bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Burmese
/
Burmese JBZV
/
Jeremiah 8
Jeremiah 8
Burmese JBZV
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 9 →
1
ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ထိုကာလအခါ ယုဒရွင္ဘုရင္တို႔၏အရိုး၊ မွူးမတ္တို႔၏အရိုး၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔၏အရိုး၊ ပေရာဖက္တို႔၏အရိုး၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သားတို႔၏အရိုးမ်ားကို သခၤ်ိဳင္းတြင္းမ်ားအထဲက ထုတ္ပစ္၍၊
2
ထိုသူတို႔သည္ ၾကည္ညိဳရာ၊ အမွုေဆာင္ရာ၊ လိုက္သြားရာ၊ ရွာေဖြရာ၊ ကိုးကြယ္ရာျဖစ္ေသာ ေန၊ လ၊ ေကာင္းကင္တန္ဆာေရွ႕မွာ လွန္ထားၾကလိမ့္မည္။ ထိုအရိုးတို႔ကိုမစုမပုံ၊ မသၿဂႋဳဟ္ရ။ ေျမေပၚမွာ မစင္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ရၾကလိမ့္မည္။
3
ငါႏွင္လိုက္ရာ အရပ္ရပ္၌က်န္ႂကြင္း၍၊ ဆိုးယုတ္ေသာ ဤအမ်ိဳးသားတို႔သည္ အသက္ကို အလိုမရွိ။ ေသျခင္းကို အလိုရွိ၍ ေရြးခ်ယ္ရၾကလိမ့္မည္ဟု၊ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူ၏။
4
တစ္ဖန္ သင္သည္ သူတို႔အား ထာဝရဘုရား၏အမိန္႔ေတာ္ကို ဆင့္ဆိုရမည္မွာ၊ လဲေသာသူသည္ ေနာက္တစ္ဖန္မထရသေလာ။ လြဲသြားေသာသူသည္ ေနာက္တစ္ဖန္ ျပန္၍မလာရသေလာ။
5
ဤလူမ်ိဳးတည္းဟူေသာ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သားတို႔သည္ ထာဝရေဖာက္ျပန္ျခင္းအားျဖင့္ အဘယ္ေၾကာင့္ ေဖာက္ျပန္ၾကသနည္း။ မုသားကို စြဲလမ္းၾက၏။ ငါတို႔သည္ ျပန္၍မလာဟု ခိုင္မာစြာဆိုၾက၏။
6
ငါ ေစ့ေစ့နားေထာင္ေသာအခါ၊ သူတို႔သည္ ေျဖာင့္မတ္စြာမေျပာၾက။ ငါသည္ အဘယ္သို႔ ျပဳမိသနည္းဟု ကိုယ္အျပစ္ကို ျမင္၍ အဘယ္သူမၽွ ေနာင္တမရ။ စစ္တိုက္ျခင္းငွာ ျမင္းေျပးသကဲ့သို႔၊ ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ လမ္းလႊဲ၍ တစ္ဟုန္တည္းေျပးတတ္ၾက၏။
7
မိုးေကာင္းကင္၌ က်င္လည္ေသာ ေတာငန္းေသာ္လည္း၊ မိမိအခ်ိန္ကို သိတတ္၏။ ဥခ်ိဳး၊ တီတီတြတ္၊ ဇရက္ေသာ္လည္း၊ မိမိျပန္လာခ်ိန္ကို မွတ္တတ္၏။ ငါ၏လူမူကား၊ ထာဝရဘုရားစီရင္ေတာ္မူျခင္းကို နားမလည္တတ္။
8
ငါတို႔သည္ ပညာရွိျဖစ္၏။ ထာဝရဘုရား၏တရားသည္ ငါတို႔၌ရွိ၏ဟု သင္တို႔သည္ အဘယ္သို႔ ဆိုရလိမ့္မည္နည္း။ အကယ္စင္စစ္ စာေရးတို႔၏ မုသားမင္တံသည္ မုသားတရားကို လုပ္ေလၿပီ။
9
ပညာရွိတို႔သည္ အရွက္ကြဲၾက၏။ ထိတ္လန္႔၍ ေက်ာ့ကြင္းထဲသို႔ ဝင္ၾကၿပီ။ ထာဝရဘုရား၏ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္ကို ပယ္ၾကၿပီ။ သူတို႔၌ ပညာမည္မၽွရွိသနည္း။
10
ထိုအေၾကာင္းေၾကာင့္၊ သူတို႔မယားမ်ားကို သူတစ္ပါးတို႔၌ငါအပ္မည္။ သူတို႔လယ္ယာမ်ားကို သူတစ္ပါးတို႔အား အပိုင္ေပးမည္။ အငယ္ဆုံးေသာသူမွစ၍ အႀကီးဆုံးေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ မတရားေသာစီးပြားကို ရွာၾက၏။ ပေရာဖက္မွစ၍ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ ရွိသမၽွတို႔သည္ မုသားကိုသုံးၾက၏။
11
ခ်မ္းသာမရွိေသာအခါ ခ်မ္းသာ၊ ခ်မ္းသာဟုေျပာဆိုလ်က္၊ ငါ၏လူမ်ိဳး သတို႔သမီးအနာကို ေပါ့ေလ်ာ့စြာကုၾက၏။
12
သူတို႔သည္ ရြံရွာဖြယ္ေသာအမွုကို ျပဳၿပီးမွ ရွက္ၾကသေလာ။ အလၽွင္း မရွက္ၾက။ မ်က္ႏွာ မပ်က္တတ္ၾက။ ထိုေၾကာင့္၊ တစ္ေယာက္ေနာက္တစ္ေယာက္ လဲၾကလိမ့္မည္။ ငါစစ္ေၾကာေသာအခါ ႏွိမ့္ခ်ျခင္းကိုခံရၾကလိမ့္မည္ဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။
13
သူတို႔ကို ငါရွင္းရွင္း ဖ်က္ဆီးမည္။ စပ်စ္ႏြယ္ပင္၌ စပ်စ္သီးမရွိရ။ သေဘၤာသဖန္းပင္၌ သေဘၤာသဖန္းသီးမရွိရ။ အရြက္လည္း ညႇိုးႏြမ္းရမည္အေၾကာင္း၊ လႊမ္းမိုးေသာသူတို႔ကို ငါေစလႊတ္မည္ဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။
14
ငါတို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ထိုင္လ်က္ေနၾကသနည္း။ စုေဝးၾကကုန္အံ့၊ ခိုင္ခံ့ေသာ ၿမိဳ႕မ်ားအထဲသို႔ဝင္၍ တိတ္ဆိတ္စြာ ေနၾကကုန္အံ့။ ငါတို႔သည္ ထာဝရဘုရားကို ျပစ္မွားေသာေၾကာင့္၊ ငါတို႔၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားသည္ ငါတို႔ကို တိတ္ဆိတ္စြာေနေစ၍၊ ေဆးခါးႏွင့္ေရာေသာ ေရကိုတိုက္ေတာ္မူ၏။
15
ငါတို႔သည္ ခ်မ္းသာကိုေမၽွာ္လင့္ေသာ္လည္း၊ ေကာင္းေသာအရာ မေပၚလာ။ သက္သာခ်ိန္ကို ေမၽွာ္လင့္ေသာ္လည္း၊ ေဘးသက္သက္ျဖစ္၏။
16
သူ႔ျမင္းႏွာေခါင္းရွူသံကို ဒန္ျပည္ကၾကားရ၏။ သူ႔ျမင္းရဲဟီသံကိုၾကား၍ တစ္ျပည္လုံး တုန္လွုပ္ေလ၏။ သူတို႔သည္ ေရာက္လာ၍၊ ျပည္ႏွင့္တကြ ျပည္၌ရွိသမၽွကိုလည္းေကာင္း၊ ၿမိဳ႕ႏွင့္တကြ ၿမိဳ႕သားတို႔ကိုလည္းေကာင္း စား၍မ်ိဳၾက၏။
17
ၾကည့္ရွုေလာ့။ မန္းမွုတ္၍ မနိုင္ေသာေႁမြ၊ ဆိုးေသာေႁမြမ်ားကို သင္တို႔ရွိရာသို႔ ငါေစလႊတ္သျဖင့္၊ သင္တို႔ကို ကိုက္ၾကလိမ့္မည္ဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။
18
ငါဝမ္းနည္းျခင္းေပ်ာက္မည္အေၾကာင္း အဘယ္သို႔နည္း။ ငါသည္ စိတ္ပ်က္လ်က္ေနရ၏။
19
ငါ၏လူမ်ိဳး သတို႔သမီးေအာ္ဟစ္သံကို ေဝးေသာျပည္က ၾကားရ၏။ ထာဝရဘုရားသည္ ဇိအုန္ၿမိဳ႕၌ ရွိေတာ္မမူသေလာ။ မိမိရွင္ဘုရင္သည္ ၿမိဳ႕ထဲ၌ ရွိေတာ္မမူသေလာ။ တစ္ကၽြန္းတစ္နိုင္ငံႏွင့္ဆိုင္ေသာ အခ်ည္းႏွီးအရာ၊ ႐ုပ္တုဆင္းတုအားျဖင့္ သူတို႔သည္ ငါ့အမ်က္ကိုႏွိုးေဆာ္ျခင္းငွာ အဘယ္ေၾကာင့္ ျပဳၾကသနည္း။
20
အသီးအႏွံ သိမ္းရာကာလလြန္ၿပီ။ ေႏြကာလကုန္ၿပီ။ ငါတို႔သည္ ကယ္တင္ျခင္းသို႔ မေရာက္ၾက။
21
ငါ၏လူမ်ိဳး သတို႔သမီးသည္နာေသာေၾကာင့္၊ ငါလည္းနာရ၏။ ၾကမ္းတမ္းေသာအဝတ္ကို ဝတ္လ်က္၊ မိန္းေမာေတြေဝလ်က္ ေနရ၏။
22
ဂိလဒ္ျပည္၌ ဗာလဇံပင္အေစးမရွိသေလာ။ ထိုျပည္၌ ေဆးသမားမရွိသေလာ။ ရွိလ်က္ပင္ ငါ၏လူမ်ိဳးသတို႔သမီးသည္ အဘယ္ေၾကာင့္ အနာမွ မထေျမာက္သနည္း။
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 9 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52