Judges 16

Burmese JBZV

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1ေနာက္တစ္ဖန္ ရွံဆုန္သည္ ဂါဇၿမိဳ႕သို႔သြား၍ ျပည့္တန္ဆာမိန္းမကို ေတြ႕ၿပီးလၽွင္ သူ႔ဆီသို႔ဝင္၍ေန၏။

2ရွံဆုန္ေရာက္ေၾကာင္းကို ဂါဇၿမိဳ႕သားတို႔သည္ ၾကားလၽွင္ ဝိုင္းထားလ်က္၊ ၿမိဳ႕တံခါးဝ၌ တစ္ညလုံးေခ်ာင္းေျမာင္းလ်က္၊ နံနက္မိုးလင္းေသာအခါ သူ႔ကိုသတ္မည္ဟုဆို၍ တစ္ညလုံး ၿငိမ္သက္စြာ ေနၾက၏။

3ရွံဆုန္သည္ သန္းေခါင္တိုင္ေအာင္ အိပ္ၿပီးမွ၊ သန္းေခါင္အခ်ိန္၌ထ၍ ၿမိဳ႕တံခါးရြက္တို႔ကို၊ တံခါးတိုင္ ကန္႔လန္႔က်င္ႏွင့္တကြ ယူ၍ ပခုံးေပၚမွာတင္လ်က္ ထမ္းသြား၍၊ ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕ေရွ႕၊ ေတာင္ေပၚ၌ပစ္ထားေလ၏။

4ေနာက္တစ္ဖန္ ေစာရက္ခ်ိဳင့္၌ေနေသာ ေဒလိလအမည္ရွိေသာ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ျပန္၏။

5ဖိလိတၱိမင္းတို႔သည္ ထိုမိန္းမဆီသို႔လာ၍၊ ရွံဆုန္၌ ႀကီးေသာခြန္အားသည္ အဘယ္အရာအားျဖင့္တည္သနည္း၊ သူ႔ကို ခ်ည္ေႏွာင္၍ ႏွိပ္စက္ျခင္းငွာ အဘယ္သို႔ တတ္နိုင္မည္နည္းဟု သူ႔ကိုေခ်ာ့ေမာ့၍ စူးစမ္းပါ။ ငါတို႔သည္ ဝိုင္း၍ ေငြဆယ္တစ္ပိႆာကို ေပးမည္ဟု ဆိုၾက၏။

6ေဒလိလကလည္း၊ သင္၌ႀကီးေသာ ခြန္အားသည္ အဘယ္အရာအားျဖင့္ တည္သည္ကိုလည္းေကာင္း၊ သင့္ကို ႏွိပ္စက္ျခင္းငွာ အဘယ္သို႔ ခ်ည္ေႏွာင္ရမည္ကိုလည္းေကာင္း ေျပာပါဟု ရွံဆုန္အား ေတာင္းပန္ေသာ္၊

7ရွံဆုန္က၊ တစ္ခါမၽွ မေသြ႕ေျခာက္ေသာ ေလၽွာ္ႀကိဳးစိမ္းခုနစ္စင္းႏွင့္ ငါ့ကိုခ်ည္ေႏွာင္လၽွင္ ငါ၌ခြန္အားေလ်ာ့၍ အျခားေသာသူကဲ့သို႔ ငါျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ေျပာဆို၏။

8ထိုအခါ ဖိလိတၱိမင္းတို႔သည္ တစ္ခါမၽွ မေသြ႕ေျခာက္ေသာ ေလၽွာ္ႀကိဳးစိမ္းခုနစ္စင္းတို႔ကို ယူခဲ့၍၊ ထိုမိန္းမသည္ ရွံဆုန္ကို ခ်ည္ေႏွာင္ေလ၏။

9ေယာက္်ားအခ်ိဳ႕တို႔သည္ ထိုမိန္းမ၏ အိပ္ခန္းထဲမွ ေခ်ာင္းေျမာင္းလ်က္ ေနသည္ျဖစ္၍ မိန္းမက၊ ရွံဆုန္၊ ဖိလိတၱိလူတို႔သည္ သင့္ကို တိုက္လာၾကသည္ဟုဆိုေသာ္၊ သူသည္ မီးထိေသာ ပိုက္ဆန္ခ်ည္ကဲ့သို႔ ထိုႀကိဳးတို႔ကို ျဖတ္ေလ၏။ သို႔ျဖစ္၍ သူ၏ခြန္အားကို မသိရၾက။

10ေဒလိလကလည္း၊ သင္သည္ ငါ့ကိုက်ီစား၍ မုသားကိုသာေျပာၿပီ။ သင့္ကို အဘယ္သို႔ ခ်ည္ေႏွာင္ရမည္ကို ယခုေျပာပါဟု ရွံဆုန္အား ေတာင္းပန္ေသာ္၊

11သူက၊ မသုံးဖူးေသာႀကိဳးသစ္ႏွင့္ က်ပ္က်ပ္ခ်ည္ေႏွာင္လၽွင္ ငါ၌ခြန္အားေလ်ာ့၍ အျခားေသာသူကဲ့သို႔ ငါျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ေျပာဆိုသည္အတိုင္း၊

12ေဒလိလသည္ ႀကိဳးသစ္တို႔ကိုယူ၍ ခ်ည္ေႏွာင္ၿပီးမွ၊ ထိုအခန္း၌ ေခ်ာင္းေျမာင္းေသာ သူအခ်ိဳ႕ ရွိေနလ်က္၊ ရွံဆုန္၊ ဖိလိတၱိလူတို႔သည္ သင့္ကို တိုက္လာၾကသည္ဟု ဆိုေသာ္၊ ရွံဆုန္သည္ လက္႐ုံး၌ခ်ည္ေသာ ႀကိဳးတို႔ကို အပ္ခ်ည္ကဲ့သို႔ ျဖတ္ေလ၏။

13ေဒလိလကလည္း၊ ယခုတိုင္ေအာင္ သင္သည္ ငါ့ကိုက်ီစား၍ မုသားကိုသာေျပာၿပီ။ အဘယ္သို႔ ခ်ည္ေႏွာင္ရမည္ကို ေျပာပါဟု ရွံဆုန္အားေတာင္းပန္ေသာ္၊ သူက၊ ငါ့ဆံပင္ခုနစ္စုတို႔ကို ရက္ကန္းသား၌ ရက္သြင္း၍ ထရံတြင္ စို႔ႏွင့္ရိုက္ထားလၽွင္ ငါ၌ခြန္အားေလ်ာ့၍ အျခားေသာသူကဲ့သို႔ ငါျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ေျပာဆိုသည္အတိုင္း၊

14ေဒလိလသည္ သူ၏ဆံပင္ခုနစ္စုတို႔ကို ရက္ကန္းသား၌ ရက္သြင္း၍ ထရံတြင္ စို႔ႏွင့္ရိုက္ထားၿပီးမွ၊ ရွံဆုန္၊ ဖိလိတၱိလူတို႔သည္ သင့္ကိုတိုက္လာၾကသည္ဟု ဆိုေသာ္၊ ရွံဆုန္နိုး၍ ၊ စို႔၊ ရက္ကန္းစင္ႏွင့္ ရက္ကန္းသားပါဆြဲႏွုတ္ ေလ၏။

15ေဒလိလကလည္း၊ သင္သည္ ငါ့ကိုခ်စ္သည္ဟု စိတ္ႏွလုံးမပါဘဲလ်က္ အဘယ္သို႔ ေျပာနိုင္သနည္း။ သင့္၌ ႀကီးေသာခြန္အားသည္ အဘယ္အရာအားျဖင့္ တည္သည္ကို မေျပာ။ သုံးႀကိမ္တိုင္ေအာင္ ငါ့ကိုက်ီစားၿပီဟု ဆို၏။

16ထိုသို႔ ေဒလိလသည္ ေန႔တိုင္းပူဆာ၍ သူအသက္ ေသလုေအာင္ ေႏွာင့္ယွက္ေသာေၾကာင့္၊

17ရွံဆုန္သည္ မိမိစိတ္ႏွလုံး၌ ရွိသမၽွအတိုင္းေျပာ၍၊ ငါ့ဆံပင္ကို တစ္ခါမၽွ မရိတ္ေသး။ အမိဝမ္းထဲမွစ၍ ဘုရားသခင္၏ နာဇရိလူျဖစ္၏။ ငါ့ဆံပင္ကိုရိတ္လၽွင္ ငါ၌ခြန္အားေလ်ာ့၍ အျခားေသာသူကဲ့သို႔ ငါျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ေျပာဆို၏။

18ထိုသို႔ မိမိစိတ္ႏွလုံးထဲမွာ ရွိသမၽွအတိုင္းေျပာေၾကာင္းကို ေဒလိလသိလၽွင္၊ ဖိလိတၱိမင္းတို႔ကို တစ္ဖန္ေခၚ၍၊ ယခုတစ္ခါ လာၾကပါဦး။ သူသည္ မိမိစိတ္ႏွလုံးရွိသမၽွအတိုင္း ေျပာၿပီဟု မွာလိုက္သျဖင့္၊ သူတို႔သည္ ေငြကိုေဆာင္ယူခဲ့လ်က္ လာၾက၏။

19ေဒလိလသည္ ရွံဆုန္ေခါင္းကို မိမိဒူးေပၚမွာတင္လ်က္ သူကိုအိပ္ေစသျဖင့္၊ လူတစ္ေယာက္ကို ေခၚ၍ သူ၏ဆံပင္ခုနစ္စုတို႔ကို ရိတ္ေစၿပီးမွ၊ သူကိုေႏွာင့္ယွက္စျပဳ၍ သူ၏ခြန္အားသည္ ေလ်ာ့ေပ်ာက္၏။

20မိန္းမကလည္း၊ ရွံဆုန္၊ ဖိလိတၱိလူတို႔သည္ သင့္ကို တိုက္လာၾကသည္ဟု ဆိုေသာ္၊ ရွံဆုန္နိုး၍ ထာဝရဘုရား စြန္႔ေတာ္မူေၾကာင္းကို မရိပ္မိေသာေၾကာင့္၊ အရင္ကဲ့သို႔ ငါထြက္၍ အားထုတ္မည္ဟု အႀကံရွိေသာ္လည္း၊

21ဖိလိတၱိလူတို႔သည္ ဖမ္းဆီး၍ သူ႔မ်က္စိကိုေဖာက္ၿပီးမွ ဂါဇၿမိဳ႕သို႔ ယူသြားၿပီးလၽွင္ ေၾကးဝါႀကိဳးႏွင့္ခ်ည္ေႏွာင္၍ ေထာင္အိမ္၌ ႀကိတ္ဆုံႏွင့္ ႀကိတ္ေစၾက၏။

22ရွံဆုန္ ဆံပင္ရိတ္ေသာေနာက္၊ တစ္ဖန္ေပါက္ျပန္ေသာအခါ၊

23ဖိလိတၱိမင္းတို႔ကို၊ ငါတို႔ဘုရားသည္ ငါတို႔ရန္သူကို ငါတို႔လက္သို႔ အပ္ေတာ္မူၿပီဟုဆိုလ်က္၊ သူတို႔ဘုရားဒါဂုန္အား ယဇ္ႀကီးကိုပူေဇာ္၍ ေပ်ာ္ေမြ႕ျခင္းကို ျပဳအံ့ေသာငွာ စည္းေဝးၾက၏။

24လူမ်ားတို႔သည္ ရွံဆုန္ကို ျမင္ေသာအခါ၊ ငါတို႔ဘုရားသည္ ငါတို႔ျပည္ကို ဖ်က္ဆီး၍၊ ျပည္သားအမ်ားတို႔ကို သတ္ေသာ ငါတို႔၏ရန္သူကို၊ ငါတို႔လက္သို႔ အပ္ေတာ္မူၿပီဟု မိမိတို႔ဘုရားကို ခ်ီးမြမ္းၾက၏။

25စိတ္ႏွလုံးရႊင္လန္းေသာအခါ၊ ရွံဆုန္ကို ေခၚခဲ့။ ငါတို႔အဖို႔ ကစားပါေလေစဟု ဆိုသျဖင့္၊ ရွံဆုန္ကို ေထာင္အိမ္မွေခၚခဲ့၍ သူသည္ ကစားရ၏။ သူကိုလည္း ဇရပ္တိုင္ၾကားမွာ ထားၾက၏။

26ရွံဆုန္ကလည္း၊ ဇရပ္တိုင္တို႔ကို ငါမွီ၍ေနရေအာင္ လက္ႏွင့္ေတြ႕ပါရေစဟု လက္ဆြဲေသာ လူကေလးကို အခြင့္ေတာင္း၏။

27ထိုဇရပ္၌ ေယာက္်ားမိန္းမတို႔သည္ အျပည့္ရွိၾက၏။ ဖိလိတၱိမင္းအေပါင္းတို႔လည္း ပါၾက၏။ ဇရပ္မိုးေပၚမွာလည္း သုံးေထာင္မၽွေလာက္ေသာ ေယာက္်ားမိန္းမတို႔သည္ ရွံဆုန္ကစားသည္ကို ၾကည့္ရွုလ်က္ရွိၾက၏။

28ရွံဆုန္ကလည္း၊ အို အရွင္ထာဝရဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္ကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါ။ အကၽြန္ုပ္မ်က္စိႏွစ္ဖက္ကို ေဖာက္ေသာ ဖိလိတၱိလူတို႔၌ တစ္ၿပိဳင္နက္အျပစ္ဒဏ္ ေပးနိုင္မည္အေၾကာင္း၊ ယခုတစ္ႀကိမ္မၽွသာ ခြန္အားကို ျပန္ေပးေတာ္မူပါဘုရားဟု ထာဝရဘုရားအား ဆုေတာင္းၿပီးမွ၊

29ဇရပ္ေခါင္တိုင္ႏွစ္တိုင္တို႔ကို လက္ယာလက္၊ လက္ဝဲလက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ကိုင္၍ မွီေနလ်က္၊

30အကၽြန္ုပ္သည္ ဖိလိတၱိလူတို႔ႏွင့္ အတူေသပါရေစဟုဆိုလ်က္၊ အားထုတ္၍ ကိုယ္ကိုညႊတ္ခ်သျဖင့္၊ ဇရပ္သည္ မင္းမ်ား၊ လူမ်ားအေပါင္းတို႔အေပၚမွာ လဲ၍ ဖိေလ၏။ ထိုသို႔ အသက္ရွင္စဥ္အခါ သတ္ခဲ့သည္ထက္ ေသစဥ္အခါ သာ၍မ်ားေသာသူတို႔ကို သတ္ေလ၏။

31သူ႔ညီမ်ား၊ အေဆြအမ်ိဳးမ်ား အေပါင္းတို႔သည္လာ၍ အေလာင္းေကာင္ကို ထမ္းသြားၿပီးလၽွင္၊ ေဇာရာၿမိဳ႕ႏွင့္ ဧရွေတာလၿမိဳ႕စပ္ၾကားတြင္ အဘမာေနာ္၏ သခၤ်ိဳင္း၌ သၿဂႋဳဟ္ၾက၏။ သူသည္ ဣသေရလအမ်ိဳးကို အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္အုပ္စိုးသတည္း။

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →