2 Kings 17

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1Di duwanzdeh saliya padîşahiya Ahazê Padîşahê Cihûdayê de Hoşêyayê kurê Ela li Sameryayê li ser gelê Îsraêl bû padîşah. Hoşêya neh salan padîşahî kir.

2Wî tiştên di çavê Xudan de xerab in, kirin. Lê wekî padîşahên Îsraêlê yên berê xerab nebû.

3Şalmaneserê Padîşahê Aşûrê çû ser Hoşêya. Hoşêya bû xulamê wî û bac da wî.

4Padîşahê Aşûrê li dor Hoşêya xayîntî dît. Çimkî Hoşêya ji Soyê Padîşahê Misrê re qasid şandibûn û baca xwe ya ku divê her sal bida jî neda Padîşahê Aşûrê. Loma wî ew girt û avêt girtîgehê.

5Padîşahê Aşûrê, êrîş bir ser tevahiya welêt û hat Sameryayê. Sê salan ew der dorpêç kir.

6Di neh saliya padîşahiya Hoşêya de Padîşahê Aşûrê Samerya stand û gelê Îsraêl sirgûnê Aşûrê kir. Wî ew li Halahê, li Gozana li ber keviya Çemê Xabûrê û li bajarên Medan da bicihkirin.

7Ev bûn çimkî gelê Îsraêl li dijî Xwedayê xwe Xudanê ku ew ji welatê Misrê û ji bindestiya Firewnê Padîşah deranî, guneh kir. Ew perizîn îlahan

8û li gorî adetên miletên ku Xudan ew li ber gelê Îsraêl qewitandibûn meşiyan û da ser riya padîşahên Îsraêlê.

9Tiştên ne rast li dijî Xwedayê xwe Xudan, bi dizî kirin. Li hemû bajarên xwe, ji bircên nobedaran bigirin heta bajarên bisûr, ji xwe re bilindciyên perizînê çêkirin.

10Li ser her girê bilind û li bin her dara şîn ji xwe re kevirbel û pûtên Aşêrayê daçikandin.

11Wek miletên ku Xudan li ber wan qewitandibûn, li hemû bilindciyan bixûr pêxistin. Wan bi tiştên xerab Xudan hêrs kir.

12Tevî ku Xudan ji wan re gotibû: “Hûnê vî tiştî nekin” jî perizîn pûtan.

13Xudan bi riya hemû zanyar û pêxemberên xwe, Îsraêl û Cihûdayê hişyar kir û got: “Li gorî tevahiya Şerîeta ku min li bav û kalên we emir kiriye û bi riya xulamên xwe pêxemberan ji we re şandiye, ji riyên xwe yên xerab vegerin û emir û qanûnên min pêk bînin.”

14Lê wan guh neda û wek bav û kalên xwe serhişkî kirin. Ew bi Xwedayê xwe Xudan re dilsoz neman.

15Qanûnên wî, peymana ku bi bav û kalên wan re çêkiribû û şîreta li wan kiribû, red kirin. Wan da pey tiştên pûç û vala û bûn mirovên beredayî. Wan da pey miletên derdora xwe ku Xudan gotibû wekî wan nekin.

16Wan dev ji hemû emrên Xwedayê xwe Xudan berda. Ji xwe re du pûtên golikên rijandî û pûtekî Aşêrayê çêkirin. Herwiha li ber nexşên ezmanan deverû çûn erdê û perizîn Baal.

17Kur û keçên xwe di êgir de qurban kirin. Falbazî û sêrbazî kirin. Xwe firotin û tiştên di çavê Xudan de xerab in kirin. Loma jî wan ew hêrs kir.

18Xudan li dijî Îsraêlê gelekî hêrs bû û ew ji ber çavê xwe rakir. Ji eşîra Cihûdayê pê ve tu kes nema.

19Cihûdayî jî emrên Xwedayê xwe Xudan bi cih neanîn û li gorî adetên Îsraêlê meşiyan.

20Xudan tevahiya ziriyeta Îsraêl red kir. Heta ku ji hizûra xwe bavêje, ew ceza kir û da destê talankaran.

21Gava Xudan, Îsraêl ji Mala Dawid veqetand, wan Yarovamê kurê Nevat kir padîşah. Yarovam jî Îsraêl ji riya Xudan derxist û bi wan gunehê mezin da kirin.

22Îsraêliyan da pey hemû gunehên Yarovam û xwe ji wan neda alî.

23Di dawiyê de, wekî wî bi riya hemû xulamên xwe, pêxemberan gotiye, Xudan Îsraêl ji ber çavê xwe dûr xist. Bi vî awayî Îsraêl ji axa xwe, ber bi Aşûrê ve hate sirgûnkirin. Heta îro jî wisa ye.

24Padîşahê Aşûrê, ji Babîl, Kûta, Ewa, Hama û Sefarwayîmê mirov anîn û ew li cihê Îsraêliyan, li Sameryayê û bajarên derdora wê bi cih kirin. Wan Samerya kir milkê xwe û li bajarên wê rûniştin.

25Di destpêka rûniştina xwe ya li wir de, ji Xudan neditirsiyan. Xudan şêr şandin nav wan û hinek ji wan kuştin.

26Ji Padîşahê Aşûrê re hat gotin: “Ew miletên ku te sirgûn kirine û li bajarên Sameryayê û bajarên derdora wê bi cih kirine, bi rê û rêbazên îlahê welêt nizanin. Wî şêr şandin nav wan û wan ew kuştin. Çimkî ew bi rê û rêbazên îlahê welêt nizanibûn.”

27Padîşahê Aşûrê ferman da û got: “Yekî ji kahinên ku we ji wê derê sirgûn kirine, bibin wir. Bila here li wir rûne, rê û rêbazên îlahê welêt hînê wan bike.”

28Kahinekî ku wan ew ji Sameryayê sirgûn kiriye, hat û li Bêt-Êlê rûnişt. Hînî wan kir ku wê çawa biperizin Xudan.

29Her milet êdî îlahên xwe jî çêdikirin. Wan li bajarên ku hatin bicihkirin îlah çêdikirin û datanîn perestgehên bilindciyên ku Sameryayiyan ava kirine.

30Babîliyan, Sûkkot-Benotê çêkir. Kûtayiyan, Nêrgalê çêkir û Hamayiyan, Aşîmayê çêkir.

31Ewayiyan, Nîvhaz û Tartaqê çêkirin. Sefarwayîmiyan zarokên xwe ji Adram-Melek û Enam-Melekê îlahên Sefarwayîmê re di êgir de qurban kirin.

32Herwiha ew perizîn Xudan û di nav xwe de kahin diyar kirin ku di perestgehên bilindciyan de pêşkêş bikin.

33Li ser vê yekê, ew perizîn Xudan û li gorî adetên miletên ku ji nav wan hatine, perizîn îlahên xwe.

34Wan heta îro li gorî adetên berê dikirin. Ew neperizin Xudan û li gorî qanûn, rêbaz, şerîet û emrên ku wî ji bo kurên Aqûb danîbû –ku navê wî kiribû Îsraêl– nedikirin.

35Xudan bi wan re peyman çêkiribû, emir dabû wan û gotibû: “Hûnê neperizin îlahên din û li ber wan deverû neçin erdê. Xulamiya wan nekin û ji wan re qurbanan serjê nekin.

36Lê hûnê biperizin Xudanê ku bi hêzeke mezin û zendê xwe yê dirêjkirî hûn ji welatê Misrê deranîn. Li ber wî deverû herin erdê û jê re qurbanan serjê bikin.

37Hûnê herdem li qanûn, rêbaz, şerîet û emrên ku ji bo we nivîsandiye miqate bin ku wan pêk bînin. Hûnê neperizin îlahan.

38Hûnê peymana ku min bi we re çêkiriye, ji bîr nekin. Hûnê neperizin îlahan.

39Tenê biperizin Xwedayê xwe Xudan. Wê we ji destê tevahiya dijminan rizgar bike.”

40Lê wan guh nedanê. Wan li gorî adetên berê dikirin.

41Ew milet diperizîn Xudan, lê xulamiya pûtên wan jî dikirin. Bav û kalên wan çawa kiribûn, kur û neviyên wan jî heta îro jî wisa dikin.

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →