Judges 11 — Burmese JBZV

1ဂိလဒ္အမ်ိဳးသား ေယဖသသည္ ခြန္အားႀကီးေသာ သူရဲျဖစ္၏။ သူ႔အဘကား ဂိလဒ္၊ သူ႔အမိကား ျပည့္တန္ဆာျဖစ္၏။

2ဂိလဒ္၏မယား ဖြားျမင္ေသာသားတို႔သည္ ႀကီးေသာအခါ၊ သင္သည္ အျခားတစ္ပါးေသာ မိန္းမ၏ သားျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ ငါတို႔ အေဆြအမ်ိဳးႏွင့္အတူ အေမြမခံရဟု ေယဖသကိုဆို၍ ႏွင္ထုတ္ေလ၏။

3ထိုအခါ ေယဖသသည္ ညီတို႔ဆီမွ ထြက္သြား၍ ေတာဘျပည္၌ေနသျဖင့္၊ လၽွပ္ေပၚေသာ သူတို႔သည္ သူ႔ထံမွာစည္းေဝး၍ သူ႔ေနာက္၌ လိုက္ၾက၏။

4ေနာက္တစ္ဖန္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဣသေရလအမ်ိဳးကို စစ္တိုက္ၾက၏။

5ထိုသို႔ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဣသေရလအမ်ိဳးကို စစ္တိုက္ေသာအခါ၊ ဂိလဒ္ျပည္သား အသက္ႀကီးသူတို႔သည္ ေယဖသကို ေတာဘျပည္မွေခၚျခင္းငွာသြား၍၊

6ငါတို႔သည္ အမၼဳန္လူတို႔ကို စစ္တိုက္ရမည္အေၾကာင္း၊ လာ၍ ငါတို႔၏ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္ပါဟု မွာလိုက္ေသာ္၊

7ေယဖသက၊ သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုမုန္း၍ ငါ့အဘအိမ္မွ ႏွင္ထုတ္သည္မဟုတ္ေလာ။ ယခု ဆင္းရဲျခင္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ငါ့ထံသို႔လာၾကသနည္းဟု ဂိလဒ္ျပည္သား အသက္ႀကီးသူတို႔အား ေျပာဆို၏။

8ဂိလဒ္ျပည္သား အသက္ႀကီးသူတို႔ကလည္း၊ ထိုေၾကာင့္ ငါတို႔သည္ ယခု သင့္ထံသို႔ ျပန္လာပါ၏။ ငါတို႔ႏွင့္အတူ ႂကြ၍ အမၼဳန္လူတို႔ကို စစ္တိုက္ၿပီးလၽွင္၊ ဂိလဒ္ျပည္သားအေပါင္းတို႔၏ အထြဋ္လုပ္ပါဟု ေယဖသအားေတာင္းပန္ျပန္ေသာ္၊

9ေယဖသက၊ အမၼဳန္လူတို႔ကို စစ္တိုက္ေစျခင္းငွာ သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုျပန္ပို႔၍ ထာဝရဘုရားသည္ သူတို႔ကို ငါ့ေရွ႕မွာ အပ္ေတာ္မူလၽွင္၊ ငါသည္ သင္တို႔ အထြဋ္ျဖစ္ရေသာအခြင့္ကို ေပးမည္ေလာဟု ဂိလဒ္ျပည္သား အသက္ႀကီးသူတို႔အား ေမးေလေသာ္၊

10ဂိလဒ္ျပည္သား အသက္ႀကီးသူတို႔က၊ သင္ေျပာေသာ စကားအတိုင္း ငါတို႔မျပဳလၽွင္ ထာဝရဘုရားသည္ သင္ႏွင့္ငါတို႔စပ္ၾကား၌ သက္ေသျဖစ္ေတာ္မူပါေစေသာဟု ေယဖသအား ျပန္ေျပာၾက၏။

11ထိုအခါ ေယဖသသည္ ဂိလဒ္ျပည္သား အသက္ႀကီးသူတို႔ႏွင့္သြား၍ သူ႔ကို လူမ်ားတို႔၏အထြဋ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းအရာ၌ ခန္႔ထားၾက၏။ ေယဖသသည္လည္း ထိုစကားအလုံးစုံတို႔ကို မိဇပါၿမိဳ႕မွာ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ ျပန္ၾကားေလၽွာက္ထား၏။

12ထိုေနာက္မွ ေယဖသသည္၊ အမၼဳန္ရွင္ဘုရင္ထံသို႔ သံတမန္ကို ေစလႊတ္၍၊ သင္သည္ ငါႏွင့္ အဘယ္သို႔ ဆိုင္သနည္း။ ငါ့နိုင္ငံ၌ စစ္တိုက္ျခင္းငွာ အဘယ္ေၾကာင့္ ငါ့ကို ရန္ျပဳသနည္းဟုေမးေသာ္၊

13အမၼဳန္ရွင္ဘုရင္က၊ ဣသေရလအမ်ိဳးသည္ အဲဂုတၱဳျပည္မွလာေသာအခါ၊ ငါ့ေျမကို အာႏုန္ျမစ္မွစ၍ ယဗၺဳတ္ေခ်ာင္း၊ ေယာ္ဒန္ျမစ္တိုင္ေအာင္ လု၍ယူေသာေၾကာင့္ ငါျပဳ၏။ ထိုေျမကို ယခု အသင့္အတင့္ျပန္ေပးပါဟု ေယဖသ၏သံတမန္အား ျပန္ေျပာ၏။

14တစ္ဖန္ ေယဖသသည္ သံတမန္ကို အမၼဳန္ရွင္ဘုရင္ထံသို႔ ေစလႊတ္၍၊

15ေယဖသမွာလိုက္သည္ကား၊ ဣသေရလအမ်ိဳးသည္ ေမာဘေျမ၊ အမၼဳန္ေျမကို လုယူသည္မဟုတ္။

16ဣသေရလအမ်ိဳးသည္ အဲဂုတၱဳျပည္မွလာ၍ ဧဒုံပင္လယ္အနား၊ ေတာ၌ လွည့္လည္သျဖင့္ ကာေဒရွရြာသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊

17ဧဒုံရွင္ဘုရင္ထံသို႔ သံတမန္ကို ေစလႊတ္၍၊ မင္းႀကီးျပည္ကို ေလၽွာက္သြားပါရေစဟု အခြင့္ေတာင္းေသာ္လည္း၊ ဧဒုံရွင္ဘုရင္သည္ နားမေထာင္။ ထိုနည္းတူ ေမာဘရွင္ဘုရင္ထံသို႔ ေစလႊတ္၍၊ သူသည္လည္း အခြင့္မေပးေသာေၾကာင့္၊ ဣသေရလအမ်ိဳးသည္ ကာေဒရွရြာ၌ ေနရၾက၏။

18ေနာက္တစ္ဖန္ ေတာကိုေလၽွာက္လ်က္၊ ဧဒုံျပည္ႏွင့္ ေမာဘျပည္ကို ဝိုင္း၍ ေမာဘျပည္အေရွ႕ဘက္သို႔ ေရာက္ၿပီးမွ အာႏုန္ျမစ္တစ္ဖက္၌ တပ္ခ်ၾက၏။ ထိုအခါ ေမာဘျပည္နယ္အတြင္းသို႔ မဝင္ၾက။ အာႏုန္ျမစ္သည္ ေမာဘျပည္အပိုင္းအျခား ျဖစ္သတည္း။

19တစ္ဖန္ ဣသေရလအမ်ိဳးသည္ အာေမာရိအမ်ိဳး ေဟရွဘုန္ရွင္ဘုရင္ ရွိဟုန္ထံသို႔ သံတမန္ကိုေစလႊတ္၍၊ ငါတို႔ေနရာသို႔ ေရာက္အံ့ေသာငွာ မင္းႀကီးျပည္ကို ေလၽွာက္သြားပါရေစဟု အခြင့္ေတာင္းေသာ္လည္း၊

20ရွိဟုန္သည္ ဣသေရလအမ်ိဳးကို မယုံ၊ မိမိျပည္ကို ေလၽွာက္သြားေစျခင္းငွာ အခြင့္မေပးသည္သာမက၊ မိမိလူအေပါင္းတို႔ကို စုေဝးေစ၍၊ ယာဟတ္ၿမိဳ႕၌ တပ္ခ်ၿပီးလၽွင္ ဣသေရလအမ်ိဳးကို စစ္တိုက္ေလ၏။

21ဣသေရလအမ်ိဳး၏ ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားသည္၊ ရွိဟုန္မင္းႏွင့္တကြ သူ၏လူအေပါင္းတို႔ ဣသေရလအမ်ိဳးလက္၌ အပ္ေတာ္မူ၍၊ သူတို႔ကို လုပ္ႀကံသျဖင့္ ထိုျပည္၌ေနေသာ အာေမာရိလူတို႔၏ ေျမတစ္ေလၽွာက္လုံးကို သိမ္းယူၾက၏။

22အာေမာရိျပည္ နယ္ေျမတစ္ေလၽွာက္လုံးကို အာႏုန္ျမစ္မွစ၍ ယဗၺဳတ္ေခ်ာင္းတိုင္ေအာင္လည္းေကာင္း၊ ေတာမွစ၍ ေယာ္ဒန္ျမစ္တိုင္ေအာင္လည္းေကာင္း သိမ္းယူၾက၏။

23ထိုသို႔ ဣသေရလအမ်ိဳး၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္၊ အာေမာရိလူတို႔ကို ဣသေရလအမ်ိဳးေရွ႕မွာ သူတို႔ျပည္ကို ႏုတ္ေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊ သင္သည္ သိမ္းယူရမည္ေလာ။

24သင္၏ဘုရား ေခမုရွအပိုင္ေပးေသာေျမကို သင္သိမ္းယူရသည္ မဟုတ္ေလာ။ ထိုအတူ ငါတို႔ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရား ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူေသာ သူတို႔၏ေျမကို ငါတို႔သည္သိမ္းယူရ၏။

25သင္သည္ ေမာဘရွင္ဘုရင္ ဇိေဖာ္မင္း၏သား ဗာလက္ထက္သာ၍ ျမတ္သေလာ။ သူသည္ ဣသေရလအမ်ိဳးႏွင့္ ရန္ေတြ႕ဖူးသေလာ။ စစ္တိုက္ဖူးသေလာ။

26ဣသေရလအမ်ိဳးသည္ ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕ရြာတို႔၌လည္းေကာင္း၊ အာေရာ္ၿမိဳ႕ရြာတို႔၌လည္းေကာင္း၊ အာႏုန္ျမစ္နားမွာရွိေသာ ၿမိဳ႕ရြာအလုံးစုံတို႔၌လည္းေကာင္း အႏွစ္သုံးရာပတ္လုံးေနစဥ္တြင္ အဘယ္ေၾကာင့္ သင္တို႔သည္ မရျပန္သနည္း။

27သင့္ကို ငါမျပစ္မွား။ သင္သည္ စစ္တိုက္၍ ငါ့ကို ညႇဥ္းဆဲ၏။ ထာဝရဘုရားသည္ တရားသူႀကီးလုပ္၍ ဣသေရလအမ်ိဳးသား၊ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ စပ္ၾကားမွာ ယေန႔ တရားစီရင္ ဆုံးျဖတ္ေတာ္မူပါေစေသာဟု မွာလိုက္ေလ၏။

28သို႔ေသာ္လည္း ေယဖသမွာလိုက္ေသာစကားကို အမၼဳန္ရွင္ဘုရင္သည္ နားမေထာင္ဘဲေန၏။

29ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ေယဖသအေပၚမွာ သက္ေရာက္၍၊ သူသည္ ဂိလဒ္ျပည္၊ မနာေရွျပည္ကိုေလၽွာက္လ်က္ ဂိလဒ္ျပည္ မိဇပါၿမိဳ႕ကို လြန္၍ အမၼဳန္လူတို႔ရွိရာသို႔ ခ်ီသြားေလ၏။

30ေယဖသသည္ ထာဝရဘုရားအား သစၥာကတိထားလ်က္၊ အကယ္၍ ကိုယ္ေတာ္သည္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ကို အကၽြန္ုပ္လက္၌ အပ္ေတာ္မူလၽွင္၊

31အကၽြန္ုပ္သည္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ရွိရာမွ ၿငိမ္ဝပ္စြာ ျပန္လာေသာအခါ၊ အကၽြန္ုပ္ကို ခရီးဦးႀကိဳ ျပဳအံ့ေသာငွာ အကၽြန္ုပ္အိမ္တံခါးဝမွ ထြက္လာေသာသူ မည္သည္ကို ထာဝရဘုရားအား အမွန္ဆက္သ၍ မီးရွို႔ရာယဇ္ ပူေဇာ္ပါမည္ဟု သစၥာကတိထားၿပီးမွ၊

32အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ကို တိုက္ျခင္းငွာ ခ်ီသြား၍၊ ထာဝရဘုရားသည္ သူတို႔ကို ေယဖသလက္၌ အပ္ေတာ္မူသျဖင့္၊

33အာေရာ္ၿမိဳ႕မွစ၍ မိႏၷိတ္ၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္လည္းေကာင္း၊ အာေဗလေခရမိမ္ၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္လည္းေကာင္း၊ ၿမိဳ႕ႏွစ္ဆယ္တို႔ကို ႀကီးစြာေသာ လုပ္ႀကံျခင္းအားျဖင့္ သူတို႔ကို တိုက္သတ္ေလ၏။ ထိုသို႔ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ ေရွ႕မွာ ရွုံးရၾက၏။

34ေယဖသသည္ မိဇပါၿမိဳ႕ မိမိအိမ္သို႔ ေရာက္လာေသာအခါ၊ မိမိသမီးသည္ ပတ္သာတီးလ်က္၊ ကလ်က္ ခရီးဦးႀကိဳျပဳအံ့ေသာငွာ ထြက္လာ၏။ သူသည္ တစ္ေယာက္တည္းေသာသမီးျဖစ္၍၊ သူမွတစ္ပါး သားသမီးမရွိ။

35ေယဖသသည္ သူ႔ကိုျမင္လၽွင္၊ မိမိအဝတ္ကိုဆုတ္၍၊ အို ငါ့သမီး၊ သင္သည္ ငါ့ကို အလြန္ႏွိမ့္ခ်ၿပီတကား။ ငါ့ကို ေႏွာင့္ယွက္ေသာသူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါသည္တကား။ ထာဝရဘုရားအား ငါေလၽွာက္ထားၿပီ။ ႏုတ္ရေသာအခြင့္မရွိဟု ဆိုေသာ္၊

36သမီးက၊ ခမည္းေတာ္သည္ ထာဝရဘုရားအား ေလၽွာက္ထားလၽွင္၊ ေလၽွာက္ထားသည္အတိုင္း ကၽြန္မ၌ျပဳပါ။ အေၾကာင္းမူကား၊ ထာဝရဘုရားသည္ ခမည္းေတာ္၏ရန္သူ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔၌ ခမည္းေတာ္၏စိတ္ေျပေစျခင္းငွာ အျပစ္ေပးေတာ္မူၿပီ။

37သို႔ရာတြင္ ကၽြန္မသည္ အေပါင္းအေဖာ္တို႔ႏွင့္တကြ ေတာင္ရိုးေပၚမွာ လွည့္လည္၍၊ ကၽြန္မ၏ အပ်ိဳကညာျဖစ္ျခင္းကို ငိုေႂကြးျမည္တမ္းရမည္အေၾကာင္း၊ ႏွစ္လပတ္လုံး အလြတ္ေနပါရေစဟု အဘအား အခြင့္ေတာင္းသည္အတိုင္း၊

38အဘက၊ သြားေလေတာ့ဟုဆိုလ်က္ ႏွစ္လကိုခ်ိန္းခ်က္၍ လႊတ္လိုက္လၽွင္၊ အေပါင္းအေဖာ္တို႔ႏွင့္တကြသြား၍ ေတာင္ရိုးေပၚမွာ မိမိအပ်ိဳကညာျဖစ္ျခင္းကို ငိုေႂကြးျမည္တမ္းေလ၏။

39ႏွစ္လေစ့ေသာအခါ အဘထံသို႔ ျပန္လာ၍၊ အဘသည္ သစၥာကတိရွိသည္အတိုင္းျပဳေလ၏။ ထိုမိန္းမသည္ ေယာက္်ားႏွင့္ မဆက္ဆံေသာသူျဖစ္၏။

40ထိုေနာက္မွ ဣသေရလအမ်ိဳးသမီးတို႔သည္၊ ဂိလဒ္အမ်ိဳးသား ေယဖသ၏သမီးေၾကာင့္ တစ္ႏွစ္တစ္ႏွစ္လၽွင္ ေလးရက္ပတ္လုံး ငိုေႂကြးျမည္တမ္းျခင္းငွာသြားရေသာ ဣသေရလထုံးစံဓေလ့ျဖစ္ေလ၏။