Judges 5

Burmese JBZV

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ထိုေန႔၌ ေဒေဗာရႏွင့္ အဘိေနာင္၏သား ဗာရက္တို႔ဆိုေသာ သီခ်င္းစကားဟူမူကား၊

2ဣသေရလအမ်ိဳး၌ မင္းတို႔သည္ အဦးျပဳေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ဆင္းရဲသားတို႔သည္ ေစတနာစိတ္ႏွင့္ မိမိကိုယ္ကို လွူေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ထာဝရဘုရား၏ေက်းဇူးေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းၾကေလာ့။

3အိုရွင္ဘုရင္တို႔ ၾကားၾကေလာ့။ အိုမင္းသားတို႔ နားေထာင္ၾကေလာ့။ ငါသီခ်င္းဆိုမည္။ ထာဝရဘုရားအား သီခ်င္းဆိုမည္။ ဣသေရလအမ်ိဳး၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းမည္။

4အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ စိရေတာင္ရိုးေပၚမွႂကြ၍ ဧဒုံေတာမွ စစ္ခ်ီေတာ္မူေသာအခါ၊ ေျမႀကီးလွုပ္၍ မိုးရြာသျဖင့္ မိုးတိမ္တို႔မွ မိုးေရသည္စီးပါ၏။

5ေတာင္ရိုးတို႔သည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌လည္းေကာင္း၊ သိနာေတာင္သည္လည္း ဣသေရလအမ်ိဳး၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား ေရွ႕ေတာ္၌လည္းေကာင္း တုန္လွုပ္ပါ၏။

6အာနတ္သား ရွံဂါမင္းလက္ထက္၌လည္းေကာင္း၊ ေယလမင္းလက္ထက္၌လည္းေကာင္း၊ လမ္းမတို႔သည္ ဆိတ္ညံလ်က္ရွိ၍ ခရီးသြားေသာသူတို႔သည္ လမ္းၾကားတို႔၌ လိုက္သြားရၾက၏။

7ဣသေရလအမ်ိဳး၌ မင္းဆက္ျပတ္လ်က္ရွိ၏။ ငါေဒေဗာရသည္ မေပၚ၊ ငါသည္ ဣသေရလအမ်ိဳး၌ အမိမေပၚထြန္းမီတိုင္ေအာင္ မင္းဆက္ျပတ္လ်က္ရွိ၏။

8ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဘုရားသစ္တို႔ကို ေရြးယူၾက၏။ ထိုအခါ သူတို႔ၿမိဳ႕မ်ားကို ရန္သူတို႔သည္ တိုက္လာၾက၏။ ဣသေရလအမ်ိဳးသား ေလးေသာင္းတြင္ ဒိုင္းလႊားတစ္ခု၊ လွံတစ္စင္းမၽွ မရွိ။

9ေစတနာစိတ္ရွိ၍ ဆင္းရဲသားတို႔တြင္ မိမိကိုယ္ကိုလွူေသာ ဣသေရလအမ်ိဳး မင္းတို႔အားငါစိတ္ႏူးညြတ္၏။ ထာဝရဘုရား၏ေက်းဇူးေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းၾကေလာ့။

10ျဖဴေသာျမည္းကို စီးေသာသူ၊ တရားမွုကို စီရင္ေသာသူ၊ လမ္း၌သြားေသာသူတို႔၊

11ေရက်င္းမ်ားအနားမွာ လက္ရဥစၥာကို ေဝမၽွေသာသူတို႔၏အသံကို ၾကားေသာအခါ သီခ်င္းဆိုၾကေလာ့။ ထာဝရဘုရား၏ တရားေသာအမွု၊ ဣသေရလၿမိဳ႕ရြာတို႔၌ တရားသျဖင့္ ျပဳေတာ္မူေသာအမွုတို႔ကို ထိုအရပ္တို႔တြင္ ခ်ီးမြမ္းၾကလိမ့္မည္။ ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏လူတို႔သည္ မိမိတို႔ေနေသာၿမိဳ႕သို႔ ျပန္သြားၾကလိမ့္မည္။

12နိုးပါ၊ နိုးပါ၊ ေဒေဗာရ။ နိုးပါ၊ နိုးပါ၊ သီခ်င္းဆိုပါ၊ အိုဗာရက္၊ ထပါ၊ အဘိေနာင္သား၊ သင္ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ထားေသာ သူတို႔ကို ထုတ္ျပပါ။

13ထိုအခါ က်န္ႂကြင္းေသာသူတို႔သည္ သူရဲႀကီးတို႔ထံသို႔ ဆင္းၾက၏။ ထာဝရဘုရား၏လူတို႔သည္ အစြမ္းတန္ခိုးႀကီးေသာ သူတို႔ထံသို႔ ငါ့အဖို႔ဆင္းၾက၏။

14အာမလက္လူေနရာအနားမွာ ေနရာက်ေသာသူတို႔သည္ ဧဖရိမ္ခရိုင္ထဲက ထြက္လာၾက၏။ သူတို႔ေနာက္မွာ သင္၏ဗိုလ္ေျခတို႔တြင္ ဗယၤာမိန္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ လိုက္ၾက၏။ မာခိရအမ်ိဳးထဲကမင္းမ်ား၊ ဇာဗုလုန္အမ်ိဳးထဲက စီရင္တတ္ေသာ သူမ်ားတို႔သည္ ထြက္လာၾက၏။

15ဣသခါမင္းတို႔သည္လည္း၊ ေဒေဗာရ၌ပါ၍ ဣသခါအမ်ိဳးသည္ ဗာရက္၏လက္႐ုံး ျဖစ္၏။ ဗာရက္ေနာက္မွာ ခ်ိဳင့္ထဲသို႔ေျပးလိုက္ၾက၏။ ႐ုဗင္အမ်ိဳးေနရာ ေခ်ာင္းအသြယ္သြယ္၌ စိတ္ႏွလုံးျပဌာန္းျခင္း မ်ားၾက၏။

16ေနာက္တစ္ဖန္ သင္သည္ သိုးျမည္သံကို နားေထာင္ျခင္းငွာ ေတာင္ၾကားမွာ အဘယ္ေၾကာင့္ ထိုင္ေနသနည္း။ ႐ုဗင္အမ်ိဳးေနရာ ေခ်ာင္းအသြယ္သြယ္၌ စိတ္ႏွလုံးတြန္႔တိုျခင္းမ်ားၾကသည္တကား။

17ဂိလဒ္ျပည္သားတို႔သည္ ေယာ္ဒန္ျမစ္တစ္ဖက္၌ ၿငိမ္ဝပ္စြာေနၾက၏။ ဒန္အမ်ိဳးသည္ သေဘၤာဆိပ္အနားမွာ အဘယ္ေၾကာင့္ ေနရစ္သနည္း။ အာရွာအမ်ိဳးသည္လည္း ပင္လယ္ကမ္းနား သေဘၤာဆိုက္ရာေကြ႕တို႔၌ မလွုပ္ဘဲၿငိမ္ဝပ္စြာေနသည္တကား။

18ဇာဗုလုန္အမ်ိဳးသည္ အသက္ကို စြန္႔စားသည္တိုင္ေအာင္ ရဲရင့္၍ နႆလိအမ်ိဳးသည္ ျမင့္ေသာေတာအရပ္၌ ထိုနည္းတူျပဳ၏။

19ရွင္ဘုရင္တို႔သည္ လာ၍ စစ္တိုက္ၾက၏။ ခါနနိရွင္ဘုရင္တို႔သည္ ေမဂိေဒၵါအိုင္၊ တာနက္ၿမိဳ႕အနားမွာ တိုက္ေသာ္လည္း၊ ေငြကို လုယူ၍မရၾက။

20ေကာင္းကင္မွ စစ္ကူၾက၏။ ၾကယ္တို႔သည္ လွည့္ပတ္စဥ္အခါ သိသရကို စစ္တိုက္ၾက၏။

21ကိရွုန္ျမစ္၊ စစ္မွုေၾကာင့္ ေက်ာ္ေစာေသာျမစ္၊ ကိရွုန္ျမစ္သည္ ရန္သူတို႔ကို ပယ္သြား၏။ အိုငါ့ဝိညာဥ္၊ သင္သည္ ခြန္အားႀကီးေသာသူကို ႏွိပ္နင္းၿပီ။

22ထိုအခါ ျမင္းစီးသူရဲတို႔သည္ ျမင္းကိုႏွင္လ်က္ ႏွင္လ်က္စီးေသာေၾကာင့္၊ ျမင္းတို႔သည္ ေျမကို ခြာႏွင့္ထိခိုက္လ်က္ ေျပးၾက၏။

23ေမေရာဇၿမိဳ႕သားတို႔သည္ ထာဝရဘုရားဘက္၊ စစ္သူရဲတို႔ႏွင့္ဝိုင္း၍ ထာဝရဘုရားဘက္သို႔ မကူၾကေသာေၾကာင့္၊ ေမေရာဇၿမိဳ႕ကို က်ိန္ၾကေလာ့။ ၿမိဳ႕သားတို႔ကို ျပင္းစြာ က်ိန္ၾကေလာ့ဟု ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္သည္ မွာထား၏။

24ေကနိအမ်ိဳးသား ေဟဗာ၏မယားေယလသည္၊ မိန္းမတကာတို႔ထက္ ျမတ္စြာေသာမဂၤလာရွိ၏။ တဲ၌ေနေသာ မိန္းမတကာတို႔ထက္ ျမတ္စြာေသာ မဂၤလာရွိ၏။

25ထိုသူသည္ ေရကိုေတာင္း၍ ေယလသည္ နို႔ကိုေပး၏။ မင္းသုံးေသာ ဖလားႏွင့္ နို႔ဓမ္းကို ဆက္ေလ၏။

26တဲတံသင္ကို ယူ၍ လက္ယာလက္ႏွင့္ လက္ရိုက္ကိုကိုင္လ်က္ သိသရကို ရိုက္ေလ၏။ သူ၏ေခါင္းကို ထိုးရိုက္၍ နားပန္းကို ထုတ္ခ်င္းခြင္းေဖာက္ေလ၏။

27သူသည္ ေယလေျခရင္း၌က်၍ လဲလ်က္ တုံးလုံးေန၏။ ေျခရင္း၌ က်လဲ၍ က်ရာအရပ္၌ေသလ်က္ လဲေန၏။

28သိသရအမိသည္ ျပဴတင္းေပါက္ဝျဖင့္ ၾကည့္၍ ကုလားကာအတြင္း၌ ေနလ်က္၊ သူ၏ရထားသည္ အဘယ္ေၾကာင့္ လာခဲသနည္း။ ရထားဘီးတို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ေႏွးသနည္းဟု ျမည္တမ္းေလ၏။

29ပညာရွိေသာ မင္းသမီးတို႔သည္ ျပန္ေလၽွာက္သည္သာမက၊ သူ႔ကိုယ္တိုင္ ျပန္ေျပာသည္ကား၊

30သူတို႔သည္ ေတြ႕၍ရေသာ ဥစၥာကိုေဝဖန္လ်က္ ေနၾကသည္မဟုတ္ေလာ။ စစ္သူရဲတို႔အား အပ်ိဳကညာ တစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္စီ၊ သိသရဖို႔ ပန္းဆိုးေသာအဝတ္၊ ပန္းဆိုး၍ ခ်ယ္လွယ္ေသာ အဝတ္တန္ဆာ၊ ေအာင္ေသာသူတို႔၏ လည္ပင္း၌ ဆင္စရာဖို႔ ပန္းဆိုး၍ခ်ယ္လွယ္လ်က္ အဆင္းအေရာင္ ထူးျခားေသာ အဝတ္တန္ဆာကို လုယူ၍ ေဝဖန္လ်က္ ေနၾကသည္မဟုတ္ေလာဟု သိသရ၏အမိသည္ ဆိုတတ္၏။

31အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္၏ ရန္သူအေပါင္းတို႔သည္ ထိုသို႔ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကပါေစေသာ။ ထာဝရဘုရားကိုခ်စ္ေသာသူတို႔သည္ အရွိန္တန္ခိုးႏွင့္ ထြက္သြားေသာ ေနမင္းကဲ့သို႔ျဖစ္ပါေစေသာဟု သီခ်င္းဆိုၾက၏။ ထိုေနာက္ အႏွစ္ေလးဆယ္တိုင္တိုင္ တစ္ျပည္လုံးၿငိမ္းေလ၏။

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →