Jeremiah 2

Burmese JBZV

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရား၏ ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ငါ့ဆီသို႔ေရာက္၍၊ သင္သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ သြားၿပီးလၽွင္၊

2ေအာ္ဟစ္ရမည္အရာဟူမူကား၊ ထာဝရဘုရားက၊ လယ္မလုပ္ေသာေတာအရပ္၌ သင္သည္ ငါ့ေနာက္သို႔ လိုက္ေသာအခါ၊ အသက္အရြယ္ႏုငယ္၍ ခံရေသာေက်းဇူးကိုလည္းေကာင္း၊ ထိမ္းျမားေပးစားျခင္းႏွင့္ ယွဥ္ေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကိုလည္းေကာင္း ငါေအာက္ေမ့၏။

3ထိုအခါ ဣသေရလအမ်ိဳးသည္ ထာဝရဘုရားအဖို႔ သန္႔ရွင္း၏။ စီးပြားေတာ္အဖို႔ အဦးသီးေသာ အသီးျဖစ္၏။ သူတို႔ကို လုယူေသာသူ အေပါင္းတို႔သည္ အျပစ္ရွိၾက၏။ ထိုသူတို႔အေပၚမွာ ေဘးဥပဒ္ေရာက္ရသည္ဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

4အို ယာကုပ္အမ်ိဳးႏွင့္ ဣသေရလအမ်ိဳးအႏြယ္အေပါင္းတို႔၊ ထာဝရဘုရား၏ ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္ကို နားေထာင္ၾကေလာ့။

5ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္တို႔၏ဘိုးေဘးတို႔သည္ ငါ့ထံမွေဝးစြာထြက္သြား၍၊ အနတၱလမ္းသို႔လိုက္လ်က္၊ အနတၱသက္သက္ ျဖစ္ရမည္အေၾကာင္း၊ ငါ၌အဘယ္မည္ေသာအျပစ္ကို ေတြ႕ၾကသနည္း။

6သူတို႔က၊ ငါတို႔ကို အဲဂုတၱဳျပည္မွကယ္ႏုတ္၍၊ ေတာတစ္ေလၽွာက္လုံး၊ လြင္ျပင္၊ ေျမတြင္းႏွင့္ ျပည့္စုံေသာျပည္၊ ေသြ႕ေျခာက္၍ ေသမင္းအရိပ္ လႊမ္းမိုးေသာျပည္၊ ခရီးသြားေသာသူ၊ ေနရာက်ေသာသူ မရွိေသာ ျပည္တစ္ေလၽွာက္လုံးသို႔ ပို႔ေဆာင္ေသာ ထာဝရဘုရားသည္ အဘယ္မွာရွိေတာ္မူသနည္းဟု မေမးၾက။

7ဝေျပာေသာျပည္၏အသီးအႏွံ ဆီဥဆီၾကည္ကိုစားေစျခင္းငွာ သင္တို႔ကို ငါေဆာင္သြင္း၍၊ သင္တို႔သည္ ဝင္စားေသာအခါ၊ ငါ့ျပည္ကို ညစ္ညဴးေစ၍၊ ငါ၏အေမြကို ရြံရွာဖြယ္ျဖစ္ေစၾကသည္တကား။

8ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔က၊ ထာဝရဘုရားသည္ အဘယ္မွာရွိေတာ္မူသနည္းဟု မေမးၾက။ က်မ္းတတ္တို႔သည္ ငါ့ကိုမသိၾက။ သင္းအုပ္တို႔ သည္ ငါ့ကိုျပစ္မွားၾက၏။ ပေရာဖက္တို႔သည္ ဗာလကိုအမွီျပဳ၍ ေဟာေျပာလ်က္၊ ေက်းဇူးမဲ့ေသာလမ္းသို႔ လိုက္ၾက၏။

9ထိုေၾကာင့္၊ သင္တို႔ႏွင့္ သင္တို႔သားသမီးမ်ားကို ငါစစ္ေၾကာမည္ဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

10ခိတၱိမ္ကၽြန္းတို႔သို႔ ကူး၍ ၾကည့္ရွုၾကေလာ့။ ေကဒါျပည္သို႔ လူကိုေစလႊတ္၍၊ ထိုသို႔ျဖစ္ဖူးၿပီေလာဟု ေစ့ေစ့ၾကည့္ရွုဆင္ျခင္ၾကေလာ့။

11အျခားတစ္ပါးေသာလူမ်ိဳး ကိုးကြယ္ေသာဘုရားသည္ ဘုရားမဟုတ္ေသာ္လည္း၊ ေျပာင္းလဲဖူးၿပီေလာ။ ငါ၏လူမ်ိဳးသည္ ေက်းဇူးမျပဳနိုင္ေသာ အရာဖို႔ မိမိတို႔ဘုန္းကို ေျပာင္းလဲၾကၿပီတကား။

12ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ အို မိုးေကာင္းကင္တို႔၊ ထိုအမွုကို မိန္းေမာေတြေဝ၍၊ ၾကက္သီးေမြးညင္း ထသည္တိုင္ေအာင္ ထိတ္လန္႔လ်က္ေနၾကေလာ့။

13ငါ၏လူတို႔သည္ အသက္စမ္းေရတြင္းတည္းဟူေသာ၊ ငါ့ကိုစြန္႔ပစ္၍၊ ေရမလုံ၊ ပဲ့ပ်က္ေသာေရက်င္းတို႔ကို တူးေသာအားျဖင့္ ဒုစရိုက္ႏွစ္ပါးကို ျပဳၾကၿပီ။

14ဣသေရလသည္ ကၽြန္ျဖစ္သေလာ။ ကၽြန္သားေပါက္ ျဖစ္သေလာ။ အဘယ္ေၾကာင့္ လုယူျခင္းကို ခံရသနည္း။

15ျခေသၤ့တို႔သည္ သူ႔ကိုေဟာက္၍ အသံျမည္ၾကၿပီ။ သူ၏ျပည္ကို ဖ်က္ဆီးၾကၿပီ။ သူ၏ၿမိဳ႕တို႔သည္ မီးေလာင္ေသာေၾကာင့္၊ အဘယ္သူမၽွ မေနရ။

16ေနာဖၿမိဳ႕သားႏွင့္ တာပနက္ၿမိဳ႕သားတို႔သည္ သင္၏ဦးထိပ္ကို စားၾကၿပီ။

17သင့္ကို ပို႔ေဆာင္ေတာ္မူေသာ သင္၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားကို သင္သည္စြန္႔ေသာေၾကာင့္၊ ထိုသို႔ေသာအျပစ္ ေရာက္သည္ မဟုတ္ေလာ။

18ယခုမွာ သင္သည္ ရွိေဟာရျမစ္ေရကို ေသာက္အံ့ေသာငွာ၊ အဲဂုတၱဳလမ္းသို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ လိုက္သနည္း။ ဥဖရတ္ျမစ္ေရကို ေသာက္အံ့ေသာငွာ၊ အာရွုရိလမ္းသို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ လိုက္သနည္း။

19သင္၏ ဒုစရိုက္သည္ သင့္ကိုဆုံးမမည္။ သင္၏ေဖာက္ျပန္ျခင္းသည္ သင့္ကို အျပစ္ေပးမည္။ သို႔ျဖစ္၍ သင္၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားကို စြန္႔ပစ္ေသာအမွု၊ ငါ့ကိုမေၾကာက္ဘဲ ေနေသာအမွုသည္၊ မေကာင္းေသာအမွု၊ ခါးေသာအမွုျဖစ္သည္ကို သိျမင္ရမည္ဟု ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

20ေရွးကာလ၌ သင္ထမ္းရေသာထမ္းပိုး၊ သင္၌ခ်ည္ေသာ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္းကို ငါခ်ိဳးခၽြတ္၍ သင္က၊ အကၽြန္ုပ္သည္ မမွားယြင္းဘဲေနပါမည္ဟု ကတိထားေသာ္လည္း၊ ျမင့္ေသာေတာင္ရွိသမၽွ အေပၚ၌လည္းေကာင္း၊ စိမ္းေသာသစ္ပင္ရွိသမၽွ ေအာက္၌လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ကိုခ်၍ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ေလ၏။

21အေကာင္းဆုံးေသာ စပ်စ္ႏြယ္ပင္အမ်ိဳးစစ္ျဖစ္ေသာ သင့္ကို ငါစိုက္ပ်ိဳးေသာ္လည္း၊ သင္သည္ ငါ့ေရွ႕မွာ အဘယ္မၽွေလာက္ ေဖာက္ျပန္၍၊ အမ်ိဳးမစစ္ေသာ စပ်စ္ႏြယ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္တကား။

22သင္သည္ ေပါက္ဆပ္ျပာႏွင့္ ေရခ်ိဳး၍၊ ခ်က္ေသာ ဆပ္ျပာအမ်ားကို သုံးေသာ္လည္း၊ သင္၏အျပစ္သည္ ငါ့ေရွ႕မွာထင္ရွားသည္ဟု အရွင္ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

23သင္ကလည္း၊ ငါသည္ ညစ္ညဴးျခင္းမရွိ၊ ဗာလဘုရားတို႔ေနာက္သို႔ မလိုက္ဟု အဘယ္သို႔ ဆိုနိုင္သနည္း။ ခ်ိဳင့္၌ သင္လိုက္ေသာလမ္းကို ၾကည့္ရွုေလာ့။ သင္ျပဳေသာအမွုတို႔ကို ဝန္ခံေလာ့။ လ်င္ျမန္စြာေျပး၍ လွည့္လည္တတ္ေသာ ကုလားအုတ္မ ပါတကား။

24ေတာ၌ လွည့္လည္၍ ကိေလသာရာဂစိတ္ႏွင့္ ေလကိုရွူတတ္ေသာ ျမည္းရိုင္းမပါတကား။ အခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ အဘယ္သူ ဆီးတားနိုင္သနည္း။ သူ႔ကိုရွာအံ့ေသာငွာ အဘယ္သူမၽွ ပင္ပန္းျခင္းကို မခံရ။ အခ်ိန္ေစ့ေသာအခါ သူ႔ကိုေတြ႕လိမ့္မည္။

25သင္၏ေျခနင္းကို မပ်က္ေစႏွင့္။ ေရငတ္ျခင္းအေၾကာင္းကို မျပဳႏွင့္ဟု ဆိုေသာ္လည္း၊ သင္က ေမၽွာ္လင့္စရာမရွိ၊ အလၽွင္းမရွိ။ သူတစ္ပါးတို႔ကို ငါခ်စ္၍၊ သူတို႔ေနာက္သို႔ လိုက္မည္ဟု ျပန္ေျပာ၏။

26ဖမ္းမိေသာသူခိုးသည္ ရွက္သကဲ့သို႔၊ ဣသေရလအမ်ိဳး၏ ရွင္ဘုရင္၊ မင္းသား၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္၊ ပေရာဖက္ႏွင့္တကြ အမ်ိဳးသားမ်ားတို႔သည္ ရွက္ၾက၏။

27သစ္တုံးအား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္အဘျဖစ္ေတာ္မူ၏ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ေက်ာက္အားလည္း၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္ကို ဖြားျမင္ေတာ္မူၿပီ ဟူ၍လည္းေကာင္းဆိုလ်က္၊ စင္စစ္ ငါ့ကို မ်က္ႏွာမျပဳ၊ ေက်ာခိုင္းၾကေသာ္လည္း၊ အမွုေရာက္လၽွင္မူကား၊ ထေတာ္မူပါ၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို ကယ္မေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္တတ္ၾက၏။

28ကိုယ္အဖို႔ သင္လုပ္ေသာဘုရားတို႔သည္ အဘယ္မွာရွိၾကသနည္း။ အမွုေရာက္ေသာအခါ သူတို႔သည္ တတ္နိုင္လၽွင္ ထ၍ ကယ္ၾကပါေလေစ။ အို ယုဒျပည္၊ သင္သည္ ၿမိဳ႕မ်ားအေရအတြက္ရွိသည္အတိုင္း၊ သင္၏ဘုရားမ်ား ရွိပါသည္တကား။

29ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္တို႔သည္ အဘယ္အက်ိဳးအလိုငွာ ငါႏွင့္ တရားေတြ႕ၾကမည္နည္း။ သင္တို႔ရွိသမၽွသည္ ငါ့ကို ျပစ္မွားၾကၿပီ။

30ငါသည္ သင္တို႔သားမ်ားကို အခ်ည္းႏွီးဒဏ္ေပးၿပီ။ သူတို႔သည္ ဆုံးမျခင္းကို မခံၾက။ သင္တို႔၏ဓားသည္ လုယူဖ်က္ဆီးတတ္ေသာ ျခေသၤ့ကဲ့သို႔၊ သင္တို႔၏ ပေရာဖက္မ်ားကိုဖ်က္ဆီးေလၿပီ။

31ယခုျဖစ္ေသာ အမ်ိဳးသားတို႔၊ ထာဝရဘုရား၏အမိန္႔ေတာ္ကို ဆင္ျခင္ၾကေလာ့။ ငါသည္ ဣသေရလအမ်ိဳး၌ ေတာကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ေမွာင္မိုက္နိုင္ငံကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ျဖစ္ဖူးသေလာ။ ငါ၏လူတို႔က၊ ငါတို႔သည္ အရပ္ရပ္သို႔ လည္မည္။ ကိုယ္ေတာ္ထံသို႔ ေနာက္တစ္ဖန္ မခ်ဥ္းကပ္ဟု အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုၾကသနည္း။

32အပ်ိဳမသည္ မိမိ၌ဆင္ေသာ တန္ဆာကိုလည္းေကာင္း၊ မဂၤလာေဆာင္ သတို႔သမီးသည္ မိမိခါးပန္းကိုလည္းေကာင္း ေမ့ေလ်ာ့နိုင္သေလာ။ သို႔ေသာ္လည္း၊ ငါ၏လူတို႔သည္ မေရတြက္နိုင္ေအာင္ မ်ားစြာေသာကာလပတ္လုံး ငါ့ကို ေမ့ေလ်ာ့ၾကၿပီ။

33သင္သည္ ရည္းစားကိုရွာျခင္းငွာ သင္တို႔ ဘာသာဓေလ့တို႔ကို အဘယ္ေၾကာင့္ျပဳျပင္သနည္း။ သင္၏အသိအကၽြမ္းတို႔ကို ေသြးေဆာင္ေလၿပီတကား။

34ထိုမွတစ္ပါး၊ အနိုင္အထက္ျပဳသည္ကို သင္မေတြ႕။ အျပစ္မရွိေသာ ဆင္းရဲသားတို႔ကို အေသသတ္၍၊ သြန္းေသာ အေသြးသည္ သင္၏အဝတ္စြန္း၌ ထင္ရွား၏။

35ထိုသို႔ေသာ အျပစ္မ်ားရွိေသာ္လည္း သင္က၊ ငါ၌အျပစ္မရွိေသာေၾကာင့္၊ ဘုရားသခင္၏အမ်က္ေတာ္သည္ ငါမွလႊဲသြားလိမ့္မည္ဟု ဆိုပါသည္တကား။ ငါ၌အျပစ္မရွိဟုဆိုေသာေၾကာင့္၊ သင့္ကို ငါစစ္ေၾကာစီရင္မည္။

36သင္သည္ အရပ္ရပ္သို႔ ေျပာင္းလဲျခင္းငွာ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤမၽွေလာက္လွည့္လည္သနည္း။ အာရွုရိျပည္ကို ရွက္ေၾကာက္သည္နည္းတူ၊ အဲဂုတၱဳျပည္ကို ရွက္ေၾကာက္လိမ့္မည္။

37သင္သည္ မိမိလက္ကို မိမိေခါင္းေပၚမွာတင္လ်က္၊ ထိုျပည္မွ အမွန္ထြက္သြားရလိမ့္မည္။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္ခိုလွုံေသာအရာတို႔ကို ထာဝရဘုရားသည္ပယ္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္၊ ခိုလွုံ၍ အက်ိဳးကို မရနိုင္ရာ။

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →