Deuteronomy 22

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1“Gava te dît pez an dewarê birayekî te ji rê averê bûye, tê navêjî pişt guhê xwe. Tê esse wî li birayê xwe vegerînî.

2Lê heke ew birayê te ji te dûr be yan tu wî nas nakî, wî bibe mala xwe. Heta birayê te pirsa wê ji te bike, wê li mala te bimîne. Wê gavê tê lê vegerînî.

3Tê ji bo kerê birayê xwe wiha bikî û ji bo kincên birayê xwe wiha bikî. Ji bo her tiştê ku birayekî te winda kiriye û te dîtiye tê wiha bikî. Tê navêjî pişt guhê xwe.

4“Gava te di rê de dît ker an gayê birayekî te ketiye, tu navêjî pişt guhê xwe. Tê esse alîkariya birayê xwe bikî û wî rakî.

5“Wê jin kincên mêran li xwe nekin, wê mêr jî kincên jinan li xwe nekin. Çimkî her kesê van tiştan dike ji Xwedayê te Xudan re kirêt e.

6“Gava di rê de, tu rastî hêlîna çivîkeke li ser darekê yan li erdê ye werî, heke çivîk li ser têjikên xwe yan li ser hêkan be, tê makê bi têjikan re ranekî.

7Hûnê esse makê berdin, lê tu dikarî têjikan ji xwe re bibî ku qencî bi te bê kirin û emrê te dirêj be.

8“Çaxê tu xaniyekî nû ava bikî, tê ji bo banê xwe caxan çêkî ku gava kesek ji wir bikeve, xwîn nekeve stûyê malbata te.

9“Tê du cure tov li nav rezê xwe nereşînî. Yan na tê nikaribî berê tovê te reşandiye û rezê xwe hilînî.

10“Tê ga û ker bi hev re nekî bin nîr û cot nekî.

11“Tê qumaşê ji kitan û hiriyê kitên hatiye çêkirin li xwe nekî.

12“Tê li her çar goşeyên ebayê davêjî ser xwe, rîşiyan çêkî.

13“Heke zilamek jinekê ji xwe re bîne û paşê ew here ba wê, jê hez neke,

14tiştên eyb li ser wê bêje, navê wê xerab bike û bêje: ‘Min ev jin anî, lê gava ez çûm ba wê min nîşana keçikbûnê pê re nedît,’

15wê gavê wê dê û bavê keçikê, nîşana keçikbûnê bînin dergehê bajêr û bidin rîspiyan.

16Wê bavê keçikê ji rîspiyan re bêje: ‘Min keça xwe bi vî zilamî re zewicand, lê belê ew jê hez nake.

17Ew niha dibêje: Min bi keça te re nîşana keçikbûnê nedît û tiştên eyb li ser wê dibêje. Lê va ye nîşana keçikbûna keça min.’ Wê kinc li ber rîspiyan vekin.

18Paşê wê rîspiyên bajêr wî zilamî bibin û ceza bikin.

19Wê wî bi sed şekel pereyê zîv dadbar bikin û bidin bavê keçikê. Çimkî wî navê keçika Îsraêlî xerab kiriye. Wê ew jin, jina wî zilamî bimîne. Wê nikaribe di tevahiya jiyana xwe de jinikê berde.

20“Lê heke ev gotina zilêm rast be û nîşana keçikbûnê tunebe,

21wê keçikê bînin ber deriyê mala bavê wê û mirovên bajêr wê bidin ber keviran û bikujin. Çimkî gava ew li mala bavê xwe bûye, wê zina kiriye. Wê li welatê Îsraêl kirêtî kiriye. Tê xerabiyê ji nav xwe rakî.

22“Heke zilamek, bi jina yekî din re di nav nivînan de bê girtin, wê herdu jî bên kuştin. Bi vî awayî tê xerabiyê ji nav xwe rakî.

23“Heke zilamek li bajêr rastî keçikeke dergistî were û pê re razê,

24hûnê herduyan derxin ber dergehê bajêr, bidin ber keviran û bikujin. Çimkî keçik, tevî ku li bajêr bûye û nekiriye hewar, zilêm jî dergistiya cîranê xwe xera kiriye. Bi vî awayî tê xerabiyê ji nav xwe rakî.

25“Heke zilamek li çolê rastî keçikeke dergistî were, wê zevt bike û pê re razê, wê tenê zilamê pê re razaye bê kuştin.

26Hûnê tiştekî bi keçikê nekin. Çimkî keçikê gunehekî nekiriye ku berdêla wê kuştin be. Ev tiştekî wisa ye ku kesek êrîşî cîranê xwe kiribe û ew kuştibe.

27Ji ber ku ew li çolê rastî wê hatiye, dibe ku keçika dergistî kiribe hewar û kesekî ku wê rizgar bike tunebûye.

28“Heke zilamek, rastî keçikeke ne dergistî were, wê zevt bike, pê re razê û ev bê zanîn,

29wê zilamê bi keçikê re razaye, pêncî şekelê zîv bide bavê keçikê. Wê keçik bibe jina wî, çimkî wî ew xera kiriye. Wê zilam di tevahiya emrê xwe de nikaribe jinikê berde.

30“Wê kesek jina bavê xwe ji xwe re neyîne û nivîna bavê xwe qirêj neke.

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →