាពងងឹត នៅបាតសមុទ្រ។

31ព្រះអង្គគ្រប់គ្រងលើជាតិសាសន៍ទាំងឡាយ ដោយប្រទានទឹកភ្លៀង និងផ្ដល់អោយគេមានអាហារដ៏បរិបូណ៌។

32ព្រះអង្គកាន់ផ្លេកបន្ទោរនៅក្នុងព្រះហស្ដ ហើយបាញ់តម្រង់ទៅរកទិសដៅ។

33ព្រះអង្គប្រើផ្គរលាន់ ដើម្បីប្រកាសអំពីវត្តមានរបស់ព្រះអង្គ ពេលព្រះអង្គយាងចូលមកជិត នោះហ្វូងសត្វនាំគ្នារត់ចេញជាប្រញាប់។

← Chapter 35 Jump to: Chapter 37 →