Deuteronomy 28 — Kurdish (Kurmanji Încîl)

1“Heke hûn baş guhê xwe bidin dengê Xwedayê xwe Xudan û hemû emrên wî yên ku îro ez li we dikim pêk bînin, wê Xwedayê we Xudan we ji hemû miletên dinyayê bilindtir bike.

11Li welatê ku Xudan ji bav û kalên te re sond xwar û da te, wê Xudan te bigihîjîne firehiyê û wê berê bedena te, berê heywanên te û berê axa te zêde be.

12Wê Xudan ezmanan ango xezîneya xwe ya qenciyê ji te re veke ku baranê di wextê xwe de bide û hemû keda destê te bereket bike. Tê bi deyn bidî gelek miletan, lê bi deyn nestînî.

13Heke tu guhdariya emrên Xwedayê xwe Xudan ên ku îro ez ji te re dibêjim baş pêk bînî, wê Xudan te neke dûvik, lê bike serî. Tê ne di binî de, lê tenê di serî de bî.

14Heke ji emrên îro ez li te dikim bi milê çep û rastê ve averê nebî û li pey îlahan neçî, tê wisa bî.

15“Lê heke hûn guh nedin dengê Xwedayê xwe Xudan, heke hûn hemû emir û qanûnên wî yên ez îro li we emir dikim pêk neyînin, wê tevahiya van naletan bi ser we de bên û we dorpêç bike:

16“Tê li bajêr û zeviyê bêyî naletkirin.

17“Wê selika te û teşta te ya hevîrê bê naletkirin.

18“Wê berê bedena te, berê axa te, golikên dewarên te, karik û berxikên pezê te bên naletkirin.

19“Gava bikevî hundir, gava derkevî derve jî tê bêyî naletkirin.

20“Ji ber ku te bi her karê destê xwe yên xerab dev ji Xudan berda, heta tu helak û tune bî, wê Xudan naletê, tirsa mezin û neserketinê bi ser te de bîne.

21Wê Xudan bike ku kul li ser te bimîne û te ji welatê ku ji bo tu ji xwe re bikî milk heriyê, biqedîne.

22Wê Xudan bi weremê, bi tayê, bi kêmê, bi kelakela germê, bi xelayê, bi bayê beriyê, bi kifikê li te bixe û heta tu tune bibî, wê ev li pey te werin.

23Wê ezmanên li ser serê te bibin tûnc, axa di bin te de jî bibe hesin.

24Wê Xudan barana welatê te bike toz û heta tu tune bî, wê tenê xwelî ji ezmanan bi ser te de bibare.

25“Wê Xudan te li ber dijminên te bide şikandin. Tê di riyekê de derkevî pêşiya wan, lê tê di heft riyan de ji ber wan birevî. Tê ji bo hemû padîşahiyên dinyayê bibî mijareke sawê.

26Wê cendekên te ji hemû teyrên ezmanan û heywanên erdê re bibin xurek. Wê tu kes wan ji ser te nede revandin.

27Wê Xudan bi kunêrên Misrê, kunêrên din, xur û gurîtî li te bixe û wê ev nexweşî baş nebin.

28Wê Xudan te bi dînîtî, korîtî û şaşbûnê ceza bike.

29Çawa ku kesên kor di tariyê de bi dest û lepan bimeşin, tê nava rojê wisa bimeşî û di riyên xwe de bi ser nekevî. Wê herdem zor li te bê kirin, tê bêyî şelandin û wê tu kes te rizgar neke.

30“Tê bi keçikekê re dergistî bî lê wê zilamekî din pê re razê. Tê xanî ava bikî lê tê de rûnenî. Tê rez deynî lê berê wî nexwî.

31Wê li ber çavê te gayê te bê serjêkirin lê tê jê nexwî. Wê kerê te li ber te bê şelandin lê wê li te venegere. Wê dewarên te bidin dijminên te lê wê tu kes te rizgar neke.

32Li ber çavê te wê kur û keçên te bidin miletekî din. Tê her roj bêriya wan bikî, lê wê ronahî di çavê te de nemîne û wê tiştek ji destê te neyê.

33Wê miletekî ji bo te nenas berê axa te û hemû keda te bixwe. Wê herdem zor li te bê kirin û tê bêyî şikandin.

34Ji ber ya ku te bi çavên xwe dîtiye, tê dîn bibî.

35Wê Xudan ji serê te heta binê lingê te bi kunêrên xerab li te bixe ku şifa jê re tuneye.

36“Wê Xudan te û padîşahê ku te daniye ser serê xwe, bajo nav miletekî ku tu û bav û kalên te nizanin. Tê li wir xulamiya îlahên darîn û kevirîn bikî.

37Di nav miletên ku wê Xudan te bajo nav wan de, ji ber tişta hatiye serê te, tê bibî mijar û meseloka sawê û tinazkirinê.

38“Tê gelekî tov bireşînî zeviyê, lê kêm hilînî. Çimkî wê kulî bixwin.

39Tê rezan deynî û bikezixînî, lê tê ne şerabê vexwî, ne jî tirî berhev bikî. Çimkî wê kurm lê bixe.

40Wê li seranserê welatê te darzeytûn hebin, lê tê zeytê li xwe nedî. Çimkî wê berê zeytûnên te bikeve bin daran.

41Wê kur û keçên te hebin, lê wê ne li ba te bin. Çimkî wê bên sirgûnkirin.

42Wê kulî hemû darên te û berê axa te bixwin.

43“Wê xerîbên nav te ji te gelekî bilindtir bin û bi ser te bikevin, lê tê gelekî nizim bibî.

44Wê bi deyn bidin te, lê tê bi deyn nedî wan. Wê bibin serî, lê tê bibî dûvik.

45“Wê tevahiya van naletan bên ser te, heta tu helak bibî wê bidin pey te û bigihîjin te. Çimkî te guhdariya dengê Xwedayê xwe Xudan nekir, te emir û qanûnên da te, pêk neanîn.

46Wê ev nalet, wekî nîşan û kerametan her û her li ser te û ziriyeta te bimînin.

47Ji ber ku te ji bo zêdebûna her tiştî bi kêf û şahî xulamiya Xwedayê xwe Xudan nekir,

48tê ji dijminên ku Xudan bi ser te şandin re, bi tîbûnê, birçîbûnê, tazîbûnê û bi nebûna her tiştî xulamiyê bikî. Heta ew te helak bike, wê nîrê hesin li ser stûyê te be.

49“Wê Xudan ji dûrî, ji binê dinyayê miletekî ku tu ji zimanê wî fêm nakî, wekî teyrê baz bi ser te de bîne.

50Wê miletekî zalim were ku li ber rîspiyan nakeve û dilê wî bi zarokan naşewite.

51Heta ew te helak bike, wê berê heywanên te û berê axa te bixwe. Heta ew te tune bike, wê dexil, şeraba nû û zeyt, karik û golikên heywanên te, karik û berxikên pezê te nehêle.

52Heta dîwar û sûrên bilind ên ku tu pê ewle yî hilweşin, wê te di hemû bajarên te de dorpêç bike. Wê li seranserê welêt, li hemû bajarên te, te dorpêç bike ku Xwedayê te Xudan dane te.

53“Di bin vê dorpêça ku dijminê tu xistî tengasiyê de, tê berê bedena xwe, goştê kur û keçên xwe yên ku Xwedayê te Xudan daye te, bixwî.

54Wê çavê mirovê herî nazik û nazdar ê nav te jî li dijî birayê xwe, li dijî jina paşila xwe û li dijî zarokên xwe yên mayî xerab be.

55Di vê dorpêça ku dijmin li hemû bajarên te tu xistî tengasiyê de, wê ew kes ji ber nebûna her tiştî, goştê zarokên xwe bixwe û bi kesî re parve neke.

56Jina herî nazik û nazdar a ku ji nazikî û nazdariya xwe hîn nebûye binê lingê xwe deyne erdê, wê bi çavekî xerab li mêrê paşila xwe, kur û keça xwe binêre.

57Wê çav berde navik û zarokên ji zikê wê hatine. Çimkî ji ber nebûna her tiştî û tengasiya dorpêça dijmin a li ser bajarên te, wê wan bi dizî bixwe.

58“Heke tu hemû gotinên vê Şerîetê yên di vê nivîsê de hatine nivîsandin pêk neyînî û ji navê Xwedayê xwe Xudan ê bi rûmet û heybet netirsî,

59wê Xudan bi belayên tirsdar û bêdawî û bi nexweşiyên giran û bêdawî li te û li ziriyeta te bixe.

60Wê hemû nexweşiyên Misrê yên tu jê ditirsî vegerîne ser te û wê li ser te bimînin.

61Heta tu helak bibî, wê Xudan her nexweşî û belayên ku di vê Nivîsa Şerîetê de nenivîsandine jî bîne serê te.

62“Tevî ku hûn bi qasî stêrên ezmanan zêde jî bûn, hûnê kêm bibin. Çimkî te guh neda dengê Xwedayê xwe Xudan.

63Wê wisa bibe ku çawa Xudan bi qenckirin û zêdekirina we şa bû, wê di tunekirin û helakirin we de jî ewqas şa bibe. Hûnê ji ser wê axa ji bo ku ji xwe re bikin milk diçinê, bên rakirin û avêtin.

64“Wê Xudan te ji serê dinyayê heta binê dinyayê di nav hemû gelan de belav bike. Tê li wir xulamiya îlahên dar û keviran bikî ku tu û bav û kalên te nizanin.

65Tê di nav wan miletan de rihetiyê nebînî. Wê ji bo binê lingê te cihê bêhnvedanê tunebe. Wê Xudan li wir dilekî tirsonek, çavên bêhêvî û canekî çilmisî bide te.

66Wê jiyana te bi tayekî ve girêdayî be. Tê bi şev û roj bitirsî û bi jiyana xwe ewle nebî.

67Ji ber tirsa dilê xwe û tiştên çavê te dibîne, serê sibê tê bêjî: ‘Xwezî êvar bûya!’ û êvarê jî tê bêjî: ‘Xwezî serê sibê bûya!’

68Di wê riya ku min ji te re got tê careke din nebînî de, wê dîsa Xudan te bi gemiyan vegerîne Misrê. Tê xwe ji dijminên xwe re wekî xulam û xadiman derxî ber firotinê, lê kesê te bikire wê tunebe.”