Jeremiah 49

Burmese JBZV

← Chapter 48 Jump to: Chapter 50 →

1အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ကို ရည္မွတ္၍ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ဣသေရလ၌ သားမရွိသေလာ။ အေမြခံ မရွိသေလာ။ မိလကုံဘုရားသည္ ဂဒ္ျပည္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ သိမ္းယူသနည္း။ သူ႔တပည့္တို႔သည္ ဂဒ္ၿမိဳ႕တို႔၌ အဘယ္ေၾကာင့္ ေနၾကသနည္း။

2ထိုေၾကာင့္၊ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ေနရာ ရဗၺာၿမိဳ႕၌ စစ္တိုက္ျခင္းအသံကို ငါၾကားေစေသာအခ်ိန္ ေရာက္လိမ့္မည္။ ထိုၿမိဳ႕သည္ ပ်က္စီးရာပုံျဖစ္၍၊ သူ၏သမီးတို႔သည္လည္း မီးရွို႔ျခင္းကို ခံရၾကလိမ့္မည္။ ထိုအခါ ဣသေရလအမ်ိဳး၏ ေနရာကို၊ သိမ္းယူေသာသူတို႔၏ေနရာကို၊ ဣသေရလသည္ တစ္ဖန္သိမ္းယူရလိမ့္မည္ဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

3အို ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕၊ ညည္းတြားျမည္တမ္းေလာ့။ အာဣၿမိဳ႕ပ်က္စီးၿပီ။ အို ရဗၺာၿမိဳ႕သမီးတို႔၊ ငိုေႂကြးၾကေလာ့။ ေလၽွာ္ေတအဝတ္ကို ဝတ္၍ ျမည္တမ္းလ်က္၊ ၿခံနားမွာ ေတာင္ေျမာက္ေျပးၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား၊ မိလကုံဘုရားသည္ သူ၏ယဇ္ပုေရာဟိတ္၊ သူ၏မင္းမ်ားႏွင့္တကြ သိမ္းသြားျခင္းကိုခံရ၏။

4ငါ့ထံသို႔ အဘယ္ရန္သူ ေရာက္လိမ့္မည္နည္းဟု ေအာက္ေမ့လ်က္၊ မိမိစည္းစိမ္၌ကိုးစားလ်က္ ေဖာက္ျပန္ေသာ သတို႔သမီး၊ သင္သည္ ခ်ိဳင့္တို႔၌ အဘယ္ေၾကာင့္ ဝါႂကြားသနည္း။ သင္၏ခ်ိဳင့္သည္ အေသြးစီးရာျဖစ္လိမ့္မည္။

5ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခသခင္အရွင္ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင့္ပတ္လည္၌ေနေသာ သူအေပါင္းတို႔ေၾကာင့္ ေၾကာက္လန္႔ေသာအေၾကာင္းကို သင္၌ ငါျဖစ္ေစမည္။ သင္တို႔ အသီးအသီးရွိသမၽွသည္ ႏွင္ထုတ္ျခင္းကို အတည့္အလင္းခံရၾကမည္။ ကြဲျပားေသာသူတို႔ကို စုေဝးေစေသာသူလည္းမရွိရ။

6သို႔ေသာ္လည္း၊ သိမ္းသြားျခင္းကိုခံရေသာ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ကို ေနာက္တစ္ဖန္ ငါေဆာင္ခဲ့ဦးမည္ဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

7ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရားသည္ ဧဒုံျပည္ကိုရည္မွတ္၍ မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ေတမန္ျပည္၌ ပညာကုန္သေလာ။ ပညာသတိရွိေသာ သူတို႔သည္ အႀကံမေပးနိုင္သေလာ။ သူတို႔ဉာဏ္သည္ ဆုံးသေလာ။

8အို ေဒဒန္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔၊ ဆုတ္၍ ေျပးသြားၾကေလာ့။ နက္နဲေသာအရပ္၌ ေနၾကေလာ့။ ဧေသာေတြ႕ရေသာေဘး၊ ဆုံးမျခင္းကိုခံရေသာအခ်ိန္ကို ငါေရာက္ေစမည္။

9စပ်စ္သီးကိုဆြတ္ေသာ သူတို႔သည္ သင္ရွိရာသို႔လာလၽွင္၊ သူတစ္ပါးလိုက္၍ ဆြတ္စရာဖို႔ က်န္ႂကြင္းေစၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္ေလာ။ ညအခါ သူခိုးလာလၽွင္၊ စိတ္ေျပေလာက္ေအာင္သာ လုယူၾကလိမ့္မည္မဟုတ္ေလာ။

10ဧေသာ၏အဝတ္ကို ငါခၽြတ္မည္။ သူသည္ ပုန္း၍မေနနိုင္ေအာင္ သူကြယ္ေသာ ေနရာအရပ္တို႔ကို ငါလွန္မည္။ သူ၏အမ်ိဳးအႏြယ္၊ ညီအစ္ကို၊ အိမ္နီးခ်င္းတို႔သည္ ပ်က္စီး၍၊ သူ႔ကိုယ္တိုင္လည္း ေပ်ာက္ရလိမ့္မည္။

11သင္၌ မိဘမရွိေသာသူငယ္တို႔ကို ထားခဲ့ေလာ့။ ငါေစာင့္မမည္။ သင္၏မုဆိုးမတို႔သည္ ငါ့ကိုခိုလွုံၾကေစ။

12ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ခြက္ဖလားကို မေသာက္ထိုက္ေသာသူတို႔သည္ အကယ္၍ ေသာက္ၾကသည္မွန္လၽွင္၊ သင္သည္အျပစ္ကိုမခံဘဲ ရွင္းရွင္းလြတ္ရမည္ေလာ။ မလြတ္ဘဲ မေနရ။ စင္စစ္ ေသာက္ရမည္။

13ေဗာဇရျပည္သည္ အံ့ဩရာ၊ ကဲ့ရဲ့ရာ၊ လူဆိတ္ညံရာ၊ က်ိန္ဆဲရာ ျဖစ္လိမ့္မည္။ သူတို႔၏ ၿမိဳ႕အလုံးစုံသည္လည္း၊ အစဥ္ သုတ္သင္ပယ္ရွင္းရာ ျဖစ္ရၾကလိမ့္မည္ဟု၊ ငါသည္ ကိုယ္ကို တိုင္တည္က်ိန္ဆိုၿပီးဟု၊ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

14ထာဝရဘုရား ေႂကြးေၾကာ္ေတာ္မူသံကို ငါၾကား၏။ သင္တို႔သည္ စည္းေဝး၍၊ ဧဒုံျပည္ကို တိုက္ျခင္းငွာ စစ္ခ်ီ၍လာၾကေလာ့ဟု တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔ထံသို႔ သံမန္ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူၿပီ။

15တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔တြင္ သင္သည္ ယုတ္မာမည္အေၾကာင္းႏွင့္၊ လူတို႔တြင္ အသေရရွုတ္ခ်ျခင္းကို ခံရမည္အေၾကာင္း ငါျပဳမည္။

16ေက်ာက္ၾကားတို႔၌ေန၍ ေတာင္ထိပ္ကို ခိုလွုံေသာသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ သင္၏ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေသာ အျခင္းအရာ၊ သင္၏မာနသည္ သင့္ကိုလွည့္စားၿပီ။ သင္သည္ ေရႊလင္းတကဲ့သို႔ ျမင့္ေသာအရပ္၌ အသိုက္ကို လုပ္ေသာ္လည္း၊ ထိုအရပ္မွ သင့္ကို ငါႏွိမ့္ခ်မည္ဟု ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူ၏။

17ဧဒုံျပည္သည္အံ့ဩရာျဖစ္၍၊ ေလၽွာက္သြားေသာသူတိုင္း အံ့ဩၾကလိမ့္မည္။ သူခံရေသာ ေဘးဥပဒ္အေပါင္းတို႔ေၾကာင့္ ကဲ့ရဲ့သံကို ျပဳၾကလိမ့္မည္။

18ေသာဒုံၿမိဳ႕ႏွင့္ ေဂါေမာရၿမိဳ႕မွစ၍ နီးစပ္ေသာၿမိဳ႕တို႔၏ ပ်က္စီးျခင္းကဲ့သို႔ ျဖစ္၍၊ ဧဒုံျပည္၌ အဘယ္သူမၽွ မေနရ။ လူသား တစ္စုံတစ္ေယာက္မၽွ ေနရာမက်ရဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

19ျခေသၤ့သည္ ေယာ္ဒန္ျမစ္၏ ဂုဏ္အသေရမွတက္သကဲ့သို႔၊ ရန္သူသည္ ေက်ာက္ႏွင့္ျပည့္စုံေသာ ေနရာသို႔ တက္ေသာအခါ၊ ေနေသာသူသည္ ခ်က္ခ်င္းေျပးမည္အေၾကာင္းကို ငါျပဳမည္။ ေရြးခ်ယ္ေသာသူကိုလည္း၊ ဧဒုံျပည္အေပၚမွာ ငါခန္႔ထားမည္။ ငါႏွင့္ အဘယ္သူတူသနည္း။ ငါ့အခ်ိန္ကို အဘယ္သူခ်ိန္းခ်က္မည္နည္း။ အဘယ္မည္ေသာ သိုးထိန္းသည္ ငါ့ေရွ႕မွာ ရပ္နိုင္သနည္း။

20သို႔ျဖစ္၍၊ ထာဝရဘုရားသည္ ဧဒုံျပည္တစ္ဖက္၌ ႀကံစည္ေတာ္မူေသာအႀကံ၊ ေတမန္ျပည္သားတို႔ တစ္ဖက္၌ ႀကံစည္ေတာ္မူေသာ အႀကံအစည္တို႔ကို နားေထာင္ၾကေလာ့။ အကယ္စင္စစ္ ရန္သူသည္၊ အားမရွိေသာ ထိုသိုးတို႔ကို လုယက္လိမ့္မည္။ အကယ္စင္စစ္ သူတို႔ရွိရာသို႔လာ၍၊ က်က္စားရာအရပ္တို႔ကို ဖ်က္ဆီးလိမ့္မည္။

21သူတို႔ၿပိဳလဲေသာ အသံေၾကာင့္ ေျမႀကီးလွုပ္ရွား၏။ သူတို႔ေအာ္ဟစ္ေသာအသံကို ဧဒုံပင္လယ္တိုင္ေအာင္ ၾကားရ၏။

22ရန္သူသည္တက္၍ ေရႊလင္းတကဲ့သို႔ ပ်ံလ်က္၊ ေဗာဇရၿမိဳ႕ကို အေတာင္တို႔ႏွင့္ ျဖန္႔မိုးလိမ့္မည္။ ထိုေန႔၌ ဧဒုံျပည္သားသူရဲတို႔၏ စိတ္ႏွလုံးသည္၊ သားဖြားျခင္းေဝဒနာကိုခံရေသာ မိန္းမ၏စိတ္ႏွလုံးကဲ့သို႔ ျဖစ္လိမ့္မည္။

23ဒမာသက္ၿမိဳ႕ကို ရည္မွတ္ေသာ စကားဟူမူကား၊ ဟာမတ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ အာပဒ္ၿမိဳ႕တို႔သည္ မေကာင္းေသာ သတင္းကိုၾကားေသာေၾကာင့္၊ အရွက္ကြဲ၍ စိတ္ပ်က္လ်က္ရွိၾက၏။ ပင္လယ္တိုင္ေအာင္ စိုးရိမ္စရာရွိေသာေၾကာင့္၊ ၿငိမ္ဝပ္ျခင္းသို႔ မေရာက္နိုင္။

24ဒမာသက္ၿမိဳ႕သည္ အားေလ်ာ့ၿပီ။ ေျပးအံ့ေသာငွာ ကိုယ္ကိုလွည့္ၿပီ။ တုန္လွုပ္လ်က္ ေန၏။ ဒုကၡဆင္းရဲကိုလည္းေကာင္း၊ သားဖြားေသာမိန္းမခံရသကဲ့သို႔၊ ျပင္းစြာေသာ ေဝဒနာကိုလည္းေကာင္း ခံရ၏။

25အသေရရွိေသာၿမိဳ႕၊ ငါဝမ္းေျမာက္စရာၿမိဳ႕သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ မက်န္ႂကြင္းရသနည္း။

26သို႔ျဖစ္၍၊ ထိုၿမိဳ႕သားလုလင္တို႔သည္ လမ္းမတို႔၌လဲ၍၊ ထိုေန႔တြင္ စစ္သူရဲအေပါင္းတို႔သည္ ဆုံးရွုံးၾကလိမ့္မည္။

27ငါသည္လည္း၊ ဒမာသက္ၿမိဳ႕ရိုးကို မီးရွို႔၍၊ ဗဟၤာဒဒ္၏နန္းေတာ္တို႔ကို ေလာင္ေစမည္ဟု၊ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူ၏။

28ဗာဗုလုန္ရွင္ဘုရင္ ေနဗုခဒ္ေနဇာလုပ္ႀကံေသာ ေကဒါျပည္ႏွင့္ ဟာေဇာ္နိုင္ငံတို႔ကို ရည္မွတ္၍ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ထၾကေလာ့။ ေကဒါျပည္သို႔သြား၍၊ အေရွ႕မ်က္ႏွာအရပ္သားတို႔ကို လုယူၾကေလာ့။

29သူတို႔တဲမ်ားႏွင့္ သိုးစုမ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ ကုလားကာမ်ား၊ အသုံးအေဆာင္မ်ား၊ ကုလားအုတ္မ်ားကိုလည္းေကာင္း သိမ္း၍ ယူသြားရၾကမည္။ သူတို႔ပတ္လည္၌ ေၾကာက္လန္႔စရာအေၾကာင္းကို ေႂကြးေၾကာ္ရၾကမည္။

30ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ဟာေဇာ္ျပည္သားတို႔၊ ေဝးစြာေျပးသြားၾကေလာ့။ နက္နဲေသာ အရပ္တို႔၌ ေနၾကေလာ့။ ဗာဗုလုန္ရွင္ဘုရင္ ေနဗုခဒ္ေနဇာသည္ သင္တို႔ကိုရည္ေဆာင္၍ စီရင္မည္ဟု သင္တို႔တစ္ဖက္၌ ႀကံစည္ေသာအႀကံအစည္ ရွိ၏။

31ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ထၾကေလာ့။ ၿငိမ္ဝပ္စြာေန၍ စိုးရိမ္စရာမရွိေသာလူမ်ိဳး၊ ၿမိဳ႕တံခါးႏွင့္ကန္႔လန္႔က်င္ကို မသုံးတတ္၊ အေပါင္းအေဖာ္မရွိ၊ တျခားစီေနတတ္ေသာ လူမ်ိဳးေနရာသို႔သြားၾကေလာ့။

32သူတို႔ကုလားအုတ္ အစရွိေသာတိရစၧာန္အေပါင္းတို႔သည္ လုယူရာ ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။ ပါးမုန္းကိုရိတ္တတ္ေသာ လူမ်ိဳးကို အရပ္ရပ္သို႔ ငါကြဲျပားေစမည္။ အရပ္ရပ္တို႔မွ သူတို႔၌ ေဘးဥပဒ္ကို ငါေရာက္ေစမည္ဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

33ဟာေဇာ္ျပည္သည္ ေျမေခြးေနရာ၊ လူဆိတ္ညံရာအစဥ္ျဖစ္၍၊ အဘယ္သူမၽွမေနရ။ လူသား တစ္စုံတစ္ေယာက္မၽွ မေနရ။ လူသား တစ္စုံတစ္ေယာက္မၽွ ေနရာမက်ရ။

34ယုဒရွင္ဘုရင္ေဇဒကိမင္း နန္းစံစက၊ ဧလံျပည္ကိုရည္မွတ္ေသာ ထာဝရဘုရား၏ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ပေရာဖက္ေယရမိသို႔ ေရာက္လာ၍၊

35ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ဧလံ၏ေလးတည္းဟူေသာ သူ၏အစြမ္းသတၱိ အထြဋ္အျမတ္ကို ငါခ်ိဳးမည္။

36အရပ္ေလးမ်က္ႏွာတို႔က ေလေလးမ်ိဳးကို ဧလံျပည္သို႔ ငါေဆာင္ခဲ့မည္။ ထိုေလတို႔ေရွ႕မွာ ျပည္သားမ်ားကို ငါလႊင့္မည္။ ထိုသို႔ႏွင္ထုတ္ေသာ ဧလံျပည္သားမေရာက္ေသာ တိုင္းနိုင္ငံတစ္ခုမၽွမရွိရ။

37ဧလံျပည္သားတို႔ကို ရန္သူတို႔ေရွ႕မွာလည္းေကာင္း၊ သူတို႔အသက္ကိုရွာေသာ လူတို႔ေရွ႕မွာလည္းေကာင္း၊ ငါေၾကာက္လန္႔ေစ၍၊ ျပင္းစြာေသာ ငါ၏အမ်က္တည္းဟူေသာေဘးဥပဒ္ကို သူတို႔အေပၚသို႔ ေရာက္ေစမည္။ သူတို႔ကို မဖ်က္ဆီးမီတိုင္ေအာင္ သူတို႔ေနာက္သို႔ ဓားကို လႊတ္လိုက္ရမည္ဟု ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူ၏။

38ဧလံျပည္၌ ငါ၏ပလႅင္ကိုတည္ထား၍၊ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ မင္းသားတို႔ကို သုတ္သင္ပယ္ရွင္းမည္ဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

39သို႔ရာတြင္၊ သိမ္းသြားျခင္းကိုခံရေသာ ဧလံအမ်ိဳးသားတို႔ကို ေနာင္ကာလ၌ ငါေဆာင္ခဲ့ဦးမည္ဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

← Chapter 48 Jump to: Chapter 50 →