Deuteronomy 10

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1“Wê gavê Xudan ji min re got: ‘Ji bo xwe, wekî yên pêşî du lewheyên kevirîn bibire û li çiyê were ba min. Ji bo xwe sindoqeke jî, ji darê çêke.

2Gotinên li ser lewheyên pêşî bûn û te ew şikandin, ezê li ser wan binivîsim û tê wan bixî sindoqê.’

3“Li ser vê yekê min ji dara aqasyayê sindoqekê çêkir û du lewheyên kevirîn wekî yên pêşî birîn. Ez çûm çiyê, herdu lewhe di destê min de bûn.

4Xudan wekî berê careke din li ser van lewheyan heman gotin, Deh Emir nivîsandin ku wî di roja civînê de ji nav êgir ji we re gotibû û dan min.

5Ez zivirîm, ji çiyê daketim û min lewhe xistin sindoqa ku min çêkiribû. Çawa ku Xudan li min emir kiriye, ew êdî li wê derê ne.”

6–Îsraêliyan ji bîrên Yaeqaniyan koçî Mosêrayê kirin. Harûn li wê derê mir û li wir hat veşartin. Êlezarê kurê wî li cihê wî bû kahin.

7Îsraêliyan ji wê derê koçî Gudgodayê, ji Gudgodayê jî koçî Yotvatayê kirin ku welatekî geliyên avî lê hebûn.

8Wê gavê Xudan eşîra Lêwî veqetand ku heta îro Sindoqa Peymanê hilgirin, li hizûra wî bisekinin, xulamiyê bikin û bi navê wî pîroz bikin.

9Loma par û mîraseke Lêwî ya bi birayên wî re tuneye. Çawa ku Xwedayê we Xudan soz da wî, mîrasa wî Xudan e.–

10“Çawa ku min berê kiribû, çil şev û çil rojan li çiyê mam. Xudan dîsa lavakirina min bihîst û nexwest we tune bike.

11Xudan ji min re got: ‘Rabe here! Bide pêşiya gel ku ew herin welatê min bi sondxwarin dabû bav û kalên wan ku ji xwe re bikin milk.’

12“Ya gelê Îsraêl! Xwedayê we Xudan niha ji we çi dixwaze? Tenê vê dixwaze: Hûn ji Xwedayê xwe Xudan bitirsin, di riyên wî de bimeşin, jê hez bikin, bi hemû dilê xwe û bi hemû canê xwe xulamiya wî bikin

13û emir û rêbazên wî yên ku ez îro ji we re dibêjim pêk bînin. Ev jî, ji bo qenciya we ye.

14Ezman, ezmanê ezmanan, rûyê erdê û her tiştê tê de, yê Xwedayê we Xudan e.

15Lê Xudan ji bav û kalên we hez kir û bi tenê bi wan ve girêdayî ma. Wî hûn ên ku ji ziriyeta wan in, ji hemû gelan hilbijartin û hûn îro jî wisa ne.

16Loma dilê xwe sinet bikin û êdî serhişkî nekin.

17Çimkî Xwedayê we Xudan, Xwedayê Herî Mezin, Rebê Reban, Xwedayê mezin, hêzdar û biheybet e. Ew meyla kesî nagire, bertîlê nastîne,

18ji bo sêwî û jinebiyan edaletê dike, ji xerîban hez dike û nan û kincan dide wan.

19Hûn jî, ji xerîban hez bikin, çimkî hûn jî li welatê Misrê xerîb bûn.

20Ji Xwedayê xwe Xudan bitirsin, xulamiya wî bikin. Pê ve girêdayî bin û bi navê wî sond bixwin.

21Ew pesnê we ye. Ew Xwedayê we ye ku van karên mezin û bi heybet ên ku we bi çavên xwe dîtin, kirin.

22Bav û kalên we yên çûn Misrê heftê kes bûn, lê niha Xwedayê we Xudan hûn bi qasî stêrên ezmanan zêde kirin.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →