2 Kings 18

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1Di sala sisêyan a padîşahiya Hoşêyayê kurê Elayê Padîşahê Îsraêlê de Hîzqiyayê kurê Ahaz bû Padîşahê Cihûdayê.

2Gava Hîzqiya bû padîşah bîst û pênc salî bû. Wî li Orşelîmê bîst û neh salan padîşahî kir. Diya wî Aviyaya keça Zekeriya bû.

3Wekî Dawidê bavkalê xwe, wî tiştên di çavê Xudan de rast in kirin.

4Wî bilindciyên perizînê rakirin, kevirbel şikandin û pûtên Aşêrayê birî. Marê tûncîn ku Mûsa çêkiribû perçe kir. Çimkî heta wê rojê gelê Îsraêl jê re bixûr pêdixist. Navê wî Nehûştan bû.

5Bi Xwedayê Îsraêl Xudan ewle bû û di nav hemû padîşahên Cihûdayê yên hatî û yên bên de kesekî wekî wî tunebû.

6Çimkî wî xwe li Xudan girt. Ji pey Xudan averê nebû, emrên ku ji Mûsa re kiribûn, pêk anî.

7Xudan pê re bû. Ew biçûya ku karên wî rêkûpêk bûn. Li dijî Padîşahê Aşûrê serhildêr bû û jê re xulamî nekir.

8Heta Xezayê û sînorên wê, ji birca nobedaran heta bajarên bisûr, wî Filîstî têk birin.

9Di çarsaliya padîşahiya Hîzqiyayê Padîşah de ku heft saliya padîşahiya Hoşêyayê kurê Elayê Îsraêlê bû, Şalmaneserê Padîşahê Aşûrê çû ser Sameryayê û bajar dorpêç kir.

10Dawiya sê salan ew der stand. Di şeş saliya padîşahiya Hîzqiya de ku neh saliya padîşahiya Hoşêyayê Padîşahê Îsraêlê bû, Samerya hat standin.

11Padîşahê Aşûrê, Îsraêlî sirgûn kirin û ew li Halahê, li Gozana li ber Çemê Xabûrê û li bajarên Medan bi cih kirin.

12Çimkî wan guh neda dengê Xwedayê xwe Xudan û peymana wî binpê kir. Wan guh neda tevahiya emrên Mûsayê xulamê Xudan û ew pêk neanî.

13Di çardeh saliya padîşahiya Hîzqiyayê Padîşah de Sanhêrîvê Padîşahê Aşûrê li dijî hemû bajarên bisûr ên Cihûdayê derket û ew standin.

14Gava Padîşahê Aşûrê li bajarê Laxîşê bû, Hîzqiyayê Padîşahê Cihûdayê qasid şandin û jê re got: “Ez sûcdar im! Bela xwe ji min veke, çi bar bikeve ser milê min ezê bidim.” Padîşahê Aşûrê, sê sed telant zîv û sî telant zêr xist stûyê Hîzqiyayê Padîşahê Cihûdayê.

15Hîzqiya tevahiya zîvên di xezîneyên Mala Xudan û qesra padîşah de da wî.

16Wê demê Hîzqiyayê Padîşahê Cihûdayê zêrê ji derî û rexderiyên Perestgeha Xudan ku wî kiras kiribûn, jê kirin û dan Padîşahê Aşûrê.

17Padîşahê Aşûrê serfermandar, serkarmend û fermandarê xwe bi artêşa mezin re ji Laxîşê şand Orşelîmê ba Hîzqiyayê Padîşah. Ew rabûn hatin Orşelîmê. Li ber Zeviya Kincşûştinê li ber coya li ba Hewza Jorîn sekinîn.

18Gava Aşûriyan gazî padîşah kir, Êlyaqîmê kurê Hîlqiyayê ku berpirsê qesrê bû, Şevnayê nivîsende û Yoahê dîroknivîsê kurê Asaf, çûn pêşwaziya wan.

19Fermandar ji wan re got: “Ji Hîzqiya re bêjin: ‘Padîşahê Mezin, Padîşahê Aşûrê wisa dibêje: Tu bi çi yê xwe ewle yî?

20Tu dibêjî ji bo şer pîlan û hêza min heye, lê tenê ev gotinên vala ne. Tu bi kê ewle yî ku tu li dijî min radibî?

21Va ye tu niha bi Misrê ewle yî. Lê kesê xwe bispêre vê şiva ji qamîşê şikestî, wê şiv di destê wî re here û qul bike. Firewnê Padîşahê Misrê, ji her kesê pê ewle ye re wisa ye.

22Heke hûn ji min re bêjin: Em bi Xwedayê xwe Xudan ewle ne. Ez dibêjim: Ma ew ne ew îlah e ku Hîzqiya bilindciyên perizînê û gorîgehên wî tune kirin?! Ma wî ji gelê Cihûda û Orşelîmê re negot: Divê hûn li Orşelîmê li ber vê gorîgehê biperizin’?!

23“Niha were, bi xweyê min Padîşahê Aşûrê re şert bigire. Heke tu bikarî siwaran peyda bikî, ezê du hezar hespan bidim te.

24Gava ji bo erebeyên şer û siwaran bi Misriyan ewle bibî, tê çawa xulamên herî biçûk ên xweyê min têk bibî?

25Ma ez bêyî destûra Xudan rabûm ku vî cihî xera bikim? Na! Xudan ji min re got: ‘Li dijî vî welatî rabe û xerab bike.’”

26Êlyaqîmê kurê Hîlqiya, Şevna û Yoah ji fermandar re got: “Em lava dikin ji van xulamên xwe re bi zimanê aramî bêje, çimkî em bi vî zimanî dizanin. Bi me re bi zimanê îbranî nepeyive. Gelê li ser dîwêr guhdariya me dike.”

27Fermandar ji wan re got: “Ma xweyê min ez şandim ku ez bi tenê ji te û xweyê te re van gotinan bibêjim? Ev xeber ji gelê li ser dîwêr rûniştî re jî hate şandin. Tevli we, wê ew jî gûyê xwe bixwin û mîza xwe vexwin.”

28Fermandar sekinî û bi dengekî bilind bi zimanê îbranî qîriya û got: “Gotina Padîşahê Mezin, Padîşahê Aşûrê bibihîzin!

29Padîşah wiha dibêje: ‘Hîzqiya bila we nexapîne! Wê nikaribe we ji destê min rizgar bike.

30Hîzqiyayê ku dibêje: Wê Xudan me esse rizgar bike û wê ev bajar nekeve destê Padîşahê Aşûrê, bila neke ku hûn bi Xudan ewle bin.

31Guhdariya Hîzqiya nekin.’ Çimkî Padîşahê Aşûrê wiha dibêje: ‘Teslîm bibin, werin xwe bavêjin bextê min. Bila niha herkes ji mêwa xwe û ji darhejîra xwe bixwe û ji bîra xwe avê vexwe.

32Paşê ezê bêm û we bînim welatekî nû yê wek welatê we ku hûnê nemirin û sax bimînin. Ew welat, welatekî şerab û dexil e, welatê nan û rez, zeyt û hingivê ye. Guhdariya Hîzqiya nekin ku dibêje wê Xudan me rizgar bike. Bila we nexapîne.

33Gelo ji îlahên gelan, heta niha kîjan îlah welatê xwe ji destê Padîşahê Aşûrê rizgar kiriye?

34Ka îlahên Hama û Arpadê li ku ne? Ka îlahên Sefarwayîm, Hêna û Îwayê li ku ne? Gelo wan Samerya ji destê min rizgar kiriye?

35Di nava hemû îlahên welatan de, îlahên ku welatên xwe ji destê min rizgar kirine kî ne ku Xudan Orşelîmê ji destê min rizgar bike?’”

36Gel dengê xwe nekir û bersiva wî neda. Çimkî emrê padîşah wiha bû: “Bersiva wî nedin.”

37Êlyaqîmê kurê Hîlqiyayê berpirsê qesrê, Şevnayê nivîsende, Yoahê dîroknivîsê kurê Asaf, kincên xwe çirandin, hatin ba Hîzqiya û gotinên fermandar jê re gotin.

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →