Jeremiah 48 — Burmese JBZV

1ဣသေရလအမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရားသည္ ေမာဘျပည္ကို ရည္မွတ္၍ မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ေနေဗာၿမိဳ႕သည္ အမဂၤလာရွိ၏။ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ေလ၏။ ကိရယသိမ္ၿမိဳ႕သည္ ရွုံး၍ လုယူျခင္းကို ခံရ၏။ မိသဂပ္ၿမိဳ႕သည္လည္းရွုံး၍ စိတ္ပ်က္ေလ၏။

2ေမာဘျပည္သည္ ေနာက္တစ္ဖန္ ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕၌ မဝါႂကြားရ။ ရန္သူတို႔က၊ ေမာဘျပည္ကို ျပည္မျဖစ္ေစျခင္းငွာ ပယ္ရွားၾကကုန္အံ့ဟု၊ ရန္ျပဳမည့္အႀကံႏွင့္ ႀကံစည္ၾက၏။ အို မာဒေမနၿမိဳ႕၊ သင္သည္လည္းပ်က္စီးရမည္။ ဓားေဘးသည္ သင့္ကိုလိုက္လိမ့္မည္။

3ေဟာရနိမ္ၿမိဳ႕၌လည္း ညႇဥ္းဆဲျခင္းႏွင့္ ျပင္းစြာေသာ ပ်က္စီးျခင္းရွိ၍၊ ေအာ္ဟစ္ေသာအသံကို ၾကားရ၏။

4ေမာဘျပည္သည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ေရာက္၍၊ သူငယ္တို႔သည္ ျမည္တမ္းေသာအသံကို ျပဳၾက၏။

5ငိုေႂကြးေသာအသံသည္ လုဟိတ္ေတာင္ေပၚသို႔ တက္ရ၏။ ေဟာရနိမ္ၿမိဳ႕သို႔ ဆင္းရာအရပ္၌လည္း၊ ဆုံးရွုံးျခင္းအသံကို ရန္သူတို႔သည္ ၾကားရၾက၏။

6အသက္လြတ္အံ့ေသာငွာ ေျပးၾကေလာ့။ လြင္ျပင္၌ရွိေသာ သစ္ပင္ေျခာက္ ကဲ့သို႔ျဖစ္ၾကေလာ့။

7သင္သည္ မိမိဆည္းပူးေသာ ဘ႑ာဥစၥာကို ကိုးစားေသာေၾကာင့္၊ သူတစ္ပါးလက္သို႔ ေရာက္ရလိမ့္မည္။ ေခမုရွဘုရားကိုလည္း သူ၏မင္း၊ သူ၏ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔ႏွင့္ တကြ သိမ္းသြားၾကလိမ့္မည္။

8လုယူေသာသူသည္ ၿမိဳ႕မ်ားအစဥ္အတိုင္းေရာက္လာ၍ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕မၽွ မလြတ္ရ။ ခ်ိဳင့္ႏွင့္တကြ လြင္ျပင္သည္လည္း၊ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ရလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူၿပီ။

9ေမာဘျပည္သည္ လြတ္ရာသို႔ ေျပးရေအာင္ ငွက္ေတာင္တို႔ကို ေပးေလာ့။ ၿမိဳ႕တို႔သည္ ေနေသာသူမရွိ၊ လူဆိတ္ညံရာ ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။

10ထာဝရဘုရား၏ အမွုေတာ္ကိုႀကိဳးစား၍ မေဆာင္ေသာသူသည္ က်ိန္ဆဲျခင္းကိုခံေစ။ လူအသက္ကို မသတ္ဘဲ မိမိဓားကို သိမ္း႐ုပ္ေသာသူသည္ က်ိန္ဆဲျခင္းကိုခံေစ။

11ေမာဘသည္ အိုးတစ္လုံးမွတစ္လုံးသို႔ မေျပာင္း၊ တစ္ကၽြန္းတစ္နိုင္ငံသို႔ ယူသြားျခင္းကို မခံ၊ ငယ္ေသာအရြယ္မွစ၍ ၿငိမ္လ်က္၊ မိမိအဖတ္အနည္ေပၚ၌ ေနရာက်လ်က္ရွိေသာေၾကာင့္၊ မိမိအရသာသည္ တည္ေန၏။ ေမႊးေသာအနံ့လည္း မပ်က္။

12သို႔ရာတြင္ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ေစာင္း၍ထားတတ္ေသာသူတို႔ကို သူ႔ထံသို႔ ငါေစလႊတ္ရေသာ အခ်ိန္ေရာက္လိမ့္မည္။ သူတို႔သည္ ေမာဘကိုေစာင္း၍ထားၿပီးလၽွင္၊ သူ၏အိုးတို႔ကို သြန္၍ ေရဘူးတို႔ကို ခြဲၾကလိမ့္မည္။

13ဣသေရလအမ်ိဳးသည္ မိမိတို႔ခိုလွုံေသာ ေဗသလဘုရားေၾကာင့္ ရွက္ရသကဲ့သို႔၊ ေမာဘအမ်ိဳးသည္လည္း ေခမုရွဘုရားေၾကာင့္ ရွက္ရလိမ့္မည္။

14ငါတို႔သည္ အားႀကီးေသာသူ၊ စစ္တိုက္ျခင္းငွာ တတ္စြမ္းနိုင္ေသာသူ ျဖစ္ၾက၏ဟု၊ သင္တို႔သည္ အဘယ္သို႔ ေျပာဆိုၾကလိမ့္မည္နည္း။

15ေမာဘျပည္သည္ ပ်က္စီးၿပီ။ ၿမိဳ႕တို႔သည္ ကၽြမ္းေလာင္ၾကၿပီ။ သူေရြးခ်ယ္ေသာ လုလင္တို႔သည္ ကြပ္မ်က္ျခင္းကို ခံအံ့ေသာငွာ ဆင္းသြားၾကၿပီဟု၊ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရားဟူ၍ ဘြဲ႕နာမရွိေသာ ရွင္ဘုရင္ မိန္႔ေတာ္မူ၏။

16ေမာဘကို လုပ္ႀကံရေသာအခ်ိန္နီးၿပီ။ သူခံရေသာေဘးသည္ အလ်င္အျမန္လာ၏။

17သူ႔ပတ္လည္၌ေနေသာ သူအေပါင္းတို႔၊ သူ႔အတြက္ ျမည္တမ္းၾကေလာ့။ သူ၏နာမကို သိေသာသူအေပါင္းတို႔၊ တန္ခိုးႀကီးေသာလွံတံ၊ အသေရတင့္တယ္ေသာတံဖ်ာသည္ က်ိဳးေလၿပီတကားဟု ေျပာဆိုၾကေလာ့။

18ဒိဘုန္ၿမိဳ႕၌ေနေသာ သတို႔သမီး၊ သင္ခံစားရေသာ စည္းစိမ္မွဆင္း၍ အငတ္ခံလ်က္ထိုင္ေလာ့။ ေမာဘကို လုယူေသာသူသည္ သင္ရွိရာသို႔လာ၍၊ သင္၏ရဲတိုက္တို႔ကိုဖ်က္ဆီးလိမ့္မည္။

19အို အာေရာ္ၿမိဳ႕သား၊ လမ္းနားမွာရပ္၍ ၾကည့္ရွုေလာ့။ အဘယ္အမွုရွိသနည္းဟု၊ ေျပးေသာေယာက္်ားႏွင့္ အသက္လြတ္ေသာ မိန္းမကို ေမးျမန္းေလာ့။

20ေမာဘသည္ စိတ္ပ်က္ေလ၏။ ၿပိဳလဲလ်က္ ရွိ၏။ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းၾကေလာ့။ ေမာဘသည္ ပ်က္စီးေၾကာင္းကို အာႏုန္ၿမိဳ႕၌ ၾကားေျပာၾကေလာ့။

21လြင္ျပင္ႏွင့္ တကြေဟာလုန္ၿမိဳ႕၊ ယဟာဇၿမိဳ႕၊ ေမဖတ္ၿမိဳ႕၊

22ဒိဘုန္ၿမိဳ႕၊ ေနေဗာၿမိဳ႕၊ ဗက္ဒိဗလသိမ္ၿမိဳ႕၊

23ကိရယသိမ္ၿမိဳ႕၊ ဗက္ဂမုလၿမိဳ႕၊ ဗက္ေမာင္ၿမိဳ႕၊

24ေက႐ုတ္ၿမိဳ႕၊ ေဗာဇရၿမိဳ႕မွစ၍၊ ေမာဘျပည္၌ရွိေသာၿမိဳ႕ အနီးအေဝးရွိသမၽွတို႔သည္ အျပစ္ဒဏ္ကို ခံရၾက၏။

25ေမာဘ၏ဦးခ်ိဳသည္ ျပတ္ေလၿပီ။ သူ၏လက္႐ုံးသည္ က်ိဳးေလၿပီဟု ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူ၏။

26ေမာဘသည္ ထာဝရဘုရားတစ္ဖက္၌ ဝါႂကြားေသာေၾကာင့္ သူ႔ကိုယစ္မူးေစၾကေလာ့။ သူသည္ မိမိအန္ဖတ္၌ လူးလည္း၍ ကဲ့ရဲ့ျခင္းကိုခံရ၏။

27သင္သည္ ဣသေရလကို ကဲ့ရဲ့ၿပီမဟုတ္ေလာ။ သို႔ရာတြင္၊ သူသည္ သူခိုးတို႔ႏွင့္ေပါင္းေဖာ္သည္ကို ေတြ႕ဖူးသေလာ။ သူ၏အေၾကာင္းကို ေျပာေလရာရာ၌ သင္သည္ ေခါင္းကိုညိတ္ပါသည္တကား။

28ေမာဘျပည္၌ေနေသာ သူတို႔၊ ၿမိဳ႕တို႔ကိုစြန္႔၍ ေက်ာက္ၾကား၌ ေနၾကေလာ့။ ေျမတြင္းဝနားမွာ အသိုက္လုပ္တတ္ေသာ ခ်ိဳးငွက္ကဲ့သို႔ ျပဳၾကေလာ့။

29ေမာဘ၏မာနကို ငါတို႔သည္ ၾကားသိၾက၏။ အလြန္ႀကီးေသာ မာနျဖစ္၏။ မာနႀကီးျခင္း၊ ေထာင္လႊားေစာ္ကားျခင္း၊ စိတ္ႏွလုံးျမင့္ျခင္း ရွိေသာ္လည္း၊

30သူ၏ ေဒါသအမ်က္ထြက္ျခင္းကို ငါသိသည္ျဖစ္၍၊ သူသည္ အခ်ည္းႏွီးသက္သက္ ဝါႂကြားေသာစကားကို ေျပာလ်က္ႏွင့္၊ မိမိအလို မျပည့္စုံရာဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

31ထိုေၾကာင့္၊ ေမာဘအတြက္ ငါသည္ညည္းတြားျမည္တမ္းမည္။ ေမာဘျပည္ တစ္ျပည္လုံးအတြက္ ငိုေႂကြးမည္။ ကိရဟရက္ၿမိဳ႕သားတို႔အတြက္ ညည္းတြားျခင္း ရွိရမည္။

32အို စိဗမာစပ်စ္ႏြယ္ပင္၊ ယာဇာၿမိဳ႕အတြက္ မ်က္ရည္က်သည္ထက္၊ သင့္အတြက္ ငါသည္ မ်က္ရည္က်မည္။ သင္၏အညြန္႔တို႔သည္ ပင္လယ္ကိုလြန္၍၊ ယာဇာပင္လယ္တိုင္ေအာင္ ေရာက္ၾက၏။ ဖ်က္ဆီးေသာသူသည္ သင္၏သစ္သီးႏွင့္ စပ်စ္သီးတို႔ကို လုယူ၏။

33ဝေျပာေသာလယ္ျပင္ႏွင့္ ေမာဘျပည္ထဲမွာ ဝမ္းေျမာက္ရႊင္လန္းျခင္း ျပတ္ေလၿပီ။ စပ်စ္သီးနယ္ရာ က်င္း၌ စပ်စ္ရည္ကို ငါျပတ္ေစၿပီ။ ေႂကြးေၾကာ္သံကိုျပဳ၍ စပ်စ္သီးကို မနင္းရ။ ေႂကြးေၾကာ္ေသာ အသံလည္း ေႂကြးေၾကာ္ေသာအသံ မဟုတ္ရ။

34ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕ ငိုေႂကြးသံမွစ၍ ဧလာေလၿမိဳ႕၊ ယာဟတ္ၿမိဳ႕ တိုင္ေအာင္လည္းေကာင္း၊ ေဇာရၿမိဳ႕မွစ၍ ေဟာရနိမ္ၿမိဳ႕ တိုင္ေအာင္လည္းေကာင္း သုံးႏွစ္အသက္ရွိေသာ ႏြားမျမည္သံကဲ့သို႔ အသံကို လႊင့္ၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ နိမရိမ္ ေရကန္တို႔သည္လည္း ဆိတ္ညံလ်က္ရွိၾက၏။

35ေမာဘျပည္၌ ျမင့္ေသာအရပ္ေပၚမွာ ပူေဇာ္ေသာသူ၊ မိမိဘုရားတို႔အား နံ့သာေပါင္းကို မီးရွို႔ေသာသူတို႔ကို ငါျပတ္ေစမည္ဟု ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူ၏။

36ထိုေၾကာင့္၊ ငါႏွလုံးသည္ ေမာဘျပည္အတြက္ ပုေလြကဲ့သို႔ ျမည္ရလိမ့္မည္။ ငါ့ႏွလုံးသည္ ကိရဟရက္ၿမိဳ႕သားတို႔အတြက္ ပုေလြကဲ့သို႔ ျမည္ရလိမ့္မည္။ သူတို႔ဆည္းပူးေသာ ဘ႑ာဥစၥာ ပ်က္စီးၿပီ။

37လူတိုင္းဆံပင္တိုလ်က္၊ မုတ္ဆိတ္ကိုရိတ္လ်က္၊ လက္၌ရွနလ်က္၊ ခါး၌ ေလၽွာ္ေတအဝတ္ကို ဝတ္လ်က္ ရွိရ၏။

38အသုံးမရေသာ အိုးကိုခြဲတတ္သကဲ့သို႔၊ ေမာဘျပည္ကို ငါခြဲေသာေၾကာင့္၊ ေမာဘျပည္အိမ္မိုးမ်ား အေပၚ၌လည္းေကာင္း၊ လမ္းမ်ား၌လည္းေကာင္း၊ ညည္းတြားျမည္တမ္းျခင္း ႏွံ့ျပားရမည္ဟု ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူ၏။

39သူတို႔ကလည္း၊ ေမာဘျပည္ ၿပိဳပ်က္ေလၿပီတကား၊ ရွက္၍ ဆုတ္သြားေလၿပီတကားဟု ညည္းတြားျမည္တမ္း ၾကလိမ့္မည္။ ေမာဘသည္ အရွက္ကြဲ၍ ကဲ့ရဲ့ျခင္းကိုခံရလ်က္၊ ပတ္လည္၌ေနေသာ သူအေပါင္းတို႔၏ ေၾကာက္လန္႔စရာအေၾကာင္း ျဖစ္ရလိမ့္မည္။

40ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ရန္သူသည္ ေရႊလင္းတပ်ံတတ္သကဲ့သို႔ ပ်ံလာ၍၊ အေတာင္တို႔ႏွင့္ ေမာဘျပည္ကို အုပ္မိုးလိမ့္မည္။

41ၿမိဳ႕ တို႔ကိုလုပ္ႀကံ၍ ရဲတိုက္တို႔ကို တိုက္ယူေသာေၾကာင့္၊ ထိုေန႔၌ ေမာဘအမ်ိဳးသူရဲတို႔ စိတ္ႏွလုံးသည္၊ သားဖြားျခင္းေဝဒနာကို ခံရေသာ မိန္းမ၏စိတ္ႏွလုံးကဲ့သို႔ ျဖစ္ရလိမ့္မည္။

42ေမာဘသည္ ထာဝရဘုရားတစ္ဖက္၌ ဝါႂကြားေသာေၾကာင့္၊ ေနာက္တစ္ဖန္ ျပည္မျဖစ္နိုင္ေအာင္ ပ်က္စီးရလိမ့္မည္။

43အို ေမာဘအမ်ိဳးသား၊ သင္သည္ေၾကာက္လန္႔ဖြယ္ေသာအရာ၊ ေျမတြင္း၊ ေက်ာ့ကြင္းထဲသို႔ ေရာက္ေလၿပီ။

44ေၾကာက္လန္႔ဖြယ္ေသာအရာမွ ေျပးေသာသူသည္ ေျမတြင္းထဲသို႔ က်လိမ့္မည္။ ေျမတြင္းမွ လြတ္ေသာသူသည္ ေက်ာ့ကြင္း၌ ေက်ာ့မိလိမ့္မည္။ ဆုံးမျခင္းကိုခံရေသာႏွစ္ကာလကို ေမာဘျပည္သို႔ ငါေရာက္ေစမည္ဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

45ေျပးေသာသူတို႔သည္ အားကုန္ေသာေၾကာင့္၊ ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕အရိပ္ကို ခိုၾကေသာ္လည္း၊ ရွိဟုန္ဘုရင္ ေနရာ ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕မွ မီးလၽွံထြက္သျဖင့္၊ မာနေထာင္လႊားေသာသူတို႔၏အထြဋ္မွစ၍ ေမာဘျပည္စြန္းတိုင္ေအာင္ ေလာင္လိမ့္မည္။

46အို ေမာဘျပည္၊ သင္သည္ အမဂၤလာရွိ၏။ အို ေခမုရွတပည့္တို႔၊ သင္တို႔သည္ အက်ိဳးနည္းၾကၿပီ။ သင္တို႔၏သားသမီးမ်ားကို သိမ္းသြင္းၾကၿပီ။

47သို႔ရာတြင္၊ သိမ္းသြားျခင္းကိုခံရေသာ ေမာဘအမ်ိဳးသားတို႔ကို ေနာင္ကာလ၌ ငါေဆာင္ခဲ့ဦးမည္ဟု ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူ၏။ ဤေရြ႕ကား၊ ေမာဘခံရေသာအျပစ္တရားေပတည္း။