2 Kings 20

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1Di wan rojan de Hîzqiya nexweş ket û li ber mirinê bû. Îşayayê Pêxemberê kurê Amots hat ba wî û got: “Xudan wiha dibêje: ‘Wesiyetê li mala xwe bike, çimkî tê bimirî. Tê baş nebî.’”

2Hîzqiya berê xwe da dîwêr, ji Xudan re dua kir û got:

3“Ax, ya Xudan, lava dikim bîne bîra xwe ku çawa bi te re bi dilsozî û bi tevahiya dil xwe meşiyam û tiştên di çavê te de qenc in kirin.” Piştre Hîzqiya bi dilekî şewat giriya.

4Hê Îşaya ji hewşa navîn derneketibû, gotina Xudan jê re hat û got:

5“Vegere û ji Hîzqiyayê serwerê gelê min re bêje: ‘Xwedayê bavkalê te Dawid Xudan wiha dibêje: Min duaya te bihîst, min hêsirên çavên te dîtin. Ezê esse te sax bikim. Tê di roja sisêyan de herî Mala Xudan.

6Ezê panzdeh salan bixim ser rojên te û ezê te û vî bajarî ji destê Padîşahê Aşûrê rizgar bikim. Ezê vî bajarî ji bo xwe û xatirê xulamê xwe Dawid biparêzim.’”

7Îşaya got: “Bila bastîqê hejîran bînin.” Anîn danîn ser kunêra wî û ew baş bû.

8Hîzqiya ji Îşaya re got: “Nîşana ku wê Xudan min sax bike û ezê di roja sisêyan de herim Mala Xudan, wê çi be?”

9Îşaya got: “Ji bo te nîşana ku Xudan soza xwe pêk bîne ev e: Bila siya rojê, deh derence dirêj be yan deh derence kurt be?”

10Hîzqiya got: “Deh derence dirêjbûna siyê hêsantir e, bila deh derence kurt be.”

11Li ser vê yekê Îşayayê Pêxember ji Xudan lava kir. Xudan siya ji derenceyên Ahaz berjêr bûbû, deh derence kurt kir.

12Wê demê Merodak-Baladanê kurê Baladanê Padîşahê Babîlê, ji Hîzqiya re name û diyariyek şandin. Çimkî wî bihîstibû ku Hîzqiya nexweş ketiye.

13Hîzqiya qasid qebûl kirin û tevahiya mala tiştên hêja, zêr û zîv, biharat û rûnê bêhnxweş, cebilxane, hemû tiştên odeyên xezîneya xwe nîşanî wan da. Tiştek li qesir û tevahiya welatê wî nema ku Hîzqiya nîşanî wan neda.

14Îşayayê Pêxember hat ba Hîzqiyayê Padîşah û jê re got: “Van zilaman çi gotin? Ji ku derê hatine ba te?” Hîzqiya got: “Ji welatekî dûr, ji Babîlê hatine.”

15Îşaya got: “Li qesra te çi dîtin?” Hîzqiya got: “Her tiştên di qesra min de heye dîtin, tiştek nema ku min ji xezîneyên xwe nîşanî wan neda.”

16Îşaya ji Hîzqiya re got: “Li gotina Xudan guhdarî bike.

17Xudan dibêje: ‘Wê ew roj were ku hemû tiştên di qesra te de û hemû tiştên heta niha bav û kalên te dane hev, wê bibin Babîlê. Wê tu tişt nemîne.

18Hinek ji kurên te, yên ji bedena te çêbin, wê bibin û li qesra Padîşahê Babîlê nemêr bikin.’”

19Hîzqiya ji Îşaya re got: “Gotina Xudan a ku tu dibêjî baş e.” Çimkî di dilê xwe de digot: “Çi ji min re! Jixwe wê di rojên min de aştî û ewlehî pêk bê.”

20Qewimînên din ên padîşahiya Hîzqiya, hemû serketinên wî, çawa hewiz û coya binerdî çêkirin û av anî bajêr, di Nivîsa Qewimînên Padîşahên Cihûdayê de hatin nivîsandin.

21Ew mir û gihîşt bav û kalên xwe. Kurê wî Minaşşe li cihê wî bû padîşah.

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →