Judges 3

Burmese JBZV

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ခါနာန္ျပည္၌ တိုက္ေသာ စစ္မွုရွိသမၽွတို႔ကို မသိေသာ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔ကို စုံစမ္းျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ စစ္မွုကိုမသိေသာ ဣသေရလအမ်ိဳးသား အစဥ္အဆက္တို႔သည္ စစ္အတတ္ကိုသင္၍ တတ္ေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ထာဝရဘုရား ခ်န္ထားေတာ္မူေသာ လူမ်ိဳးမ်ားဟူမူကား၊

3ဖိလိတၱိမင္းငါးပါးအစရွိေသာ ခါနနိလူအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ဇိဒုန္လူ၊ ဗာလေဟရမုန္ေတာင္မွစ၍ ဟာမတ္လမ္းဝတိုင္ေအာင္ ေလဗႏုန္ေတာင္ေပၚမွာေနေသာ ဟိဝိလူတို႔သည္ က်န္ႂကြင္းၾက၏။

4ထာဝရဘုရားသည္ ေမာေရွအားျဖင့္ ဘိုးေဘးတို႔ကို မွာထားေတာ္မူေသာ ပညတ္မ်ားအတိုင္းက်င့္မည္ မက်င့္မည္ကိုထင္ရွားေစျခင္းငွာ ဣသေရလအမ်ိဳးကို စုံစမ္းဖို႔ရာ ျဖစ္သတည္း။

5ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ခါနနိလူ၊ ဟိတၱိလူ၊ အာေမာရိလူ၊ ေဖရဇိလူ၊ ဟိဝိလူ၊ ေယဗုသိလူတို႔တြင္ေန၍၊

6သူတို႔သမီးႏွင့္ စုံဖက္ျခင္းကိုျပဳလ်က္၊ မိမိတို႔သမီးကိုေပးစားလ်က္၊ သူတို႔ဘုရားမ်ားကို ဝတ္ျပဳၾက၏။

7ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ ဒုစရိုက္ကိုျပဳ၍ မိမိတို႔ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားကိုေမ့ေလ်ာ့သျဖင့္၊ ဗာလဘုရားမ်ား၊ အာရွရပင္မ်ားကို ဝတ္ျပဳေသာေၾကာင့္၊

8ထာဝရဘုရားသည္ ဣသေရလအမ်ိဳး၌ ျပင္းစြာအမ်က္ေတာ္ထြက္၍၊ ေမေသာေပါတာမိရွင္ဘုရင္ခုရွံရိရွသိမ္၌ ေရာင္းေတာ္မူသျဖင့္၊ ဣသေရလလူတို႔သည္ ရွစ္ႏွစ္ပတ္လုံး ထိုရွင္ဘုရင္ထံ၌ကၽြန္ခံရၾက၏။

9ေနာက္တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားကိုေအာ္ဟစ္ၾကေသာအခါ၊ ကယ္တင္ေသာသခင္၊ ကာလက္ညီ၊ ေကနတ္၏သားဩသံေယလကို သူတို႔အဖို႔ ေပၚထြန္းေစေတာ္မူ၏။

10ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ သူ႔အေပၚသို႔ သက္ေရာက္သျဖင့္၊ သူသည္ ဣသေရလအမ်ိဳးကိုအုပ္စိုး၍ စစ္ခ်ီေလ၏။ ေမေသာေပါတာမိရွင္ဘုရင္ ခုရွံရိရွသိမ္ကို သူ႔လက္၌ ထာဝရဘုရားအပ္ေတာ္မူသျဖင့္၊ သူသည္ ထိုရွင္ဘုရင္ကို ေအာင္ေလ၏။

11အႏွစ္ေလးဆယ္တိုင္တိုင္ တစ္ျပည္လုံးၿငိမ္းၿပီးမွ၊ ေကနတ္၏သား ဩသံေယလသည္ ေသေလ၏။

12တစ္ဖန္ ဣသေရလအမ်ိဳးသည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ ဒုစရိုက္ကိုျပဳေသာေၾကာင့္၊ ေမာဘရွင္ဘုရင္ဧဂလုန္ကို ဣသေရလအမ်ိဳးတစ္ဖက္၌ ခြန္အားႏွင့္ ျပည့္စုံေစေတာ္မူ၏။

13ထိုမင္းသည္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသား၊ အာမလက္အမ်ိဳးသားတို႔ကို စုေဝးေစလ်က္ခ်ီသြား၍၊ ဣသေရလလူတို႔ကို လုပ္ႀကံၿပီးမွ၊ စြန္ပလြံၿမိဳ႕ကို သိမ္းယူသျဖင့္၊

14ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ တစ္ဆယ္ရွစ္ႏွစ္ပတ္လုံး ေမာဘရွင္ဘုရင္ ဧဂလုန္မင္းထံ၌ ကၽြန္ခံရၾက၏။

15ေနာက္တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားကို ေအာ္ဟစ္ေသာအခါ၊ ကယ္တင္ေသာသခင္၊ လက္ယာလက္ကိုမသုံးတတ္ေသာ ဗယၤာမိန္အမ်ိဳး၊ ေဂရသားဧဟုဒကို ေပၚထြန္းေစေတာ္မူ၏။ သူ႔လက္တြင္ ဣသေရလလူတို႔သည္ လက္ေဆာင္ကို ေမာဘရွင္ဘုရင္ဧဂလုန္ထံသို႔ ေပးလိုက္ၾက၏။

16ဧဟုဒသည္ အလ်ားတစ္ေတာင္ရွိေသာ သန္လ်က္ကိုလုပ္၍ လက္ယာေပါင္အဝတ္တြင္း၌ စည္းထားၿပီးလၽွင္၊

17ေမာဘရွင္ဘုရင္ဧဂလုန္ထံသို႔ လက္ေဆာင္ကို ေဆာင္ခဲ့ေလ၏။ ဧဂလုန္သည္ အလြန္ဝေသာသူျဖစ္၏။

18ဧဟုဒသည္ လက္ေဆာင္ကိုဆက္ၿပီးလၽွင္၊ လက္ေဆာင္ကို ထမ္းေသာသူတို႔ကို လႊတ္လိုက္၍၊

19ဂိလဂါလၿမိဳ႕နား၌ရွိေသာ ေက်ာက္တိုင္တို႔မွ ကိုယ္တိုင္ျပန္လာ၍၊ ဘုရားကၽြန္ေတာ္သည္ တိတ္ဆိတ္စြာ ေလၽွာက္စရာအေၾကာင္းရွိပါသည္ဟု ဆိုလၽွင္၊ ရွင္ဘုရင္က၊ တိတ္ဆိတ္စြာေနၾကဟု အမိန္႔ေတာ္ရွိသည္အတိုင္း၊ အထံေတာ္၌ ခစားေသာ သူအေပါင္းတို႔သည္ ထြက္ၾက၏။

20ထိုအခါ ရွင္ဘုရင္သည္ ကိုယ္တိုင္ တစ္ေယာက္တည္းေနတတ္ေသာ ေႏြနန္းေဆာင္၌ ထိုင္ေနစဥ္၊ ဧဟုဒသည္ ခ်ဥ္းကပ္၍ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ဆိုင္ေသာ ဘုရားသခင္၏အမိန္႔ေတာ္ပါပါ၏ဟု ေလၽွာက္ေသာ္၊ ရွင္ဘုရင္သည္ ထေလ၏။

21ဧဟုဒသည္ လက္ဝဲလက္ကိုဆန္႔လ်က္ သန္လ်က္ကို လက္ယာေပါင္မွထုတ္၍ ရွင္ဘုရင္၏ဝမ္းကိုထိုးသျဖင့္၊

22လက္ကိုင္အရိုးႏွင့္တကြ သန္လ်က္ျမဳပ္ဝင္၍၊ ဝမ္းထဲက မႏုတ္နိုင္ေအာင္ ဆီဥသည္ သန္လ်က္ကိုလႊမ္းလ်က္၊ ေခ်းႏုလည္း ထြက္လ်က္ရွိေလ၏။

23ထိုအခါ ဧဟုဒသည္ အခန္းျပင္သို႔ ထြက္ၿပီးလၽွင္ နန္းေတာ္တံခါးတို႔ကို ပိတ္၍ ေသာ့ခတ္ေလ၏။

24ထြက္သြားေသာေနာက္၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးအခ်ိဳ႕တို႔သည္လာ၍ နန္းေတာ္တံခါး၌ ေသာ့ခတ္လ်က္ရွိသည္ကို ျမင္လၽွင္၊ စင္စစ္ ေႏြနန္းေဆာင္၌ စက္ေတာ္ေခၚသည္ဟုဆိုလ်က္၊

25ရွက္ေၾကာက္သည္တိုင္ေအာင္ ငံ့ေနၿပီးမွ၊ သူတို႔အရွင္သည္ တံခါးကို မဖြင့္ေသာေၾကာင့္၊ သူတို႔သည္ ေသာ့ကိုယူ၍ ဖြင့္ၾကည့္ေသာအခါ၊ ေျမေပၚမွာလဲ၍ ေသလ်က္ရွိေသာ မိမိတို႔အရွင္ကို ေတြ႕ျမင္ၾက၏။

26ထိုသို႔ သူတို႔သည္ ငံ့ေနၾကစဥ္တြင္၊ ဧဟုဒသည္ ေဘးလြတ္သျဖင့္၊ ေက်ာက္တိုင္တို႔ကိုလြန္၍ စိရပ္ရြာသို႔ေရာက္ၿပီးမွ၊

27ဧဖရိမ္ေတာင္ေပၚမွာ တံပိုးကိုမွုတ္၍၊ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ သူ႔ေနာက္သို႔လိုက္လ်က္ ေတာင္ေပၚကဆင္းၾက၏။

28သူကလည္း ငါ့ေနာက္သို႔ လိုက္ၾကေလာ့။ ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔၏ရန္သူ ေမာဘလူတို႔ကို သင္တို႔လက္၌ အပ္ေတာ္မူမည္ဟု ဆိုသည္အတိုင္း၊ သူ႔ေနာက္မွာဆင္း၍ ေယာ္ဒန္ျမစ္ကူးရာ ေမာဘျပည္သို႔သြားရာလမ္းကို ဆီးတားသျဖင့္၊ လူတစ္စုံတစ္ေယာက္ကိုမၽွ မကူးေစရ။

29ထိုအခါ ခြန္အားႀကီးေသာ ေမာဘစစ္သူရဲတစ္ေယာက္မၽွ မလြတ္ဘဲ၊ လူတစ္ေသာင္းကိုသတ္၍၊

30ေမာဘအမ်ိဳးသည္ ဣသေရလအမ်ိဳးလက္၌ရွုံးသျဖင့္၊ အႏွစ္ရွစ္ဆယ္တိုင္တိုင္ တစ္ျပည္လုံး ၿငိမ္းေလ၏။

31ဧဟုဒေနာက္မွာ အာနတ္သားရွံဂါေပၚထြန္း၍၊ တုတ္ခၽြန္ႏွင့္ ဖိလိတၱိလူေျခာက္ရာတို႔ကို သတ္သျဖင့္၊ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ကို ကယ္လႊတ္ေလ၏။

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →