Deuteronomy 19

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1“Gava Xwedayê we Xudan miletên ku welatê wan dide we tune kirin, we ew qewitandin û hûn li bajarên wan û di malên wan de rûniştin,

2li nav welatê ku Xwedayê we Xudan bi milkî dide we, hûnê sê bajaran ji xwe re veqetînin.

3Hûnê riyên wan bajaran çêkin, sînorê welatê ku Xwedayê we Xudan bi milkî dide we wekî sê paran ji hev veqetînin ku her kesê bûye sedema mirina kesekî, bireve wan deran.

4“Rêbaza kesê bûye sedema mirinê ku bireve wan deran û sax bimîne ev e: Kesê ku ne kîndarê cîranê xwe ye û wî bêyî hemdê xwe bibe sedema mirinê,

5mesela, kesê bi cîranê xwe re, ji bo birîna daran çûbe daristanê û gava bivir li darê dixe, hesin ji destî dertê û li cîranê wî dikeve û dimire, divê ew kes bireve bajarekî ji wan bajaran ku sax bimîne.

6Yan na kesê dixwaze heyfa xwînê bistîne, bi hêrs dikare bide pey wî kesî. Dibe ku rê dirêj be, ew bigihîje wî kesî û bikuje. Kesê pêşî ku bûye sedema mirinê, ji ber ku ne kîndarê kesê mirî ye, mirin heq nekiriye.

7Ji ber vê yekê ez li we emir dikim ku hûn ji bo xwe sê bajaran veqetînin.

8“Heke çawa ku Xwedayê we Xudan ji bav û kalên we re sond xwar, sînorên we fireh bike û tevahiya welatê ku bi bav û kalên we re soz dabû bide we

9û hûn jî hemû emrên ku ez îro li we dikim pêk bînin –hûn ji Xwedayê xwe Xudan hez bikin û hergav di riya wî de bimeşin– wê gavê hûnê sê bajarên din li ser wan sê bajaran zêde bikin.

10Bi vî awayî xwîna kesê bêsûc li welatê ku Xwedayê we Xudan bi milkî dide we, nayê rijandin û xwîna wî nakeve stûyê we.

11“Lê kesê ku ji cîranê xwe nefretê bike, kemînê li pêşiya wî deyne, lê bixe û bikuje, piştre jî bireve bajarekî ji wan bajaran,

12wê gavê wê rîspiyên bajarê kujer, qasid bişînin û wî bînin, bidin destê kesê dixwaze heyfa xwînê bistîne. Wê ew kes bê kuştin.

13Hûnê li ber wî nekevin. Hûnê xwîna bêsûcan ji nav gelê Îsraêl rakin ku qencî bi we bê kirin.

14“Li welatê ku Xwedayê we Xudan dide we ku hûn ji xwe re bikin milk, hûnê sînorê cîranê xwe yê ku berê hatiye kifşkirin neguherînin.

15“Di her sûc û guneh de wê şahidiya yekî ji bo sûcdarkirina kesekî din têrê nake. Wê tenê şahidiyên bi devê du yan sê kesan bê qebûlkirin.

16“Heke şahidekî derewîn were ku kesekî sûcdar bike,

17wê gavê wê herdu kesên wê dozê, herin hizûra Xudan û derkevin ber kahin û dadgerên wê demê.

18Wê dadger baş lê bikolin. Heke şahid, derewîn be û li dijî birayê xwe şahidiya derewîn kiribe,

19tişta ew pîlan dike bi birayê wî bê kirin, wê ew tişt pê bê kirin. Bi vî awayî hûnê xerabiyê ji nav xwe rakin.

20Wê kesên mayî vê yekê bibihîzin û bitirsin ku careke din xerabiyeke wiha di nav we de nekin.

21Hûnê li ber nekevin. Di ber can de can, di ber çav de çav, di ber diran de diran, di ber dest de dest, di ber ling de ling.

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →