Deuteronomy 29

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →

1Ji xeynî peymana Xudan ku li Horêvê bi gelê Îsraêl re çêkiribû, gotinên peymana wî li welatê Moavê li Mûsa emir kiribû ev in:

2Mûsa gazî hemû Îsraêliyan kir û ji wan re got: “We bi çavên xwe dît ku Xudan li welatê Misrê çi anî serê Firewn, karmendên wî û welatê wî.

3We bi çavên xwe ew ceribandinên mezin, nîşan û kerametên mezin dîtin.

4Lê heta îro Xudan dilê dizane, çavê dibîne û guhê dibihîze neda we.

5Wî got: ‘Min hûn çil salan li beriyê da meşandin. Kincên we û çaroxa lingên we kevin nebûn.

6We nan nexwar, mey an şerab venexwar. Min ev kir ku hûn bizanibin Xwedayê we Xudan ez im.’

7“Çaxê em hatin vê derê, Sîhonê Padîşahê Heşbonê û Ogê Padîşahê Başanê rabûn û şerê me kir, lê me ew têk birin.

8Me welatê wan stand û bi milkî da eşîra Gad, Rûbên û nîveşîra Minaşşe.

9Ji bo ku hûn di her tiştî de bi ser bikevin, hay jê hebin ku hûn gotinên vê peymanê pêk bînin.

10“Îro hûn hemû li hizûra Xwedayê xwe Xudan disekinin –serekên we, serekên eşîrên we, rîspî û karmendên we, hemû zilamên gelê Îsraêl,

11zarok û jinên we, xerîbên di konên we de dimînin ku darên we dibirin û ava we dikişînin–

12ku hûn bikevin peymana Xwedayê xwe Xudan ku bi sondê bi we re dike.

13Îro wê we wekî gelê xwe kifş bike û ji we re bibe Xudan, çawa ku ji we re soz da û ji bav û kalên we, Îbrahîm, Îshaq û Aqûb re sond xwariye.

14Ez vê peymanê, bi sondê ne tenê bi we yê ku îro li vir, li hizûra Xwedayê xwe Xudan disekinin re çêdikim,

15ez bi kesên ku îro ne li vir in re jî çêdikim.

16“Hûn bi xwe dizanin ku em li welatê Misrê çawa rûniştin û çawa em di nav miletên din re derbas bûn.

17We kirêtiyên wan û pûtên kirêt ên darîn û kevirîn, zêrîn û zîvîn dîtin ku di nav wan de ne.

18Hay ji xwe hebin ku îro di nav we de, mêr an jin, eşîr an binemal tunebe ku ji bo xulamiya îlahên van miletan, dilê wî ji Xwedayê we Xudan averê dibe. Bila di nav we de koka jehrî û tehlbûnê tunebe.

19“Bila tu kesê ku gotinên vê sondê dibihîze, xwe pîroz neke û di dilê xwe de nebêje: ‘Tevî ku ez li gorî fikra xwe tevdigerim jî, ez di aştiyê de me.’ Bi vî awayî wê her kes tune bibe.

20Wê Xudan nexwaze kesekî wiha bibexişîne. Wê hêrs û xîreta Xudan wekî dûyê li dijî wî bilind bibe û hemû naletên di vê nivîsê de hatiye nivîsandin bên serê wî. Wê Xudan navê wî ji ser rûyê erdê rake.

21Wê Xudan li gorî hemû naletên peymanê ku di vê Nivîsa Şerîetê de hatine nivîsandin, hemû eşîrên Îsraêl ji bo belayê veqetîne.

22“Nifşê bê, kurên we yên ku wê piştî we rabin û xerîbên ku wê ji welatên dûr bên, wê belayên vî welatî û nexweşiyên ku Xudan ew pê nexweş kirine bibîne.

23Wê tevahiya welêt bi xwê û kukurdê bişewite. Wê tov neyê avêtin, şitil nede û şînahî nebe. Wê wekî Sodom, Gomora, Adma û Sevoyîmê bibe ku Xudan ew bi hêrs û xezeba xwe serobino kirin.

24Wê hemû milet bêjin: ‘Çima Xudan ev yek anî serê vî welatî? Ev hêrsa mezin çima rabû?’

25“Wê bersiv wiha be: ‘Wan peymana Xwedayê bav û kalên xwe Xudan xera kir ku dema wî ew ji welatê Misrê deranîn bi wan re çêkiribû.

26Wan xulamiya îlahan kir û li ber wan deverû çûn erdê ku wan nas nedikirin û Xudan wekî par nedabû wan.

27Loma hêrsa Xudan li dijî vî welatî rabû û hemû naletên di vê nivîsê de nivîsandine hat ser wan.

28Xudan bi hêrs û xezeba mezin ew ji welatê wan hildan û avêtin welatekî din, wekî ew îro dibin.’

29“Tiştên veşartî yên Xwedayê me Xudan in, lê tiştên hatin eşkerekirin her û her ên me û yên zarokên me ne ku em hemû gotinên vê Şerîetê pêk bînin.

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →